Future Detective ปฐมบทแห่งอุดรดารา

Future Detective ปฐมบทแห่งอุดรดารา

last updateLast Updated : 2026-08-20
By:  Light PandoraUpdated just now
Language: Thai
goodnovel16goodnovel
Not enough ratings
41Chapters
375views
Read
Add to library

Share:  

Report
Overview
Catalog
SCAN CODE TO READ ON APP

การรวมตัวกันระหว่างนักสืบที่มีความสามารถเหนือกว่าคนวัยเดียวกันกับคนที่มีมันสมองระดับทั่วไปแต่ช่างสังเกต นี่คือการรวมตัวกันเฉพาะกิจของทั้งคู่โดยมีชีวิตของผู้คนจำนวนมากเป็นเดิมพัน

View More

Chapter 1

ตอนที่ 1 บทนำ Future Detective ภาคต้น

"Hei anak tanpa ayah, pergi kau dari sini!" usir beberapa anak dengan pakaian mewah, pada seorang anak kecil yang masih berusia sepuluh tahun.

Darah anak kecil itu mendidih karena cacian dan hinaan itu. Dia tak bisa untuk diam, tapi dia tak bisa berbuat apapun.

Anak kecil itu berbalik dengan wajah yang sendu, matanya berkaca-kaca, karena ucapan yang tak bisa diterima anak sekecil dirinya.

Bukkkkkk!!

Baru saja dia berbalik, satu tendangan keras hantam punggungnya, tendangan yang membuat tubuh anak kecil itu terjerembab jatuh dengan wajah yang mencium tanah.

"Hahaha, dasar bodoh!" teriak anak-anak yang tertawa karena menjatuhkan anak kecil itu.

Tidak hanya itu, tanpa peduli akan kondisi anak kurus itu, mereka masih lanjutkan dengan memukuli dan menendang tubuh kurus anak kecil berpakain hijau penuh tambalan.

"Ampun! Ampun!" teriak anak kecil itu sambil menutupi wajahnya sendiri.

Meksipun sudah menutupinya, tapi beberapa pukulan masih tetap menghancurkan wajahnya.

"Tinggalkan dia, dasar tak berguna. Selamanya kau akan jadi sampah!" ucap mereka pada anak kecil itu.

Bahkan tanpa sedikitpun rasa kasihan, mereka meludahi tubuh anak kecil itu dan tinggalkan dengan tubuh yang penuh dengan luka.

Begitu beberapa anak itu pergi, anak kecil itu menangis terisak-isak, tubuhnya sampai gemetaran karena tangisan yang tak tertahan.

"Apa salahku? Kenapa aku tak memiliki ayah?" teriak anak kecil itu.

Dia bangkit, dengan menahan rasa sakit di sekujur tubuhnya, anak kecil itu berlari cepat menuju rumahnya, rumah yang lebih layak disebut gubuk.

"Aku pulang!" kata anak kecil itu dengan langkah yang tertatih-tatih.

"Panji! Apa yang terjadi denganmu?" teriak orang yang ada di dalam rumah kecil itu.

"Mereka kembali memukuli diriku, kek!" jawab Panji dengan mata yang berlinangan air mata.

Lelaki itu, dia tak lain adalah tabib Sagara, dia juga tak tahu harus bagaimana untuk menghidarkan Panji dari pukulan anak-anak kaya di kota itu.

"Kuatkan dirimu, Panji!" kata tabib Sagara dan menarik Panji ke dalam pelukannya.

Panji, anak kecil yang dia tolong, ditolong saat melahirkan, tapi sayangnya ayah dan ibunya tewas saat Panji belum berumur satu hari.

"Kakek!" jerit Panji.

Tangisan anak kecil itu meledak di pelukan tabib Sagara. Dia tak mungkin bertahan, karena bagaimanapun juga dia masih anak kecil yang tak tahu apa-apa.

