Share

Episode 10 ก็น่ารักดี

last update Terakhir Diperbarui: 2026-01-14 14:51:50

"หึ หน้าโคตรยั่วเลยว่ะแป้ง"

"ยั่วบ้ามึงสิ!!" ฉันดึงสติตัวเองกลับมาพลางเบือนหน้าหนีไปทางอื่น

"หึๆ เห็นซิกแพคกูแล้วถึงกับน้ำลายไหลเลยหรือไง"

"น้ำลายไม่ได้ไหลเว้ย!!"

"หึ...อยากลองจับดูป้ะ?"

เสียงทุ้งเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงเจ้าเล่ห์ ก่อนที่คนตัวสูงจะเดินเข้ามาหยุดอยู่ใกล้ๆตรงหน้าฉํน กลิ่นหอมของสบู่อ่อนๆหอมแตะเข้าปลายจมูกใบหน้าหล่อเหลาของเพื่อนสนิทยกยิ้มขึ้นที่มุมปากดูเจ้าเล่ห์ยั่วยวนนิดๆจนฉันต้องแอบลอบกลืนน้ำลายอีกครั้ง 

"อึก"

"ลองจับดูดิ" ไม่ว่าเปล่ามือหนาก็คว้ามือของฉันให้ไปแตะที่ซิกแพคแน่นๆของมันทันที จู่ๆก็รู้สึกว่าใบหน้าร้อนผ่าวขึ้นมาอย่างไม่ทันได้ตั้งตัว ฉันจึงรีบสะบัดไล่ความคิดเหล่านั้นของตัวเองออกไป ก่อนจะตีเข้าที่หน้าท้องแกร่งของไอ้เพื่อนบ้าแรงๆ

เปรี๊ยะ!

"โอ๊ย ไอแป้งกูเจ็บนะเฮ้ย!" ใบหน้าหล่อนิ่วลงมือหนาลูบหน้าท้องตัวเองไปมา

"สมน้ำหน้า"

"เล่นแรงฉิบหายเลยมึง" 

"ช่วยไม่ได้ก็มึงอยากมาเล่นไม่รู้เรื่องเองทำไม" ฉันเบะปากมองคนตัวโตที่ยังยืนนิ่วหน้าอยู่

"มึงช่วยกูเลือกหน่อยว่ากูควรใส่ชุดไหนดี" ฉันเปลี่ยนเรื่อง ก่อนจะหยิบชุดสายเดี่ยวที่ทรงคล้ายๆกันชูให้ปั้นช่วยเลือก ตัวเเรงเป็นเดรสสั้นสีแดงเว้าช่วงหลัง ตัวที่สองเดรสดำสายเดี่ยวผ่าข้างมีวิบวับนิดหน่อย

"มึงว่าตัวไหนสวยกว่า?" ฉันถามย้ำอีกครั้ง

"ไม่สวยสักชุด" น้ำเสียงไม่ค่อยสบอารมณ์เอ่ยตอบ

"ไม่สวยอะไรมึง สองตัวนี้คือสวยสุดๆแล้วนะ มึงนี่ไม่มีรสยิยมเรื่องแฟชั่นเลย"

"ใส่แบบนี้แก้ผ้าไปเลยไหม?" ไอ้คนตัวโตเลิกคิ้วถามน้ำเสียงปนหงุดหงิดนิดหน่อย

"ได้ไหมล่ะ" ฉันตอบประชดไอ้คนตัวโตที่ตั้งใจจะกวนประสาทกัน

"อยากดังก็ลองดู"

"มึงนี่แม่ง เร็วๆช่วยเลือกหน่อยตัวไหนสวยกว่ากัน" 

ปั้นเบือนหน้าก่อนจะถอนหายใจออกมาเฮือกหนึ่ง แล้วชี้มาที่ชุดเดรสตัวสีเเดงในมือฉัน

"ตัวนี้" 

"กูว่าสีแดงดูแรงเกิน สีดำสวยกว่าเยอะ งั้นเดี๋ยวกูเข้าไปเปลี่ยนในห้องน้ำก่อนนะ"

"แล้วมึงจะให้กูช่วยเลือกเพื่อ?" 

