Friend Zone เพื่อนที่ไหนเขา(เอา)ทำกัน

Friend Zone เพื่อนที่ไหนเขา(เอา)ทำกัน

last update最終更新日 : 2026-01-18
言語: Thai
goodnovel18goodnovel
評価が足りません
42チャプター
578ビュー
読む
本棚に追加

共有:  

報告
あらすじ
カタログ
コードをスキャンしてアプリで読む

概要

รักคนเดียว

อ่านฟิน

อีโรติก

สวย

วัยรุ่น

วิศวกร

แอบรัก

วันไนท์สแตนด์

เสียใจ

มันจะมีความสัมพันธ์อยู่แบบหนึ่ง ที่เข้าไปแล้วก็ยากที่จะถอยหลังกลับมานั่นก็คือความสัมพันธ์แบบ...Friend Zone มีสิทธ์ได้แค่แอบชอบแต่ข้ามเส้นไปเป็นแฟนไม่ได้ เพราะคำว่า 'เพื่อน' มันค้ำคอ ต่อให้รู้สึกมากแค่ไหนก็ต้องเก็บไว้ในใจไม่มีสิทธิ์ได้พูดออกมา แม่ง ใครมันคิดความสัมพันธ์เหี้ยนี่กันวะ!!

もっと見る

第1話

INTRO

「あなたの元婚約者とやり直したいなら、私は邪魔しないわ」

中野綾(なかの あや)は両手を固く握りしめた。長いまつ毛を伏せて、車椅子に座る男を見つめる。

その言葉を聞いた途端、男の憂鬱そうな瞳はぞっとするほど冷たく凍りついた。

「俺と結婚したこと、後悔してるのか?」

綾はためらうことなく答えた。「後悔なんてしてない。おばあさんには育ててもらった恩があるから」

「俺と結婚したのは、恩返しか?それとも同情か?」

中野湊(なかの みなと)はつり目で、鋭い視線を向けた。その整った顔には、深い怒りの色が浮かんでいた。

車椅子に座っているのに、とてつもない威圧感が放たれていた。

湊に見つめられ、綾は心の中がざわついて、いたたまれなくなった。唇を噛んで、思わず俯いてしまう。

5年前の交通事故で、湊は両足が動かなくなった。

当時、湊には婚約者がいて、綾にも付き合っている人がいた。

湊の婚約者の家から婚約を破棄された後、不治の病を患っていた湊の祖母である中野和子(なかの かずこ)が綾に湊と結婚してほしいと頼み込んできたのだ。

綾に選択肢はなかった。8歳の時に両親を亡くし、路頭に迷っていた綾を救い、家族として迎えてくれたのが、両親の恩師である和子だったからだ。

結婚式を挙げた後、和子は安心して旅立った。

この結婚を承諾したのは、確かに恩返しのためだった。

でも、5年間一緒に暮らすうちに、綾は湊のいる生活に慣れ、彼に頼るようになっていた。

湊がこの世で唯一の家族で、唯一の拠り所だった。

このまま一生を終えるのも悪くない、そう思っていた。

しかし1週間前、湊の元婚約者である二宮凪(にのみや なぎ)が、4歳くらいの男の子を連れて帰国した。

男の子は中野家特有の白い肌、彫りの深い目元、そして血色の良い薄い唇をしていた。

少しぽっちゃりしているけれど、その雰囲気は中野家の兄弟にそっくりだった。

長男の中野誠(なかの まこと)と妻は結婚して8年、夫婦仲は円満だ。弟の元婚約者と不倫するなんてありえない。

だから、この子は、湊の子供としか考えられなかった。

「あの子供は、どうするの?」と綾は尋ねた。

「俺がなんとかする」

湊は明らかにこの話を続けたくなさそうで、玄関に立っている使用人の山下幸子(やました さちこ)に目をやった。

「どうかしたか?」

「二宮様とそのお子様がいらっしゃいました」

幸子は入ってきてからしばらく経っていたが、険悪な空気を察して、返事をするのをためらっていた。

湊は眉間のしわを伸ばし、少し眼差しを和らげた。

「中野おじさん!」

幸子の言葉が終わるか終わらないかのうちに、小さな影がドアの外から飛び込んできて、湊の胸に飛びついた。その勢いで、危うく幸子を突き飛ばすところだった。

「海斗、行儀よくしなさい」

凪が続いて入ってきた。甘やかすような笑みを浮かべ、その目は湊に釘付けで、優しさに満ちていた。

「湊、私たち親子を泊めてくれてありがとう」

中野家の運転手である井上剛(いのうえ つよし)が大きなスーツケースを二つ持って入ってきた。湊はそれを3階の左側の部屋へ運ぶよう指示した。

綾はわずかに眉をひそめた。凪たちが来るなんて、誰も教えてくれなかった。

湊の言っていた「なんとかする」っていうのは、自分に相談もなしに、凪たちを家に住まわせることだったの?

