วิศวะจองรัก :: Episode 2 เพื่อนสนิท [50%]

วิศวะจองรัก EP2

: เพื่อนสนิท :

Rrr

มือถือร้องระงมทำให้ฉันที่นอนหลับสบายอยู่บนเตียงที่แสนสุขต้องควานมือไปยังหัวเตียง พอเปลือกตาเปิดขึ้นดูปลายสาย ‘FINN’ ชื่อนี้ก็ทำให้ต้องถอนหายใจออกมาอย่างหงุดหงิด สุดท้ายหากไม่รับหมอนั่นจะโทรเข้ามาถี่ๆ หรือไม่ก็รีบบุกมาที่หอพัก ซึ่งตอนกลางคืนน่ะไม่เท่าไหร่เกิดมาป้วนเปี้ยวตอนสว่าง มีหวังฟินน์เจอปัญหาใหญ่แน่

“ฮัลโหล”

(“มึงยังไม่ตื่นอีกเหรอวาด”)

“ตื่นแล้ว ตื่นเพราะมึงโทรมาปลุกกูเนี่ยล่ะ” เหลือบตามองนาฬิกาเวลานี้เกือบจะเก้าโมงเช้า มีเรียนตอนสิบโมงนี่นา มีเวลาอีกเยอะมันจะรีบโทรมาปลุกฉันทำไมวะ พอเสมองเตียงข้างๆ ก็เห็นเฟย์ยังนอนคลุมโปงอยู่เลย “มึงติดกูเกินไปปะฟินน์ กูเพิ่งไปนอนค้างกับมึงมานะ โทรหาคนอื่นบ้างก็ได้ โทรหาแต่กู”

(“มึงเป็นเพื่อนสนิทกูไง กูก็ต้องโทรหามึง”)

“เฟย์กับจีก็เพื่อนมึงปะ ไหนจะพีทกับเก้าอีก”

(“เลิกพูดมาก ตื่นได้แล้ว กูอยู่ร้านกาแฟเอาไร”) ถามมาขนาดนี้จะให้นอนต่อก็ยังไงอยู่

“ลาเต้เย็นกับแซนวิช ซื้อมาเผื่อเฟย์ด้วย”

(“มันเอากาแฟปะ”)

“มึงคิดว่าเฟย์มันจะตื่นพร้อมกูไหม ซื้อมาละลายมันไม่กินหรอก” เฟย์โลกส่วนตัวสูงมาก ไม่ชอบให้ใครมาล้ำอาณาเขตของตัวเองแม้กระทั่งฉันที่เป็นเพื่อน ยังไม่กล้าจะล้ำเส้นเลย “ซื้อไส้กรอกให้กูด้วยนะ จัมโบ้เลย”

(“กินไส้กรอกกูปะ บิ๊กจัมโบ้”)

“ไม่เอา ของมึงไม่อร่อย”

(“มึงรู้ได้ไง มึงเคยกินเหรอ”) หัวคิ้วของฉันชนเข้าหากันทันที (“หึ”)

“ฟินน์ มึงทะลึ่งอีกแล้วนะ กูหมายถึงไส้กรอกที่มึงเคยซื้อมาให้กูตอนนั้นมันไม่อร่อย ไม่ได้หมายถึงของมึง!”

(“อ้าวเหรอ นึกว่าของกู”) เสียงหัวเราะในปลายสายทำให้ฉันอยากจะทะลุมือถือไปตบปากมันจริงๆ (“เกือบจะออกจากร้านขับรถไปหามึงที่หอให้ลองชิมแล้วนะเนี่ย เสียดาย”)

“ลามก”

(“เอาแอร์พอร์ตมาให้ด้วย ลืมไว้ในกระเป๋ามึงเมื่อวาน”)

“อือ”

วางสายจากฟินน์ฉันก็นอนหลับตาไปได้ห้านาทีก็ต้องลุกขึ้นพาตัวเองมาอาบน้ำชำระร่างกาย สุดท้ายโดนโทรปลุกขนาดนี้จะให้กลับไปนอนต่อก็ยังไงอยู่ ฉันสวมชุดนักศึกษาเสื้อสีขาวตัวเล็กรัดหน้าอกขนาดคัพดีที่ได้มาจากผู้เป็นมารดาเยอะมาก กระโปรงทรงเอแคบโชว์เรียวขาสวยและหยิบเสื้อช้อปทับอีกที จัดแจงเตรียมของสำคัญลงกระเป๋าสะพายผ้าสีดำ ทรงผม wolf cut ยาวย้อมด้วยสีส้มเข้ากับหน้าฉันรวมไปถึงขลับสีขาวให้ดูขาวขึ้นไปอีก

จริงๆ แล้วฉันชอบสีม่วงนะ จะย้อมสีม่วงแล้วแต่ดันไปแพ้ไอ้จีตอนเดิมพันพนันด้วยเรื่องไร้สาระ สุดท้ายก็เลยได้ผมสีส้มมาแทน รอให้สีผมเริ่มจางก่อนรอบนี้สีม่วงสีโปรดจะต้องเข้า!

“ฉันไปคณะก่อนนะเฟย์”

เพื่อนไม่ตอบอะไรมีเพียงมือที่โผล่จากผ้าห่มชูนิ้วคำว่า Ok จากนั้นก็มัดผมรวบขึ้นและออกจากห้องยกมือปิดปากหาว หอพักหญิงที่พักอยู่กับเฟย์โชคดีที่อยู่เยื้องๆ กับมหาลัย ทำให้ไปมาได้สะดวกสบาย เพราะแบบนี้ฟินน์มันถึงได้เข้าออกได้ง่ายดายเหลือเกินจนฉันเอือมระอากับมันเป็นที่สุด

คณวิศวกรรมศาสตร์

มาถึงก่อนไอ้ตัวที่โทรปลุกฉันซะอีก ทิ้งตัวลงนั่งที่เก้าอี้หินอ่อนลานเกียร์ที่ประจำ หยิบมือถือขึ้นมากำลังจะกดต่อสายหาฟินน์ แต่ก็เห็นร่างสูงของใครบางคนมาก่อน ใบหน้าหล่อเหลาเย็นชาและเรียบเฉยราวกับโลกทั้งใบที่อาศัยมันน่าเบื่อมาก นับตั้งแต่รู้จักกันตอนรับน้องถึงตอนนี้ เก้าก็ไม่เคยเปลี่ยนไปเลยโดยเฉพาะไอ้หน้าซังกะตายของมันเนี่ย

“ทำไมมาแต่เช้าเลยอะ” เอ่ยทักคนตรงหน้าที่เอนตัวไปด้านหลังล้วงซองบุหรี่ขึ้นจุดสูบ โดยไม่ให้คำตอบฉัน “ปกติชอบทำตัวลึกลับเหมือนมีความลับมาตลอด”

“สงสัย”

“เรื่อง” เก้ามองหน้าฉันและไล่สายตามาหยุดตรง... “อะไรเล่า! จ้องนมคนอื่นอยู่ได้น่าเกลียดนะเก้า”

“ไม่ถามดีกว่า”

“ไม่ถามฉันคาใจนะเก้า ถามมาเลย” มองเพื่อนอย่างนึกหาเรื่อง “อยากรู้ไซส์หน้าอกฉันหรือไง”

“ตลก”

“อ้าวแล้วเรื่องอะไรที่สงสัย”

“ลืมไปไอ้ฟินน์ทำตัวติดกับเธอขนาดนั้น” แล้วเกี่ยวอะไรกับฟินน์ทำตัวติดกับฉันก่อน “ถึงไม่มีใครมาจีบ”

“เกี่ยวอะไรกับฟินน์ มันไม่ใช่ผัวฉันสักหน่อย”

