CHAPTER 5

“F**k! What is it! What is it! May magnanakaw ba? May sunog ba?” sunod-sunod na wika ni Jacob kasabay ng mabilis na pagbalikwas. Nakatayo na siya sa ibabaw ng kama habang nakahanda ang dalawang kamay para manuntok.

“Anyah, what is it? Ano ba’ng nakita mo?” Inaantok pa ang diwa niya kaya medyo umiikot pa ang paningin niya. He wanted to close his eyes again, but he stopped himself. Kaya naman, malakas na lang niyang ipinilig ang ulo dahil wala naman siyang makitang kahit ano sa kaniyang harapan.

Pababa na ang mga kamay niya nang marinig ang sunod-sunod na pag-flash ng camera. Kagyat siyang napabaling sa pinagmulan niyon. And there, besides Anyah was his m*ron friends, taking photos of him.

“F**k, m*rons! What are you doing here?! Hindi niyo ba alam ang bedroom rules? Sagrado ang lugar na ito, mga loko! Paano kayo nakapasok dito, ha?”

“Tsk! Ano sa palagay niyo? Nabinyagan na ba ang alaga natin?” tanong ni Skyler sa iba pa nilang mga kaibigan na binalewala lang ang mga sinabi niya.

“Well, I think so. Kita mo naman ang itsura, bumabakat pa ang junjun nitong ating si junior. Mantakin mo, marunong din palang mamasok ng butas!”

Nagtawanan ang mga kaibigan niya sa sinabing iyon ni Kuatro kaya lalo siyang nanggigil sa inis. He knew that Anyah would totally hate him after that.

“Mga gago! Lumabas nga kayo! Nakikita niyo naman siguro na narito ang asawa ko, hindi ba? Alis, mga ipis! Tsupe!” saway niya sa mga kaibigang naroon pati na sa dalawa niyang kuya— na sumama pa talaga sa kalokohan ng walo.

“Iyan ang hirap sa ’yo, Lagdameo. Kapag ikaw ang mang-tr-trip, okay lang. Kapag kami, bawal. Hindi ba déjà vu lang? Ginawa niyo rin ito sa kin noon, ah,” sabi ni Brayden sabay taas ng susi ng kaniyang bahay.

Naningkit ang mga mata niya. “Ikaw pala ang salarin!”

“Eh, sino pa ba sa palagay mo? Ikaw itong may sa kalimot kaya ayan, napapasok tuloy ang kwarto mo nang wala sa oras. Saka, teka nga, ano ba iyang suot mo? Hindi ka na ba nahiya kay Anyah? Kalalaki mong tao naka-pink at Mickey Mouse na pajama ka pa,” si Brayden pa rin.

Namaywang siya. “At ano namang pakialam mo, ha? Para sabihin ko sa ’yo, Fontanilla, ito ang usong damit ngayon— genderless. Palibhasa hukluban ka na kaya wala kang alam. Isa pa, ikaw pa talaga ang may ganang trumaydor sa akin pagkatapos ng lahat-lahat ng ginawa ko para sa inyo ni Julie? Baka nakakalimutan mo, nang dahil sa pakulo mo, muntik na kaming maghiwalay ni Anyah noon? Mabuti na lang at suntok lang ang inabot ko sa kaniya dahil kung hindi, humanap ka na ng pinakamatinong kaibigan na ipapalit mo sa ‘kin. Sinasabi ko talaga sa ’yo,” litanya niya rito bago tiningnan isa-isa ang mga kaibigan.

“Ikaw, Skyler, muli kong ipapaalala sa ’yo na ako ang pasimuno sa live mong panliligaw. At kung hindi dahil doon, baka hindi naging kayo ni Mhia! Hindi ka sana niya pinakasalan!” nakaismid niyang wika bago binalingan si Elias.

“I am not involved in any of these,” sabi agad nito sabay taas ng dalawang kamay.