ฉันหัวเราะคิกคักเมื่อเห็นสีหน้าเหวอๆ ของไอ้ปั้น ก่อนจะเลิกสนใจแล้วเดินเบี่ยงตัวเข้าไปเปลี่ยนชุดในห้องน้ำ ในขณะที่กำลังรูดซิปจู่ๆก็รูดไม่ได้เพราะซิปมันติดฉันพยายามออกแรงดึงขึ้นลงอยู่หลายครั้ง แต่ไม่เป็นผล  ฉันจึงเดินออกมาจากในห้องน้ำแล้วไปหาไอปั้นที่ตอนนี้แต่งตัวเสร็จแล้วกำลังนั่งเอนตัวอย่างสบายอารมณ์อยู่บนโซฟา 

"มึงช่วยรูดซิปให้กูหน่อย"

"วุ่นวายฉิบหายเลยมึง" บ่นพึมพำแต่ก็ลุกขึ้นเดินเข้ามาหยุดอยู่ข้างหลังฉัน

ร่างสูงยืนชิดจนฉันรับรู้ได้ถึงไออุ่นจากตัวของมัน มือใหญ่ของปั้นวางลงเบาๆ ที่หัวไหล่ของฉัน ก่อนที่เสียงทุ้มจะดังขึ้นข้างหู

"มึงขยับเข้ามาใกล้ๆกูหน่อย" เสียงทุ้มแหบพร่าเอ่ยบอกฉันจึงขยับตัวเข้าไปใกล้ตามคำสั่ง จนแผ่นหลังแนบชิดกับอกกว้างของมัน อยู่ดีๆหัวใจฉันมันก็เริ่มเต้นแรงขึ้นอย่างไม่สามารถควบคุมได้ เมื่อสัมผัสได้ถึงลมหายใจร้อนที่เป่ารดต้นคอ มันทำให้ฉันขนลุกจั๊กจี้อย่างบอกไม่ถูก

"มึงเสร็จยังเนี่ย?"

"อยู่นิ่งๆ ดิ๊" มันบอกเสียงเข้ม เพราะฉันดุ๊กดิ๊กไปมา 

"เสร็จแล้ว" 

"อะ....อืม ขอบใจ" 

หลังจากพยายามอยู่พักใหญ่ ในที่สุดปั้นก็รูดซิปขึ้นจนสำเร็จ ขณะที่ฉันกำลังจะถอยห่างจากร่างสูงแต่ทว่ามือหนาของมันก็มาแตะที่เอวคอดของฉันจนฉันสะดุ้งตัวอีกครั้ง

"ทำไม?" เอ่ยถามร่างสูงที่ยืนซ้อนอยู่ด้านหลัง ก่อนจะเม้มปากเข้าหากันแน่น

"ตัวมึงหอม" เสียงแหบพร่าพูดบอก พลางโน้มใบหน้ามาสูดดมแถวๆซอกคอของฉัน จนฉันรู้สึกจั๊กจี้

"ไปได้ยัง?" 

"อือ ไปกัน" 

ฉันหลุดออกจากภวังค์ดันตัวของปั้นให้ออกห่าง กระพริบตาปริบๆ เงยหน้ามองคนตัวโตกว่าก่อนจะเดินเบี่ยงนำหน้ามันไป

"แล้วนี่มึงโทรบอกไอ้พี่เจมส์แฟนมึงยัง?" เสียงปั้นเอ่ยถามขึ้นในขณะที่นั่งอยู่ในรถ

"โทรไปแล้วแต่พี่เจมส์ไม่รับกูก็เลยไลน์ไปบอกแทน" 

"อือ"

LAGOON THE NIGTH CLUB

ใช้เวลาไม่นานเราสองคนก็มาถึงไนท์คลับที่พวกวิวนัดไว้ ฉันกวาดสายตามองไปรอบๆสถานที่ที่เต็มไปด้วย แสง สี เสียงและเครื่องดื่มแอลกอฮอล์รวมไปถึงนักท่องราตรีที่หาความสนุกความบันเทิง

"มึงเข้าไปก่อนเดี๋ยวกูมา" 

"แล้วมึงจะไปไหน?" 

