MasukNagtaas ng kilay si Aeverie. Malamig pa rin ang tingin sa kaniya.
“I don't question your relationship with Arsen, so don't question my relationship with this gentleman.”
Hindi nakapagsalita si Silver.
Para siyang nag-ugat sa kaniyang kinatatayuan.
Si Arsen na napag-iwanan dahil sa pagmamadali kanina ni Silver ay patakbong lumapit sa kanila.
Nang makita nitong nakatulala si Silver kay Aeverie ay parang sinakop ng galit ang kaniyang dibdib.
Bumigat ang kaniyang mga paa at padarag na naglakad. Dahil mataas ang suot niyang takong, natapilok siya.
“Ah!” Napahiyaw siya nang sumigid ang kirot sa kaniyang paa, bumagsak siya dahil sa kawalan ng balanse.
“Silver! Help please! My foot hurts.” Iyak niya.
Nagising si Silver sa kaniyang pagkatulala. Nang lingunin niya si Arsen, nakasalampak ito sa sahig. Dali-dali siyang lumapit, at tinulungan ito.
Nang ibalik niya ang tingin kay Aeverie, wala na sila roon. Ang dalawa ay naglakad na palayo na tila magkasintahan na hindi kailanman magagawang saktan ninuman.
Napatulala siya sa likod nilang paunti-unting naglalaho sa kaniyang paningin.
Bumukas ang malaking gate nang makarating si Rafael at Aeverie sa Cuesta La Palacio. Bumungad ang pamilyar na daan papunta sa malaking bahay.
Ang gate ay malayo pa sa mismong mansyon kaya may pagkakataon pa si Aeverie na magbalik-tanaw.
Marami na ang nagbago sa kanilang tahanan. Mas lalo lamang itong napuno ng karangyaan.
Ang kanilang dinadaanan ay parang hardin na walang katapusan.
“Uriel is already waiting.” Si Rafael nang pagbuksan siya ng pinto.
Ngumiti siya at agad na kumapit sa braso ng kapatid. Umakyat sila sa marmol na hagdan at nakita ang isa pang kapatid, si Uriel.
Nakangiti itong naghihintay sa kanila sa tapat ng malaking pinto ng kanilang tahanan.
“Welcome back, Princess!”
Ang mukha ni Aeverie ay mas lalong nagliwanag. Sa paningin ni Uriel ay parang anghel ang kaniyang nakababatang kapatid.
Hindi na niya hinintay na makalapit pa ito, sinugod niya ito ng mahigpit na yakap.
Ngunit nanatiling matuwid ang pagkakatayo ni Aeverie, hindi nasuklian ang kaniyang yakap.
Ganunpaman, kilala niya ang kaniyang kapatid, kahit na malamig ang pakikitungo nito, alam niyang mabuti at mabait ang puso nito.
“Is everything alright, Kuya Uriel?”
Kumalas siya sa yakap. Ngumiti at hinaplos ang buhok ni Aeverie.
“Everything's better now, Aeve. Especially that you're back.”
Nakapagpalit ng high heels si Aeverie sa sasakyan ni Rafael kanina ngunit mas matangkad pa rin talaga ang kaniyang mga kapatid. Hanggang balikat lamang siya ni Uriel.
Pero hindi niya iyon inalintana. She personified the queen in her.
“How's my gift?” Ngumiti si Uriel. “Did you like it?”
Umikot ang mga mata ni Aeverie. Kaya bahagyang natawa si Uriel.
“Hey. Hey. The fireworks display is amazing! It attracted the attention of the whole city and has become a hot search in internet.” Natatawang dipensa ni Uriel sa sarili.
Punong-puno ng energy ang katawan ni Uriel.
“Yes, Kuya. I've actually seen an update about your so-called amazing gift. Iniisip ng lahat na nagwaldas ka ng milyon-milyon para lang sa isang engrandeng regalo. They're making rumors now, thinking that it's actually intended to pursue the local tycoon's wife.”
Nagtaas ng kilay si Uriel.