Tabib Sagara hanya bisa memberikan pelukan hangat ke tubuh Panji. Hanya itu yang bisa dia lakukan untuk menenangkan perasaan pilu yang menguasai tubuh Panji.

"Bersihkan tubuhmu, setelah itu kakek akan obati lukamu!" kata tabib Sagara setelah merasa keadaan Panji sudah jauh lebih baik.

"Baik, kakek!" jawab Panji tanpa sedikitpun bantah perintah dari tabib Sagara.

"Hhmmm!"

Tabib Sagara hanya bisa menarik napas yang dalam. Dia tak bisa berbuat apa-apa, karena dia pun hanya orang miskin di kota itu.

Sejak Panji bersama dengan dirinya, awalnya bukan hanya dia yang merawat Panji, tapi ada nyai Litak yang menjaga Panji.

Tapi, nyai Litak meninggal dunia saat Panji masih berusia lima tahun. Hingga sejak saat itu, hanya tabib Sagara yang menjaga dan merawat Panji.

Hidup tabib Sagara memang tak jauh dari kata miskin. Dia memang tabib, tapi dia bukan tabib yang terkenal. Bahkan banyak yang anggap dia hanya tabib gadungan.  Sehingga itu membuat banyak orang yang memilih untuk tak berobat padanya.

Sejak usia sembilan tahun, Panji mulai berkeliaran di kota itu. Kota Melati yang indah.

Tapi, sejak saat itu, di hari pertama, Panji juga sudah merasakan perundungan dari anak-anak seusianya.

Hal itu karena hidup Panji yang miskin, yatim piatu, dan tak memiliki pendukung. Itu semakin membuat Panji tak bisa lepas dari perundungan yang dia dapatkan dari anak-anak orang kaya di kota Melati itu.

Begitu selesai bersihkan tubuhnya, Panji mendekat ke arah tabib Sagara.

"Lukamu tak terlalu parah, dalam satu atau dua hari ini, lukamu akan menghilang!" kata tabib Sagara sambil mengoleskan salep ke luka Panji.

"Aduh, kakek, ini sangat perih!" teriak Panji.

"Jangan cengeng, apa kau ingin luka ini bengkak dan kau demam?"

"Tidak, kakek. Tapi ini memang sangat sakit!" teriak Panji.

"Kau adalah pemuda yang kuat, jangan anggap luka ini akan membuat kau kesakitan! Ingat, tidak ada rasa sakit!" bentak tabib Sagara.

Panji sampai mengigit kuat giginya sendiri hanya karena tak mampu menahan rasa perih karena obat tabib sagara.

"Jika kau bertemu lagi dengan mereka, sebaiknya kau lari, Panji!"

"Aku sudah berusaha kakek, tapi mereka jauh lebih cepat dari Panji. Aku juga bingung kenapa mereka lebih cepat dari pada Panji?"

Tabib Sagara tak menjawab, dia tahu, kalau anak-anak yang mengganggu Panji adalah murid sebuah perguruan, sudah jelas mereka jauh lebih cepat dari pada Panji.

"Kakek, jika mereka masih melakukan itu, Panji akan melawan mereka!"

"Jangan!" bentak tabib Sagara dengan suara keras.

"Kenapa kakek? Panji tak ingin diam saja. Mereka juga harus merasakan rasa sakit Panji!"

"Itu hanya akan membahayakan hidupmu, Panji. Apakah kau tak sadar kalau mereka orang-orang kaya di kota ini. Jika kau lakukan itu, bukan hanya dirimu, tapi kakek juga akan menderita!"

Panji tak bisa lagi menjawab, dia hanya bisa menahan diri. Tapi sampai kapan dia akan diam untuk tak melawan.

"Kakek, kemana ayah, Panji?" tanya bocah polos itu tiba-tiba.

Amarah di wajah tabib Sagara hilang seketika, dia menatap Panji, dan tak tahu harus jawab apa.

