LOGINNOTE: This chapter contains sexual content and mature themes involving an underage female character. Reader discretion is advised.
Napalunok ako at pilit na iniiwasan ang mainit at puno ng pagnanasa niyang mga titig. Okay, Clara. Kailangan mo lang gawin ang trabaho mo hanggang sa paalisin ka niya, tulad ng ginawa niya kagabi. Isipin mo na lang ang malaking tip na ibinigay niya sa'yo. Paniguradong makakaipon ka agad sa ganung kalaking perang ibibigay niya. Dahan-dahan akong lumapit sa kanya at, walang sabi-sabi, umupo sa kanyang hita. Napangisi siya sa ginawa ko at agad na pumulupot ang kanyang braso sa aking bewang, at mas hinihila ako palapit sa kanya kaya mahina akong napasinghap. Hinawakan niya ang kanang pisngi ko at bigla akong hinalikan sa labi, dahilan para manlaki ang mga mata ko sa gulat. Hindi tulad kagabi, banayad lang ang galaw niya ngayon. Ibang-iba sa marahas na halik niya sa akin kagabi. Ang halik niya ngayon ay mabagal lang pero kontrolado pa din, na para bang sinasadya niyang iparamdam sa akin ang bawat segundo. Napapikit na lamang ako at napahigpit ang kapit sa braso niya dahil hindi ko alam kung paano tutugon, at mukhang ramdam naman niya iyon kaya mabagal niyang ginagabayan ako sa kilos na iyon. Hindi ko na namalayan kung gaano katagal iyon tumagal. Ang alam ko lang, nang tuluyan na siyang bumitaw, habol ang hininga ko samantalang siya'y tila naaaliw sa akin dahil sa mahina nitong pagtawa. Bakit ba niya ako hinahalikan? Sabi nila, ay kailanman ay hindi siya humahalik sa labi ninuman at wala ni isa ang pinayagan niyang makahalik din sa kanya. Pero bakit sa akin, para siyang uhaw na uhaw sa mga labi ko, na para bang ayaw na niya akong pakawalan pa kapag hinahalikan niya ako? Hindi pa man ako lubos na nakakabawi pa nung inabot na niya ang tali ng maskarang suot ko at marahang tinanggal iyon. "Why are you still wearing it?" kunot-noo niyang tanong. "I want you to take it off when you're here. Isuot mo lang ulit iyan kapag aalis ka na dahil ayokong may ibang makakita ng mukha mo. Understood?" mariin niyang sabi. Mabilis naman akong tumango, kahit may alinlangan sa dibdib ko. Alam kong bawal sa amin ang hubarin ang maskara namin dahil mahigpit na patakaran iyon sa amin. Hindi ko alam kung anong mangyayari kung susuwayin ko iyon. Pero gaya ng sinabi niya kagabi, malinaw sa akin ang isang bagay na kapag nasa loob ako ng kwartong ito, ang gusto niya ang dapat masusunod. Okay na din siguro iyon, lalo na't malaki naman ang perang binibigay niya. Okay na rin siguro iyon lalo na't malaki naman ang perang ibinibigay niya. Sa totoo lang, dahil sa laki ng tip na binigay niya, may parte sa akin na naiisip na siya na lang kaya ang piliin kong master hanggang sa makaipon ako ng sapat na pera para sa operasyon ni mama? Pero sa kabila niyon, hindi ko pa rin maiwasang mag-alinlangan. Masyado nang marami ang naririnig kong sabi-sabi tungkol sa kanya lalo na ang reputasyon niyang nananakit ng babae. Pero hayaan mo na, Clara. Hangga't hindi niya ako sinasaktan, gagawin ko na lang ang trabaho ko. Pero sa sandaling saktan din niya ako, kahit gaano pa kalaki ang perang ibinibigay niya ay hahanap ako ng ibang magiging master ko. Okay lang na gawin ko ang lahat ng ito para sa pera. Pero hinding-hindi ko hahayaang saktan niya ako dahil lang sa desperado ako. Natigilan ako nang maramdaman kong nagtaas-baba ang mainit niyang kamay sa likod ko, na malayang nakabuyangyang dahil sa suot kong backless. "So what are you going to do now? I'll let you take charge because I know you won't like it if I'm the one making a move," malamig niyang sabi. Napalunok ako at kinakabahang tumitig sa mga mata niyang nakatuon lang sa akin, hinihintay ang susunod kong galaw. Kaya ko 'to. Gawin ko lang yung napanood ko sa video na ipinakita sa akin ni Ellie. Dahan-dahan kong inangat ang dalawang nanginginig kong kamay at inilagay iyon sa matipuno niyang dibdib, habang nanatiling nakatitig sa mga mata niya. Nanatili rin naman siyang nakatingin sa akin, tila walang balak kumilos, at ibinigay sa akin ang lead. Nag-aalangan man, inilapit ko dahan-dahan ang mukha ko sa kanya, lalo na't titig na titig lang siya sa akin, para bang gusto niyang panoorin ang gagawin ko. Pinatakan ko ng halik ang kanyang panga pababa sa leeg. Hindi ko alam kung tama ba ang ginagawa ko, pero mukhang may epekto naman iyon sa kanya, lalo na't naramdaman kong naging tense ang kanyang katawan. Habang pinapatakan ko ng