綾は口を開きかけた。3階は自分たち夫婦の居住スペースで、客はいつも2階に泊まってもらうことになっている。

でも、結局何も言えなかった。湊は凪たちと楽しそうに話していて、まるで綾など存在しないかのようだった。

あの3人の方がよっぽど家族みたいで、そばに立っている自分が邪魔な存在に思えた。

綾は背を向けてその場を去ろうとした。でも、数歩も歩かないうちに湊に呼び止められた。

「綾、部屋の準備をしてくれ。凪と海斗が快適に過ごせるように」

凪――あまりにも自然で、親密な呼び方だ。

綾は足を止めた。「疲れたから、お風呂に入って寝るわ」

湊の世話をするのは、和子との約束だからだ。でも、凪たちの世話までしたら、それはもうただの使用人じゃないのか?

それに、この家の女主人が「泥棒猫」のためにベッドメイクをするなんて、そんな馬鹿な話があるものか。

「いいのよ、山下さんにやってもらえば」

凪はアクセサリーケースを取り出し、気前よく幸子に差し出した。

「山下さん、これ、海外で買ってきたの。珍しいデザインだと思うわ。プレゼントで」

幸子は後ずさりし、何度も手を振った。「いえいえ、とんでもないです。お仕事ですから」

凪が何かを言う前に、幸子はエレベーターがあることさえ忘れて、階段を駆け上がって3階の部屋を片付けに行った。

凪は気まずそうに手を引っ込めた。「湊、私たち親子、歓迎されてないみたいね」

湊は穏やかな口調で言った。「そんなことないさ。綾はずっとお前と海斗のことを気にかけていたよ」

綾は聞こえないふりをして、エレベーターに向かった。

「泥棒猫」を気にかけていたのはこっちじゃない。湊の方だ。

凪たちが帰ってきてから、いつもは冷淡な湊がまるで別人のようだった。

自分をあちこち連れ回しては、凪と二宮海斗(にのみや かいと)へのプレゼントを自ら選んだ。凪のバッグやアクセサリーは壁一面に並び、海斗のおもちゃは部屋を埋め尽くした。

