แชร์

CHAPTER 11

ผู้เขียน: Tinetine21
last update วันที่เผยแพร่: 2026-09-18 14:42:28

"So this is what is going on between you two." Sabi ni Sophia sa amin. Nanginginig ang boses niya at puno ng selos at galit habang nakatingin sa amin.

Napatigil ako sa pagkakayakap kay Kael. Nandoon pa rin ang braso ko sa katawan niya at ramdam ko ang bilis ng tibok ng puso ko.

Agad akong kumawala at lumayo. Inayos ko ang buhok ko na parang nahihiya ako.

"Hindi ganito iyon." Mabilis kong paliwanag kay Sophia. Kinakabahan ang boses ko at namumula ang pisngi ko sa hiya.

Hindi nagsalita si Kael. Y
อ่านหนังสือเล่มนี้ต่อได้ฟรี
สแกนรหัสเพื่อดาวน์โหลดแอป
บทที่ถูกล็อก

บทล่าสุด

  • HIS UNWANTED SLAVE    CHAPTER 17

    "I'm fine," ulit ko at pilit na ngumiti kahit basang-basa pa ang mata ko.Pero hindi siya umalis. Nanatili lang siyang nakatayo sa harap ko sa loob ng kitchen, nakapamulsa at nakatingin sa akin na parang pinag-aaralan kung nagsisinungaling ba ako."You don't look fine," sabi niya at mababa ang boses.Napayuko ako at mas hinigpitan ang hawak sa basahan na hawak ko."Pagod lang po talaga ako. Wala po ito," sagot ko."Because of the training? Dahil ba sa culinary training kaya ka nai-stress?" tanong niya.Umiling ako agad."Hindi lang po. Hindi po dahil doon," sagot ko.Sandali akong natahimik at napabuntong-hininga ako nang malalim. Ewan ko ba pero parang biglang gusto kong magsalita. Siguro dahil sa pagod, o siguro dahil sa wakas ay may taong nagtanong kung okay lang ako."Ang dami ko lang pong iniisip," sabi ko at mahina ang boses. "Si Mama po, yung utang namin na hanggang ngayon hindi pa rin tapos, trabaho ko po dito sa mansion," sabi ko at pilit na ngumiti nang mapait. "Tapos ngayon

  • HIS UNWANTED SLAVE    CHAPTER 16

    Naging abala ako sa mansion buong umaga. Matapos ang magandang balita kahapon tungkol sa culinary training, parang mas gumaan ang lahat. Ito na yung pangarap na matagal ko nang hinihintay. Kaya kahit pagod pa rin ako sa mga nangyari nitong nakaraang linggo, mas ganado akong kumilos ngayon.Inayos ko ang mga throw pillows sa living room, pinunasan ang center table, at siniguradong walang alikabok sa mga vase na ayaw na ayaw ni Kael na may dumi. Tahimik ang buong bahay at yun ang gusto ko. Tahimik, maayos, walang gulo. Hanggang sa biglang tumunog ang doorbell.Ding-dong!Napatigil ako at napatingin sa malaking pinto. Sino naman kaya ito nang ganitong kaaga? Bihira lang may bumibisita dito maliban sa mga business partners ni Kael, at kadalasan ay dumadaan sila sa opisina niya, hindi sa main entrance ng mansion.Pinunasan ko ang kamay ko sa apron at agad na pumunta sa entrance. Pagbukas ko ng pinto, isang babae ang bumungad sa akin.Matangkad siya, maputi, at halatang sanay sa mamahaling

  • HIS UNWANTED SLAVE    CHAPTER 15

    Agad kong kinuha ang phone ko at pumunta sa may likod ng mansion. Gusto kong tawagan si Mama nang walang ibang makakarinig. Gusto kong siya ang unang makaalam.Nanginginig ang kamay ko habang hinahanap ang number niya. Press call at dinala ko agad sa tenga.Isang ring lang at sinagot niya."Anak?" tanong ni Mama sa akin at nag-aalala ang boses at halatang nagulat dahil hindi ako madalas tumawag sa umaga."Ma!" sagot ko kay Mama at halos mapasigaw ako sa tuwa at nanginginig ang boses ko."Bakit? May nangyari ba? Nasaan ka?" tanong ni Mama sa akin at sunod-sunod ang tanong at kabado.Humiga ako sa maliit na pader sa likod at huminga nang malalim para kumalma."Ma, accepted ako!" sabi ko kay Mama at napatawa ako kahit may luha na sa mata ko.Sandaling natahimik si Mama sa kabilang linya. Narinig ko lang ang paghinga niya at parang hindi siya makapaniwala."Accepted saan? Saan ka na-accept?" tanong ni Mama sa akin at dahan-dahan ang boses at nagtataka."Sa culinary training, Ma. Yung inap