“Iniisip nila na patay na patay ka sa isang babae para gumastos ng ganoon kalaki. You're now the newest hot search, the crazy-tycoon who paid millions for fireworks display. Congratulations, Kuya Uriel, for unlocking a new achievement in life.” Pumalakpak pa si Aeverie para mas lalong maasar ang kapatid.
Ngunit hindi iyon pinatulan ni Uriel. Tumawa lamang ang lalaki.
“I can actually spend more than that, Aeverie, if it's for you. I don't hella care about their assumptions and all. Who cares anyway?”
Umakbay si Uriel kay Aeverie at natawa.
“I hope you won't leave us again this time, Princess.” Bulong niya.
“I'm already divorced, Kuya Uriel. So, why should I leave?”
Tinapik Aeverie ang likod ng kapatid.
“I've let everyone down. Masyado akong naging desperada sa nagdaang tatlong taon, halos inubos ko ang oras at lakas, maging ang puso at kaluluwa para sa isang lalaki na hindi naman ako kayang mahalin. I'm such a failure, a complete failure.”
Unti-unting nanikip ang kaniyang dibdib at parang may nagbabara sa kaniyang lalamunan.
Naramdaman niyang kung patuloy niyang babanggitin ang bigong pag-ibig kay Silvestre ay maiiyak na naman siya.
Kaya bahagya niyang ipinilig ang ulo para makalimutan ang mapapait na alaala.
Nangako siyang hindi na niya iiyakan si Silver. It's not worth it!
“That d*mn, Silvestre Galwynn! How dare he betray my sister?”
Hinaplos muli ni Uriel ang buhok ni Aeverie.
“I will start a thorough investigation of the Galwynn Group tomorrow, I will make him regret it. Let's see what Sage can do to him.”
Si Rafael na nakikinig ay nagbaba ng tingin at saglit na pumikit sabay sabing, “Amen.”
Mabilis na tinampal ni Aeverie ang braso ng kaniyang mga kapatid.
“Tumigil nga kayo!” Awat niya.
“Kuya Uriel, walang kang gagawin na kahit na ano! Huwag mo rin idamay si Sage sa mga kalokohan mo. You're a respected prosecutor, a public official, hindi ka gagawa ng ikakapahamak mo lang din sa huli.”
Pinanlakihan niya ng mata si Uriel.
“Bakit hindi ka gumaya kay Kuya Rafael? Learn to control your anger and be more loving and patient.”
“B*llsh*t!” Humalakhak si Uriel tiningnan ang nakatatandang kapatid na nagkibit-balikat.
“Bakit hindi na lang kaya pumasok sa simenaryo si Kuya Rafael kung ganoon? Hindi mo lang nakita, he's actually planning to cut your ex-husband's body using a butcher's knife!”
Niluwagan ni Uriel ang kaniyang kurbata. Naramdaman niya ang matinding galit pero itinawa na lamang niya iyon.
Ayaw niyang matakot si Aeverie sa kaniya.
“Stop it, okay? Kayo ni Kuya Rafael, lalo na si Sage!”
Pagod na tumango si Rafael, kaya napipilitan nalang din na tumango si Uriel.
“As you wish, Princess.”
Muling umakbay si Uriel kay Aeverie.
“But it's really hard to control myself when we're already talking about your safety, Aeverie.” Seryosong saad ni Uriel.
“We can take all the pain and suffering just to save you. What he did to you is really getting to my nerves. How about we sabotage their company?”
Siniko ni Aeverie ang matigas na tiyan ng kapatid. Nagkunwari naman si Uriel na nasaktan kahit ang totoo ay hindi naman.
“I said, stop it!”
Muli ay tumawa si Uriel para pagaanin ang sitwasyon.
“I'm just kidding, Princess.”
Iniangkla ni Aeverie ang kaniyang mga kamay sa bisig ni Uriel at Rafael.
Silang tatlo ay sabay-sabay na naglakad papasok ng mansyon na halos ilang taon din ni Aeverie na hindi nabisita. Napuno ng kanilang tawanan at asaran ang buong tahanan.