湊が他の誰かにこれほど気を遣うなんて、今まで一度もなかった。これで、何もかもが変わってしまったのだと綾は悟った。

「綾、湊から聞いたよ。ずっと子供が欲しいって思ってたんでしょ?きっと海斗のことを好きになってくれるよね」

凪の声が後ろから聞こえたが、綾は振り向かなかった。

「湊が気に入っているなら、それでいい」

そう言って、綾はまっすぐエレベーターに乗り込んだ。

湊は、自分が子供を欲しがっていることをずっと知っていたんだ。彼にプレッシャーを与えたくなくて、自分は一度もそのことを口にしなかったのに。

湊はすべて知っていて、ただ知らないふりをしていただけなのだ。

ガラス張りのエレベーターがゆっくりと昇っていく。明るい照明の下、湊の瞳には、綾が今まで見たことのないような優しさと慈しみが浮かんでいた。

綾は5年間、甲斐甲斐しく湊の世話をしてきた。でも、湊が自分を気遣うような素振りは、一度も見たことがなかった。

いつしか綾自身も、ここまで尽くす必要はないのだということを忘れていた。

エレベーターが3階に着くと、凪の声が聞こえてきた。

「5年前、親に無理やり婚約を破棄させられて、海外へ行かされたの。

海外に行ってから、あなたの子を妊娠していることに気づいたの。海斗は私たちの子よ。見捨てるなんてできなかった」

凪の声はだんだんと詰まっていった。彼女はしゃがみ込み、湊の膝に顔をうずめて、体を震わせた。

湊はゆっくりと手を伸ばし、凪の肩に置いた。

凪は顔を上げた。涙に濡れたその瞳は、とてもか弱く見えた。

「海斗が大きくなれば、うちの親も受け入れてくれると思ったのに。帰国した途端、カードは止められるし、家からも追い出されちゃったの。

湊、本当にどうしようもなくなって……じゃなければ、あなたの迷惑になるようなことはしなかったわ。

私がつらいのは構わない。でも、海斗はまだあんなに小さいのに……」

湊の指先が凪の頬をなで、涙を拭った。

「俺がいる。大丈夫だ」

綾は3階の手すりのそばに立っていた。その光景を見て、心の底からゾクゾクとするのを感じた。

無意識のうちに爪が手すりを強く引っ掻き、折れそうになった。

「奥様、ご安心ください。私は奥様の味方ですから」

いつからそこにいたのか、幸子が心配そうに綾を見つめていた。

幸子は中野家で20年以上働いていて、以前は和子に仕えていた。

和子が亡くなる前、これからも湊と綾の面倒を見てやってほしいと、幸子に託したのだ。

幸子は綾が大きくなるのを見てきた。綾が優しくて物分かりのいい子だと知っている。

綾は唇をきゅっと結んだまま微笑んだ。湊は物じゃない、生身の人間だ。

凪と「奪い合う」ようなことになっているなら、それは湊が本当は自分のものじゃないってことだ。

綾は安心感をあまり感じられない性格だった。完全に自分のものにならないのなら、いっそいらない。

そうすれば、手に入るか失うかと気を揉んで、余計なことで悩まなくて済むからだ。

――

深夜、綾がうとうとと眠りにつきかけた頃、湊がドアを開けて入ってきた。

車椅子に乗っていて、すでにお風呂に入ってパジャマに着替えていた。

家には湊専用のバスルームがあり、口のきけない男性ヘルパー・河野隆(こうの たかし)が湊の世話を専門にしている。

綾はいつものように、起き上がって湊をベッドに寝かせた。

車椅子は湊のあらゆる要望に応えられる特注のハイテク製品だったが、湊は綾に世話をされる方が好きだった。

綾は湊の隣に横になった。心は晴れないままだ。

綾には身内がおらず、もっと多くの繋がりが欲しかった。だから子供を一人か二人、産みたいと思っていた。

湊は足を怪我しているだけで、夫婦生活には何の問題もなかった。

綾は何度も自分から誘ったが、いつも断られてきた。

そのうち綾は、湊はプライドが高すぎて、主導権を握れないことを受け入れられないのだろうと思い、その話はしなくなった。

今夜、凪の口から、湊がずっと自分が子供を欲しがっていることを知っていたと聞かされた。

湊は今この瞬間のように、暗闇の中から自分の心の熱を冷ややかに見つめ、そして見て見ぬふりをするのだ。

ぼんやりしていると、一本の腕が綾の柔らかな腰をつかみ、ぐっと引き寄せて、暖かく広い胸の中に抱きしめた。

湊は綾を強く抱きしめ、顎を彼女の頭のてっぺんに乗せて、優しく撫でた。

「凪が妊娠した時、彼女はまだ俺の婚約者だった。浮気じゃないし、彼女は不倫相手でもない。これには、お互いに複雑な事情があったんだ。

海斗は俺の子だ。男として、見て見ぬふりはできない。俺の責任なんだ。

綾、怒らないでくれ。あの二人はただ家に住むだけだ。それだけだよ」

凪と結婚する直前、一度、湊は記憶をなくすほど酔ったことがあった。

目が覚めたら、凪がベッドにいた。たった一度のことで、海斗ができたんだ。

このことを思うと、心の底に渦巻く感情が後悔なのか罪悪感なのか、湊自身もよく分からなかった。

綾は湊の手を振り払い、暗闇の中で起き上がった。

