Kabanata 3.2: Twins

Aurora's Point of View

"Candice Entrata-Dela Fuente." Bulong ko sa sarili nang makita ang pangalan na iyon sa isang envelope. Entrata ang apelyido niya? Sandoval naman ang sa akin. Ano bang kaugnayan namin sa isa't isa?

Naghalungkat pa ako sa mga kabinet at tanging iyon lamang ang nakita ko at ang marriage contract na rin nila ni Alted na nakaipit sa pinakailalim ng papeles. May mga album din dito kaya nakatulong iyon sa akin. Mas marami ang solo na litrato ni Candice at may iilan na buo sila nila Alted. Napansin ko rin doon ang dalawang batang babae, iyong nakita ko noong kumakain ako. Siguro anak nila, hindi lang ako sigurado.

Base sa nakikita ko sa litrato talagang sanay sa marangyang buhay si Candice, liberated kumbaga at ang pananamit ay bulgar at nakalimutan na ang salitang "konserbatibo", mahilig din siyang maglagay ng makeup sa mukha, isang tingin lang sa larawan niya halatang mapagmataas at parang hindi hahayaang pabagsakin siya ng kahit na sino. She's intimidating and sophisticated. Paanong magiging ako ito?

Napag-isip-isip ko na rin, siguro mas gusto ko na lang na sandaling maging ako siya. Titira ako sa malaking mansyon at titiisin ang pagpapahirap ni Alted kapalit ng ganitong buhay. Kumpara sa buhay na meron ako kayna Auntie Pacita, mas gusto kong dito maghirap, ano nga bang pinagkaiba?

Doon sa Damarenas buhay-katulong din ako, tinitipid ang pagkain ko, wala akong kalayaan sa mga bagay na gusto kong gawin at minsan sinasaktan din nila ako. Dito magtatrabaho lang ako ayon sa utos ni Alted, pinapakain nila ako ng masasarap, nakatira ako sa magandang bahay, may mga librong mababasa, kahit hindi ako masyadong malaya nararamdaman ko naman na hindi ganoon kahigpit ang pagkakasakal sa akin.

Parang lumaki lang at naging sosyal ang hawla ko. Kaya kung papipiliin ako, sige, dito na lang ang gusto ko. Dito na lang muna ako, hihintayin ko na lang na bumalik si Candice at kapag mangyari iyon doon ako aalis dahil paniguradong palalayasin din naman ako ni Alted.

"Candice."

"Ay palakang dumapa!"

Nabitiwan ko ang album dahil sa pagkabigla at agad humarap sa nagsalita. Si Alted. Nakakunot na naman ang noo niya, nakasuot siya ng long sleeve na itim at maayos ang hitsura niya. Siguro aalis siya.

"B-bakit?"

Hindi talaga nagmimintis ang kabang agad na gumagapang sa dibdib ko kapag nariyan siya.

"Maghugas ka ng mga plato sa kusina. Siguraduhin mong walang mababasag."

Tumango naman ako. "Iyon lang?"

Naningkit ang mga mata niya, mapanuri niya akong tiningnan at kalaunan nawalan ng ekspresyon ang kaniyang mukha.

"Tell me, may gusto ka bang ipabili?"

Sa pagkakataong ito parang ako naman ang nabigla sa sinabi niya. Ano raw? Parang ngayon niya lang ako tinanong ng ganiyan. Umiling agad ako, wala naman akong ipapabili sa kaniya. Ano ba?

"Sigurado ka?" Ulit niya pa.

Biglang pumasok sa isip ko ang damit. Tama, damit. Ayaw ko nang magsuot ng mga damit ni Candice, masyado iyong daring.

"P-pwede bang ibili mo ko ng damit?"

Umangat bigla ang sulok ng kaniyang labi at tumalim na naman ang mga mata niya.

"T-shirt ang gusto ko. Iyong may sleeve sana at shorts naman lang. K-kasi wala na akong naisusuot." Dagdag ko.

Kumupas ang kaniyang ngisi at kumunot na naman ang kaniyang noo. Nagtagis ang kaniyang bagang at biglang umalis. Ganiyan na ganiyan siya kapag nag-uusap kami at hindi nagugustuhan ang sinasagot ko, bigla-bigla na lang umaalis.

Ibinalik ko sa lalagyan ang album at ang ilang gamit na nasa labas ng kabinet. Dumiretso ako sa kusina at nakita doon ang dalawang katulong.

"Ito na lahat ang hugasin?" Baling ko sa kanila nang makita ang mga hugasin.

Tumango ang isa. "I-iyan na po."

Kaya nagsimula akong maghugas, wala silang imik habang nasa gilid at tinitingnan ang ginagawa ko. Siguro binabantayan nila ako dahil baka makabasag ako, pero naging maingat naman ako kaya maayos kong natapos ang trabaho. Ako na rin ang nagpunas at nagbalik sa lagayan.

"Snow!"

Tila nagimbal ang lahat nang marinig ang pagkabasag ng kung ano kasunod ng matinis na sigaw. Mukhang galing iyon sa salas kaya tumakbo ako palabas kasunod ang dalawang katulong na kasama ko sa kusina. Naabutan namin doon ang dalawang batang babae, ang isa ay umiiyak habang hawak ang kamay at ang isa naman ay umiiyak dahil umiiyak ang kakambal niya.

Dali-dali akong tumakbo papunta sa kanila para tingnan ang nangyayari. Dumudugo ang kamay ng isang batang babae dahil sa pagkabasag ng vase. Siguro hinawakan niya iyon.

"M-mommy, h-huwag, huwag po. H-hindi ko po sinasadya, M-mommy." Takot na takot niyang saad nang hawakan ko ang dumudugo niyang kamay.

"Mommy huwag niyong sasaktan si Snow. M-mommy, huwag." Segunda pa ng isa.

Binuhat ko ang tinatawag niyang si Snow, magkamukhang-magkamukha kasi sila kaya nalilito ako sa kanila. Dinala ko siya sa kusina at hinugasan ang dumudugo niyang kamay. Iyak pa rin siya ng iyak.

"Pakikuha ng first aid kit." Utos ko sa isang katulong.

Sumunod naman siya. Pinaupo ko si Snow sa island counter at sinuri ang kamay niya, hindi gaanong malalim ang sugat pero maraming dugo ang lumalabas. Nang makarating ang katulong maingat kong nilinis ng cotton na may alcohol ang sugat niya, hindi na siya gaanong umiiyak at mataman na lang na nakatingin sa sugat niyang nililinis ko.

"Snow!"

Malakas na sigaw iyon kaya napatigil ako at tiningnan si Alted na galit na galit na lumapit sa amin at itinulak ako ng bahagya para makuha si Snow.

"What did you do to my daughter?!" Malakas niyang sigaw.

Nabigla ako sa ginawa niya kaya hindi ko na nagawang makapagsalita. Wala naman akong ginawa, wala naman akong kasalanan. Bakit sa akin siya nagagalit?

"Dad. Don't shout at mommy." Pigil ni Snow kay Alted.

"Yung kamay niya, dapat lagyan ng band aid." Hindi ko na pinansin ang galit na tingin ni Alted, ang mahalaga ngayon si Snow.

Kaso hindi na ako pinakinggan ni Alted, naglakad siya palayo dala si Snow na nilingon pa ako.

Tanging buntong-hininga na lamang ang nagawa ko nang maiwan ako kasama ang mga katulong at si Manang Osmet na nakatitig sa akin.

Mali bang lapitan sila Snow?

Mali bang mag-alala ako sa mga bata?