LOGINPINAGMASDAN ni Caitlyn ang itsura ni Marcus, bagamat nagawa na nitong magamot ang sarili ay halata pa rin sa mukha ang hirap. Pinagpapawisan ito at bahagya pa ring namumutla.Hindi niya tuloy maiwasang makita ang sarili sa kalagayan nito. Nakakaawa at sugatan, kung hindi niya tutulungan? Para na rin siyang walang pinagkaiba sa ibang tao na sarili lang ang iniisip."Kung ayaw mo, ayos lang naman sa'kin. Pakihatid na lang ako sa sakayan ng bus, kaya ko—""Ano nga ulit 'yung address?" aniya, sabay lahad ng kamay upang mahingi ang cellphone nito.Pinakita naman ni Marcus ang lokasyon at pagkatapos ay nagmaneho na si Caitlyn. Binilisan niya ang takbo ng kotse pero nananatili pa rin ang ingat.Makaraan ang ilang sandali ay hindi niya maiwasang magtanong, may gumugulo lang talaga sa isip, "May humahabol ba sa'yo at gusto kang saktan? I mean, mukhang nagawa naman na nila… So?"Saglit niya itong nilingon ngunit pikit ang mga mata, tila natutulog. Kinabahan siya, buti na lang at magpupula ang t
NATARANTA na si Caitlyn nang mawalan ito ng malay. Bigla siyang nanlamig at kinilabutan, sinubukan niya pa itong gisingin sa pamamagitan nang pagtapik sa pisngi. Ngunit hindi ito nagrereact kaya mas lalo siyang kinabahan."Jusko po! 'Wag kang mamamatay rito!" Saka siya dali-daling nagmaneho patungo sa ospital ngunit nang maalala ang pakiusap ng lalake ay iniliko niya ang sasakyan. "Sa'n naman kita dadalhin ngayon?!" Parang gusto na lang niyang maiyak sa sitwasyon na iyon. Kung nasa bansa lang siguro si Ezekiel ay madali lang siyang matutulungan ng nobyo.Sa huli ay bumalik siya at pumasok sa subdivision. Mabuti na lamang at hindi nang-usisa ang guard sa entrance, pagkakita sa kanya ay pinapasok agad siya.Malaki at malawak ang subdivision, may iilang lupa na bakante kaya doon niya napiling pumarada saglit. Pagkatapos ay bumaba agad siya sa kotse para tingnan ang kondisyon ng lalake.Namumutla ito at pinagpapawisan, pero hindi iyon ang mas pinagtuonan niya ng pansin kundi ang sugat nit
TUESDAY MORNING ay abala na agad si Caitlyn. Ngayong araw ang pottery class na in-enroll-an niya noong isang araw.Gusto niyang matuto ng bagong skill aside sa painting kaya nag-suggest si Mika na may malapit na studio sa university at agad naman siyang pumunta to enroll.Muntik pa nga siyang hindi makakuha ng slot dahil last month pa iyong enrollment, pinagbigyan lang siya ng teacher at nag-back out ang isang students.Sa kusina ay naabutan niyang nagluluto ang kaibigan, na ikinabigla niya. "Oh, ang aga mo atang nagluto?"Nakangiting lumingon si Mika. "Maaga akong nagising, saka first day mo ngayon sa pottery class. Dapat nasa kondisyon ang kamay mo at hindi pagod sa pagluluto."Napangiti si Caitlyn sa narinig at pagkatapos ay kumuha ng dalawang pinggan para tumulong sa hapagkainan."Ako naman ang babawi ngayon," dagdag pa ni Mika habang hawak ang spatula at ihahain na ang sunny side-up egg. Pagkatapos ay nilagay na niya ang kawali sa lababo."Hmm, ang bango," anas ni Caitlyn, matapo
NATIGILAN si Ezekiel nang makita kung sino ang pasiyente, walang iba kundi si Consolacion. Naguguluhan siya dahil noong nakaraang buwan ay kasa–kasama niya pa ito, malusog at hindi niya nakitaan ng kahit na anong senyales ng sakit."You know her?" tanong ng nurse. "Is she your grandmother?"Napakurap-kurap si Ezekiel, biglang natauhan saka mabilis na sinuri ang matanda. "No… but I knew her," iyon lamang ang sinabi niya."Sa'n ang masakit, 'La?" kausap niya sa matanda.Si Consolacion na namumutla at hirap makahinga dahil sa kondisyon ay nagawa pang ngumiti ng makita si Ezekiel. Saglit lang iyon dahil tumindi na naman ang kirot saka niya tinuro ang tiyan.Tumango si Ezekiel sabay tingin sa nurse na kasama, tinanong niya ito kung anong sakit ng matanda."Ako, Dok! Alam ko, ako lagi ang naka-assign sa kanya," saad ng isang pinay na nurse sabay lapit. "May ovarian cancer siya."Napatitig si Ezekiel sa nurse, naalala niyang ito iyong nagkuwento kanina na may isang pasiyente na may taning na