Pertanyaan itu sudah berkali-kali Panji tanyakan, tapi hingga saat ini, tabib Sagara tak pernah menjawab pertanyaan itu.

"Kenapa kakek diam?" tanya Panji.

"Belum saatnya kau tahu tentang ayahmu, Panji!" kata tabib sagara.

"Kenapa kakek? Sampai kapan?"

"Tunggu saat usiamu sudah matang, baru kakek beritahu siapa ayahmu!" jawab tabib Sagara.

Tabib itu sudah tahu siapa ayah Panji, dan selama ini dia menutupi siapa identitas ayah Panji, karena dia sadari satu hal.

Ayah Panji bukan dari golongan yang lurus, dan jika Panji tahu tentang hal itu, pasti anak kecil itu akan lebih tertekan lagi.

"Kapan kakek, kapan?" desak Panji pada tabib Sagara.

"Tunggu saja, pasti akan kakek katakan!"

"Tapi Panji ingin tahu kakek, Panji sangat ingin tahu!" kata anak kecil itu.

Tabib Sagara hanya menunduk, rasanya berat untuk menceritakan semuanya pada Panji. Sesuatu yang sudah disembunyikannya cukup lama. 

Ayah Panji sebenarnya sudah tewas dibunuh oleh seseorang, namun tabib itu memilih untuk menutupinya sampai Panji pantas untuk mengetahui cerita yang sebenarnya. 

Brakkkkkkk!

Saat kebingungan melanda tabib Sagara, pintu gubuk mereka di dorong, dan dua orang masuk ke dalam rumah itu.

"Apakah kau seorang tabib?" tanya salah satu dari dua orang itu.

"Iya, aku dulu seorang tabib!" jawab tabib Sagara.

"Tolong bantu saudaraku ini, dia keracunan!"

"Racun? Apakah itu racun yang berat?" tanya tabib Sagara.

"Periksa saja bodoh! Jangan banyak tanya. Jika aku tahu, aku tak akan akan bawa dia padamu!" bentak orang yang baru datang itu.

"Ba ... Baik!"