"ไปสูบบุหรี่แปปเดี๋ยวตามไป" 

"อือ" 

ฉันพยักหน้าตอบปั้น ก่อนจะเดินเข้าไปข้างในที่เสียงเพลงดังกระหน่ำ 

"แป้งทางนี้" เสียงของวิวที่ตะโกนเรียกพร้อมกับโบกมือเรียกไปมาฉันจึงหันไปมองตามเสียงก่อนจะเดินไปนั่งที่โต๊ะ ที่มีเพื่อนทั้งสามนั่งรอกันอยู่อล้ว

"แล้วไอ้ปั้น?" ปืนเอ่ยถามพร้อมกับชะเง้อมอ

"มันไปสูบบุหรี่เดี๋ยวตามเข้ามา" 

"อืม"

"มึงดื่มอะไร เหมือนเดิมป้ะ?" 

"อือ เหมือนเดิมก็ได้วันนี้ขอแรงๆหนักๆเลย" ฉันหันไปตอบวิว

"ทำไม คอแห้ง?" 

"อือ ไม่ได้มานานละขอสักวัน"  นานๆทีจะได้ออกมาเปิดตาแถมพี่เจมส์ก็ไม่อยู่ขอสักหน่อยละกัน

"จัดไป" วิวยกยิ้มก่อนจะหันไปจัดการสั่งเครื่องดื่ม

ฉันหันมองบรรยากาศรอบๆ เสียงเพลงอีดีเอ็มที่ดังกระหน่ำน่าลุกขึ้นเต้น  ยังไม่ทันที่ฉันจะได้คิดทำอะไร จู่ๆร่างสูงของเพื่อนสนิทก็เดินเข้ามาก่อนจะยวบตัวนั่งลงข้างๆ

ไปสูบบุหรี่อะไรนานเป็นชาติ!! 

"กว่าจะมานะมึง" ปาล์มพูดขึ้นพร้อมกับยื่นแก้วสีน้ำอำพันให้คนตัวโตข้างๆฉัน 

"ส่วนนี่ของมึงครับเพื่อน" ไอ้ปาล์มส่งแก้วเหล้าที่มันเพิ่งชงใหม่ยืนให้ฉัน ซึ่งฉันก็รับมาก่อนจะกระดกดื่มทีเดียวครึ่งแก้ว

อ่าาาา ซู่ซ่าคอสุดๆ

"ค่อยๆดื่มก็ได้มั้ย เดี๋ยวก็สำลักตาย" 

ฉันตวัดสายตามองไอ้เพื่อนปากเสียที่มาถึงก็แช่งกันเลย

"ปากมึงเนี่ยนะ สักวันต้องโดนเย็บสักเข็มปากหมาฉิบหาย!" หันไปเหน็บคนข้างๆที่ทำหน้ายกคิ้วยิ้มเจ้าเล่ห์ น่าหมั่นไส้ ขอให้มึงนั่นแหละสำลักเหล้าตาย !! 

"แล้วนี่มึงบอกพี่เจมส์แล้วหรอ?" วิวถาม

"ไลน์ไปบอกแล้ว"

"ดีแล้วๆ มาๆชนแก้วกันหน่อย"

กริ๊ง! เสียงแก้วสีใสที่ภายในบรรจุน้ำสีอำพันดังขึ้น 

"เฮ้ยไอ้ปั้น สาวสวยคนนั้นเหมือนกำลังมองมึงอยู่เลย" ฉันหันไปมองตามนิ้วของปืนที่ชี้ไปยังสาวสวยคนหนึ่งที่นั่งถัดจากโต๊ะของพวกเรากำลังมองไอ้ปั้นอยู่แถมยังส่งยิ้มหวานมาให้จนฉันรู้สึกหมั่นไส้เผลอเบะปากใส่

"ดูท่าน่าจะชอบมึงว่ะ" ปืนพูดเสียงกลั้วหัวเราะ

"โคตรสวยอ่ะ เซ็กซี่จัด"

สวยตรงไหน ฉันสวยกว่าตั้งเยอะ!

