INICIAR SESIÓN"ถามจริง? o_O เฮ้อ...สงสารน้องนะ แต่จะทำยังไงได้ เราว่าไทเปเข้าใจเชนนะ อย่าคิดมากเลย^^"เจแปนยังน่ารักและดีกับผม ขนาดผมทำร้ายจิตใจเธอและนอกใจเธอมานานซึ่งผมรู้สึกโชคดีมาก..ที่สิ่งที่ผมทำ มันไม่ได้จบที่เสียใครสักคนไปผมยังมีเพื่อนที่ดี มีแฟนที่ดี..และได้ลงเอยกับคนที่รักผมทั้งใจและตอนนี้มีผมก็มีพยายา
พามาส่งงั้นเหรอ?ผมอึ้งไปเลย...ผมรู้สึกผิดมาก ทำไมผมต้องถ่อไปพระรามสองดูชุดเครื่องนอนเอาวันนี้ ทำไมผมถึงทิ้งโทรศัพท์ปล่อยให้เธอโทรเข้าจนแบตหมดทำไมวะ?!ถ้าไทเปกับลูกเป็นอะไร ผมไม่ให้อภัยตัวเองแน่ๆ"ขอบคุณมากครับ ขอบคุณจริงๆ"ผมยกมือไหว้พี่บุรุษไปรษณีย์รอบที่สิบ ก่อนที่ผู้ชายคนนั้นจะยิ้มและตบไหล่ผมเบ
ฉันขยับตัวซ้ายทีขวาทีบนโซฟา ก่อนจะหยิบโทรศัพท์ที่เพิ่งวางหมาดๆ ขึ้นมากดโทรหาพี่เชนอีกครั้งแต่โทรเท่าไหร่พี่เชนก็ไม่รับ แถมสายหลังๆยังปิดเครื่องอีกต่างหากเขาขับรถอยู่ ติดประชุม หรือยุ่ง? ทำไมไม่บอกฉันบ้าง นี่จะมืดค่ำแล้วนะฉันเป็นห่วง และท้องฉันก็แก่มากด้วย ทำไมพี่เชนกล้าทิ้งฉันไว้แบบนี้ตุบๆฉันคลำ
ตอนนี้เราคุยไปทำไป..แถมยังห้ามลูกเด็กเล็กแดงไปด้วย จนสักพักของเซอร์ไพรส์เราเสร็จ ฉันพับกระดาษผลตรวจเป็นรูปหัวใจห้อยลูกโป่งไว้เพียบแต่!....ลูกโป่งหลายลูก กระดาษพับหัวใจก็หลายดวง พี่เชนจะมีความอดทนไขปริศนาแสนเซอร์ไพรส์ฉันได้ไหม?!"เรียบร้อย! เฮ้อ..พี่เจแปนคิดแผนเซอร์ไพรส์เก่งแบบนี้ เซอร์ไพรส์พี่กัปตั
เรื่องท้องไม่ท้อง..คงต้องเอาไว้ก่อน เพราะตอนนี้ฉันกับพี่เชนถูกดึงกลับไปนั่งร่วมโต๊ะกับผู้ใหญ่แล้ว และทุกคนก็พูดเป็นเสียงเดียวว่าฉันควรมีลูกแฝด มีแข่งกับพี่เจแปนไปเลย"ไม่ไหวครับๆ คนเดียวก็ไม่รู้ว่าเมื่อไหร่?^^" พี่เชนตอบยิ้มๆแล้วตักนู่นตักนี่ให้ฉันกิน"ไม่ไหว? เออๆเดี๋ยวยกโซลให้ไปเลี้ยงหนึ่งวัน คงไม
ฉันก้มมองท้องโตๆพี่เจแปน แล้วพยักหน้าทั้งน้ำตา"ค่ะ ไทเปจะรีบตามไป"ก้อก ก้อก ก้อก..."ออกมาได้แล้ว พวกเธอสองสาว^^" เมื่อฉันเห็นแม่ฮายเคาะประตูเปิดเข้ามา..น้ำตาฉันก็ไหลอีก เพราะฉันจำได้ ว่าเราไม่ถูกกันและเกลียดกันมาก.. แต่วันนี้ท่านกลับมาเป็นที่ปรึกษาและเป็นญาติผู้ใหญ่ให้ฉัน ฉันนึกไม่ถึงจริงๆว่าเราจ
เหมือนวันนี้เป็นวันสุดท้ายที่ฉันเป็นเด็ก และพรุ่งนี้เป็นวันที่ฉันจะโตเป็นผู้ใหญ่จริงๆ ตื่นมาจากที่เคยเบื่ออิไม้เบื่ออิกล้า..เบื่อทุกๆอย่างในบ้านหลังนี้ ตอนนี้ไม่..ทำไมอยู่ๆ..ฉันรู้สึกอยากใช้เวลาอยู่กับพวกมันก็ไม่รู้ ยิ่งใกล้งานแต่งฉันยิ่งหน่วง เมื่อเช้าก็จิตตกคิดถึงแม่ ตอนนี้ก็คิดถึงทุกๆคนในครอบครั
อีกอาทิตย์กว่าๆก็งานแต่งงานฉันแล้ว แต่ฉันยังไม่ได้นัดให้คุณกัปตัน..เขาไปเจอและทำความรู้จักแม่ฮายเลย ไทเปรายนั้นก็ด้วย..ไม่รู้ตอนนี้เป็นยังไงบ้างเฮ้อ..เริ่มยังไงดีเนี่ย เริ่มจากใครก่อนดีฉันนอนกลิ้งไปกลิ้งมาบนเตียงสักพักใหญ่..เรื่องกัปตันต้นไม้ฉันไม่ห่วงหรอก ห่วงแต่เรื่องอาการไทเปนี่แหละ ถ้าฉันพาน้อ
"ดีมากครับเมีย หอมที^^" ไคล์โน้มมาหอมแก้มฉันฟอดใหญ่แบบไม่ทันตั้งตัว..จนฉันต้องรีบดันอกเขา ก่อนจะชะเง้อมองไปข้างหลังและยิ้มเจื่อนๆ เพราะพนักงานในร้านเวดดิ้งกำลังยืนอมยิ้มกันอยู่ประเจิดประเจ้อที่สุด..หลังจากหมดโปรโมชั่นติดนม ก็นี่แหละ..เขาหันหอมแก้มฉันแทนตอนนี้เจแปนหัวเราะคิกๆเขินไปกับฉัน พอฉันหันไป
"ก็ส่องป่ะ แบบ..แบบส่องแล้วแวะรับเพืื่อนไรงี้-.,-" ก้านแก้วเบะปากแล้วเบือนหน้าหนี ก่อนจะหันมาคลอเคลียไคล์แทน ซึ่งแฟนฉันก็อ้าแขนรับประหนึ่งว่าอีก้านมันเป็นเมียอีกคน"คิดถึงผัวจัง..^^" -_-"ฮ่าๆ กินอะไรรึยังครับพี่ก้าน^^""ยังเลยค่ะ หิวผัวเพื่อน^[]^" ดอกมาก กูไม่น่าชวนมันมาเลยแล้วมันก็เป็นแบบนี้แหละ


![พิศวาสรักลูกหนี้ (NC20+) [ซีรีส์ พิศวาสรัก 1/4]](https://www.goodnovel.com/pcdist/src/assets/images/book/43949cad-default_cover.png)