「離婚するか、私との子供を作るか。どっちかにして」
もっと見る
次へ
ダウンロード

最新チャプター

続きを読む
コメントはありません
42 チャプター
INTRO
มันจะมีความสัมพันธ์อยู่รูปแบบหนึ่งที่ไม่ว่าใครก็ตามที่ได้เข้าไปแล้วก็ยากที่จะถอยหลังออกมา นั่นก็คือความสัมพันธ์แบบ Friend Zone เข้าได้แต่ออกไม่ได้ ไปต่อก็ไม่ได้ถอยหลังก็ไม่ได้อีก เพราะคำว่า 'เพื่อน' มันค้ำคอ ทุกครั้งที่คิดจะก้าวข้ามเส้นความเป็นเพื่อนก็ต้องถอยออกมาตั้งหลักก่อนทุกครั้ง ต่อให้รู้สึกมากแค่ไหนก็ไม่มีสิทธิ์ได้บอกความรู้สึกนั้นออกไปเพราะเธอจ๋าย้ำประจำทุกวัน เรียกเขาทุกวันว่า 'เพื่อนรัก'เพื่อนรักพ่อมึงดิ กูไม่ได้อยากเป็นเพื่อนแต่อยากเป็นผัวเว้ยยย!!แม่งใครมันคิดความสัมพันธ์เหี้ยนี่วะ!ปั้น หนุ่มหล่อวิศวะเครื่องกลที่แอบชอบเพื่อนสนิทสาวอย่าง แป้งหอม มานานถึงหกปีตั้งแต่มัธยมยันมหาลัยก็ยังไม่มีโอกาสได้ข้ามเส้นความเป็นเพื่อน ทั้งๆที่เขาเป็นให้เธอแม่งทุกอย่างทั้ง เพื่อนกิน เพื่อนเที่ยว ที่ปรึกษา คนคอยปลอบใจ คนขับรถ คนรับใช้ ดูแลเอาใจใส่ยิ่งกว่าแฟน มดไม่ให้ไต่ไรไม่ให้ตอม เป็นแม่งให้หมดทุกอย่างแต่ที่เป็นไม่ได้ก็คือ คนที่อยู่ในใจของมัน แม่งเจ็บสัสๆ ดูแลมาตั้งหลายปีแอบชอบมาตั้งนานคนอื่นรู้กันหมด แต่เจ้าตัวกลับไม่รู้อะไรสักอย่าง ไม่รู้ว่าโง่ หรือว่ามันโง่จริงๆกันแน่ มีคนเขาแอบชอบมึงอ
last update最終更新日 : 2025-11-22
続きを読む
Episode 1 เพื่อนรัก
@Phuan Gun ภายในร้านนั่งชิลล์แห่งหนึ่ง ใกล้มหาวิทยาลัยที่เต็มไปด้วยบรรยากาศสบายๆ ท่ามกลางสายลมเย็นและเสียงเพลงจากวงดนตรีสด เสียงหัวเราะและพูดคุยของนักศึกษาที่มานั่งดื่มและสังสรรค์กันดังขึ้นท่ามกลางบรรยากาศร่มรื่น แต่มีชายหนุ่มคนหนึ่งที่มักจะมานั่งคนเดียวแทบทุกครั้ง 'ปั้น' หนุ่มวิศวะที่เลือกจะมานั่งย้อมใจท่ามกลางผู้คน "น้อง ขอลีโอเพิ่มอีกสามขวด" เสียงทุ้มพร่าพูดออกมา พร้อมดวงตาที่เริ่มจะพร่ามัวเพราะฤทธิ์เบียร์ที่ดื่มเข้าไปไม่รู้กี่ขวดต่อกี่ขวด เขานั่งคนเดียวในมุมลึกสุดของร้าน รอบๆ เต็มไปด้วยขวดเปล่าเรียงราย"เอ่อ...พี่ยังจะดื่มอีกหรอครับ?" พนักงานหนุ่มเอ่ยถามอย่างไม่ค่อยแน่ใจ พลางมองปั้นด้วยความงุนงง ขวดเบียร์ที่กระจายอยู่บนโต๊ะก็พอจะเดาได้ว่าชายหนุ่มดื่มหมดไปกี่ขวด ดื่มไปขนาดนี้แล้วยังจะดื่มต่ออีกหรอวะ? "อึก! ไม่ต้องถามมาก ไปๆ รีบไปเอามา" ปั้นว่าพลางโบกมือไล่ให้พนักงานรีบไปเอาเบียร์ที่เขาเพิ่งสั่งไปเพิ่ม "แต่...." ถ้าเมาหนักขึ้นมาจะเป็นภาระพวกกูอ่ะดิ พนักงานหนุ่มได้แต่คิดในใจ แต่ก่อนที่จะเดินไปเอาเบียร์ตามคำสั่งของลูกค้าผู้เป็นเจ้าอย่างปั้น จู่ๆ มือหนาของเขาก็ยื่นกระดาษยัดใส่มือพ
