ตอนที่ 5 อยากลองไหม

กลิ่นกายของปรานไหมแตกต่างจากผู้หญิงทุกคนที่เขาเคยร่วมหลับนอนด้วยอย่างสิ้นเชิง ก็แน่ล่ะสิเด็กสาววัยสิบแปดที่บริสุทธิ์ไร้เดียงสา จะมีกลิ่นกายเหมือนกับสาวไซด์ไลน์ได้อย่างไร กลิ่นหอมจากสาวเหล่านั้นล้วนเกิดจากการปรุงแต่งด้วยน้ำหอมและเครื่องสำอางราคาแพง แต่สาวน้อยคนนี้ตัวของเธอหอมมาจากผิวกายที่แท้จริง กลิ่นแป้งเด็กอ่อน ๆ ผสมผสานกับกลิ่นแชมพูอ่อนโยน ทำให้เขารู้สึกอบอุ่นและผ่อนคลายได้อย่างน่าอัศจรรย์

เสียงกระซิบแผ่วเบาลงไปแล้ว แต่เธอก็ยังไม่ตื่น เขาคิดว่าเธอคงไม่ได้แกล้งพูดขึ้นมาเพื่อให้เขาอยู่ต่อเป็นแน่ ภัคพงศ์ตั้งท่าจะลุกจากเตียงอีกครั้ง แต่เมื่อดวงตาคมกริบเหลือบไปเห็นใบหน้างามที่หลับตาพริ้มอยู่ใกล้ ๆ หัวใจของเขาก็ส่งเสียงบอกว่า เขาจะต้องคอยปกป้องเธอจากทุกสิ่งที่จะทำให้เธอต้องเสียน้ำตา และสิ่งที่ดีที่สุดในตอนนี้คือการนอนอยู่ข้าง ๆ เธอต่อไป

ร่างบางขยับเข้าหาความอบอุ่นจากเขามากขึ้น อกอวบอิ่มเบียดชิดกับอกกว้างจนภัคพงศ์ใจสั่นอีกครั้ง ทำไมเด็กสมัยนี้ถึงได้เติบโตเร็วกันนักนะ เธอเพิ่งจะเรียบจบชั้นมัธยมปลาย เทอมหน้าก็ไม่ได้เจอกันแล้ว เพราะสาวน้อยตรงหน้าจะบินไปเรียนไกลถึงประเทศอังกฤษ และเธอก็เร่งกำหนดการให้เร็วกว่าเดิมถึงหนึ่งอาทิตย์ คงเพราะเธอผิดหวังในการกระทำของเขา และเขาเองก็ไม่ทันตั้งตัว ลีน่าจู่โจมเร็วเกินไป และเขาไม่คิดว่าปรานไหมจะมาเห็นเหตุการณ์นั้น

รูปร่างของปรานไหมแตกต่างจากผู้หญิงวัยเดียวกันมาก ใบหน้างามขยับเข้ามาซุกไซ้กับซอกคอหนา ลมหายใจอุ่น ๆ เป่ารดต้นคอของเขาอยู่ตลอดเวลา ให้ตายเถอะ! คืนนี้เขาจะข่มตาหลับได้อย่างไร

“ไหม...ขยับไปอีกหน่อยก็ได้นะ” เขากระซิบเสียงแผ่วเบา แต่ดูเหมือนเธอจะไม่ได้ยินในสิ่งที่เขาพยายามจะบอก เพราะเธอกลับทำตรงกันข้าม คือขยับเข้ามาใกล้เขามากขึ้นไปอีก

“พี่ภัค...อย่ารักผู้หญิงคนนั้นได้ไหมคะ” น้ำตาหยดร่วงหล่นเป็นสายอีกครั้ง ร่างบางหันหน้าเข้าหาอกกว้างของเขา

มือเล็ก ๆ รื้อผ้าห่มออกจากตัว ผมเผ้ายุ่งเหยิงจนภัคพงศ์ต้องสอดมือเข้าไปสางผมให้ แก้มใสเปรอะเปื้อนคราบน้ำตา ตากลมโตแดงก่ำแข่งกับริมฝีปากแดงสดเสียงหวานสะอื้น

“พี่ภัค...ไหมอยากได้พี่ค่ะ เป็นของไหมนะคะ” วงแขนแกร่งตวัดโอบเอวเธอจนร่างแทบลอยจากที่นอน ริมฝีปากร้อนบดจูบลงมาอย่างรุนแรงจนปรานไหมรู้สึกเจ็บ ไรหนวดที่สากระคายถูไถไปบนแก้มทั้งสองข้างจนแสบไปทั่วใบหน้า ชายหนุ่มไล่กดจูบทุกที่ว่างบนแก้มของเธอ เสียงหายใจเฮือกแรงคล้ายเสียงคำรามของสัตว์ร้ายเนิ่นนานกว่าเขาจะถอนริมฝีปากร้อนออกจากปากอิ่ม

ปรานไหมยังคงหลับหูหลับตาร้องไห้ ปล่อยให้น้ำตาไหลพรากไม่หยุด สาวน้อยรู้สึกตัวอีกครั้งเมื่อคนตัวโตปีนตามมาคร่อมร่างเล็กไว้อย่างช่ำชอง ปากร้อนกดจูบลงมาอีกครั้งอย่างไม่อยากเสียเวลาแม้แต่วินาทีเดียว

