บทที่ 9/1 มีดีแค่นี้?

ในที่สุดฉันก็ต้องมากับเขาจนได้

"ไม่คิดจะถามเหรอว่าฉันจะพาไปไหน"

ตะวันพูดขึ้นหลังจากที่เขาขับรถออกมาได้ระยะหนึ่งแล้วแต่ฉันก็ยังไม่ได้เอ่ยปากพูดอะไรสักคำ

"โง่"

"ห๊ะ ว่าอะไรนะ?"

ตะวันหันควับมาถามฉันซ้ำในสิ่งที่ฉันพูดออกไป ฉันเหลือบตามองเขาแล้วพูดซ้ำอีกรอบ

"โง่"

"เห้ย นี่เธอด่าฉันเหรอวะ!"

"ด่าหมาข้างทางมั้ง!"

ฉันพูด ก็จะไม่ให้ฉันด่าเขาว่าโง่ได้ยังไงล่ะ

"เงินตั้งหลายพันไม่เอา ไม่เรียกโง่แล้วจะให้เรียกว่าอะไรล่ะ"

"หึ แล้วอยากรู้มั้ยล่ะว่าทำไมฉันไม่เอาเงิน"

"ไม่!"

"ตอนแรกฉันก็อยากได้เงิน"

ก็บอกว่าไม่อยากฟัง หูตึงหรือไงวะ--

"แต่ตอนนี้มันมีอย่างอื่นที่ฉันอยากได้มากกว่า..."

เขาหยุดคำพูดไว้เท่านั้นแต่ใช้สายตามองลงมาที่ต้นขาขาวเนียนของฉันอย่างโจ่งแจ้ง เหอะ ไอ้ลามกเอ้ย!

"ก็ไหนว่าไม่ชอบฉันไง"

ฉันพูดพร้อมกับผลักหน้าเขาอย่างแรงจนสะบัดไป

"ก็ไม่ได้ชอบ...แต่อยากได้"

แล้วเขาก็สะบัดหน้ากลับมาพูดจาปากหมาน่าตบเหมือนเดิม

"เข้าใจซะใหม่นะ แค่อยากได้ แล้วถ้าได้..."

"เอามั้ยล่ะ?"

และฉันก็สวนเขาขึ้นทันควัน จำได้มั้ยว่าฉันเคยบอกว่าจะทำให้เขาชอบฉันให้ได้และฉันก็พอรู้ว่าคนอย่างเขาต้องใช้ไม้ไหนไง ตอนนี้ฉันกำลังเริ่มเกมแล้วล่ะ

"ถามว่าจะเอามั้ย?"

ฉันถามเขา นายนั่นชะงักพลางหันควับมามองฉัน

"โรงแรมอยู่ข้างหน้า อยากได้มากก็แวะเลย"

ฉันพูดพลางชี้มือไปที่โรงแรมแห่งหนึ่งที่มันดันมาตั้งอยู่แถวนี้พอดี นายนั่นถึงกับเงียบพลางจ้องหน้าฉันด้วยสายตาเชิงตำหนิและเขาก็ขับรถผ่านโรงแรมแห่งนั้นไป

"อ้าว ทำไมไม่แวะล่ะ ไม่อยากได้แล้วเหรอ?"

ฉันทำเสียงสูงพูดกวนใส่เขา ฉันเดาทางเขาถูกด้วยแหละ

"ใจง่าย!"

เขาพูดขึ้นพลางจ้องมองไปบนถนนพร้อมกับเหยียบคันเร่งรถแรงขึ้นอีก

"หึ เขาเรียกว่าใจกล้าต่างหากล่ะ"

ฉันพูดกลั้วหัวเราะพลางเอนหลังพิงเบาะแล้วตวัดเรียวขาขึ้นนั่งไขว่ห้างฉันแอบเห็นเขาเหลือบตามองฉันทีนึงด้วย ผู้ชาย!ก็เหมือนกันหมดนั่นแหละ เหอะ

19.25 น.

ตะวันจอดรถบริเวณลานจอดรถของผับแห่งหนึ่ง เขาลงจากรถพร้อมกับลากฉันลงมาด้วย

"นี่"

"อะไร?"

"เบาๆไม่ได้รึไงล่ะ!"

"ก็เธอลีลาทำไม"

"นายพาฉันมาที่นี่ทำไม"

"มาผับ พามาสวดมนต์มั้ง"

กวน...!

"วันนี้เธอเป็นของรางวัลของฉัน เพราะฉะนั้นเธอไม่มีสิทธิ์อะไรทั้งนั้น ต้องทำตามฉันอย่างเดียวเข้าใจ๊?"

ฉันบิดข้อมือออกจากเขาแต่เขาก็กลับบีบมันไว้ก่อนจะกระตุกแขนฉันให้เดินตามเข้าไปในผับนั่น ให้ตาย!ไอ้บ้านี่แรงหมีควายชะมัด

22.45 น.