HULING BUMABA ng sasakyan si Alejandro, hindi pa rin nagsi-sink in sa kanya ang nangyari sa kaibigan. Naglakad siya papasok kasama ng asawa at ni Sandro.Pagpasok ay nagsilingunan ang mga tao, nagbubulungan. Dahil hindi naman lingid sa kaalaman ng lahat kung anong sinapit nito sa kulungan. May iilang kamag-anak ang sinisisi siya sa nangyari, kung bakit niya pa pinakulong si Damian.Habang ang iba ay lubos na nauunawaan ang nangyari, siya itong trinaydor kaya tama lang na idaan sa legal na proseso ang lahat. Iyon nga lang, maagang binawian ng buhay si Damian.Unang gabi iyon ng lamay kaya maraming tao ang nagpunta, iba't ibang reaksyon matapos makitang naroon ang pamilya Salvante.Ang kapatid ni Damian ay galit na galit gustong paalisin ang tatlo pero iba ang pananaw ng asawa. "Ba't mo sila paaalisin? Tao silang humarap dito kaya tao ko rin silang pakikitunguhan."Nabigla ang kapatid ni Damian sa narinig, bumakas ang inis sa mukha. "Matapos nang ginawa nila kay Kuya? Hindi ko sila mapa
BUMABA ang tingin ni Caitlyn sa kamay nitong nasa kanyang braso. Nagkatinginan silang dalawa ni Fiona, tila napapasong binawi ang kamay saka umiwas ng tingin."A-Ano… itatanong ko lang sana kung may extra money ka diyan? Kailangan ko lang kasi, ibabalik ko naman—""How much?" agap na sagot ni Caitlyn. "Unti lang ang cash ko, okay lang ba sa'yo ang online transfer?"Nahihiyang tumango si Fiona. "Ahm… kung ayos lang sa'yo. Kailangan ko ng fifty thousand."Napakunot-noo si Caitlyn. "May pinagkakautangan ka ba kaya sobrang laki—""'Wag ka na lang magtanong kung wala ka naman maibibigay." Sa kabila ng lahat ay ma-pride pa rin si Fiona ng sandaling iyon.Inis na natawa si Caitlyn, naiirita sa inuugali nito. "Ikaw 'tong may kailangan tapos ganyan ka sa'kin? Masama bang malaman kung anong paggagamitan mo sa gano'n kalaking pera?"Tikom ang bibig ni Fiona, hindi niya pwedeng sabihin ang totoo. Kahit ikamatay niya pa, hindi siya aamin na naging kerida siya ng isang matandang negosiyante at ngay
KINAUMAGAHAN ay dumating si Mika para sunduin si Caitlyn. Bakas ang pag-aalala nito, animo ay malubha ang sakit niya.“Ano bang nangyari? Ba’t ikaw lang mag-isa, nasa’n sila Tita?”Nagbaba ng tingin si Caitlyn, hindi na gusto pang sabihin ang mga nangyari. “H-Hindi ko pinaalam na nandito ako,” pags
Naguguluhan ang tatlo sa sinasabi ni Caitlyn, hindi mapaniwalaan na magagawa ni Fiona ang ganoong bagay.Kitang-kita sa mukha na hindi naniniwala ang kanyang pamilya. Kaya hinamon niya ang mga ito, “Mahirap bang paniwalaan o talagang ayaw niyo lang maniwala? Sige, para mapatunayan na nagsasabi ako
MATAPOS ang rounds ni Ezekiel ay bumalik siya sa opisina. Pagod siyang naupo sa swivel chair at marahang huminga nang malalim bago dinukot ang cellphone sa bulsa ng kanyang white gown.May ilang notification at mensahe siyang natanggap, pero ang sa private group chat lang ang binasa niya.Dalawa sa
NAHABAG si Meriam sa anak at niyakap niya ito nang mahigpit, isipin pa lang niyang may mawawala isa man sa kanyang mga anak ay hindi na niya kakayanin.Siya ang unang masisiraan ng bait. “Ano ba ‘yang pinagsasasabi mo?! ‘Wag kang magsalita ng ganyan!”“Hindi!” hiyaw ni Fiona, nagpupumiglas. “Gusto







