เข้าสู่ระบบ“เอ่อ ค่ะ ขอบคุณพี่มากนะคะ”
เธอพูดออกมาทั้งๆที่ดูเหมือนว่าอาการช็อก(เพราะโดนหอมแก้ม)ยังไม่เข้าที่เข้าทาง แต่ก็ดีแล้วล่ะครับ ผมจะได้ไม่เสี่ยงโดนเธอตบโทษฐานฉวยโอกาส ถ้าเกิดว่าสติเธอมันกลับมาตอนนี้ “อือ” ผมพยักหน้าส่งๆแล้วรีบถอยออกมา ขืนอยู่นานกว่านี้ ผมอาจโดนตบจริงๆก็เป็นได้ “จริงสิ แม่งลืมยัยรุ่นน้องจอมโดดซะสนิท” ทันทีที่ผมนึกได้ ผมก็เอาหน้าจอโทรศัพท์ขึ้นมาดูอีกรอบ ก่อนจะเดินหาต่อไป แต่หาเท่าไหร่ก็หาไม่เจอครับ ไม่รู้ไปมุดหัวอยู่ไหน หรือว่ายัยนี่ มันหายตัวได้วะ ผมถึงได้รู้สึกว่าตัวเองเหมือนกำลังงมเข็มในมหาสมุทร เพราะหาแล้วหาอีก หาจนผมแทบจะหมดแรงตายอยู่แล้ว แต่ผลก็ยังเหมือนเดิม คือหาไม่เจอสักที! “เป็นไงวะ” ไอ้ธีถามทันทีที่ผมเดินกลับมาถึงลานรับน้อง “ไม่เจออ่ะ กูแทบพลิกมหาลัยหาละ อะ” ผมยัดโทรศัพท์คืนใส่มือไอ้ธี “คงหนีกลับบ้านกินนมนอนแล้วมั้ง” พูดจบผมก็เดินไปนั่งข้างไอ้เรย์กับไอ้เจ ปึก! ลืมบอกไปว่านั่งแรงมาก ก็โคตรหงุดหงิดอ่ะ! “สะดุดรังแตนจนเผลอกลืนเข้าไปเหรอวะ ลมออกหูเชียว” “ไม่ใช่เว้ย กูเซ็งต่างหาก คราวหลังไม่ตามละ เสียเวลา เหนื่อยก็เหนื่อยสัส!” ผมกระแทกเสียงตอบไอ้เจมันไป “ลงก่อนมั้ย ขึ้นสูงไปแล้วมึง” ไอ้เรย์พูดเสียงนิ่งๆขึ้นมาอีกคน แต่ผมไม่ได้ตอบมันหรอก เพราะผมทั้งเหนื่อยทั้งหงุดหงิด ทำได้แค่หันไปมองมันแล้วถอนหายใจอย่างโคตรเซ็ง โคตรเซ็ง แล้วก็โคตรเซ็ง!!!...- #Chain End LYDIA "พวกมึง วันนี้ไม่โดดรับน้องแล้วนะ" ฉันบอกโรสกับแพรว ตอนที่พวกเราเรียนเซคเช้าเสร็จ อ้อ แล้วก็เมื่อวาน สรุปพวกเราก็รอดตายอย่างหวุดหวิด โดยเฉพาะฉัน ที่น่าจะเกือบ แต่ดีไม่ตาย บังเอิญแมสช่วยชีวิตเอาไว้ "อีสัส ความรักเข้าตาสินะ" แพรวกระแทกเสียงใส่ฉัน ประมาณว่ารู้ทัน แต่ที่มันรู้เพราะฉันบอกเองแหละ ก็เมื่อวานไง ที่มีรุ่นพี่คนนึงมาช่วยฉันไว้ ตอนฉันหกล้มขาแพลง ตอนแรกฉันนึกว่าจะต้องโดนส่งเข้าโรงเชือดซะแล้ว ที่พี่เขาดันมาเจอ แต่โชคดีที่เขาจำฉันไม่ได้ แถมยังช่วยฉันไว้อีก ผู้ชายอะไรก็ไม่รู้ทั้งหล่อทั้งใจดี ถึงจะพูดไม่ค่อยเพราะแล้วก็ฉวยโอกาสไปหน่อยก็เถอะ แต่นั่นแหละ สาเหตุที่ทำให้ฉันตกหลุมรักเขาเลย ใช่แล้วล่ะ ฟังกันไม่ผิดหรอก ฉันตกหลุมรักพี่เชนทร์เข้าแล้ว ไม่ใช่เป็นรักแรกพบหรอก เพราะฉันจำได้ว่าพี่แกเป็นพี่ว้าก