ตอนที่ 25 Future Detective บทหก ภาคกลาง

“ลำดับสุดท้ายเป็นผลคะแนนของคุณชินภัทร ผลสอบภาคทฤษฎีคะแนนเจ็ดสิบกว่าคะแนนถึงแปดสิบกว่าคะแนนทุกวิชา ผลสอบภาคปฏิบัติได้ต่ำกว่าสิบคะแนนทุกรายวิชา”

            “เพราะฉะนั้นเกณฑ์ของคุณชินภัทรจะพิเศษกว่าท่านอื่น นั่นก็คือตารางเรียนจะถูกปรับไปลงภาคปฏิบัติมากกว่าทฤษฎี เนื่องจากทำได้ดีมากอยู่แล้ว”

            “ไม่มีความจำเป็นต้องเข้ารับการทดสอบอีกต่อไป แต่จะมีการสอนและเรียนเสริมอีกเป็นเวลาสองปี ส่วนภาคปฏิบัติจำเป็นต้องติวเข้มแต่จะเริ่มทีละเล็กทีละน้อยให้ร่างกายปรับตัวได้ และไม่ส่งผลอันตรายกับเด็กเล็ก”

          “รางวัลจากการสอบผ่านคะแนนทฤษฎีของคุณชินภัทรถูกใจคุณชายใหญ่เป็นพิเศษ จึงมีคำสั่งพิเศษให้มอบชุดนักเรียนให้เจ็ดชุด ชุดไปรเวทเจ็ดชุดที่เกิดจากช่างทอผ้าไม่ใช่เครื่องจักร”

            “รวมถึงอุปกรณ์ฝึกซ้อมและชุดเกราะป้องกันตัวระหว่างฝึกซ้อมและออกปฏิบัติการหนึ่งชุด และเงินรางวัลมูลค่าสิบล้านบาทด้วยครับ” พ่อบ้านพลางถือใบรายการยาวเหยียดออกมา

            “ถือว่าประสบความสำเร็จครึ่งหนึ่งแล้วนะครับ”

            “ขอแสดงความยินดีด้วยนะครับ คุณชินภัทร”

            “ความพยายามของคุณไม่เสียเปล่า”

            พ่อบ้านเอ่ยปากชมถึงความสามารถของทายาทตระกูลอุดรภาค ถือว่าความสามารถของว่าที่ประมุขตระกูลภูทนินทร์นั้นเฉียบขาดมาก เดาออกว่าเหล่าทายาทตระกูลนี้

            คนที่มีความสามารถมากที่สุดเป็นบุตรคนเล็กในปัจจุบัน ไม่นับบุตรที่อยู่ในครรภ์ของนายหญิงตระกูลอุดรภาค

            “ขอบคุณครับ ผมพยายามอย่างหนักเพื่อให้ได้รับความไว้วางใจ แม้ว่าพละกำลังไม่ดีเลยก็ตาม เพราะตอนอยู่บ้านไม่เคยได้ฝึกฝนเลย มีแต่พี่ชายกับพี่สาวที่ได้ฝึกครับ”

            “คุณชายใหญ่ได้บอกเอาไว้ไหมครับ ว่าประมาณกี่ปีถึงจะสามารถเข้าร่วมเป็นเด็กฝึกงานได้เหรอครับ เพราะการฝึกพวกนี้เป็นเพียงส่วนหนึ่ง ถูกต้องไหมครับ”

            ชินภัทรดีใจมากที่ตนเองสอบผ่านภาคทฤษฎี แม้ว่าจะไม่มีใครผ่านเลยยกเว้นคุณชายเล็กของบ้าน อยากรู้ว่าต้องใช้เวลานานเท่าไหร่

            ถึงจะสามารถเข้าร่วมทำงานในตระกูลได้ โดยที่ไม่ได้อาศัยบารมีของพ่อแม่กันล่ะ ระดับคุณชายใหญ่น่าจะคาดการณ์เอาไว้

            ไม่เชื่อหรอกว่าจะฝากมาแค่ของรางวัล จะต้องมีคำพูดอะไรสักอย่างฝากมาแน่

“สมกับเป็นคุณชินภัทรเลยครับ เป็นความจริงครับ ถ้างั้นผมจะนำคำพูดของท่านมาบอก เจ้าหนูน้อย ทำได้ดีมาก พยายามเข้าล่ะ อีกไม่นานจะต้องแซงหน้าใครหลายคนแน่”