“Wow! Not guilty na agad ang plea ng h*******k na ito! Ano ito, laglagan?” kantyaw ni Zhione kay Elias.

“Kahit ano pa ang sabihin mo Elias, narito ka rin kaya kasali ka na. At alam ko, ikaw ang nagsabi sa kanila ng lahat ng nangyari noon. At huwag kang tatanggi dahil tsismoso ka rin. So, baka nakakalimutan mo ang agreement natin. Saka, baka nakakalimutan mo rin kung ano ang ginawa ko para sa inyo ni Essang. I did my best to help you, you know?” may panunumbat niyang wika.

Napairap ito sabay iling. “Oo na! Ito kasing mga gag**g ito, kung ano-ano ang tinatanong. Hindi ko naman mahindian.”

Tiningnan ni Jacob si Kuatro na tabingi na ang ngiti. “Hoy, Mallari, mas gwapo pa rin ako sa ‘yo kahit bagong gising lang ako. Pero hindi naman ito ang debate, kung hindi ang ipinunta niyo rito. Baka gusto mong isumbong kita kay Mayumi at ang kalokohan mo noon?”

Bigla itong namutla kaya napangisi siya. At hindi nakaligtas sa kaniya ang pag-atras ng dalawa niyang kapatid.

“At saan kayo pupunta? Kuya Enrico? Kuya Alejandro?” sita niya sa mga ito na kagyat namang napahinto. Nagkatinginan din ang mga ito sabay iling.

“I am out from this, okay?” Alejandro retaliated. Nakataas pa ang dalawang kamay nito.

“Nahila lang din ako nitong si Kristoff,” turo ng kaniyang Kuya Enrico sa kaibigan nilang nakangisi pa rin at tila siyang-siya sa nagaganap.

 “Tsk! At nagpahila ka naman? Sa pagkakatanda ko kasi, wala akong atraso sa iyo. Tinulungan pa nga kitang madiskubre ang totoo mong nararamdaman kay Ate Autumn. At baka nakakalimutan mong ginawa mo akong kidnapper sa role-playing mo,” nakataas ang sulok ng labing wika niya.

“Role-playing? Kidnap? Sino? Bakit para yatang wala kaming alam tungkol diyan?” sunod-sunod na tanong ni Lucas. Kasabay pa nito ang mga kaibigan nilang pinaglipat-lipat ang tingin sa kaniya at kaniyang Kuya Enrico— na ngayon ay para na siyang lalamunin nang buhay.

“You started this, kaya matuto kang tanggapin ang konsekwensya. Pero dahil may konsensya naman ako, kaya mananatiling sarado ang bibig ko?”

Binalingan ni Jacob si Anyah na nasa ilalim pa rin ng kumot. Napahinga na lang siya nang malalim kasi alam niyang hiyang -hiya ito sa nangyayari.

“Kuya Alejandro, wala naman akong atraso sa iyo noon,” saad niya nang muling balingan ang mga kaibigan. “In fact, ako lang naman ang ginawa mong gwardiya kay Ate Veronica noon. You are afraid of many things, and that is losing your girlfriend. Kaya sinikap kong hindi mangyari iyon. At kayong lahat, lahat kayo ay may utang na loob sa akin sa ayaw ninyo at sa gusto. Alam ko ang bawat baho ninyo. Kaya oras na ipagkalat ninyo ang mga larawang kinuha niyo, mag-isip-isip na kayo. Dahil lahat ng nalalaman ko, isisiwalat ko. Hindi ba, Jace? Harvey?”

Hindi nakaimik ang mga ito— na halatang nahila lang din ng mga kumag niyang kapag, kaya napangisi siya.

“Now, morons, get out of our love nest bago pa magbago ang isip ko at ipagkalat ang mga sekreto ninyo!”

Mabilis pa sa alas-kuatrong lumabas ang sampu— na noon niya lang napansin na mga nakapantulog pa. Nang mawala ang mga ito sa kaniyang paningin, saka pa lang siya muling naupo sa ibabaw ng kama at binalingan si Anyah.