last update最終更新日 : 2025-11-22
続きを読む
Episode 2 ตัวภาระ
หลังจากที่ผมวางสายจากแป้งหอม ก็รีบเด้งตัวลุกจากที่นอนแล้ววิ่งตัดหน้าไอ้ปาล์มพุ่งเข้าห้องน้ำทันที ปาล์มมองตามผมไปด้วยสายตางงๆ ก่อนจะเกาหัวตัวเองเบาๆไรของมันวะ ไหนเมื่อกี้มันบอกจะไม่ไปมอไง?"เฮ้ย! ไอ้ปั้น ไหนว่าไม่ไปไง?" ปาล์มตะโกนตามเข้ามาด้วยความสับสน"...."ผมไม่ได้ตอบอะไรมันกลับไปแต่รีบอาบน้ำด้วยความเร็วแสง ก่อนจะออกมาแต่งตัวเซ็ตทรงผมนิดหน่อย ไอ้ปาล์มยืนพิงผนังมองหน้าผมอย่างงงๆ ก่อนจะเอ่ยขึ้น"ไหนบอกไม่ไปเรียน?""ก็ไม่ได้อยากไป แต่ไอ้แป้งมันโทรตามให้กูไปรับ""หึ กูว่าละ" มันหัวเราะในลำคอ ผมเหลือบตามองนิดหน่อย แต่ก็ไม่ได้ตอบอะไรต่อ รีบฉีดน้ำหอม หยิบกุญแจรถทำท่าจะก้าวออกจากห้อง แต่ไอ้ปาล์มก็ดักถามขึ้นมาก่อน"แล้วมึงจะไปรับไอ้แป้งมันยังไง?""รถกูไง ถามแปลกๆ" ผมชูกุญแจรถให้มันดู"ไอ้เวร รถมึงยังจอดอยู่ที่ร้านเมื่อคืนเถอะ เมาจนจำไม่ได้เลยมั้งว่ากูเป็นคนไปแบกมึงกลับมาอ่ะ"ฉิบหาย ผมลืมไปสนิทเลย แถมบอกแป้งหอมไปแล้วด้วยว่าอีกสามสิบนาทีจะถึงคอนโดมัน"เอากุญแจรถมา""อะไร?" ปาล์มขมวดคิ้ว"เร็วๆ กูรีบไปรับไอ้แป้งเดี๋ยวไปช้ามันด่ากูอีก""แล้วเกี่ยวอะไรกับรถกู?""ยืมหน่อย กูรีบ" ผมพูดพลางยัดกุญแจ
last update最終更新日 : 2025-11-22
続きを読む
Episode 3 ตัวภาระ 2
ฉันเดินเข้าไปในตึกด้วยสีหน้ายิ้มแย้มอารมณ์ดี"อารมณ์ดีแต่เช้าเลยนะยะ" เสียงวิวเพื่อนสาวในกลุ่มเอ่ยทักขึ้นจากทางด้านหลัง "เมื่อกี้ไอ้ปั้นมาส่งหรอ?""อือ พี่เจมส์ไม่ว่างเลยโทรให้ปั้นมารับ" ฉันหันไปตอบ"อ้าวหรอ เห็นเมื่อวานยังมารับมึงอยู่เลย""ก็วันนี้พี่เขาไม่ว่างไง เห็นบ่นๆเรื่องโปรเจคกับหาที่ฝึกงานด้วยกูเลยไม่ค่อยอยากกวนพี่เขา""แหม่ ไม่อยากกวนพี่เขาแต่อยากกวนไอ้ปั้นว่างั้น" วิวถามอย่างยิ้มๆ"ก็ปั้นมันเป็นเพื่อนไง"ตึ้ง!เสียงแจ้งเตือนไลน์ดังขึ้น ทำให้ฉันรีบล้วงโทรศัพท์มือถือจากในกระเป๋าขึ้นมาเปิดดูLINEJAMS : ถึงมหาลัยหรือยังครับคนสวย?ฉันเผยยิ้มออกมาเมื่อเปิดอ่านข้อความจากหวานใจที่เพิ่งจะเอ่ยถึงไปเมื่อครู่ พูดถึงปั๊บก็ทักมาปุ๊บเหมือนรู้ว่าฉันกำลังคิดถึงPEANGHOM : ถึงแล้วค่ะปั้นมาส่ง :)JAMS : โอเคครับคนสวย อย่าลืมกินข้าวด้วยนะครับPEANGHOM : ตอนเลิกเรียนพี่เจมส์จะมารับแป้งไปทานข้าวไหมคะ?JAMS : โทษทีนะเเป้งพอดีช่วงนี้พี่อาจจะยุ่งๆนิดนึง เอาไว้ถ้าพี่เคลียร์ธุระเสร็จจะรีบไปหานะครับJAMS : รักเบบี๋JAMS : Send you stickerฉันยิ้มออกมาเมื่ออ่านข้อความในหน้าจอมือถือที่พี่เจมส์มา ก่อนจะ
last update最終更新日 : 2025-11-22
続きを読む
Episode 4 กับคนอื่นอ้อนแบบนี้ไหม