            “ตารางเรียนจะถูกให้กลายเป็นการฝึกฝนพละกำลัง และฝึกฝนการต่อสู้มากกว่าการเรียนภาคทฤษฎี ถ้าตลอดสี่ปีนับจากนี้ได้เกณฑ์คะแนนเกินเจ็ดสิบคะแนนทุกรายวิชา”

            “จะได้ฝึกงานตอนอายุสิบห้าทันที ถ้าพลาดไปเกินสามวิชาจะได้ฝึกงานตอนอายุสิบหก ถ้าพลาดไปเกินหกวิชาจะได้ฝึกงานตอนอายุสิบเจ็ด ถ้าพลาดไปเกินเก้าวิชาจะได้ฝึกงานตอนอายุสิบแปด”

            “นี่คือเกณฑ์คัดเลือกพิเศษสำหรับเจ้าหนูน้อยชินภัทรเท่านั้น อย่าลืมขอบคุณฉันซะด้วยล่ะ นี่คือคำพูดทั้งหมดที่ถูกฝากมาครับ คุณชินภัทร”

            พ่อบ้านส่วนตัวพูดตามคำสั่งเจ้านายอย่างไม่ขาดตกบกพร่องทุกคำ พร้อมส่งเอกสารและมอบของรางวัลให้ตามความต้องการ

            “ผมเข้าใจแล้ว คุณพ่อบ้าน ผมจะพยายามผิดพลาดให้น้อยที่สุด เพื่อให้ได้ฝึกงานเร็วที่สุด” ชินภัทรขานรับ

อย่างน้อยคุณชายใหญ่ก็ยังไม่ได้เสียสติขนาดนั้น ยังมีเกณฑ์รายวิชาที่ยังพอทนรับได้บ้าง ถ้าไม่ให้พลาดเลยสักครั้งมันก็ดูโหดร้ายเกินไป

            มีเกณฑ์พวกนี้สามารถการันตีได้ว่าจะมีความก้าวหน้าในชีวิตไม่น้อย ต่อให้ไม่ได้รับการสนับสนุนจากตระกูลก็มีการสนับสนุนจากตระกูลหัวหน้าแทน

            อีกครึ่งปีนับจากนี้ไป อาจจะมีไฟสงครามภายในตระกูลอุดรภาคอย่างแน่นอน คนนิสัยมีอคติแบบพ่อไม่มีทางยอมปล่อยเหล่าทายาทในตระกูลให้ไปอยู่ในความดูแลของตระกูลอื่นง่ายดายหรอก

            ปึง!!!

          “คุณทำเรื่องแบบนี้โดยไม่บอกผมได้ยังไง ถ้าไม่ใช่เพราะผมกลับเข้าไปทำงานร่วมกับตระกูลหลักจะรับรู้ข้อมูลเหล่านี้ไหม” หัวหน้าตระกูลอุดรภาคตวาดใส่ภรรยาด้วยความโมโห

            ตลอดระยะเวลาหนึ่งปีที่ถูกลงโทษ ตั้งใจหันมาสนใจบริษัทในตระกูลของตนเองอย่างขยันขันแข็ง เพราะคิดว่าทุกสิ่งทุกอย่างมีเพียงพอให้กับลูกทุกคน

            หลังจากถูกเชิญให้มายังตระกูลภูทนินทร์จึงคิดว่าในที่สุดจะได้มีส่วนร่วมกับตระกูลผู้เป็นนายเสียที เพราะตระกูลตนเองมีความเป็นระเบียบเรียบร้อยหมดแล้ว

ใส่ใจครึ่งเดือนก็ไม่มีปัญหาอะไร สามารถช่วยเหลืองานอื่นภายในตระกูลภูทนินทร์ได้ ไม่ติดปัญหาอะไร

            “สิ่งที่คุณทำกับลูกทั้งสามคนมันแย่มากนะ ไม่ว่าจะลูกสาวหรือลูกชาย ล้วนได้รับผลกระทบจากการกระทำของคุณทั้งนั้น ทั้งที่มันเป็นกฎของตระกูลภูทนินทร์”

“แต่กล้าดีอย่างไรถึงได้ฝ่าฝืนมันได้ลงคอ อาศัยจังหวะตอนฉันท้องกับคลอดทำเรื่องแบบนี้ แถมยังซื้อตัวคนข้างกายของฉันให้บิดเบือนข้อมูลอีก”

“หากลูกสามคนไม่มีหลักฐานและมาคุยด้วยพร้อมกันหมดทุกคน ความจริงจะปรากฏแบบนี้ไหม นายจะหน้าไม่อายเกินไปหรือเปล่า นี่มันยุคสมัยไหนแล้ว”