“They’re gone,” imporma niya rito.

“Alam ko!” Inis nitong inalis ang kumot bago tumayo. “Sa susunod na mambulabog dito ang mga kaibigan mo, siguraduhin mong wala ako!” At nagmartsa ito patungo sa banyo. Pabalabag din nitong isinara iyon.

Napabuntonghininga siya pagkuwa’y tumingin sa nilabasang p***o ng kaniyang mga kaibigan at kapatid sa naniningkit na mga mata. Parang nakikita pa niya roon ang sampu habang mga nakangisi.

“F**k, those id**ts! Gusto yatang maturuan ng leksyon!”

Hinagip niya ang kaniyang cell phone at binuksan ang GC nilang magkakaibigan.

“Aba’t! Hindi talaga nakikinig sa warning ang mga loko-lokong ito, ah!”

Mickey Mouse? Yuck?! ani Sandro na numure uno ring tsismoso pero himalang hindi nadawit kanina ng mga uto-uto.

Tsk! Akala ko pa naman naked na. O kaya naka-boxers lang, sabi naman ni Joaquin Alvarez.

Pero sure ba kayong naka-score? Three points kaya? May mapaglalaruan na ba ulit tayo? si David naman, isa ring Monte Monyo— este, Monte Bello.

Napakuyom ang mga kamao niya. Nag-send kasi si Brayden ng picture niya sa GC nila.

“Fontanilla! Humanda ka talaga sa’ kin.” Gigil na hinanap niya ang pangalan ni Julie sa kaniyang messaging app. Ch-n-at niya ito at sinabi ang kalokohang ginawa ni Brayden.

Ganoon ba? Sino’ng mga kasama?

Napangisi siya kawalan. “Tsk! Kawawang Fontanilla. Tingnan natin kung maka-score ka pa, ha? At hindi lang naman ikaw, pati ang mga ga**ng iyon. Well, swerte ang mga Monte Monyo at Alvarez dahil mga dem**yo pa rin sila pagdating sa kababaihan.”

Tumango-tango siya. Alam niyang tatawagan o iti-text ni Julienne ang mga kumare nito. At sigurado siyang may mga parusa ang lahat nang nagpunta roon kanina.

“And what are you up to this time, huh?”

Napalingon siya sa nagsalita. Nakatayo na si Anyah malapit sa maleta nito habang nakatingin sa kaniya. Ni hindi niya namalayang nakalabas na ito ng banyo.

“Nothing,” patay malisyang sagot niya bago binitawan ang sariling telepono.

Tinaasan siya nito ng isang kilay bago umiling at niyukod ang maleta nito. May kung ano ito roong hinahanap.

“Just put them in our closet. You have your own space there,” sabi niya makalipas ang ilang sandali na tila hindi pa rin nito makita ang hinahanap.

“No. Hindi rin naman ako magtatagal sa bansa,” sagot nito na para bang siguradong-sigurado ito sa sinasabi.

Napabuntonghininga si Jacob. “Kahit na. Para wala ring kalat. You know, I hate messy place.”

Tumigil ito sa ginagawa at binalingan siya. “Then, let me go. Hayaan mo akong manirahan sa kung saan ko gusto.”

“No.” Tumayo siya bago naglakad patungo rito. “Kung diyan ka masaya, sige lang. Kahit kalatan mo pa ang bahay natin, wala akong pakialam. Ang importante sa akin, dito ka natira— sa bahay natin at hindi sa kung saan-saan.” Pagkasabi niyon ay pumasok na siya ng banyo at naglinis ng sarili. Narinig pa niya ang pagnguto-nguto ng kaniyang asawa.

“Hindi ka mananalo sa ’kin, Anyah. Hindi ko iyon papayagan,” kausap niya sa sariling repleksyon sa salamin.