Chapter 3

Samantha's POV

"Mayroon ho pala kayong kapatid na lalaki, Ms. Taylor?" tanong ko habang inaayos ko ang mga folder. "Ang akala ko ay tatlo lang kayong magkakapatid."

"Yes, meron. Ang totoo niyan ay matanda siya sa'yo ng dalawang taon. He's 30 years old pero wala pa ring kinatatandaan. Puro bulakbol at kalokohan ang alam na gawin."

Tumango ako.

"Nandoon din ho ba siya sa birthday party ng bunsong kapatid niyo no'ng December?"

"He's not there. Actually, he's nowhere to be found. Ewan ko ba sa lalaking 'yon, hanggang ngayon nga ay hindi ko alam kung saan siya nakatira. Gustong-gusto ko siyang puntahan pero wala akong ideya kung nasaan siya."

Sa sinabing iyon ni Ms. Taylor ay naalala ko tuloy ang lalaking nakasayawan ko noong nakaraang Sabado.

Problema rin nito ang pamilya nito.

"You know what?" ani Ms. Taylor na ikinalingon ko sa kanya. "I hope you meet my brother."

"Bakit naman ho?"

"Para kahit papaano ay mabigyan mo siya ng leksiyon. Sigurado kasi ako na kayang-kaya mo ang lalaking 'yon. Kung si Marc nga na ang laki-laking lalaki, nagagawa mong ipagtabuyan at hampas-hampasin. Iyong kapatid ko pa kaya?"

"Naku, kung magkataon man ay siguradong kawawa sa 'kin 'yong kapatid niyo," sagot ko. "Hindi ko lang siya bibigyan ng leksiyon, makakatikim din siya ng ilang sampal mula sa 'kin."

Natawa siya.

Maya-maya ay nagbaba ako ng tingin sa ginagawa ko. For about thirty minutes, sa wakas ay tapos na rin ako. Kaya naman tumayo ako sa kinauupuan ko at inilagay iyon sa cabinet folder.

Nang matapos ko iyon ay ibinigay ko ang ibang mga folder kay Ms. Taylor.

"These are the files that you asked from the finance manager," sambit ko sabay lapag niyon sa desk niya. "Naayos na ho 'yan ni Mr. Sandoval at ang kailangan nalang ay pirmahan niyo ang ilang mga document."

Binuklat niya iyon isa-isa.

"You are the best, Samantha. Mabuti nalang at ikaw ang tinanggap ko sa labinlimang applicants. Hindi ako nagsisisi at sana nga lang ay hindi mo 'ko iwan hangga't ako ang CEO rito."

Nginitian ko siya.

"Hindi ko kayo iiwan, Ms. Taylor. Kahit pa tumanda kayo at mamuti 'yang buhok niyo, mananatili pa rin akong secretary niyo."

Natawa siya at sumandal sa kanyang kinauupuan.

"Hindi mo na talaga natanggal 'yang pagiging loka-loka mo 'no? I guess, bukod sa pagiging workaholic mo ay isa rin 'yan sa dahilan kung bakit ayaw kitang umalis dito sa company."

Loka-loka?

Oo, kailangan.

Kailangan kong maging loka-loka. Bakit?

Naku, ayaw ko na ulit siyang makitang nade-depressed at kulang nalang ay hindi makagulapay tulad ng nangyari five years ago.

It's awful.

Ang sakit sa pakiramdam kung paano siya magwala nang kunin sa kanya ang kaisa-isang anak niya.

"Anyway, meron ba 'kong important schedule for today? Any meetings, conferences or seminars?" tanong niya.

Binuklat ko ang notebook ko at tiningnan ang notes ko.

"Meron ho. You're going to have your meeting with the board members about your travel in Japan at 1:30 in the afternoon. And after that, at 3 p.m., you're going to have a speech sa isang seminar na gaganapin sa event hall ng Physpon Incorporated."

