Se connecterNanghihina ang buong katawan ni Nevaeh. Ngunit sa isang iglap, binuhat siya ng isang matangkad na lalaki. Mabilis nitong kinuha ang kanyang cellphone at inilayo siya sa lugar na iyon. Dumaan sila sa kabilang kanto ng hallway at nagmamadaling lumabas na tila may hinahabol na oras.Sa labas ng terrace, narinig ni Sven ang ingay. Agad siyang lumapit at sumilip sa loob, ngunit kahit ilang hakbang lamang ang layo niya rito, wala siyang nakitang sinuman.Pagkatalikod niya, may biglang yumakap sa kanya mula sa likuran.Si Scarlett iyon.Mahigpit nitong niyakap ang kanyang baywang at isinandal ang mukha sa kanyang likod."Antonius... I don't care whether your marriage is real or fake. I still want to be with you. Please... don't push me away. Okay?"Dahan-dahang pumatak ang mga luha nito at nabasa ang mamahaling suit ni Sven. Wala na ang mayabang at matapang na Scarlett na nakita kanina. Sa sandaling iyon, isa lamang siyang babaeng desperadong kumakapit sa huling pag-asa niya.Samantala
Bahagyang tumango si Nevaeh, ngunit ayaw na niyang manatili pa roon kaya agad siyang naghanap ng dahilan para makaalis.Sa totoo lang, habang tumatagal ang gabi, mas lalo niyang nararamdaman na hindi na sana siya pumunta sa birthday banquet na ito. Pakiramdam niya ay kusa siyang naglakad papasok sa isang lugar na puno ng intriga, kompetisyon, at mga emosyon na hindi niya kayang kontrolin. Mula nang dumating sila, halos wala siyang naranasang katahimikan.Napansin agad ni Sven ang pagbabago sa kanyang mood.Mula sa likuran ay mabilis itong sumunod at hinawakan ang kanyang kamay.“Where are you going?”Napahinto si Nevaeh at lumingon.Malamig man nang bahagya ang kanyang tono, pinilit pa rin niyang manatiling kalmado.“The restroom.”Simple lamang ang sagot niya.Hindi siya galit.Pero hindi rin siya masaya.At may kakaibang distansya sa kanya ngayong gabi na agad napansin ni Sven.Lalong bumigat ang ekspresyon nito, na para bang may mabigat itong pasan sa dibdib.“I'm sorry
Tahimik na natawa si Nevaeh sa sarili habang pilit niyang itinutulak palayo ang bahagyang sakit at paninikip ng dibdib na nararamdaman niya.Hindi na rin niya masyadong pinahaba pa ang pag-iisip tungkol doon. Totoo namang ipinagtanggol siya ni Sven kanina, at kitang-kita niyang mahalaga siya rito. Ngunit kahit ganoon, hindi niya pa rin maiwasang magtaka. Paano nangyari na pagkatapos siyang protektahan nito, bigla naman nitong pinagbigyan si Scarlett?Habang iniisip niya iyon, bumalik na si Scarlett sa tabi ni Mr. Javier na may kumpiyansang ngiti sa labi, para bang siya na ang nagwagi sa laban na walang ibang nakapansin.“Lolo, what were you even thinking?” masaya nitong sabi habang tumitingin kay Sven at bahagyang tumatawa. “Me and Antonius? You know us better than anyone. How could he suddenly marry someone else?”Tumango pa ito na para bang sigurado na sigurado sa sarili nitong mga salita.“Actually, he's only helping Miss Dizon because of the good relationship between the Dizon
Hindi man malakas ang boses ni Sven, sapat naman iyon para marinig ng mga taong nasa paligid. At sapat din iyon upang tuluyang mataranta ang buong bulwagan.Samantala, si Nevaeh ay tila nawalan ng kakayahang magsalita. Nakatitig lamang siya sa mukha ng lalaki sa kanyang tabi. Sa ilalim ng maliwanag na ilaw ng mansyon, mas lalong lumitaw ang matalas at gwapong mga features nito, para bang may sariling liwanag na nakapalibot dito. Sa sandaling iyon, pakiramdam niya ay bigla ring lumiwanag ang kanyang puso.Marahil, ito talaga ang dahilan kung bakit niya ito nagustuhan.Anuman ang lugar, kahit sino pa ang kaharap nila, palagi siyang pinoprotektahan ni Sven. Paulit-ulit nitong ipinaparamdam sa kanya kung ano ang pakiramdam ng mahalaga. Kung ano ang pakiramdam ng may taong handang tumayo sa tabi mo kapag buong mundo ang kalaban mo. At higit sa lahat, kung ano ang pakiramdam ng pagiging ligtas.Samantala, unti-unting dumilim ang mukha ni Mr. Javier.“Wife?” mabigat nitong ulit.Hindi l