"โทษนะคะไม่ทราบว่าขอไลน์หน่อยได้ไหม" 

ฉันหันไปมองตามเสียง สายตาคู่สวยมองสำรวจผู้หญิงตรงหน้า หน้าตาสะสวย ผิวขาวปากแดงตัวเล็กหุ่นเซ็กซี่ หญิงสาวส่งรอยยิ้มหวานให้กับคนตัวโตที่นั่งอยู่ข้างๆฉันพร้อมกับยื่นโทรศัพท์มาให้ ซึ่งไอ้ปั้นก็รับมาอย่างไม่ลังเล

"นี่ครับ" เสียงทุ้มเอ่ยพร้อมกับส่งยิ้มพราวเสน่ห์ให้ก่อนจะคืนโทรศัพท์ให้หญิงสาวตรงหน้า

"ขอบคุณนะคะ ชื่อน้ำหวานนะคะไม่ทราบว่า...?"

"อ๋อ ชื่อปั้นครับยินดีที่ได้รู้จัก"

"เช่นกันค่ะปั้น งั้นขอชนแก้วหน่อยนะคะ" 

"ได้สิครับ"

ฉันได้แต่นั่งเบะปากมองการกระทำของทั้งคู่ หมั่นไส้ ทีกับคนอื่นนะพูดเพราะฉิบหาย!!

"งั้นเดี๋ยวหวานไลน์หานะ ขอกลับโต๊ะก่อน" ว่าจบหล่อนก็เดินกลับโต๊ะ แต่ไม่วายยังส่งยิ้มหวานมาให้ไอ้ปั้นอีก แถมไอบ้านี่ก็เคลิ้มซะด้วยมองตามตาเยิ้มเชียว

"ไม่ธรรมดานี่หว่าไอ้ปั้น คนนี้สวยกูเชียร์" ไอ้ปาล์มพูดขึ้นพลางยักคิ้วให้ไอ้ปั้น

"ไม่เห็นจะสวยตรงไหน" ฉันพูดก่อนจะเบะปากกรอกตาไปมา

"แหม่ อิจฉาที่เขาสวยกว่าหรือไง?"

"กูสวยกว่าตั้งเยอะเหอะ หุ่นเซ็กซี่สู้กูไม่ได้เลย" สวนกลับไอปาล์มที่กวนประสาท

"เออ กูไม่เถียงสู้มึงละกัน แม่งเถียงเก่ง" ถือว่านั่นเป็นคำชมละกัน หึ!

ตึ้ง!

ฉันหันไปมองไอ้ปั้นที่ตอนนี้กำลังก้มหน้าก้มตายิ้มให้กับหน้าจอมือถือสองมือก็กดแป้นพิมพ์ข้อความไปมา

"เขาทักมาแล้วหรอ?" ฉันเอ่ยถาม

"อือ น่ารักดีว่ะ" มันพูดก่อนจะเปิดรูปโปรไฟล์ของ ยัยน้ำเหม็น เอ้ย น้ำหอมนั่นให้ฉันดู 

ไม่เห็นจะสวย!

"สวยตรงไหน?"

"ก็ไม่ถึงกับสวย แต่ก็น่ารักดี"

"มึงชอบหรอ?"

"ไม่ได้ชอบ แต่ว่าจะลองคุยดู" 

"....."