มือร้อนไต่แตะเข้าไปในเสื้อยืดตัวโคร่ง ลูบไล้ผิวกายจนร้อนผ่าว เคล้นคลึงเนื้อนิ่มจนแดงเถือก

ปรานไหมครางร้องเมื่อพี่ชายตัวแสบเลิกเสื้อเธอเปิดขึ้นไป สาวน้อยหน้าแดงก่ำ มือเล็กเกาะเกี่ยวเสื้อไว้แน่นที่สุดเท่าที่จะทำได้ ถึงแม้ว่าตัวเสื้อมันแทบจะมากองอยู่ใต้คางเธอหมดแล้วก็ตาม

“กลัวอะไรเหรอจ๊ะ...สาวน้อย อยากเป็นของพี่ไม่ใช่เหรอ”

“ไม่เอาแล้ว ไหมพูดเล่น...แค่ไม่อยากให้พี่เป็นของคนอื่น”

“หวงก้างเหรอจ๊ะ”

“ทีพี่ภัคยังหวงไหมเลย ทำไมไหมจะหวงพี่บ้างไม่ได้”

มือเล็กขาวจัดยังคงกำกองเสื้อเอาไว้แน่น ภัคพงศ์จึงยอมละมือออก สาวน้อยกำลังอายถึงขีดสุด เพราะมือสั่น ๆ ที่จับเสื้อตัวเองอยู่ใต้คางนั้น ทำไว้แค่จับเฉย ๆ สมองน้อย ๆ ยังไม่ได้ประมวลผลว่าควรดึงชายเสื้อลง

ร่างขาว ๆ จึงเหมือนนอนเปิดเสื้อเผยทรวงอกอวบอิ่มเกินเนื้อเกินตัวราวกับถูกเชื้อเชิญ ผิวขาวจัดต้องแสงไฟสลัวจากนอกห้อง ตัดกับเครื่องนอนสีชมพูของเธอ ช่างสวยงามจนภัคพงศ์ต้องยืดตัวขึ้นมองและเก็บภาพนั้นไว้ในความทรงจำ

ร่างสูงม้วนชายเสื้อตัวเองแล้วดึงออกทางศีรษะ เห็นตากลมโตหลุบมองต่ำหลบสายตาหิวกระหายของเขา มือน้อยของเธอยื่นมาแตะริมฝีปากเขาอย่างเผลอไผล เขาดึงมือข้างนั้นขึ้นมากดจูบอย่างแผ่วเบา

ชายหนุ่มพลิกมือน้อยขึ้นมา ลากลิ้นไล้เลียไปทั่วฝ่ามือ ยิ่งทำให้ร่างน้อยผิวแดงก่ำเพิ่มขึ้นอีกระดับ

ไฟพิศวาสโหมกระหน่ำรุนแรง จนชายหนุ่มยื้อเสื้อตัวโคร่งของเธอออกจากศีรษะอีกครั้ง คราวนี้สาวน้อยยอมแต่โดยดี ท่าทีตอบสนองที่อ่อนโยนยิ่งทำให้เขาหายใจผิดจังหวะ

เขาพยายามทะนุถนอมเธออย่างที่สุดแล้ว แค่กดมือเค้นคลึงลงบนอกอิ่ม เนื้อนิ่มหอมกรุ่นก็ล้นมือเขา พอผละออก ผิวขาวจัดก็กลายเป็นรอยมือแดงก่ำ

ภัคพงศ์กดจูบริมฝีปากอิ่มเต็มอย่างอดใจไม่ไหว ความปรารถนาต่อร่างน้อยเร่าร้อนรุนแรงจนเขากลัวว่าเธอจะเจ็บตัว มือเล็กยกมาคล้องท้ายทอยเขาไว้แน่น ริมฝีปากจิ้มลิ้มยกขึ้นมาแตะริมฝีปากเขาเองอย่างกล้า ๆ กลัว ๆ เขาสูดลมหายใจเข้าปอดลึก ๆ แล้วปล่อยเสียงเหมือนคำราม ก่อนจะรวบกลืนกินริมฝีปากของเธอ รุกไล่ไปทั่วโพรงปาก แย่งชิงลมหายใจของเธอ ภัคพงศ์กวาดไล้ไรฟันก่อนจะงับเอาริมฝีปากล่างคล้ายจะกัด

ชายหนุ่มจูบลงบนเต้านมของเธอ ดูดดึงจนสาวน้อยเจ็บแปลบ มือร้อนป่ายป่ายไปทั่วเนื้อตัวเธอ หน้าอกก็รู้สึกเสียว ๆ ปนเจ็บ บั้นท้ายก็ถูกมืออุ่นร้อนบีบจับ หลังเนียนก็ถูกลูบไล้

มือหนาเอื้อมมาปลดตะขอชุดชั้นในแล้วขว้างออกไปอย่างไม่ไยดี แม้กระทั่งต้นขาด้านในก็ถูกลูบไล้จนขนลุกไปทั้งตัว เขามีกี่มือกันแน่! ใบหน้ากลมน้ำตาคลอเสียงหวานพร่ำร้องได้เพียง

“พี่ภัคขา...พี่ภัคขา...” เสียงครางสะอื้นยิ่งทำให้อารมณ์ใคร่ของภัคพงศ์ยิ่งพลุ่งพล่าน