Bagong Pader, Bagong Mundo

"Hmmm…" pumasok ang tunog sa silid, mahina ngunit imposibleng balewalain. Gumalaw si Quin Ashford sa ilalim ng kanyang kumot, nakapikit pa rin ang mga mata; pagod siya; kalilipat lang niya ngayong araw at dumaan sa samu't saring proseso ng admisyon. Kailangan niya ng tulog.

May sumisingaw na mahihinang ungol sa hangin ng kwarto sa hostel, isang mababa at paulit-ulit na tunog na pumukaw kay Quin mula sa pagkakahimbing. Kumurap-kurap siya, habang umaakma ang kanyang mga mata sa dilim. Hindi naman lubusang madilim ang silid; nakabukas ang isang mahinang lampara sa tabi ng kama, na lumilikha ng mahahaba at baluktot na anino sa maliit na espasyo. Nagpatuloy ang ingay—isang basa at madulas na tunog kasabay ng mabilis na paglanghap ng hangin, saka isang mababa at nanginginig na daing na tila nagpapakatal sa bakal na balangkas ng kanyang double-deck na kama.

Gumalaw si Quin, lumikha ng kaluskos ang mumurahing kutson sa ilalim niya. Ipinikit niya nang mariin ang kanyang mga mata, pinipilit ang sariling isiping iba ang tunog na iyon—isang panaginip, ingay mula sa pasilyo, o galing sa telepono. Ngunit ang indayog ay masyadong sadya, masyadong totoo. Nakahiga siya sa itaas na kama, nagwawala ang tibok ng puso sa kanyang dibdib, at uminit ang kanyang mga pisngi sa paraang walang kinalaman sa maalinsangang temperatura ng silid. Kaninang umaga lang siya lumipat sa hostel, bitbit ang kanyang duffel bag paakyat ng tatlong palapag para makilala ang dalawang babaeng nakatalaga na sa iba pang mga kama. Nasa ikalawang taon na ang mga ito sa kolehiyo.

Ipinakilala ng mga ito ang kanilang sarili bilang Mara Delacroix at Jade Fontaine.

Mukha naman silang mababait, maingay, may kumpyansa sa sarili—lahat ng katangiang wala kay Quin—ngunit ang nangyayaring ito ay lampas na sa kanyang pang-unawa.

Lumitutok ang bakal na hagdan paakyat sa itaas na kama.

Napatigil si Quin. Nakatitig siya sa kisame, sinusubukang mag-isip ng ibang bagay o kaya'y bumalik sa pagtulog, ngunit nakatutok ang kanyang pandinig sa tagpong nagaganap ilang talampakan lamang ang layo. Isang mahinang ungal ang umalingawngaw, na sinundan ng malinaw na lagapak ng balat sa balat. Tunog ito na naririnig lamang niya sa mga pabulong na kwentuhan o sa mahinang audio ng mga bidyong mabilis niyang pinapatay noon. Nagkukumahog ang kanyang isip na intindihin ito, ang kanyang kawalang-malay ay nagsilbing hadlang na tumangging tanggapin ang katotohanang ang kanyang mga kasama sa silid ay nagtatalik nang buong pagnanasa malapit sa kanya. Napaka-imposible.

Pucha naman, hindi lang sila ang tao rito; may ibang kasama sa silid.

Dapat ay natutulog na sila.

Ngunit bumigat ang hangin sa amoy ng pawis at pagnanasa, isang maalsom at m*****g na amoy na kumalat sa maliit na espasyo. Ang kuryosidad, isang katangiang madalas niyang pigilan, ay nagsimulang mangati sa ilalim ng kanyang balat. Dahan-dahan, buong pag-iingat na tumagilid si Quin at sumilip sa gilid ng kutson, sapat lang para makita ang ibabang kama.

Sa malamlam na liwanag, ang tagpo ay malabong imahe ng mapuputing braso't binti at nagugulong kumot. Nakaluhod si Mara sa pagitan ng nakabukakang mga hita ng isa pa. Ang babaeng nakahiga sa kanyang likod, si Jade, ay nakatingala ang ulo, nakabuka ang bibig sa tahimik na sigaw, habang nakakapit ang mga daliri sa mga rehas ng kama hanggang sa mamuti ang kanyang mga buko. Gumagalaw si Mara nang may pinaghalong pagmamadali at lambing, nakabaon ang ulo sa pagitan ng mga binti ng isa pa.

Nanood si Quin, napatigil ang paghinga sa kanyang lalamunan. Nakita niyang lumabas ang dila ni Mara, pinaglalaruan ang namamagang tinggil ng babaeng nasa ilalim niya habang iniarko naman ni Jade ang kanyang likod, isang nanginginig na ungol ang kumawala sa kanyang lalamunan na umalingawngaw sa mga dingding. "Diyos ko, oo, ganyan nga," bulong nito, paos ang boses. "Himurin mo 'yang putang inang puke ko."

Ang tahasang mga salita ay tumama kay Quin na parang pisikal na suntok. Hindi pa siya nakarinig ng sinumang nagsalita nang ganoon sa totoong buhay. Sumunod naman si Mara, ibinaon nang malalim ang mukha, kinakain ang kanyang kasama sa silid nang may kasabikang nagpalindol sa balangkas ng kama. Ang basang tunog ng kanyang bibig habang tinatrabaho ang butas ng isa pang babae ay malakas, walang hiya, at pumuno sa buong silid. Nakita ni Quin ang pagbanat at paggalaw ng mga kalamnan sa likod ni Mara habang hawak nito ang mga hita ni Jade, hinihila ito nang mas mahigpit patungo sa kanyang mukha.