  • HIS UNWANTED SLAVE    CHAPTER 14

    Buong gabi hindi nawala sa isip ko ang culinary training. Paulit-ulit kong binabasa ang message sa phone habang nakahiga sa kama. Assessment pa lang iyon pero para sakin malaking bagay na. Matagal ko nang gustong makabalik sa kusina.Kinabukasan maaga akong bumaba. Nakasuot na ako ng uniform at nakatali ang buhok. Inaayos ko ang plato at kutsara sa mesa nang marinig ko ang mabibigat na footsteps niya.Pumasok si Kael sa dining. Nakapolo at hawak ang phone. Umupo siya at sumandal sa upuan."About your culinary training?" tanong ni Kael sa akin at seryoso.Napatigil ako sa pag-aayos at napatingin sa kanya."Opo." sagot ko kay Kael at mahina.Kinuha niya ang tasa ng kape gamit ang isang kamay at inilapag ang phone sa mesa."When is it?" tanong ni Kael sa akin at diretso habang hinahalo ang kape."Monday po. 8 in the morning." sagot ko kay Kael at maikli."I'll drive you." sabi ni Kael sa akin at buo ang boses.Napahinto ako sa pagpupunas. Napaatras ako nang bahagya dahil hindi ko inaasah

  • HIS UNWANTED SLAVE    CHAPTER 13

    KAEL POVTahimik na nakatingin si Sebastian sa hallway kung saan huling dumaan si Eliana at ako naman at hindi ko maalis ang tingin ko roon kahit wala na siya at nakakainis dahil parang hangin lang ako sa kanya at hindi pinapansin."Baka busy lang po siya Sir." sagot ni Sebastian sa akin at mahinahon at nakatingin din sa hallway at medyo nag aalangan at pilit na pinapagaan ang sitwasyon."She's never too busy to argue with me." sagot ko kay Sebastian at medyo naiinis at dati ay lagi siyang nakikipagsagutan.Napangiti si Sebastian at napailing nang bahagya at may alam at parang natatawa."Baka sawa na po siyang makipagtalo sa inyo Sir." sagot ni Sebastian sa akin at natatawa nang bahagya."Sawa?" tanong ko kay Sebastian at tinaasan siya ng kilay."Opo Sir." sagot ni Sebastian sa akin at tumango.Hindi ko alam kung bakit mas lalo akong nainis at simula kahapon at iba na si Eliana at kapag tinatawag ko siya at maikli ang sagot at kapag lumalapit ako at lumalayo siya at at hindi ko mainti

  • HIS UNWANTED SLAVE    CHAPTER 12

    KAEL POV "Try not to fall in love with me next." Sabi ko kay Eliana bago ako umalis ng kitchen. Nang-aasar ang ngiti ko at tinaasan ko siya ng kilay para asarin siya at para takpan ang kaba ko. Akala ko tatawa siya. Akala ko irapan niya ako gaya ng dati at sasabihan niya akong mayabang at playboy pero hindi. Nanlaki lang ang mata niya at napatigil siya habang hawak ang baso. Parang may mali sa sinabi ko at hindi ko alam kung ano iyon. Umalis ako ng kitchen na parang walang nangyari. Pero pagdating ko sa hallway ay napahawak ako sa bulsa ng jacket ko. Nandoon pa rin ang maliit na reseta mula sa clinic. Hindi ko itinapon. Hindi ko alam kung bakit hindi ko magawang itapon kahit anong pilit ko. Kagabi kasi ibang Eliana ang nakita ko. Nakaupo siya sa sahig ng storage room habang hawak ang braso niya at namumula ang mata sa sakit. Nanginginig ang labi niya pero pinipilit niyang ngumiti para hindi ako mag-alala. "But I still care." Sabi ko sa kanya kahapon. Mahina ang boses ko pero to

บทอื่นๆ
สำรวจและอ่านนวนิยายดีๆ ได้ฟรี
เข้าถึงนวนิยายดีๆ จำนวนมากได้ฟรีบนแอป GoodNovel ดาวน์โหลดหนังสือที่คุณชอบและอ่านได้ทุกที่ทุกเวลา
อ่านหนังสือฟรีบนแอป
สแกนรหัสเพื่ออ่านบนแอป
DMCA.com Protection Status