Chapter 2

Theo's POV

Matapos kong maligo ay hubot-hubad akong lumabas ng banyo at nagtungo sa walk-in closet ko. Habang abala akong naghahanap ng boxer shorts ko ay natigil ako nang mabaling ang tingin ko sa cellphone ko na nakapatong sa drawer ko. 

Binuksan ko iyon at mula roon ay bumungad sa akin ang picture ng babaeng nakilala ko noong nakaraang gabi. 

Yeah, I took a photo of her while she was sleeping and put it as my phone's wallpaper. 

Hindi ko alam. Simula nang makilala ko ang babaeng iyon sa bar ay hindi na magkandaugaga ang sistema ko. Gusto ko siyang makita at gusto ko siyang muling mahagkan. 

Sa puntong iyon ay ramdam ko ang paninigas ng alaga ko nang maalala ko ang pinagsaluhan namin nang gabing iyon. She's different sa mga naikama ko ng babae. Her voice is so soft and I just want to kiss her every single day. 

Ang problema ay iyon na ang huling pagkakataon na nakita ko siya. 

Inis na inis ako nang takbuhan niya ako nang umagang iyon. Kung hindi lang masakit ang ulo ko dahil sa sobrang kalasingan ko baka hinabol ko siya palabas ng condo ko. Hindi man lang niya ako binigyan ng pagkakataon na makilala siya o di kaya mailibre siya ng almusal. 

Matapos kong isuot ang boxer shorts ko at isuot ang white tshirt ay lumabas ako ng kwarto ko. Agad akong dumiretso sa living room at naupo sa couch. Muli kong binuksan ang cellphone ko at mula roon ay tinitigang muli ang kanyang mukha. 

Paano ko kaya ulit siya mahahanap?

"Nandyan ka na naman sa mysterious girl mo!" Hampas ni Neo sa balikat ko. He's my cousin na walang ibang ginawa kundi ang mambulabog sa pamamahay ko. "Noong nakaraang araw pa 'yan ah! Hindi ka na yata natigil dyan sa kakatitig sa babaeng 'yan?" 

Pinukulan ko siya ng tingin at di kalaunan ay umayos ako ng upo. In-off ko ang cellphone ko at inilagay sa coffee table. 

"I can't find her," kunot-noo kong anas. "Gusto ko siyang makita ulit. Ni hindi ko man lang alam kung anong pangalan niya o kung saan siya nakatira o kung saan siya nagtatrabaho."

"Siguro kulang 'yong ipinalasap mo sa kanyang sarap no'ng gabing 'yon kaya ka niya tinakbuhan."

Nginisian ko siya sabay hampas ko sa kanya ng nadampot kong throw pillow. 

"Anong kulang? Hoy, para sa kaalaman mo, I know how to satisfy a girl at halos lahat ng mga naikakama ko ay walang nakukulangan sa ginagawa ko sa kanila."

Natawa si Neo at maya-maya ay nagtungo sa kusina. 

Nagbuhos siya ng kape sa kanyang mug at kumuha na rin ng tinapay mula sa lamesa. Maya-maya ay ipinatong niya iyon sa coffee table sa harap ko. 

"Magkape ka muna at nang mahimasmasan 'yang utak mo kakaisip dyan sa babae mo," aniya at muli ay tinungo ang kusina at kumuha ng sarili niyang kape. "Anyway, what would you do if ever you find her?"

"Isang bagay lang ang nasisigurado ko. Hinding-hindi ko na siya pakakawalan pa sa oras na magkrus ulit ang landas namin. I won't let her get away at hindi na 'ko papayag na mangyari ulit ang ginawa niya sa 'kin no'ng una."

Umiling siya sabay tapik sa balikat ko.

"Mukha yatang natamaan ka sa babaeng 'yon, kuya. Di kaya siya na ang magiging daan para tumino ka? Paniguradong matutuwa ang pamilya mo sa oras na mangyari 'yon."

Sa katunayan ay hindi ko rin alam. 

Simula nang makilala ko ang babaeng iyon ay para bang bigla akong nagsawa sa mga bagay na madalas kong ginagawa. Nitong mga nakaraang araw ay pumupunta lang ako ng bar para hanapin siya at kapag hindi ko siya nakita ay babalik ako sa bahay. 

Hihiga sa kama ko at tititigan ang mukha niya sa cellphone ko. 

Mabuti nalang talaga at nagawa kong kuhanan siya ng litrato bago pa man mangyari ang pang-iiwan niya sa akin. 

Nagbaling ako ng tingin kay Neo na abalang kumakain ng kanyang tinapay. 

"Basta tandaan mo 'tong sasabihin ko, insan. Kapag nakita ko siya, hinding-hindi ko na siya pakakawalan pa. I swear. Ako muna ang mauunang ikakasal bago ikaw at ang girlfriend mo."

Humagalpak siya ng tawa sabay sabing, "Kapag nangyari 'yon, you're family would be happy. At sigurado ako na lubos-lubos ang pasasalamat nila sa kung sino mang babae ang nakabihag sa'yo."

Maya-maya ay natigil ako nang tumunog ang cellphone ko. Agad kong dinampot iyon at mula roon ay lumitaw sa screen ang pangalan ng hindi ko inaasahang muling tatawag sa akin. 

It's my sister. 

"Sagutin mo na," ani Neo. "Ilang araw nang tawag ng tawag sa'yo si ate Taylor. Kung alam mo lang kung gaano 'yan nag-aalala sa'yo."

Yeah right.

Humugot ako ng isang malalim na hininga bago ko sinagot ang kanyang tawag. 

Mapagbigyan na nga.

"Hello," anas ko at nagtungo sa labas. 

"Hello. Is this Mr. Theo?" rinig kong sambit ng isang babae mula sa kabilang linya. 

It's not my sister.

"Who is this?"

Saglit na natahimik ang babae sa kabilang linya. Maya-maya ay narinig ko ang pagtawa niya na agad na ikinaangat ng kilay ko. She sounds familiar especially her laugh.

She cleared her throat. "This is Samantha, her secretary." 

Tumango ako. "Okay. Nasaan siya? Bakit hawak mo ang cellphone niya? Meron bang nangyari sa kanya?" 

"Wala ho sir," natatawang anas nito. "Ibinilin ho niya sa akin na gusto niya ho kayong makausap. Kung maaari raw ho ay pumunta kayo rito sa office at nang magkausap kayo ng maayos. It's urgent at hindi na raw makapaghintay pa."

"Okay," sagot ko. "Tell her, I'll be there tomorrow."

Muli ay narinig ko ang mahina nitong pagtawa mula sa kabilang linya. "Thank you sir. Ipapaalam ko po kaagad kay Ms. Taylor. Have a good day, sir."

"Have a good day."

Matapos ang usapang iyon ay agad ng pinatay ng babae mula sa kabilang linya ang tawag na iyon. Pero sa puntong iyon ay nandoon pa rin ako nakatulala habang inulit-ulit ang boses ng babae na narinig ko. I can't point it out but I swear, that voice was familiar lalong-lalo na ang pagtawa niya. 

Umiling ako. 

I need to go to the office.