เคร้ง~

ฉันกระแทกแก้วเหล้าที่ชงเสร็จแล้วไปตรงหน้านายตะวันที่กำลังนั่งคุยกับกลุ่มเพื่อนของเขาอย่างสนุกสนาน เพื่อนกลุ่มนี้เป็นเพื่อนที่คณะเดียวกันกับเรานี่แหละเพราะฉันเคยเห็นหน้าพวกเขาและก็คงไม่ต้องถามน่ะว่าครั้งแรกที่พวกเพื่อนเขาเห็นนายนั่นลากฉันเข้ามาพวกนั้นจะมองเราด้วยสายตาแบบไหน

อึก~

ตะวันหยุดคุยกับเพื่อนพลางหันควับมามองฉันแล้วส่งสายตาปรามอยู่ในทีก่อนจะคว้าแก้วเหล้าไปดื่ม ฉันแอบแช่งให้เขาสำลักเหล้าอยู่ในใจด้วยความหมั่นไส้ เด็กนั่งดริ้งในร้านก็เยอะแยะแต่ดันมาจิกหัวใช้ฉันอยู่ได้ หึ๋ย --

และฉันก็จำเป็นต้องนั่งชงเหล้าให้เขาอยู่อีกหลายแก้วจนกระทั่งฉันกำลังจะลุกขึ้นจากโซฟา

หมับ~

"ไปไหน?"

โอ้ยไอ้บ้า!ดึงเบาๆก็ได้มั้ย

"ห้องน้ำ"

ฉันตอบเขาแบบเซ็งๆ

"แน่ใจไปว่าห้องน้ำ"

เขาถามอย่างจับผิดจนฉันกรอกตาไปมาอย่างเอือมๆ

"เออสิ ปล่อย"

ฉันพูดพร้อมบิดแขนออกจากมือเขาแต่เขาไม่ยอมปล่อย

"ฉันไม่หนีหรอกนะ ฉันไม่ใช่พวกขี้ขลาด"

"เธอมันเจ้าเล่ใครจะไปเชื่อ ขืนเธอหนีไปฉันก็ใช้เธอไม่คุ้มกับรางวัลที่ควรจะได้สิ"

มาว่าฉันเจ้าเล่ไม่ดูตัวเองเลยน่ะและคนอย่างฉันไม่ยอมให้ใครมาว่าฝ่ายเดียวหรอก ฉันถอนหายใจก่อนจะพูดขึ้นเสียงดังๆ

"ไม่ต้องตามไปเฝ้าหรอกอยู่คุยกับเพื่อนไปเถอะ"

และคำพูดของฉันก็เรียกให้เพื่อนของเขาทุกคนหยุดคุยกันและหันมามองเราเป็นตาเดียว

"ไปห้องน้ำแปบเดียวเองนะ"

ฉันพูดพลางยิ้มให้เขาแล้วหลุบตาลงมองที่มือของเขาที่จับแขนฉันอยู่และฉันเชื่อว่าเพื่อนของเขาก็ต้องมองตามสายตาของฉันเหมือนกัน

"อะแฮ่ม คุณตะวันครับอะไรจะ..."

"หุบปากแกเลยนะไอ้ไปป์--"

เพื่อนของเขากำลังจะเอ่ยปากแซวแต่นายนั่นพูดแทรกขึ้นก่อนพลางปล่อยมือออกจากแขนฉันทันที ฉันยิ้มชอบใจที่แกล้งเขาได้ก่อนจะลุกขึ้นยืนและไม่ลืมที่จะทิ้งท้ายไว้ให้เพื่อนๆของเขาแซวไอ้บ้านั่นเล่นระหว่างที่ฉันไม่อยู่โดยการก้มลงไปดึงแก้มเขาเหมือนเด็กๆ

จึ้ก~

"เฮ้!"

"เดี๋ยวมานะคะหนุ่มน้อย^^"

พูดจบฉันก็หันหลังเดินไป

'หนุ่มน้อยเว้ยยย'

'เรียกกันน่ารักเชียว'

'ฮิ้ววว'

'ไอ้พวกเวร หุบปากให้หมดเลย!'

แล้วก็เป็นเหมือนที่ฉันคิดเพราะฉันได้ยินเสียงแซวของเพื่อนๆเขาดังตามหลังมาติดๆ สมน้ำหน้า ชิ

ฉันเดินออกจากห้องน้ำหลังทำธุระส่วนตัวเสร็จกำลังจะเดินกลับไปที่โต๊ะแต่ก็ต้องชะงักเมื่อมีผู้ชายคนหนึ่งมายืนดักหน้าฉันไว้ ฉันจำเป็นต้องเงยหน้าไปมองเขาแล้วเขาก็ยิ้มให้ฉันด้วย

"สวัสดีครับ^^"

เขาเอ่ยทักทายฉัน

"เอ่อ ค่ะ"

ฉันตอบเขา

พลางยิ้มบางๆไปให้

"มาคนเดียวเหรอครับ?"

"อ๋อ เปล่าค่ะ"

"ถ้างั้น...มากับแฟน?"

"ปะ..."

"เออ มากับแฟน"