ฉันไม่ได้พูดอะไรตอบ แต่ยกแก้วเหล้าที่ชงใหม่ขึ้นมาดื่มทีเดียวจนหมดแก้ว

"ดูดีๆแล้วกัน ความสวยมันกินไม่ได้นะบอกก่อน" ที่พูดก็เพราะว่าหวังดี ไม่อยากเห็นเพื่อนเสียใจ อีกอย่างปั้นมันไม่เคยมีแฟนผู้หญิงมารยาทเยอะสารพัด ปากบอกว่าโสดแต่ความจริงมีผัวรออยู่ที่บ้านก็ได้ใครจะไปรู้

"กูก็ไม่ได้รีบอะไรอยู่แล้ว แค่คุยเล่นขำๆ" ปั้นยักไหล่ตอบ

ฉันมองหน้าเพื่อนสนิทนิ่ง ก่อนจะละสายตายกแก้วเหล้าขึ้นมาดื่มแก้วแล้วแก้วเล่า

"ค่อยๆดื่มก็ได้มั้งเดี๋ยวก็เมามาเป็นภาระกูอีก" ไอ้ปั้นร้องห้ามพร้อมกับทำสีหน้าเซ็งๆใส่ฉัน

"ถ้ากูเป็นภาระก็ไม่ต้องมาสนใจกูดิ กูดูแลตัวเองได้"

"หึ ทำเป็นปากเก่ง"

ใบหน้าหล่อเหลายกยิ้มขึ้นมุมปากอย่างเย้ยหยัน เห็นละเกลียดฉิบหายเลยไอ้ท่าทางแบบเนี้ย!!

Lanjutkan membaca buku ini secara gratis
Pindai kode untuk mengunduh Aplikasi

Bab terbaru

  • Friend Zone เพื่อนที่ไหนเขา(เอา)ทำกัน   จากนักเขียน

    ขอบคุณนักอ่านทุกคนจากใจจริงนะคะ ที่สละเวลาอันมีค่าเข้ามาอ่านนิยายเรื่องนี้ของไรท์ ไม่ว่าจะเป็นนักอ่านที่ติดตามมาตั้งแต่ตอนแรก นักอ่านที่เพิ่งเข้ามาเจอเรื่องนี้ระหว่างทาง หรือนักอ่านที่อ่านเงียบ ๆ ไม่ได้คอมเมนต์ ไรท์อยากบอกว่าทุกการเข้ามาอ่านของทุกคนมีความหมายกับไรท์มากจริง ๆ ค่ะ นิยายหนึ่งเรื่องอาจเป็นเพียงตัวอักษรบนหน้าจอสำหรับใครหลายคน แต่สำหรับไรท์แล้ว มันคือความตั้งใจ ความคิด จินตนาการ และความรู้สึกมากมายที่ค่อย ๆ ถักทอออกมาเป็นเรื่องราว ตลอดระยะเวลาที่เขียนเรื่องนี้ ไรท์ได้เรียนรู้อะไรหลายอย่าง ทั้งเรื่องการวางพล็อต การพัฒนาตัวละคร การถ่ายทอดอารมณ์ และการจัดการกับความกดดันของตัวเอง บางช่วงอาจเขียนได้อย่างราบรื่น บางช่วงอาจติดขัด เหนื่อย หรือท้อไปบ้าง แต่ทุกครั้งที่เห็นยอดอ่าน คอมเมนต์ หรือข้อความให้กำลังใจจากนักอ่าน ไรท์ก็รู้สึกมีกำลังใจขึ้นมาเสมอ และอยากจะเขียนต่อไปให้จบให้ดีที่สุดเพื่อทุกคนค่ะ ไรท์ต้องขอขอบคุณเป็นพิเศษสำหรับนักอ่านที่คอยคอมเมนต์ แสดงความคิดเห็น หรือส่งฟีดแบ็กมาให้ ไม่ว่าจะเป็นคำชม คำแนะนำ หรือแม้แต่คำติ ไรท์อ่านทุกข้อความและซาบซึ้งใจมากจริง ๆ ค่ะ คำติชมเหล่านี

  • Friend Zone เพื่อนที่ไหนเขา(เอา)ทำกัน   Episode 40 สิ้นสุดทางเพื่อน (The End)