Mula sa silid ni David Cuesta ay narinig niya ang pamilyar na mga tinig ng kaniyang mga anak.
Nangibabaw ang boses ng babae na tila nakikipag-asaran. Kahit ilang taon na niyang hindi naririnig ang boses na iyon, kilala niya kung sino iyon.
Ibinaba niya ang hawak na dokumento at wala sa sariling napangiti. Ang puso niya'y nabalot ng kakaibang init.
Sa unang pagkakataon, ang malamig at striktong Chairman ng AMC Group ay nagpakita ng emosyon. Sumungaw ang saya sa kaniyang mga mata.
“Old Man?”
Bumukas ang pinto ng study room at bumungad ang magandang mukha ng kaniyang babaeng anak.
“I'm back.” Ani Aeverie.
Nagulat siya sa tanong ni Uriel. Tila ba alam nito ang kaniyang iniisip kahit na hindi niya sabihin. “Kailan pa kayo nagkakausap ng matandang ‘yon?” Tanong niya kay Rafael. Hindi na niya pinansin ang tanong ni Uriel dahil hahaba lang ang usapan tungkol doon. Rafael didn't answer. Ilang minuto ang lumipas na nagtitigan lang silang dalawa. Siya, malamig ang tingin sa kapatid. Si Rafael naman ay maingat at masuyo ang tignin, tila tinitimbang ang kaniyang magiging reaksyon. “Kailan pa?” Ulit niya. “Ngayon lang, Aeve. He tried to call since I'm going to leave for the business conference. May ilan lang siyang nilinaw at ibinilin sa akin.” “Talaga? Kasama ba sa mga nilinaw at binilin niya ang tungkol sa amin kay Silvestre?” Medyo sarkastiko niyang tanong. “Aeve.” Saway ni Uriel sa kaniya. Alam niyang nakakaoffend ang kaniyang tono, pero pinaikot niya lamang ang mga mata bilang tugon sa pagsaway sa kaniya ni Uriel. “Ano’ng sabi niya?” Alam niya na wala namang kasalanan si Rafael, p
Sapo ni Aeverie ang kaniyang noo noong bumaba siya bandang alas tres ng madaling araw. Pumipintig ang ugat sa gilid ng kaniyang noo at matinding migraine ang umaatake sa kaniya dala nang ilang gabi na siyang walang maayos na tulog. Pababa sa hagdan nang maulinagan ang boses ni Rafael sa sala na tila may kausap. Hindi niya marinig ng maayos ang boses ni Rafael, pero sigurado siyang may kinakausap ito. Mabagal siyang naglakad pababa at nilingon ang sala kung nasaan ang kapatid. Nakita niyang nakapikit ito, tila problemado— nakahilig sa sofa at parang inaantok na rin. Nakapatay ang mga ilaw kaya ang napansin niya agad ang nakabukas na laptop sa may coffee table dahil may kaunti itong liwanag. “Dad, maayos naman na si Aeve. Kayang-kaya na niyang pamahalaan ang hotel kahit na wala na muna siyang assistant. Besides, kahit si Blue ay hindi tinanggap ang alok natin na dito siya tumira kasama namin… tapos itong…” Umiling si Rafael, hindi matapos-tapos ang sasabihin. Dad? He’s talking to D
“I don’t want you to make another scene like that.” Bilin ni Aeverie, malalim at nagpipigil ang tono nito.Pagkatapos ng ginawa ni Silvestre, mabuti na lamang at hindi ito nainsulto. Isip ni Aeverie. Nasa pasilyo na sila palabas ng concert hall. May ilan silang nakakasalubong na napapalingon at kuryusong sumusunod ng tingin. “I waited patiently outside.” Sagot ni Silvestre. Nasa parking lot na sila at mas marami ang tao. Kung dito sila magbabangayan ni Silvestre ay makukuha nila ang atensyon ng ibang naroroon kaya pinigilan ni Aeverie ang kaniyang sarili. Hanggang sa makarating sila sa kaniyang sasakyan. She clicked her key. Tumunog ang sasakyan, hudyat na maaari na iyong buksan, ngunit bago tuluyang buksan ang pinto ay humarap siya kay Silvestre. “There's a clear boundary between an employee and employer. Hindi dahil nagtratrabaho ka sa akin ay may karapatan ka nang pakialaman ang personal kong buhay. Ayaw kong lumalapit ka sa akin sa tuwing may iba akong kasama at kung uma