ผมนั่งกัดฟันกรอดด้วยความหงุดหงิด เสียงแจ้งเตือนข้อความก็ยังดังไม่เลิก ทั้งๆที่ปิดเสียงแต่ก็ยังคงกวนใจผมอยู่ดี อยากจะบ้า!!มันใช่เรื่องมั้ยเนี่ย จะให้ผมไปซื้อผ้าอนามัยให้น่ะนะ? ใครจะไปทำวะ!ตึ้ง!ตัวภาระแป้งหอม : รออยู่นะปั้นไม่ไป ห้ามไปเด็ดขาด ท่องไว้ดิ มีครั้งนี้ก็ต้องมีครั้งหน้าเพราะฉะนั้นห้ามใจอ่อนเด็ดขาดพยายามท่องบอกตัวเองในใจ พยายามทำเป็นใจแข็ง แต่สุดท้ายแล้วผมก็ต้องยอมลุกออกจากห้องเรียนเดินตรงไปที่ร้านสะดวกซื้อใกล้ๆอยู่ดีไอ้ปั้นนะไอ้ปั้น อยากตีตัวเองให้ตายๆไปเลย ทุกครั้งที่พยายามทำเป็นใจเเข็งใส่แป้งหอมแต่สุดท้ายก็ทำไม่เคยได้เลยสักครั้งมึงนี่มันมีผลต่อหัวใจกูฉิบหายเลยแป้ง!!ผมเดินเข้าในร้านสะดวกซื้อใกล้ๆ คณะ พลางหันซ้ายหันขวาเช็กให้แน่ใจว่าไม่มีใครรู้จักอยู่แถวนี้ แค่นี้ก็ไม่รู้จะเอาหน้าไปไว้ที่ไหนแล้วเนี่ย!ผมเดินมาที่โซนชั้นวางผ้าอนามัย ก่อนจะชะงักตรงหน้าแผงสินค้าเวรแล้วไง อะไรมันจะเยอะแยะขนาดนี้วะ !!มือหนายกขึ้นมาเกาหัวอย่าง งงๆ พลางถอนหายใจออกมา เอาล่ะสิ...ไอ้เรื่องจะซื้อแบบไหนนี่แหละปัญหา ไหนแป้งหอมบอกว่าอะไรนะ? แบบกลางวัน? บาง 0.1? อะไรของมันวะ! ทำไมต้องมีหลายแบบขนาดน
last update最終更新日 : 2025-11-22
続きを読む
Episode 5 ดูแล (หมาดื้อ)
สายตาคมจะเหลือบเห็นรูปคู่ของแป้งหอมกับไอ้พี่เจมส์บนหัวเตียง ก่อนที่ผมเบะปากออกมาอย่างหมั่นไส้หึ รักกันเหลือเกินนะ หมั่นไส้!!กับไอ้คนนี้คบกันนานสุดแล้วมั้ง เวลาที่เห็นพวกมันอยู่กันสองคนทีไรแม่งก็หงุดหงิดใจทุกที เห็นแล้วรำคาญลูกหูลูกตาฟึ่บ!!คว่ำรูปแม่ง!ผมเดินไปคว่ำรูปคู่ของแป้งหอมกับไอ้พี่เจมส์บนหัวเตียงพลางเบะปากมองอย่างหมั่นไส้ ก่อนจะละความสนใจแล้วเดินเอายาพร้อมกับน้ำเปล่ามาให้ไอ้คนป่วยที่นอนอยู่บนโซฟา"ลุกมากินยา" ผมบอกเสียงเรียบนิ่ง มองคนป่วยที่นอนหลับตาพริ้มไม่กระดุกกระดิก"ไอแป้ง ลุกมากินยา" "อื้ออ มึงจะดุทำไมเนี่ย" แป้งหอมลืมตาขึ้นมาทำหน้ายู่ใส่ผม ก่อนจะลุกขึ้นมาอย่างอิดออด"กูพูดดีแล้วมึงฟังหรือไง?" "ขี้บ่น!""ภาระ!!" สวนกลับอย่างไม่ยอม แป้งหอมยู่หน้ามองผม ทำแก้งป่องใส่ คิดว่าทำหน้าอย่างนี้มันน่ารักหรือไงวะ....เออก็น่ารักจริงๆนั่นแหละ ! ต่อให้มันทำหน้ายังไงก็น่ารักอยู่ดีนั่นแหละ"กินยา" ผมเอ่ยสั่งเสียงดุอีกครั้ง เมื่อไอ้คนตัวเล็กตรงหน้าเอาแต่นั่งนิ่งไม่ยอมกินยาสักที "ขม ไม่ชอบกินยา" อ่า อันนี้ผมรู้อยู่แล้วแหละ ไอ้แป้งมันไม่ชอบกินยา ยัดเหยียดยังไงก็ไม่ยอมกินท่าเดียว บางค
last update最終更新日 : 2026-01-14
続きを読む
Episode 6 เมียก็ไม่ใช่