แล้วตอนเห็นแกครั้งแรก ฉันก็ไม่ได้ชอบอะไรหรอก ก็แค่ปลื้มในความหล่อ แล้วก็ความเท่ห์เหมือนกับที่รู้สึกกับรุ่นพี่คนอื่นๆ แต่จุดเปลี่ยนมันก็คือเมื่อวาน ตอนนี้หัวใจฉันฝากไว้ที่พี่เชนทร์แล้วล่ะ คงแบ่งให้ใครไม่ได้อีกแล้ว "เขินจนหน้าแดงละมึง น้อยๆหน่อยอีดอก แม่งเป็นเอาหนัก" โรสหันมามองแรงใส่ฉันเฉยเลย คงหมั่นไส้ที่ฉันบิดเป็นเกลียวมากเกินไป "แหมๆ หึงเมียเหรอคะโรส" "มึงก็อีกคนอีแพรว เดี๋ยวจะโดนตีนกู" โรสตาเขียวใส่แพรวแล้วเดินไปนั่ง พวกเราก็ตามไปนั่งด้วย ตอนนี้ทุกอย่างกลับสู่สภาวะปกติเหมือนเดิม มีแต่หัวใจฉันนี่แหละ ที่คงไม่เหมือนเดิมอีกต่อไปแล้ว ...พี่เชนทร์ รักครั้งแรกของฉัน...^^ #Lydia End CHAIN 2 ปีผ่านไป... "เฮ้พวกมึง วันนี้ฉลองไฟนอลตัวสุดท้ายกันหน่อยป่ะ" พอเดินออกมาจากห้องสอบ ผมก็บอกไอ้สองตัวมัน ตอนนี้ผมปี 4 แล้วล่ะครับ แถมตัวสุดท้ายก็เพิ่งสอบเสร็จไปเมื่อตะกี้นี้เอง มั่นใจว่าน่าจะผ่านแหละ ไม่งั้นผมจะชวนไอ้สองตัวไปฉลองเหรอ "มึงรอผลสอบก่อนมั้ย ขืนฉลองไป ไม่ผ่าน ไม่จบขึ้นมา มีซวยนะครับเพื่อนเชนทร์" ไอ้เจจะขัดทำไม "นั่นปากเหรอสัส" "ก็จริงนี่หว่า แม่งยากชิบหาย กูจะผ่านมั้ยก็ไม่รู้" มันทำหน้าเครียดใส่ผมด้วยครับ "เอาน่า ผ่านแหละ ปะๆ ฉลอง" "ฉลองที่ไหน" คำถามนี้ ไอ้เรย์เป็นคนถามครับ "ร้านของกินใกล้ๆมหาลัยนี่แหละ ปะ" แล้วผมก็เดินนำพวกมันไป พร้อมกับบอกพวกมันในใจ ว่าที่ต้องชวนพวกมันไปฉลองตอนนี้ เพราะกลางคืนผมมีนัดฉลองกับคนอื่นแล้ว .. หลายเดือนต่อมา... "เหี้ยเจ เตรียมถ่ายรูปแท็กทีมหน่อยครับเพื่อน" ผมเดินไปบอกไอ้เจ จริงสิครับ ลืมบอกไปว่าวันนี้วันรับปริญญาของพวกผมเอง เห้อ ในที่สุดก็เรียนจบจนได้ครับ "เออๆ ถ่ายดิ แล้วไอ้เรย์อ่ะ" "ไปห้องน้ำ แต่เดี๋ยวคงมาแหละ" ผมบอกไอ้เจมันไป จากนั้นก็นั่งรอไอ้เรย์มันอยู่พักนึง เพราะคิดว่าไม่นานมันคงมา แต่แล้ว การรอมันก็ทำให้ผมหงุดหงิด เพราะไปห้องน้ำแป๊บนึงของมันนี่แม่งเป็นชาติของผมเลย "ไอ้ห่า มาเมื่อไหร่กูจะจัดหนักมึงคอยดู สารเลว" ผมนั่งด่ามันไปอย่างนั้นเรื่อยๆ จนกระทั่งเห็นลางๆว่ามันเดินกลับมาแล้ว "ไอ้สัส ไปห้องน้ำเป็นชาติเลย คxx!" ผมตะโกนใส่หน้าไอ้เรย์ทันทีครับ ให้สมกับที่ผมอัดอั้นมานาน ก็ไม่ให้โมโหได้ไงล่ะครับ ในเมื่อมันบอกพวกผมว่าจะไปห้องน้ำ แต่นี่แม่งเล่นหายไปนานอย่างกะไปทัวร์ดาวอังคารมา "เรื่องของกูมั้ย" มันยังมีหน้ามาย้อนผมเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น "เออ! เรื่องมึง แต่กูรอถ่ายรูปอยู่ไงสัส" "ก็ถ่ายไปดิ เกี่ยวไรกับกู" "แล้วมันจะไม่เกี่ยวกับผีดิวะไอ้เวร ก็จะถ่ายรูปแท็กทีม ไม่มีมึงแล้วพวกกูจะเอาเหี้ยที่ไหนมาถ่ายวะสัส หรือเอาหน้าหมาแถวนี้มาแทนหน้ามึงได้รึไง" "สารเลว" มันด่าผมอีกแล้ว สรุปไม่รู้ว่าผมรอวีนมัน หรือรอให้มันมาวีนใส่กันแน่ แต่ก็ดีอย่างนึงครับ ที่ถึงมันจะมองแรงใส่ผม แต่มันก็ยอมมายืนข้างๆผม "ไหนมึงบอกแท็กทีม แล้วไอ้สารเลวเจอยู่ไหนวะ" "อยู่นี่เว้ย โทษที พอดีรุ่นน้องขอถ่ายรูป" "แว้บเร็วชิบหายสัส" ผมเพิ่งรู้ครับ ว่าไอ้เหี้ยเจก็แอบหายไปอีกคน "นิดนึงว่ะ งั้นมะ ครบแล้วก็ถ่ายเว้ย" "เออ ถ่ายๆๆ จะได้มีหลักฐานว่าปัญญาอย่างพวกกูก็แม่งเรียนจบเว้ย" ผมบอกพวกมันแล้วมองซ้ายมองขวา เห็นมีรุ่นน้องกลุ่มนึงยืนอยู่ไม่ไกล หึ เข้าทางผมล่ะ "โทษนะครับน้อง" ผมเดินไปหา น้องสองสามคนนั้นก็หันมา หน้าคุ้นๆเหมือนกันนะ แต่ผมจำไม่ได้ว่ะ "คะ?" มีน้องผู้หญิงคนนึงขมวดคิ้ว แถมดูท่าทางเกรงๆยังไงก็ไม่รู้ อดคิดไม่ได้ว่าเธอกลัวผมเหรอ ผมดูท่าทางใจดีขนาดนี้ เธอไม่น่าจะกลัวผมเลยนะว่ามั้ย "คือ พี่อยากขอให้น้องช่วยถ่ายรูปให้พี่หน่อยอ่ะครับ สะดวกมั้ย" ผมยิ้มหวานแถมไปให้ด้วย ช่วยไม่ได้ครับ กับผู้หญิงผมยึดคติว่าต้องพูดหวานๆเพราะๆเอาไว้ก่อน เป็นผู้ชายต้องสุภาพบังหน้า เอ้ย! สุภาพบุรุษ "เอ่อ ค่ะ ได้ค่ะ" "ขอบคุณครับ" ผมยิ้มหวานให้อีกที แล้วยื่นกล้องให้เธอ จากนั้นผมก็เดินไปรวมกับไอ้เรย์แล้วก็ไอ้เจ แชะๆๆ "นี่ค่ะ" พอถ่ายเสร็จรุ่นน้องก็เดินมาคืนกล้องให้ผม "ขอบคุณนะครับ" "ไม่เป็นไรค่ะ" เธอยิ้มตอบกลับผมมา เห้ย แม่งน่ารักอ่ะ นี่ขนาดยิ้มนิดๆนะยังน่ารักขนาดนี้ แล้วถ้าได้เอาไปฟัดบนเตียงจะน่ารักขนาดไหนวะ "มองตาเป็นมันเลยไอ้สัส" ไอ้เจจะทักผมให้เสียบรรยากาศเพื่อ? "อะไรของมึง กูก็มองไปเรื่อยๆ" "มึงลืมแล้วเหรอว่ากูรู้สันดานมึง" "เหี้ย!"