Expand
Next Chapter
Download

Latest chapter

More Chapters
No Comments
41 Chapters
ตอนที่ 1 บทนำ Future Detective ภาคต้น
ความอดอยาก ภัยธรรมชาติ และสงครามระหว่างประเทศ หลากหลายเหตุการณ์นำมาสู่สงครามครั้งที่สามในปี พ.ศ. 2580 และสิ้นสุดลงในปี พ.ศ. 2600 เกิดเหตุไม่คาดฝันอีกครั้งเมื่อชุดชิ้นส่วนอุกกาบาตตกใส่โลกราวกับฝนห่าใหญ่นานนับสัปดาห์ ราวกับกำลังส่งคำเตือนอะไรบางอย่างให้ทุกคนตื่นตัวในครั้งนี้ กว่านานานประเทศจะฟื้นตัวจากเหตุการณ์ทั้งสองอย่างได้นั้นก็ใช้เวลาไปพันปี ถึงเวลาก้าวเข้าสู่ความเจริญก้าวหน้าของยุคเทคโนโลยีแบบผสมผสาน ณ บัดนี้ “มาช้าไปห้านาที พวกนายควรจะเตรียมตัวให้พร้อมกว่านี้ไม่ใช่เหรอ ผู้สืบทอดรุ่นนี้ช่างคลานเหมือนเต่าเหลือเกิน” นนท์ภัทรบ่นด้วยสีหน้าไม่สบอารมณ์นัก แม้ว่าตนเองจะเป็นคนสั่งเรียกตัวด่วนก็ตาม แต่ก็เผื่อเวลาให้ตั้งสี่ชั่วโมงด้วยซ้ำ มันไม่ใช่ว่าให้มาถึงภายในห้านาทีสักหน่อย หรือเป็นเพราะท่านพ่อไม่ค่อยได้เรียกตัวบ่อยเท่าไหร่เลยไม่สนใจคำสั่งของตระกูลภูทนินทร์งั้นเหรอ “ไม่ใช่ครับคุณชายใหญ่ พวกเราไม่อยากให้เข้าใจผิดเพราะความผิดพลาดครั้งแรก” ชัชวินพยายามตอบด้วยสีหน้าปกติมากที่สุดเท่าที่จะเป็นไปได้ “รถยนต์ที่พวกเรานั่งมาด้
Read more
ตอนที่ 2 บทนำ Future Detective ภาคกลาง
“เอาล่ะ! แนะนำตัวมาแล้วกัน ขอชื่อจริง ชื่อเล่น และอายุ ที่เหลือไม่ต้องบอกฉันรับทราบทางเอกสารแล้ว ขอแค่อยากให้พูดเฉยๆ” “ชัชวิน ชื่อเล่น ชัช อายุสิบเจ็ดครับ” “จิรายุ ชื่อเล่น จิ อายุสิบเจ็ดครับ” “คุณากร ชื่อเล่น คุณ อายุสิบเจ็ดครับ” “เจตฎา ชื่อเล่น เจต อายุสิบเจ็ดครับ” “เฮ้อ...แม่งเอ๊ย พวกตาแก่ตั้งใจโยนเรื่องปวดหัวมาให้ฉันสินะ ช่างเป็นอะไรที่น่าประทับใจเหลือเกิน” นนท์ภัทรสบถออกมาด้วยความโกรธ เพราะตั้งใจใช้งานผู้เป็นพ่อของทั้งสี่คนต่างหาก ไม่ใช่มาเพื่อสอนงานให้ใครสักหน่อย ถึงจะรู้ว่าในอนาคตต้องทำงานกับผู้สืบทอดก็เถอะ อยากสอนตอนที่อายุสักยี่สิบเอ็ดหรือยี่สิบสองมากกว่า ลำพังปัญหาชีวิตตนเอง ครอบครัว หลายอย่างมันก็รับผิดชอบและเปลี่ยนแปลงมากเกินไป ยังไม่พร้อมรับมือตอนนี้เท่านั้นเอง“นภัทรครับ อายุสิบห้า” “ยินดีที่ได้รู้จัก คุณชัชวิน คุณจิรายุ คุณคุณากร คุณเจตฎา” “บุตรลำดับสองตระกูลภูทนินทร์ครับ” บุตรคนเล็กเอ่ยเสียงเรียบแต่ไม่ได้ยกมือไหว้ เพียงแค่ลุกขึ้นมาโค้งด้วยความสุภาพเท่
Read more
ตอนที่ 3 บทนำ Future Detective ภาคปลาย