Inabot ni Jade ang ulo ng kapareha, ibinaon ang mga daliri sa buhok nito, at iginalaw ang kanyang balakang pataas para salubungin ang dila. "Huwag kang titigil," hingal nitong sabi, papataas ang tono ng boses. "Lalabasan na ako; lalabasan na ako sa putang inang mukha mo."

Nakarandam si Quin ng biglang pintig sa kaibuturan ng kanyang puson, isang biglaan at nananakit na tibok na nagpatakot sa kanya. Kusa niyang pinagdikit nang mahigpit ang kanyang mga hita, ngunit ang pagkiskis ay nagdulot lamang ng kuryente ng sarap sa kanyang katawan. Basa siya. Ang pagkaunawang iyon ay nagpadagdag sa init ng kanyang mukha. Hindi niya dapat pinapanood ito. Hindi niya dapat pinakikinggan ang marurumi at basang tunog ng dilang kumakantot sa isang puke ilang talampakan lang sa ilalim niya. Ngunit hindi niya magawang umiwas ng tingin.

Gumalaw si Mara, ipinasok ang dalawang daliri sa puke ng isa kasabay ng kanyang dila. Napatili ang babae, isang matinis na daing na halos mauwi sa iyak. "Tangina! Oo! Punuin mo ako!"

Ang tanawin ng mga daliring naglalaho sa basa at kulay-rosas na laman ay lantad at nakakaakit. Ipinasok-labas ng kasama ang kanyang kamay, dinig na dinig ang basang ingay kahit pa sa ibabaw ng kanilang mabibigat na paghinga. Nanginginig si Jade, buong katawan niya'y umaalog habang namumuo ang sukdulan. "Lalasan na ako!" sigaw nito, basag ang boses. "Lalabasan na ako tangina!"

Nangisay ang kanyang katawan, umangat ang likod mula sa kutson, at ipinang-ipit ang mga hita sa ulo ni Mara. Pinanood ni Quin ang mga panginginig na gumapang sa tiyan ng babae, pinanood ang mga daliri sa paa nito na bumaluktot hanggang sa pulikatin. Hindi tumigil si Mara, nilasap at hinimod ang mga katas habang umaagos ang mga ito, pinatatagal ang sarap hanggang sa bumagsak ang babae sa ilalim niya, humihingal nang malalim, marahang tinutulak ang kanyang ulo bilang senyales na sobrang sensitibo na nito.

Umatras si Quin, lumagpak ang kanyang ulo sa unan na lumikha ng mahinang tunog. Napakabilis ng tibok ng kanyang puso na inakala niyang sasabog na ito sa kanyang dibdib. Nakadama siya ng hiya, dumi, at matinding libog. Mamasa-masa ang kumot sa ilalim niya, basang-basa ang kanyang panti sa isang dulas na bago at nakakahiya sa kanya. Sinubukan niyang pakalmahin ang kanyang paghinga, gayahin ang mabagal na ritmo ng pagtulog, ngunit trinaydor siya ng sarili niyang katawan.

Sa ibaba, nagpatuloy ang kaluskos. Gumapang si Mara pataas sa katawan ni Jade, hinalikan ito nang malalim, pinagsasaluhan ang lasa ng sukdulan. Dinig ni Quin ang basang tunog ng naglalabang mga dila, ang mahihinang bulong ng lambingan na sumunod sa matinding init.

"Napakasarap ng lasa mo," bulong ni Mara.

"Halika rito," sagot ni Jade, habang hinihila ito sa isang yakap.

Nanahimik sila matapos ang lahat, dahan-dahang nagkakatugma ang kanilang paghinga. Nakaratay si Quin na parang paralisado, nakatitig sa dilim. Ang katahimikang sumunod ay mas maingay pa kaysa sa mga narinig kanina. Bawat lagutok ng gusali, bawat malayong busina ng kotse, ay tila lumakas. Pinuwersa niya ang kanyang isip na mawalan ng laman, na mag-isip tungkol sa mga libro, iskedyul, ang nakakailang na orientation meeting na dinaluhan niya kaninang araw, ngunit ang mga imaheng nakatatak sa kanyang isipan ay tumangging maglaho. Ang kumikinang na pawis, ang mga nakabukakang binti, ang mga daliring pumapasok at lumalabas.

Ipinikit niya nang mariin ang kanyang mga mata, nagkukunwaring tulog, ngunit nagwawala ang kanyang isip sa kalituhan at sa isang nakatatakot na pagnanasa. Nakadama siya ng kakaibang kirot sa pagitan ng kanyang mga binti, isang hungkag na pangangailangan na hindi niya alam kung paano pupunan. Siya ay inosente, walang karanasan, at bigla na lamang naging masakit na mulat sa dami ng mga bagay na hindi pa niya nalalaman.

Nang nagsisimula nang bumagal ang paghinga ni Quin at ang pagpintig sa pagitan ng kanyang mga hita ay humupa tungo sa isang mapurol na kirot, muling nabasag ang katahimikan. Ngunit sa pagkakataong ito, hindi ito nanggaling sa ibabang kama. Isang mahina at sadyang tunog ang umalingawngaw mula sa bedside table sa tabi ng kanyang ulo, pinaliliwanag ng kanyang telepono ang madilim na kama sa pamamagitan ng malamlam na asul na liwanag. Isang text message mula kay Jade ang lumitaw sa screen: Nakita kitang nanonood.

Nagkapalitan na sila ng mga numero kanina.

Tumingin siya pababa sa kanila; kinindatan siya ni Jade.