มันเดินมานิ่งๆ สูทของมันสีดำไม่เคยเปลี่ยน แต่ยังดีหน่อยที่วันนี้ไอ้ลูกเจ้าของโรงแรมมันไม่พกบอดี้การ์ดหน้าโคตรโหดของมันติดไม้ติดมือมาด้วย“เออ ไม่ช้าเท่าไหร่ นั่งดิ”ผมบอกมัน มันก็เดินมานั่งข้างๆผม “ยินดีด้วยนะที่เรียนจบแล้ว แล้วก็ แสดงความยินดีกับพวกมึงเรื่องที่จะแต่งงานกันด้วย”มันบอกลิเดียร์ประโยคแรก ส่วนประโยคหลังมันหันมาพูดกับผม“ขอบใจเว้ย ว่าแต่มึง ไม่คิดแต่งงานเหรอวะ เดี๋ยวก็แก่ตายอย่างโดดเดี่ยว”“อย่างกูอาจจะตายแบบยังไม่ทันแก่ก็ได้”มันตอบมานิ่งๆเหมือนเรื่องธรรมดางั้นแหละ แต่แม่งทำเอาพวกผมขนลุก“เฮ้ ทำไมพูดอย่างงั้นวะ ไม่เอาเว้ย”“แค่บอกพวกมึงไว้ก่อน เวลาได้ข่าวว่ากูตายจะได้ไม่ตกใจกันเท่าไหร่”มันบอกเสร็จก็ยักคิ้วยักไหล่ ทำเหมือนเรื่องปกติเหมือนเดิม แถมลุกไปเทเหล้าใส่แก้วอย่างสบายอารมณ์ ปล่อยให้พวกผมมองหน้ากันอย่างโคตรไม่สบายใจ มันไม่กลัวตัวเองตาย แต่พวกผมนี่สิที่กลัวมันตาย“พี่เชนทร์ ทำไมพี่ธีพูดแบบนั้นอ่ะ”“ก็ไอ้สัสนั่นมัน...”“เดียร์ โทษทีพวกกูมาช้า รถมันติดสัส”ผมยังไม่ทันตอบลิเดียร์จบ ก็รู้สึกว่าพวกเพื่อนๆเธอจะเดินเข้ามาซะก่อน“โรส แพรว”ลิเดียร์ยิ้มเหมือนดีใจแล้วลุกไปหาส
Chain CN3 hrsสละโสด-PHOTO-Sasina Warapong and 5.6K others likeView previous comments...Natalee Jlอ๊ายยย พี่เชนทร์ อำกันเล่นใช่ป่ะค๊าาาาาR rayเอารูปนี้ลงทั้งๆที่กำลังจะมีเมีย?Jjjj jwisโหๆ ถึงกับประกาศให้โลกรู้ววววNangfa Noyกรี๊ดดดดด หนูอกหักกกกกLd. Ttee’อารมณ์เหมือนมึงฆ่าตัวตายว่ะสัสCHERBELLE CB’zเฮียยยยย อย่างอ่อยยยยย 555555Prippy Rilinงื้ออออ พี่เชนทร์ รูปนี้ทำเอาใจละลายเลยง่าาาา...คำถามแรกที่ผุดเข้ามาอยู่ในหัวผมนะ คือไอ้โพสต์นี้มันฝีมือใคร แบบว่าแคปชั่นผมให้อภัยนะ แต่รูปนี่สิ ผมจำได้ว่าเคยถ่ายเก็บเอาไว้เล่นๆ แต่ไม่เคยโพสต์ เห้ย! หรือว่าจะเป็นยัยน้องตัวแสบ ต้องใช่แน่ๆ เมื่อตอนบ่ายผมจำได้ว่ามันยืมโทรศัพท์ผมไป ถึงว่าล่ะ ป่านนี้ถึงยังไม่โผล่หัวมา “กลัวความผิดนี่เอง”“ห้ะ พี่ว่าอะไรนะ”“โพสต์นี้ไม่ใช่ฝีมือฉันนะ”“แต่เฟสพี่”ลิเดียร์เถียงก็จริง แต่ดูเหมือนเธอก็ไม่ได้จริงจังเท่าไหร่ หึ ผมดูออกหรอกว่าถึงเธอจะไม่พอใจกับรูปผมสักเท่าไหร่ แต่ก็คงพอใจแคปชั่นเหมือนผมนั่นแหละ “ไอ้เบลล์ไง”“เบลล์”“อือ”“แล้วยังไง”“เดี๋ยวมันมาจะจับปาดคอให้”“อย่างโหดอ่ะ”ลิเดียร์ยิ้มออกมา ทำ