เจตฎารู้สึกได้เลยว่าทำไมพ่อของพวกเขาทั้งสี่คนถึงได้ให้พวกเขามาแทน เพราะหากไม่ได้มาวันนี้คงพลาดโอกาสหลายอย่าง ทั้งความรู้ในห้องเรียนเฉพาะกิจ รวมถึงนิสัยของเจ้าตระกูลคนต่อไปด้วย ช่างเป็นอัจฉริยะที่ประหลาดยิ่งนัก            “ได้ข่าวพวกแกมีน้องชายไม่ใช่เหรอ พามาเรียนไปด้วยเลยกัน ได้ข่าวว่าฉลาดไม่น้อยหน้าน้องชายของฉันสักเท่าไหร่” นนท์ภัทรเอ่ยขึ้นมาแบบไม่มีปี่ไม่มีขลุ่ยระหว่างกำลังเขียนตัวอักษรบนกระดานไวท์บอร์ด            “ครับ???” ทั้งสี่คนขานรับพร้อมกันด้วยความงุนงง ทำไมถึงอยากให้พาน้องชายที่อายุห่างกันมาหาล่ะ            “ทำตามที่ฉันบอกก็พอแล้ว อย่าถามให้มากความ”            “หน้าที่ของพวกนายช่วงนี้คือต้องปฏิบัติตามที่ฉันสั่ง”          
Read more
ตอนที่ 4 บทนำ Future Detective ภาคสุดท้าย
เป็นครั้งแรกที่นนท์ภัทรอธิบายอย่างละเอียดต่อหน้าผู้คน เพราะกลัวว่ามันสมองของคนทั่วไปจะไม่เข้าใจในสิ่งที่บอก จึงตัดสินใจพูดก่อนออกจากห้องไปซึ่งผู้ที่ได้รับมอบหมายส่งต่องานมานั้นกำลังเดินเข้ามาในห้องนี้พอดิบพอดี ถือว่าเป็นความตรงเวลาที่น่ากลัวเหลือเกิน ความสามารถของบุตรตระกูลนี้มันจะเหนือมนุษย์เกินไปหรือเปล่า“เสียงคิดในใจดังมาถึงตรงนี้เลยครับ ถ้าคิดอะไรอยู่ก็ช่วยเงียบหน่อยเถอะ”“ไม่ใช่ว่าวันนี้ต้องมาทำแบบทดสอบที่พี่ชายของผมเป็นคนคิดค้นไว้ไม่ใช่เหรอ มาทำตามจุดประสงค์ของเจ้าตัวกันเถอะ”“ไม่ต้องกดดันจนเกินไป ตอบตามที่รู้ก็เพียงพอแล้วครับ”“ที่เหลือปล่อยให้เป็นหน้าที่ของพี่นนท์คิดเถอะ ยังไงผมก็เป็นแค่ผู้คุมสอบเท่านั้นเอง”“แถมยังต้องทำข้อสอบเหมือนพวกคุณอีก”นภัทรอธิบายเสร็จสรรพ ก็ตั้งเวลาแล้วเริ่มทำข้อสอบที่ได้รับมาเหมือนกัน ไม่ได้สนใจใครอีกต่อไป สร้างความงุนงงให้กับเหล่าทายาทตระกูลผู้จงรักภักดีทั้งแปดคนเป็นอย่างมากแต่หายสงสัยได้ไม่นานก็พบคนสนิทของบุตรลำดับสองเข้ามาตรวจตร
Read more
ตอนที่ 5 Future Detective บทหนึ่ง ภาคต้น
“จริงครับคุณเอวา ผมยังคิดว่าท่านเป็นอัจฉริยะจอมอำมหิตซะอีก เพราะเอาแต่ดุด่าและสั่งสอนมากกว่าจะอธิบาย” เบียร์เอ่ยปากชมพลางปรบมือเหมือนกับเลขาไปอีกคน            “ใช่ครับ ไม่น่าเชื่อว่าคุณชายใหญ่จะมีช่วงเวลาปกติกับเขาด้วย ช่างเป็นบุญตาของผมจริงๆ” มีนเห็นด้วยกับเลขาและเลขาส่วนตัว เพราะปกติเห็นแต่อาละวาดเสียจนชินตา            “พวกนายเห็นฉันเป็นคนยังไงกันแน่เนี่ย” นนท์ภัทรถามด้วยแววตาหาเรื่อง            “เป็นอันธพาลไงล่ะครับ / เป็นอันธพาลไงคะ”            กลุ่มคนสนิทของนนท์ภัทรตอบด้วยรอยยิ้มแบบมารยาท แต่วาจานั่นเชือดเฉือนเจ้านายทุกคำ แถมยังไม่มีใครหวาดกลัวกับท่าทีนั้นเลยสักคน            “พวกแกนี่มันตัวป่วนชัด ปวดประสาทเหลือทน ท