Hindi na sapat ang salitang marangya para ilarawan ang lugar na iyon. Ang buong mansyon ng Javier family ay tila isang simbolo ng kapangyarihan at mataas na katayuan; bawat detalye, mula sa maselang arkitektura hanggang sa napakalawak na lupain, ay tahimik na nagpapatunay kung gaano kalalim ang impluwensya ng pamilyang ito. Kahit saan tumingin si Nevaeh, makikita ang bakas ng kasaysayan, yaman, at prestihiyong naipon sa loob ng maraming henerasyon.Napansin ni Sven ang paghanga sa mga mata ng dalaga at bahagya siyang ngumiti.“Do you like it?” malambot niyang tanong habang nakatingin nang diretso kay Nevaeh.Nagbalik sa realidad si Nevaeh at napangiti rin.“It’s beautiful,” amin niya. “Pero sa Puerto City, halos imposibleng magkaroon ng ganito kalaking property.”Ngunit simple lamang ang naging sagot ni Sven.“Then we'll buy one here.”Kalma ang tono niya, para bang ang pinag-uusapan lamang nila ay isang ordinaryong apartment at hindi isang napakalaking estate. Alam ni Nevaeh na
Kung nagalit nang husto ang taong iyon, baka pati ang supermarket ay mahirapang magpatuloy sa negosyo. Pero para kay Nevaeh, isang simpleng aksidente lang naman ang nangyari dahil sa maling pagkakaayos ng mga paninda sa shelf. Gayunpaman, naging seryoso pa rin ang kanyang mukha habang nakikipag-usap sa manager.“Maswerte na walang nasaktan ngayon,” wika niya habang nakatingin sa mga nagkalat na kahon sa sahig. “But you really need to pay more attention to safety. Hindi puwedeng maulit ito.”Paulit-ulit namang tumango ang manager habang humihingi ng tawad. “Yes, Miss Dizon. You're absolutely right. We'll make sure this never happens again.” Bilang kabayaran sa abala, agad itong naglabas ng ilang shopping cards at pilit na iniabot sa kanya. Wala na siyang nagawa kundi tanggapin ang mga iyon.Mayamaya, iniabot niya ang mga card kay Jayden. “sa 'yo na lang ito. After all, ikaw naman ang muntik masaktan.”Nakatayo lamang si Jayden habang nakasuksok ang dalawang kamay sa bulsa ng kanyang
Naka-dark suit ang lalaki, seryoso ang mukha at malamig ang mga mata. Ramdam agad ang lakas ng presensya niya, nakakatakot at hindi basta-basta malapitan.Pagpasok pa lang niya, agad nagkagulo ang buong venue.Lahat ng naroon ay mga alumni ng Puerto University, mga kilalang tao sa kani-kanilang la
Biglang uminit ang ulo ni Nevaeh dahil sa panunukso ni Sven. Namula ang buong mukha niya. Kinagat niya nang bahagya ang ibabang labi, saka nag-tiptoe at mabilis na hinalikan ang pisngi nito.“Okay na ba?”Pagkatapos ng isang halik, agad na sana siyang aalis.Pero biglang lumaki nang kaunti ang mg
Hindi makapaniwala si Lolo Mikael sa sinabi ni Nevaeh. Ilang beses pa niya itong kinumpirma bago tuluyang naniwala. Pagkatapos, mas lalo pa siyang tumawa nang malakas kaysa kanina.“Mabuti naman! Buti at nagpakasal ka na,” masayang sabi ng matanda. “Kailan mo dadalhin dito ang asawa mo? Kumain nama
Buti na lang at biglang tumunog ang cellphone ni Nevaeh, na siyang nakapagligtas sa kanya sa nakakailang na sitwasyon.“Hello?”Biglang bumilis ang tibok ng puso niya habang nagmamadali siyang sagutin ang tawag.Mula sa kabilang linya, narinig niya ang mapanuksong boses ng kaibigan at sikat na mo