"เออ รีบๆ กินเข้าไปเร็วๆ กูจะได้รีบกลับไปนอนพักบ้าง ดูแลหมามันมาทั้งวันละเหนื่อยฉิบหาย"ฉันทำหน้าเบ้ทันทีที่ได้ยินคำพูดของเขา คนอะไรปากหมาสุดๆ แถมยังกวนประสาทได้ทั้งวัน!"ขอบใจมากนะที่ดูแล 'หมา' ตัวนี้" ฉันแกล้งประชดใส่ ก้มหน้าก้มตาตักข้าวต้มเข้าปาก ไม่อยากมองหน้าเขาให้รู้สึกหงุดหงิดไปมากกว่านี้"หึๆ" ปั้นหัวเราะในลำคอเบาๆ ก่อนจะเอื้อมมือมาดีดหน้าผากฉันเบาๆ ด้วยความหมั่นไส้ป๊อก!"โอ๊ย ไอ้ปั้นมันเจ็บนะ" ฉันยู่ปากมองไอ้คนที่ตัวโตกว่า"โอ๋ๆ เพี้ยงๆ ไม่งอแงนะหมาน้อย""หมาน้อยป้ามึงดิ!!" ปั้นหัวเราะออกมาก่อนจะอามือมาขยี้หัวฉันแรงๆ แบบกวนๆ จนฉันแทบจะสะบัดออกไม่ทัน"อย่าเล่นหัว ลามปาม!""หึ รีบๆกิน กูจะได้รีบกลับเหนื่อยฉิบหายเลยรู้ป้ะต้องดูแลมึงเนี่ย เมียก็ไม่ใช่""ซ้อมไว้เผื่อมึงต้องดูแลเมียในอนาคตไง""ถ้ากูมีเมียขึ้นมาจริงๆมึงก็อย่ามางอแงใส่กูละกัน" "ไม่มีทางจ้าาา กูก็มีพี่เจมส์สุดหล่อของกูเนอะ" ฉันทำหน้าอย่างเหนือกว่า ทำเป็นมาขิงก็เห็นไม่เคยคบใครจริงๆจังสักคน มีก็แต่เหล่คนนู้นทีคนนั้นที บางทีก็มีผู้หญิงเข้าหาแต่ก็ไม่เห็นปั้นมันจะคบกับใครเลยสักคน "หึ" "อะไร?" ฉันเอียงคอถามไอ้ปั้นขณะที
last update最終更新日 : 2026-01-14
続きを読む
Episode 7 ไม่เคยรู้สึกยินดี
"ทำไมทำหน้าหงอยจังวะ?" เสียงใสของวิวเอ่ยถามขึ้นจากทางด้านหลัง หลังจากที่ปั้นมาส่งฉันที่คณะฉันก็เดินมานั่งเงียบๆอยู่ใต้คณะคนเดียว พลางก้มหน้าก้มตารอแชทจากพี่เจมส์เพราะเมื่อหลายวันที่ผ่านมาพี่เจมส์แทบจะไม่ได้ติดต่อมาเลยหรือพูดง่ายๆก็คือหายไปเลย อาจจะไม่ว่างหรือยุ่งอยู่อันนี้ก็ไม่รู้ แต่เล่นหายไปแบบนี้ฉันก็อดน้อยใจไม่ได้อยู่ดี"เป็นไรเนี่ยหน้าเศร้าเชียว?" วิวถามก่อนจะนั่งลงข้างๆและเอื้อมมือมาแตะไหล่ฉันเบาๆ"ก็พี่เจมส์อ่ะดิหายไปเลย โทรไปก็ไม่รับ ไลน์ไปก็ไม่ตอบ""อาจจะยุ่งอยู่หรือป่าว""แต่จะยุ่งจนไม่มีเวลาโทรหากูหรือไลน์หากูเลยหรอ? อยู่กันไกลขนาดนี้กูก็แอบหวั่นใจเหมือนกันนะ" อันที่จริงจากกรุงเทพไปหัวหินก็ไม่ได้ไกลสักเท่าไหร่หรอกขับรถไม่กี่ชั่วโมงก็ถึง"อย่าคิดมากมึงกับพี่เจมส์คบกันมาตั้งนานถ้าพี่เขาจะนอกใจมึงพี่เขาคงทำไปนานแล้ว""ก็แค่กังวลอ่ะวิว ไม่รู้ดิปกติพี่เจมส์ก็ไม่เคยหายไปแบบนี้""เอาน่าอย่าคิดมาก" วิวตบไหล่ฉันเบาๆเชิงปลอบใจ ฉันได้แต่ถอนหายใจออกมาก้มหน้ามองหน้าจอมือถือที่ยังคงเปิดหน้าแชทไลน์ของพี่เจมส์อยู่ ไม่อ่าน ไม่ตอบ หายไปไหนกันเนี่ย!"ขึ้นห้องเรียนกันดีกว่า นั่งตรงนี้ร้อนจะต
last update最終更新日 : 2026-01-14
続きを読む
Episode 8 ควรตัดใจ?