Read more
ตอนที่ 6 Future Detective บทหนึ่ง ภาคกลาง
“ห้าวหาญไม่เบา ฉันชอบเด็กไฟแรงนะ”            “แต่ไม่จำเป็นต้องปากดีทุกรอบหรอก ฉันรู้ว่าต้องทำอะไร ถ้านายรีบขนาดนั้นทำไมไม่เดินออกจากประตูห้องนี้ไปเลยล่ะ”          บรรยากาศแตกต่างจากตอนที่น้องชายของท่านอยู่เป็นอย่างมาก ความสบาย ตลก รื่นเริงได้หายไปแล้ว เหลือเพียงความยำเกรง ดิบเถื่อน ตรงไปตรงมาของทายาทสูงศักดิ์ของดินแดน            “ขออภัยครับ คุณชายใหญ่ ผมแค่ร้อนใจเพราะเห็นยังไม่ได้อธิบายอะไรเป็นชิ้นเป็นอัน” ชินภัทรขอโทษทันทีพลางโค้งทำความเคารพ            “เห็นว่านายยังเด็ก ฉันจะปล่อยไปแล้วกัน”            “ตามกฎของตระกูลกล่าวไว้ว่าห้ามลงโทษ ดุด่า หรือทำอะไรเกินกว่าเหตุสำหรับคนที่อายุน้อยกว่าหรือเท่ากับสิบปี”  
Read more
ตอนที่ 7 Future Detective บทหนึ่ง ภาคปลาย
“ค่าแรงล่ะครับ ได้อัตรารายชั่วโมงหรือรายเดือน รบกวนแจ้งให้ทราบด้วย” จินเจตถามด้วยสีหน้าเคร่งเครียด เรื่องนี้คือเรื่องเร่งด่วนที่สุดต่างหาก เพราะว่าพวกเรามาแบบไม่ได้เตรียมตัวอะไรเลยด้วยซ้ำ ถึงจะมีสวัสดิการอาหารและที่พัก แต่นี่คือประเด็นสำคัญที่สุด “อัตรารายชั่วโมงครับ สำหรับคุณชินภัทรและคุณจินเจตคือชั่วโมงละ120บาท ฝึกงานวันละ8ชั่วโมง เท่ากับวันละ960บาท จ่ายเงินรายสัปดาห์ละ4,800บาท” “ระยะเวลาเริ่มงานสำหรับคุณชินภัทรและคุณจินเจตคือสิบโมงเช้าจนถึงหนึ่งทุ่ม พักเที่ยงตอนบ่ายสองครึ่งจนถึงบ่ายสามครึ่งครับ” “สำหรับคุณชัชวินและคุณจิรายุ คือชั่วโมงละ240บาท ฝึกงานวันละ10ชั่วโมง เท่ากับวันละ2,400บาท จ่ายเงินรายสัปดาห์ละ12,000บาท” “ระยะเวลาเริ่มงานสำหรับคุณชัชวินและคุณจิรายุคือเก้าโมงเช้าจนถึงสองทุ่ม พักเที่ยงตอนบ่ายโมงครึ่งจนถึงบ่ายสองครึ่งครับ” “มีอะไรสงสัยอีกไหมครับ ผมจะได้อธิบายต่อ” มีนบอกพลางถือเอกสารแจกแจงรายละเอียด รวมถึงใบฝึกงานให้แต่ละคนรับทราบระยะเวลาทำงาน จำนวนเงินรวมถึงช่วงพักเที่ยงไปจนหมด เข
Read more
ตอนที่ 8 Future Detective บทหนึ่ง ภาคสุดท้าย