“รู้ แต่ตัวติดกันหนึบขนาดนั้น บางคนไม่รู้คงคิดว่ามันเป็นผัวเธอ” เก้าคีบบุหรี่เข้าปากและสูบเอานิโคตินเข้าปอด พ่นควันสีเทาพวยพุ่งออกมา แววตาที่ลุ่มลึกของเก้าเหลือบมองมาที่หน้าอกฉันอีกแล้ว เสื้อตัวเล็กไปหรือเปล่ากระดุมแตกเพราะอกใหญ่เกินตัวเล็กๆ จนเก้าจ้องตาไม่กระพริบขนาดนี้ ปกติหมอนี่เคยมองสาวคนอื่นซะที่ไหน

“นายก็รู้ไม่ใช่เหรอว่าฉันจีบพี่หมออยู่”

“ไอ้จีบมันไม่น่าแปลก เท่ากับไม่มีใครมาจีบเธอ เธอว่ามันไม่แปลกไปหน่อยเหรอวาด” คำพูดของเก้าทำให้ฉันฉุกคิด มันก็จริงนะ ฉันได้เป็นดาวคณะวิศวะจากการเลือกโหวตของคนในคณะ มันแปลกตรงที่ว่าไม่เคยมีผู้ชายคนไหนกล้าเดินหน้าเข้ามาจีบฉันแม้แต่คนเดียว ย้ำ! ไม่มีแม้แต่คนเดียวเลยนะ “ฉันเข้าใจนะไอ้ฟินน์มันเป็นหมาพิตบูลใกล้เธอขนาดนั้น ใครเฉียดก็คงจะเห่าและพร้อมกัดให้กระจุย”

“ฟินน์มันจะทำแบบนั้นทำไม”

“ไม่รู้สิ”

“ฉันก็ไม่เคยเห็นมันทำอะไรแบบนั้นสักหน่อย นายมั่วหรือเปล่าเก้า”

“หรือไม่ก็...” เก้าเอากรองบุหรี่จิ้มลงบนโต๊ะหินอ่อน “ข่าวลือเธอกับเฟย์ไง”

“โห อันนั้นโคตรไร้สาระ”

อันนี้ไร้สาระสุดๆ ฉันกับเฟย์มีข่าวลือว่าเป็นคู่รักเลสเบี้ยนกันด้วย อาจจะเพราะเราสองคนเป็นเพื่อนกันตั้งแต่มัธยมจนถึงมหาลัย สนิทกันมากกว่าฟินน์ด้วยซ้ำ ด้วยเพราะต่างคนก็ต่างไม่มีใครมาจีบ เฟย์โลกส่วนตัวสูงมากส่วนฉันก็มีฟินน์ติดหนึบ ไม่มีใครรู้ว่าฉันชอบผู้ชายและผู้ชายที่ว่าคือว่าที่คุณหมอในอนาคตพี่ชายข้างบ้าน ‘พี่หนึ่ง’ นักศึกษาแพทย์วัย 25 ปี

ฉันกำลังจะอ้าปากเถียงเก้า บทสนทนาของเราก็เป็นอันว่าจบลงเมื่อเห็นเขาพยักหน้าให้บุคคลที่โดนฉันกับเก้าพูดถึง แก้วลาเต้กับกล่องแซนวิชวางบนโต๊ะ ฟินน์ก็ทิ้งตัวลงนั่งข้างๆ แบมือขอแอร์พอร์ตตัวเองคืน

“คุยอะไรกัน”

“เปล่า” เก้ายักไหล่พลางลุกขึ้นยืนเต็มความสูง ให้เดาคงจะเข้าไปนอนในห้องประธานแน่ ไม่รู้ไปทำอะไรดึกๆ ดื่นๆ ไม่ยอมหลับยอมนอน ขนาดฟินน์เองยังไม่รู้เลยว่าเก้ามีที่ไหนให้ไปด้วย “จ้องนมวาดเฉยๆ”

[50%]

*-------------------------------------------------------*