    ตลอดทั้งคืนในหัวของฉันมันก็เอาแต่คิดถึงคำพูดของปั้นซ้ำไปซ้ำมา รีบทำไม แบบนี้ก็มีความสุขดีแล้วไม่ใช่หรอ? ก็จริงอยู่ที่ตอนนี้เราก็มีความสุขกันดี แต่ว่า.... ทุกครั้งที่พูดถึงเรื่องอนาคต เขาก็เงียบ ทุกครั้งที่พูดถึงคำว่า แต่งงาน เขาก็เลี่ยง มันเลยทำให้ฉันรู้สึกที่จะน้อยใจไม่ได้ มันเหมือนกับว่าฉันคิดเองคนเดียวอย่างนั้นแหละ ฉันถอนหายใจเบา ๆ แล้วเอนตัวพิงหัวเตียง ความรู้สึกบางอย่างเริ่มอึดอัดในอก เหมือนเรากำลังอยู่ใกล้กันแต่ใจกลับห่างออกเรื่อย ๆ "เป็นอะไร หืม?" เสียงทุ้มเอ่ยถามพร้อมกับโอบกอดฉัน ก่อนที่แขนแกร่งจะโอบรัดฉันจากด้านหลังแน่นขึ้นอย่างอ่อนโยน ฉันพลิกตัวกลับไปสบตากับเขา ดวงตาคมคู่นั้นยังคงนิ่งและอบอุ่นเหมือนเดิม แต่ไม่รู้ทำไม วันนี้ฉันกลับมองมันไม่ออก "ปั้น" "มีอะไรหรือป่าว?" เขาเลิกคิ้วถาม “ก็... ช่วงนี้มึงดูแปลก ๆ ไป แถมพอกูพูดถึงเรื่องแต่งงาน มึงก็เลี่ยงตลอด” ฉันพยายามกลืนก้อนสะอื้นในลำคอ ก่อนจะพูดต่อเสียงเบา “กูก็เลยอดคิดไม่ได้... ว่ามึงอาจจะเริ่มเบื่อกูแล้วหรือเปล่า” "ทำไมถามแบบนั้น?" "ก็....ช่วงนี้มึงดูแปลกๆไป แถมพอกูพูดถึงเรื่องแต่งงานมึงก็เลี่ยง

  • Friend Zone เพื่อนที่ไหนเขา(เอา)ทำกัน   Episode 39 นอยด์

    หมับ! ร่างสูงสะดุ้งเล็กน้อยเมื่อจู่ ๆ ก็มีคนโผเข้ามากอดจากด้านหลัง ในขณะที่เขากำลังตั้งใจเตรียมมื้อเช้าให้ ยัยตัวภาระ ที่เมื่อครู่ยังนอนหลับปุ๋ยอยู่ในห้อง “ทำอะไรอยู่คะ... ที่รัก” คิ้วหนากระตุกขึ้นเล็กน้อย ก่อนจะรู้สึกเลี่ยนขึ้นมานิด ๆ กับสรรพนามใหม่ที่อีกคนเอ่ยเรียก “เมื่อกี้... เรียกว่าอะไรนะ?” ขอชัด ๆ หน่อย เผื่อเมื่อกี้หูฝาดไป “ที่รักไง... หรือจะให้เรียกว่า ผัวขา ดี?” “ผีเข้าหรือไง?” เขามองคนตัวเล็กตรงหน้าด้วยสีหน้าไม่อยากเชื่อ ปกติเมื่อก่อนขอให้เรียกเท่าไหร่ก็ไม่ยอม ต้องเอาของแข็งอ้างปากถึงจะยอม วันนี้เป็นอะไร? “ไม่ชอบเหรอ? ปกติก็บังคับให้กูเรียกแบบนี้นี่นา” “ชอบดิ... แค่แปลกใจเท่านั้นแหละ” แป้งหอมกลั้นหัวเราะ พลางกอดเอวเขาแน่นขึ้น “ก็ตอนนี้เราคบกันมาเกือบจะสามเดือนแล้วนี่นา ก็เลยคิดว่าควรจะมีสรรพนามเรียกกันบ้าง น่าจะดีออก” “ปกติก็เรียกตลอดอยู่แล้วนี่... เวลาที่โดนกูกระแทกตอกอัดแรง ๆ น่ะ” ประโยคหลังเขากระซิบข้างหู เสียงทุ้มต่ำแผ่วชิดจนลมหายใจร้อนเป่ารดข้างแก้ม ทำเอาแป้งหอมหน้าแดงซ่านทันที แปะ! “นี่แน่ะ! ทะลึ่งแต่เช้าเลย” เธอเผ่นมือตีเบา ๆ แล้วถามต่อ