เพราะอยู่ภายใต้ความคุ้มครองและการดูแลมาอย่างยาวนาน รวมถึงอภิสิทธิในการเข้าเรียน และอะไรหลายอย่างง่ายดายกว่าตระกูลที่ทำงานบริษัทและกฎหมายส่วนกลางคุ้มครอง            เพราะฉะนั้นถ้าน้องชายเพื่อนอายุเลยสิบขวบไปแล้ว อาจถูกลงโทษสถานหนักข้อหาลบหลู่ตระกูลใหญ่ในอาณาจักรแทน ถือว่ากล้าได้กล้าเสียไม่น้อยเลย            “ผมขออนุญาตแทรกนะครับ ท่านนนท์” มีนเอ่ยขออนุญาตผู้เป็นนาย ในเวลานี้ควรทำตามแบบฉบับพ่อบ้านมากกว่าความเป็นกันเอง หากไม่อยากถูกลูกหลงโดนด่าไปด้วยอีกคน            “เชิญ” นนท์ภัทรขานรับพลางเซ็นเอกสารต่อไป ไม่ได้สนใจว่าทั้งห้าคนจะพูดคุยอะไรกันต่อ เนื่องจากมอบหมายงานให้พ่อบ้านไปแล้ว ควรไปฟังคำสั่งอีกคนแทน“งานแรกของพวกคุณทุกคนจะเหมือนกับของคุณชายเล็ก นั่นก็คือการอ่านประวัติศาสตร์ของตระกูลภูทนินทร์ ตั้งแต่ระดับต่ำไปจนถึงระดับสูงให้หมด จะมีบัตรอนุญาตให้เข้าไปอ่านถึงระ
Read more
ตอนที่ 9 Future Detective บทสอง ภาคต้น
“พวกนายจะส่งแบบสรุปขอไปที พอสังเขป รายงานแบบกระชับ รายงานแบบละเอียด เรียงความ โครงงาน จะอะไรก็ตามอย่าลืมว่าต้องส่งทุกวัน”            “สิ่งที่ควรมีคือความสม่ำเสมอ มากกว่ารูปแบบการส่งว่าควรทำอะไร”            “ถ้าไม่รู้ว่าจะเขียนแบบไหน ชั้นแถวนั้นจะมีรูปแบบการเขียนเอกสารต่างๆ ที่เคยพูดไปก่อนหน้านี้ ลองอ่านมันดูก่อนวันนี้และเขียนสรุปแบบนั้นส่งไป”            “เพราะไม่ว่าจะส่งอะไรไปมันเรื่องของพวกเรา พี่ชายฉันมีหน้าที่ประเมินก็ทำไป สุดท้ายจะออกหัวหรือก้อย ตาคนนั้นก็เป็นคนกำหนดอยู่ดี”            “แถมนี่น่าจะโดนติดตามบททดสอบว่าจะให้ความช่วยเหลือเหล่าตระกูลบริวารยังไงด้วยแน่ ไอ้ท่าที่คอยตรวจสอบพฤติกรรมทุกคนยังกับแม่แมงมุมในถ้ำเนี่ย น้องชายอย่างฉันคุ้นเคยกับมันเป็นอย่างดี” 
Read more
ตอนที่ 10 Future Detective บทสอง ภาคกลาง
ชัชวินไม่หลงกลกับน้ำเสียงของน้องชายเลยสักนิดเดียว เพราะเขารู้ดีว่าถ้าอีกฝ่ายน้อยใจ เสียใจ รู้สึกแย่ จะไม่ใช่การแสดงออกนี้ นี่เป็นการแสดงปลอมหลอกตาคนอื่น แต่หลอกพี่ชายคนนี้ไม่ได้หรอก            “เซ็งเวอร์ รู้ได้ไงเนี่ย” ชินภัทรพูดด้วยสีหน้าผิดหวังแต่ใบหน้ายังยิ้มอยู่แบบเดิม            “รู้ทันทุกรอบแหละ ไอ้น้องเวร” ชัชวินเองก็ยิ้มอยู่เหมือนกันแต่ดวงตาไม่ได้ยิ้มเลยสักนิด เพราะรู้สึกอยากตบอีกสักรอบสองรอบ            “ผมก็เจ็บเหมือนกันนะ พี่ชัช”            “ตบทีเหมือนจะโง่กว่าเดิม”            “ผมไม่ได้ฉลาดเท่าไอ้ชินนะ เบามือหน่อยเว้ยเฮ้ย”            จินเจตถือ
Read more
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status