“W-wait, why is he following that couple?” Naguguluhang tanong ni Kristel sa kaniyang kapatid.Nakasunod naman ng tingin si CK kay Silvestre at napapalatak.“Kuya CK, why is he following them?” Tanong ulit ni Kristel.Humarap si CK sa kaniyang nakababatang kapatid at alanganin na ngumiti. Kita niya ang pagtataka sa mga mata ni Kristel at ang iritasyon dahil sa biglang pag-alis ni Silvestre.“Ah… well, uh…”“What?” Kumunot ang noo ni Kristel dahil hindi matuloy-tuloy ni CK ang gustong sabihin.Huminga ng malalim si CK para kalmahin ang sarili.“It’s complicated, but that woman is Silvestre’s employer. Bodyguard siya ng babaeng ‘yon kaya kailangan niyang puntahan—”“Bodyguard?” Nalukot ang mukha ni Kristel at mas lalong naguluhan.“Are you kidding me? Paanong naging bodyguard si Silver? Their company isn't related to any security agency.”Pilit na ngumiti si CK. Mahirap ipaliwanag ang pinapasok ni Silvestre ngayon, at alam niyang hindi iyon madaling mauunawaan ni Kristel.“I’d explain i
CK was so proud. Malaki ang kaniyang pagkakangiti. Natutuwa siya na sa pag-uwi ni Kristel sa Pilipinas ay nakasama ito sa concert ni Christian Marco. Alam niya kung gaano ka-passionate ang kapatid sa pagkanta at sa musika. Alam niyang matagal na nitong pangarap na makapag-perform sa isang concert kasama ang mga kilala at sikat na mangangawit. Nakakalungkot lang na kung kailan umuwi si Kristel ay umalis naman ang kaniyang mga magulang papunta sa Hong Kong para sa isang business conglomerate. Alam niyang malulungkot si Kristel kung siya lamang ang makikita nito kaya mabuti na lamang napilit niyang sumama si Silvestre sa kaniya.“I’m so proud of you, little sis. You always make me proud.“ Aniya bago yakapin ang kapatid.Natawa ng mahina si Kristel at niyakap din siya.“I miss you so much, Kuya CK. Thank you for coming here.” Pagkatapos na yakapin ang kapatid ay tumingin siya kay Silvestre. Sinenyasan niya na ibigay na ang dala nilang bulaklak para kay Kristel. Nasa likod ito ng babae a
Alas nuebe ng gabi nang magsimula ang concert. Puno ng mga manonood ang concert hall ng mga sandaling iyon, nakapatay ang mga ilaw at tanging ang malaking entablado lamang ang naliliwanagan. Mahigit sa sampung libo ang lahat ng narito kaya't kahit na nagbubulungan lamang ang mga tao, maingay pa rin ang paligid. Nasa unang hilera ng mga upuan sila Silvestre at CK. Madalas na libutin ng tingin ni Silvestre ang kaniyang paligid, tinitingnan ng mabuti kung mahahanap niya si Aeverie, ngunit simula pa kanina ay hindi niya nahanap ang babae. Kung sakaling narito si Aeverie at Jeoff, siguradong sa harap din sila mauupo. Ngunit wala maski ang anino ng dalawa. Baka hindi ito pumunta.Mas mabuti na rin kung hindi pumunta si Aeverie dahil alam niyang napagod ito sa pagtratrabaho sa hotel, at bukas ay maaga rin silang papasok sa trabaho. Hindi na dapat ito magpuyat. Hindi niya nakausap ang mga kapatid ni Aeverie. Wala pa si Rafael at si Uriel nang maihatid niya si Aeverie sa mansion. Imporma ng