  • Friend Zone เพื่อนที่ไหนเขา(เอา)ทำกัน   Episode 38 คลั่งรัก

    PEANG HOM PART หลายเดือนต่อมา หลายเดือนผ่านไปนับตั้งแต่วันนั้น วันที่ฉันกับปั้นได้ปรับความเข้าใจกันอีกครั้งสถานะของเราก็ไม่เหมือนเดิมอีกต่อไป เพราะตอนนี้...เราสองคนเปลี่ยนจาก เพื่อน มาเป็น แฟน แล้ว เอ๊ะ! ไม่สิ จะเรียกว่าแฟนก็คงไม่ถูกนัก เพราะเราข้ามขั้นไปไกลกว่านั้นอีก คิดแล้วก็เขินมากกกกก >อ๊ะ ตกใจหมดเลย" ฉันสะดุ้งตกใจเมื่อจู่ๆก็มีคนเข้ามากอดจากทางด้านหลัง พอหันไปก็รู้ว่าเป็นปั้นเลยแอบฟาดเขาไปหนึ่งทีโทษฐานที่ทำให้ตกใจ "ขวัญอ่อนจัง ทำอะไรอยู่" เสียงทุ้มนั่นพูดพร้อมกับซุกไซ้ซอกคอฉันไปมา จนรู้สึกทั้งจั๊กจี้ทั้งใจสั่นแถมมือเจ้ากรรมยังซุกซนลูบคลำหน้าอกฉันไปมาจนต้องร้องห้าม “อ๊ะ! ปั้น... อย่าแกล้ง ทำรายงานอยู่” "ค่อยทำไม่ได้หรอ?" “ไม่ได้สิ! ช่วงนี้ใกล้สอบแล้ว อีกอย่างกูต้องรีบหาที่ฝึกงานด้วย ไม่อยากวุ่นวายตอนท้ายเทอม” “ขยันจริง ๆ เมียใครวะเนี้ย” เขาพูดพร้อมขยี้หัวฉันไปมาอย่างหมั่นเขี้ยว ฉันเลยหันไปกอดเอวเขาแน่น ซุกหน้าลงกับอกอุ่น ๆ อย่างห้ามไม่อยู่ ตั้งแต่เราคบกัน ฉันก็รู้เลยว่าตัวเอง คลั่งรัก ปั้นขนาดไหนแถมดูเหมือนฉันจะติดสกินชิพเขามากกว่าเขาติดฉ