"Right. I almost forgot about our meeting," anito at nagbaling ng tingin sa akin. "Nagawan mo na ba ako ng speech sa seminar na 'yan?"

"Yes, Ms. Taylor. Nai-print ko na kahapon at nilagay ko dyan sa folder na nasa desk niyo."

Binuklat nito ang folder na nasa kanyang desk at mula roon ay napangiti siya nang makita niyang naka-clip doon ang tinutukoy kong speech niya.

"Mapagkakatiwalaan ka talaga, Samantha," aniya.

Six years na akong nandito, hindi pwedeng mapunta sa wala ang mga pinaghirapan ko. At kahit na tinatawan-tawanan lang ako ng mga kapitbahay namin dahil sa pagiging secretary ko, at least, I am earning more than them.

"Anyway, about my travel in Japan with the board members. Nasabi ko na ba sa'yo ang tungkol doon?"

"Hindi pa ho."

Tumayo siya sa kanyang kinauupuan at hinila ako patungo sa couch. Matapos naming maupo roon ay humarap siya sa akin at di kalaunan ay nagsalita.

"We're going to establish another branch of our company there. At aabutin iyon ng mahigit five months…or maybe, more," pagsisimula niya. "Bilang mapagkakatiwalaang employee ko rito sa company, you're going to assists my substitute. Ikaw ang mas nakakaalam ng mga trabaho natin dito sa office at ikaw nalang din ang bahalang magturo sa kanya niyon."

Nginitian ko siya. "No problem, Ms. Taylor. Sino ho ba ang magiging substitute niyo?"

Bago pa man siya makasagot ay tumunog ang kanyang cellphone. Right after she grabbed her phone and answer the call, lumabas na ako ng kanyang opisina.

Sino kaya ang tinutukoy ni Ms. Taylor na magiging substitute niya? I hope na hindi ako mahirapan sa kanya at sana nga lang ay matino siya katulad ng CEO.

"Hi babe," bungad sa akin ni Marc.

Nandito na naman ang asungot na to!

"Bakit ba palagi ka nalang nandito? Hindi ba pwedeng kahit isang araw lang ay mag-day off ka naman sa pagpunta rito?"

Napakamot siya sa batok niya. "Ito namang si babe ko. Eh sa gusto kitang bisitahin. Para akong lalagnatin kapag hindi kita nakita."

"Ako naman palagi akong nilalagnat sa tuwing nakikita kita," sambit ko na ikinakamot niya sa kanyang batok. "Ano nga kasing ginagawa mo rito?"

Umupo siya sa upuan sa harap ng desk ko.

"Gusto nga kasi kitang makita. Saka wala namang ibang makausap do'n sa labas at ayaw ko ring makisawsaw sa usapan nila. Sawang-sawa na 'kong makarinig ng mga tsismis."

"Anong tsismis ba 'yon?" curious kong tanong.

Naningkit ang mga mata niyang tumitig sa akin. "Hindi mo alam?"

"Kung alam ko ba, sa tingin mo tatanungin ko?" sarkastiko kong sambit.

"Tinawagan kasi si supervisor ng pinsan ni CEO. Ang sabi ay pupunta raw dito 'yong loko-lokong kapatid ni Ms. Taylor mamaya. Kaya nga aligaga si supervisor dahil ayaw niyang maulit 'yong nangyari last time na nagpunta 'yon dito."

Ngayon pupunta rito iyong kapatid ni Ms. Taylor?

"Sigurado ba siya?" anas ko na ikinatitig niya sa akin. "Ako kasi mismo ang tumawag sa kapatid ni CEO at ang sabi niya ay bukas daw siya pupunta rito."

"Ganon ba?" ani Marc at muli ay s******p ng kanyang juice. "Eh, 'yon ang balita. Saka hindi naman sasabihin ni supervisor ang ganon kung hindi siya sigurado. Kilala mo naman 'yon."

Marahan akong tumango.

Hindi kalaunan ay nagpaalam ako kay Marc at tinungo ang opisina ni Ms. Taylor.