#Lin NALIN ---with R ray5 minsท่านเคาท์ หุหุ >☺️😘-PHOTO-Poly Lam and 5.9K others likeView previous comments...Chain CNแบบว่าแคปชั่นนี่โคตรถูกใจเลยอ่ะลิน ฮ่าๆJjjj jwisไงครับท่านเคาท์ 555Fae Kafaeงื้อออ พี่เรย์ งุ้ยๆๆBasika Canalหูยยยยย ก็คล้ายๆนะคะ คิๆTida mirandaกรี๊ดดดด เป็นท่านเคาท์ก็น่าร้ากกกกก...สัญญาเลยว่าถ้าเจอไอ้สองตัวนั่นเมื่อไหร่ ผมจะเตะมัน แต่จะว่าไป วันนั้นมันก็คือวันนี้นี่หว่า งั้นเก็บไว้เคลียร์บัญชีตอนนั้นก็ยังไม่สาย ส่วนตอนนี้ คนแรกที่ผมต้องจัดการ คือเมียว่ามั้ย“แกล้งผัวนี่มีความสุขมาก?”“ใครแกล้ง แค่อยากทดสอบความฮอต”ยังกล้ามาทำหน้าตาไม่รู้ไม่ชี้ใส่ผมอีก บอกตรงๆนะ คือตั้งแต่แต่งงานกันมานี่ เธอไม่มีความเกรงกลัวผมเลยสักนิด ไม่เหมือนตอนแรกๆที่เจอกันเลย จำได้มั้ยตอนนั้น นลินทำอย่างกับผมเป็นท่านเคาท์จริงๆ จะพูดทีนี่เสียงสั่นที มาตอนนี้ขนาดผมถลึงตาใส่อย่างจริงจัง เธอก็ยังยิ้มอยู่เลย“จะทดสอบเพื่อ?”เสียงผมแข็งขึ้นหน่อยๆ แต่ก็ยังเรียบอยู่อ่ะนะ แต่ผมไม่ได้โกรธหรอก ก็แกล้งทำไปงั้น“ก็อารมณ์แบบว่าภูมิใจที่ได้คนฮอตอย่างเรย์เป็นสามีไง คิๆ”“ไม่เข้าใจ”“เอาเป็นว
RAY..#Lin NALIN ---with R rayApril 9 at 09:09 PMวันแห่งความสุข❤-PHOTO-Wipawee Nean and 8.9K others likeView previous comments...DAO prakaydaoความสุขอะไร บอกหน่อยสิคะเพื่อนKhing Rawikanงื้ออออ อิจฉาจังค่าาาาาGracz Angelกรี๊ดดดด หวานวันหวานคืนนะยะVB nooBอ๊าย พี่ลินน่ารัก>ความสุขอะไร...ผมนั่งเลื่อนดูโพสต์เก่าๆของนลินแล้วก็บังเอิญมาเจอโพสต์นี้แหละครับ อดหยุดมองแล้วคิดย้อนไปถึงความหมายของโพสต์ไม่ได้เลยจริงๆ เอาตรงๆ คือความจริงผมรู้ว่าความสุขของนลินคืออะไร แต่ผมก็แกล้งถามไปงั้น พวกคุณอยากรู้มั้ยล่ะครับ ผมจะเล่าให้ฟัง ย้อนไปเมื่อหลายเดือนก่อน.........“นลิน”ผมเรียกนลินเบาๆ อ้อ! ผมบอกรึยังว่าวันนี้เป็นเดทแรกของเราตั้งแต่คบกันเป็นแฟนแบบจริงจัง“อะไรเหรอ”“อยากก่อปราสาททราย”ผมบอกนลินนิ่งๆ แต่เธอกลับมองผมเหมือนแปลกใจมาก จริงสิ ลืมบอกไปอีกอย่างว่าตอนนี้เราอยู่ริมทะเล ไม่ต้องสงสัยหรอกว่าทำไมผมพานลินมาเดทไกลถึงทะเลภาคใต้ เพราะคำตอบคือเธอเป่ายิ้งฉุบแพ้ผม แต่ผมไม่ได้ใจร้ายขนาดนั้นหรอก ผมคิด(ในใจ)ไว้แล้ว ว่าที่ที่เธออยากไปอ่ะ ผมจะพาเธอไปตอนไหน “นายเนี่ยนะก่อปราสาททราย