  • Friend Zone เพื่อนที่ไหนเขา(เอา)ทำกัน   Episode 37 โหยหา ปรับความเข้าใจ NC+

    เวลาต่อมา "อ๊าา" จ๊วบ พรึ่บ! เสียงริมฝีปากบวกกับเสียงน้ำลายดัง เรียวลิ้นเล็กตวัดเกี่ยวไปมากับลิ้นร้อนของคนตัวโตพร้อมกับผลักร่างสูงให้นอนราบไปบนโซฟานุ่มก่อนที่เธอจะขึ้นคร่อมนั่งทับร่างหนาของเขาพร้อมจูบกันอย่างดูดดื่ม เสียงลมหายใจหอบถี่ ทำเอาคนตัวโตถึงกับเลือดในกายสูบฉีดอย่างแรงกับการจู่โจมที่ร้อนแรงของคนตัวเล็ก "อ๊า แป้งใจเย็น" เขาร้องออกมาเพราะคนตัวเล็กตะโบมจูบเขาจนเขาแทบจะหายใจไม่ทัน อย่างกับคนหิวโหย "เย็นไม่ได้เลย กูคิดถึงมึง คิดถึงมาก" แป้งหอมเสียงตอบเสียงกระเซ้าทำเอาเขาใบหน้าร้อนผ่าว แป้งหอมแม่งร้อนแรงเกินไปแล้ว เขาตั้งตัวไม่ทัน "อื้มมม อ๊าแป้ง" "คิดถึงกูไหม มึงเองก็คิดถึงกูใช่ไหมปั้น" "ซี๊ด แป้ง!" มือเรียวลูบไล้ไปมาบริเวณแผงอกของเขาพร้อมกับค่อยๆแกะเม็ดกระดุมนักศึกษาเขาทีละเม็ดๆ ความร้อนแรงของแป้งหอมทำเอาเขาแทบคลั่ง ก่อนจะขยับลุกขึ้นนั่งโดยที่แป้งหอมยังคงนั่งทับบนตักเขา เขาประคองท้ายทอยคนตัวเล็กสอดลิ้นร้อนเข้าไปในโพรงปากหวาน มือเขาลูบไล้ไปทั่วทั้งร่างกายของร่างบาง แค่เขาสัมผัสก็ทำเอาแป้งหอมแทบคลั่งเคลิบเคลิ้มไม่รู้ตัวเลยว่าเสื้อนักศึกษาที่ตัวเองสวม

  • Friend Zone เพื่อนที่ไหนเขา(เอา)ทำกัน   Episode 36 ทำตามหัวใจ (ขอโอกาส)

    "มึงรักกูจริงๆ หรือแค่เหงาเพราะไม่มีเพื่อนอย่างกูคอยกวนใจ ดูแลมึงอยู่ข้างๆ กันแน่?" "...." แป้งหอมเงียบไปครู่หนึ่ง ก่อนจะเงยหน้าสบตาคนตรงหน้า ดวงตาคู่นั้นยังจ้องมาอย่างไม่วางใจ เหมือนกำลังรอให้เธอพิสูจน์อะไรสักอย่าง ทำไมถึงไม่เชื่อกันบ้างเลย จะใจแข็งไปถึงเมื่อไหร่กันนะ? "กูรักมึงจริงๆ ปั้น... กูรู้ว่ากูผิดที่รู้ตัวช้าไป แต่ในใจกูมันมีแต่มึงมาตลอด กูแค่...โง่ไปเองที่ไม่ยอมรับ กูขอโทษที่เคยพูดจาแย่ๆ ทำร้ายความรู้สึกมึงมาตลอด" "...." ปั้นมองคนตรงหน้าด้วยสีหน้าเรียบนิ่ง ไม่ได้พูดอะไร แต่สีหน้าและท่าทางที่เขามองมากลับทำให้หัวใจดวงน้อยกระตุกวูบ รู้สึกถึงความเย็นชาที่เขาพยายามแสดงออกมา "กูรู้ว่ามึงคงยังไม่เชื่อ แต่ขอให้กูได้พิสูจน์ได้ไหม ขอให้กูได้ทำตามหัวใจตัวเองสักครั้ง ครั้งนี้กูจะไม่ปล่อยมันพังลงไปอีก" แป้งหอมพูดพร้อมกับเอื้อมไปกุมมือหนาไว้แน่น แววตาสั่นไหวอย่างเห็นได้ชัด ไม่ต้องให้อภัยตอนนี้ก็ได้... แค่อย่าทำหน้าเย็นชาแบบนั้น... แต่แล้ว... ปั้นสะบัดมือตัวเองออกจากการกอบกุมเบาๆ ก่อนจะหันหลังเดินจากไปโดยไม่พูดอะไรเลย แป้งหอมที่เห็นแบบนั้นก็รู้สึกใจหล่นวูบ ก่อนจะรีบ

Bab Lainnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status