"อารมณ์ดีแล้ว?" ผมเลิกคิ้วถามคนตัวเล็กด้านข้างที่นั่งยิ้มไม่หุบ ผิดจากแป้งหอมคนเมื่อกี้มาก"อื้อ พี่เจมส์โทรมาแล้ว""เมื่อกี้ยังทำหน้าหงอยเหมือนหมาอยู่เลย""หึ คนไม่เคยมีแฟนอย่างมึงจะไปเข้าใจอะไร ความรู้สึกที่ต้องอยู่ไกลกับแฟนมันทรมานมากนะ""หึ ทำไมกูจะไม่เข้าใจ....กูเข้าใจดีเลยแหละ เพราะขนาดกูอยู่ใกล้แค่เอื้อม แต่กลับรู้สึกเหมือนอยู่ห่างไกล ทรมานกว่าร้อยเท่าเลย!""มึงพูดอะไรอะกูไม่เห็นเข้าใจเลย?" ไอ้แป้งมันเอียงคอถามผมอย่างงุนงง"คนโง่อย่างมึงจะไปเข้าใจอะไร" "เอ้าด่ากูโง่เฉย กูเกิดมาสวยอย่างเดียวก็พอแล้วไหม""สวยแต่โง่" ผมแกล้งด่าไอ้คนตัวเล็กข้างๆพลางผลักศีรษะของมันเบาๆ อันที่ก็ไม่แกล้งด่าหรืออะไรหรอก กูด่าจริงๆนี่แหละ คนอะไรโง่ฉิบหายมีคนดีๆชอบมึงอยู่แต่โง่ไม่รู้ตัวสักที แล้วกูก็ดันไปชอบคนโง่แบบมึงด้วยนะ เฮ้อ ชีวิต"พูดอย่างมึงฉลาดตายแหละ" ยังมันยังไม่หยุดต่อปากต่อคำ"ฉลาดกว่ามึงก็แล้วกัน" ผมสวนกลับอย่างไม่ยอม"พวกมึงสองคนนี่ทะเลาะกันได้ทุกวันจริง ถ้าเกิดวันหนึ่งผีผลักขึ้นมากูจะหัวเราะให้ฟันร่วง" ไอ้ปืนพูดขึ้นก่อนจะตามด้วยเสียงหัวเราะของปาล์มกับวิวที่นั่งมองเพื่อนซี้สองคนกัดกันอย่า
last update最終更新日 : 2026-01-14
続きを読む
Episode 9 ขยันอ่อย
"แป้ง กูถามไรมึงหน่อยได้ป้ะ""ถามอะไร?""ถ้าเกิดว่าวันนึงกูมีแฟนขึ้นมาจริงๆ มึงจะยินดีกับกูป้ะ?""....."แป้งหอมเงียบไปชั่วขณะ สายตาเรียวหลุบลงก่อนจะหันมามองเสี้ยวหน้าของเพื่อนสนิทที่ยังคงทำหน้าเรียบเฉยจนจับความรู้สึกไม่ออก ร่างเล็กถอนหายใจเบาๆ แล้วเบือนหน้ากลับไปมองนอกหน้าต่าง"ก็ต้องยินดีอยู่แล้วป้ะ เพื่อนมีแฟนทำไมกูจะไม่ยินดี" แป้งหอมพูดออกมาน้ำเสียงปกติ ผมเหลือบมองมันแวบหนึ่งก่อนจะแสยะยิ้มออกมา"หึ""ถามงี้คือมึงคิดจะมีแฟนหรอ?" มันหันมาถามผม"มั้ง กูว่าจะลองเปิดใจคุยกับใครดูบ้าง" พูดจบ ผมเหลือบมองหน้าเพื่อนสนิทที่นั่งเงียบอยู่ข้างๆ สีหน้าของมันยังคงเหมือนเดิม นิ่งเฉยจนจับความรู้สึกอะไรไม่ได้ หึ ก็แน่ล่ะ คนอย่างมันจะไปรู้สึกอะไรกับเรื่องพวกนี้ได้ยังไง ต่อให้ผมจะมีแฟน จะคุยกับใคร หรือแม้แต่พยายามแสดงให้มันเห็นว่าผมรู้สึกยังไง ก็ไม่ได้สำคัญอะไรกับมันอยู่ดี เพราะในสายตามัน ผมก็เป็นแค่เพื่อนคนหนึ่งเท่านั้น"แล้วนี่ตกลงมึงจะไปป้ะปาร์ตี้อ่ะ?" ไอ้แป้งมันหันหน้ามาถามผมอีกครั้ง"ขี้เกียจว่ะ""ไม่ได้ดิ มึงต้องไปเป็นเพื่อนกูดิ ถ้าเกิดกูเมาขึ้นมาใครจะดูแลกูวะ พี่เจมส์ก็ไม่อยู่มีแต่มึงนั่นแหละ
last update最終更新日 : 2026-01-14
続きを読む
無料で面白い小説を探して読んでみましょう
GoodNovel アプリで人気小説に無料で!お好きな本をダウンロードして、いつでもどこでも読みましょう!
アプリで無料で本を読む
コードをスキャンしてアプリで読む
DMCA.com Protection Status