...ฉันชื่อเดียร์นะคะพี่ เดียร์ เอ่อ ลิเดียร์น่ะค่ะอ่านประโยคแรกปุ๊บ ผมเผลอกัดฟันกำหมัดปั๊บ แบบว่าโมโหไอ้สรรพนามคำว่าพี่เอาดื้อๆ ไม่รู้ว่าเธอใช้เรียกใคร และนั่นยิ่งทำให้ผมมโนเอาเองได้ไม่ยากหรอก ว่าไอ้ดอกไม้ดอกนี้ เธอต้องตั้งใจเอาไปให้ใครสักคนนึงแน่ๆ“อย่าให้รู้นะว่าใคร ไม่งั้นกูจะไปเอาเลือดหัวมึงออก!”ลองนึกภาพผู้ชายนั่งโมโหอยู่คนเดียวกับกล่องกระดาษ แล้วก็ดอกไม้ผ้าเช็ดหน้านะ นั่นแหละ ผมในตอนนี้ อ้อ! มีกระดาษถืออยู่ในมือใบนึงด้วย เกือบจะขยำมันแล้วปาทิ้งไปแล้ว โชคดีที่ยั้งไว้ได้ แต่ไม่มีอารมณ์อ่านแล้วเว้ย จะเขียนถึงใครก็ช่าง ผมเกลียดมันอยู่ดี!แต่!!!ตอนนั้นอยู่ๆแม่งไม่รู้มีอะไรดลใจผม เพราะถึงไม่มีอารมณ์ แต่สุดท้ายผมก็ตัดสินใจอ่านต่ออยู่ดี และอ่าน...จนจบ ทำให้ผมรู้ว่า “เกือบได้เอาเลือดหัวตัวเองออกแล้วมั้ยล่ะมึง”นั่นแหละครับ ข้อสรุปที่ผมได้มาในวันนั้น และเป็นผลมาจนถึงวันนี้ บอกตามตรง ว่านึกถึงมันเมื่อไหร่ หัวใจผมก็เต้นแรงทุกที เพราะผมทั้งดีใจ แปลกใจ และมีความสุข ...ดีใจที่ได้รู้ว่าลิเดียร์เองก็รักผม ...แปลกใจที่ลิเดียร์คือยัยรุ่นน้องใส่แมสจอมซุ่มซ่ามที่หกล้มขาแพลง ...และมีความสุขที่
ผมหันไปตอบมันแล้วกลับมากอดลิเดียร์อีกรอบ“ฮู้วววววว มางานแต่งเดียว แต่ได้เห็นบ่าวสาวสองคู่เลยวู้วววว แม่งโคตรคุ้มว่ามั้ยพวกเรา เฮฮฮฮฮฮ...”เสียงโห่ร้องดังสลับกันมาพร้อมเสียงปรบมือ เป็นเสียงที่ผมเองก็ไม่รู้ว่ามันเป็นของใครบ้าง ผมรู้แต่ว่าเสียงหัวใจที่มันดังรัวๆอยู่ตอนนี้มันเป็นของผม หัวใจผมมันกำลังเต้นแรง มันมีความสุขอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อนเลย ...ความรัก มันดีอย่างนี้นี่เอง#Chain End LYDIA1 ปีกับหลายเดือนผ่านไป...---วันรับปริญญา---แชะๆๆ!!!เสียงชัตเตอร์กดรัวๆด้วยฝีมือของแพรว พวกบ้ากล้องก็งี้แหละเนอะ...>“ทีนี้ก็รูปเดี่ยวรูปคู่บ้างดีกว่า”แพรวพูดแล้วแยกออกไปจากฉันกับโรส “พวกมึง ยืนชิดๆกันหน่อยดิ”แพรวบอก เราก็ขยับๆ“ไม่ๆ ไม่ใช่แบบนั้น”เอิ่ม แบบว่าหลายรอบแล้วแต่แพรวก็ยังไม่พอใจ“อีสัส มึงนี่เรื่องมากจริง”โดนโรสวีนเข้าให้ฉันก็ว่าสมควรนิดนึง“แหม นิดหน่อยเอง เรียนจบทั้งทีก็ต้องพิถีพิถันหน่อยดิ กว่าจะเรียนจบมาได้ อารมณ์แบบว่าเลือดตาแทบกระเด็นไง”เพราะเหตุผลนั้นของแพรว สรุปแล้วพวกฉันก็เลยต้องกลายเป็นตุ๊กตาให้แพรวจัดท่าให้จนกว่าตากล้องอย่างเธอจะพอใจ“เคๆ งั้น กูถ่ายคู่พวกมึงบ้างดีกว