halik ang kanyang leeg, hindi maiwasang maamoy ko ang mabango at panlalaking pabango niya na ang sarap amuyin. Paniguradong mahal ang pabangong ginamit niya. Bago pa man ako mawala sa focus dahil sa mabango nitong amoy, gumalaw na ang kamay ko para isa-isahing tanggalin ang mga botones ng kanyang puting long sleeve. Sandali kong sinulyapan ang kanyang mukha para tingnan ang reaksyon niya, ngunit nakita ko lamang siyang nakapikit, habang malalim at mabigat ang bawat paghinga. Nang matanggal ko na ang huling botones ng kanyang damit, napatingin ako sa kanyang katawan at napahinto. Malapad ang kanyang dibdib at halatang inaalagaan ang katawan, pati ang kanyang tiyan ay bakas ang linya ng abs. Hindi ko maiwasang humanga. Halatang mahilig siyang mag-gym base sa ayos ng kanyang katawan. Model kaya siya? Sa gwapo niyang mukha at maayos na pangangatawan, hindi na rin ako magtataka kung isa siyang model dahil paniguradong papasok siya agad na maging model. Pilit kong pinapakalma ang sarili ko at sinimulan ang mga natutunan ko mula sa video na ipinapanood sa akin ni Ellie. Muli kong inilapat ang kamay ko sa kanyang dibdib at doon ko mas naramdaman ang init ng kanyang katawan, lalo na’t wala na siyang suot na pang-itaas. Dahan-dahan kong ibinaba ang kamay ko hanggang sa kanyang abs nito. At mas lalo pang ibinaba pa ang kamay ko. Hanggang mapunta sa parteng iyon... Halos mangamatis na ang mukha ko sa hiya ng maramdaman ko sa kamay ko ang haba at tigas nito kaya agad kong inalis ang kamay ko doon. Muli kong tiningnan ang mukha niya, ngunit napalunok na lamang ako nang makitang nakadilat na ang kanyang mga mata at puno ng pagnanasa ang tinging nakatuon sa akin. Napasigaw na lamang ako nang bigla niya akong buhatin at tumayo, saka naglakad papunta sa kama. “A-anong gagawin mo?” nanginginig kong tanong, lalo na nang ihagis niya ako sa kama at pumaibabaw sa akin. Ngumisi siya sa akin. “Forget what I said. I’ll take charge now.” malamig niyang sabi. Muli akong napasigaw nang marahas niyang hinila ang damit ko, dahilan para mapunit iyon. Nangilid agad ang luha sa mga mata ko, at nanikip ang dibdib ko sa takot at pangamba. "H-huwag..." “Shh,” marahan niyang sabi habang inilalapit ang hintuturo sa labi ko. "I'm just going to taste you." Tinanggal nito ang bra ko kaya nakita niya ang malulusog kong mga dibdib. Napaiyak na lamang ako ng hawakan niya iyon at pisilin tsaka dinilaan ang ito. Sinbukan ko siyang itulak para lumayo sa akin pero hinawakan lang niya ang dalawang kamay ko gamit ang isang kamay at bumaba ng bumaba ang labi nito hanggang umabot iyon sa tuktok ng pagkababae ko. Sinubukan ko itong pigilan lalo na nung maramdaman kong ibinaba niya ang underwear ko pero wala akong nagawa lalo na nung paghiwalayin niya ang binti ko. Akmang susubsob siya sa gitna ko nang bigla kong sabihin ang bagay na ipinagbilin sa akin nina Madam Nicky at Ellie na huwag kong isasabi. "17 pa lang ako!" Agad siyang natigilan at napatingin sa akin nang mabilis. "What?" Napahagulgol na lang ako. "17 pa lang ako. Kaya please… huwag." "The fuck?!" Mabilis niyang binitawan ang kamay ko at lumayo agad. Hindi siya makapaniwala habang tinitingnan niya ako, kaya mabilis akong bumangon at ibinalot ang katawan ko sa kumot. Akala ko okay lang sa akin ang gawin ang bagay na ito. Pero ngayon, ramdam ko na hindi ko talaga kaya, lalo na sa pag-iisip na wala pa ako sa tamang edad para rito. "Are you fucking serious?! I swear, if you’re just saying this to stop me—" "Totoo ang sinasabi ko!" Galit niyang hinawi ang buhok niya, at nandidilim ang mga mata habang nakatitig sa akin. "There’s no way Caleb would put minors here in his bar! You’re maybe just lying," madiin niyang sabi. Napailing na lang ako at hindi mapigilan ang iyak. Narinig ko itong galit na nagmumura nang sunod-sunod kaya, sa takot, niyakap ko na lamang ang sarili ko. "I'm fucking going to jail! Fuck this shit!" Hindi ko na magawang tumingin pa sa kanya dahil alam kong galit na galit siya sa mga oras na 'to. Naiintindihan ko naman siya. Alam kong pakiramdam niya ay niloko namin siya lalo na ako, kaya naiintindihan ko kung bakit ganoon na lang ang galit niya ngayon. "I can't believe I fucking lusted over a minor!" Pinakinggan ko lang ang mga sinasabi niya habang tahimik na umiiyak. Galit siya. Galit na galit. At sa mga sandaling iyon, iisa lang talaga ang umiikot sa isip ko at ito ay ang trabaho ko. Ano na ang mangyayari sa akin ngayon? Mawawalan na ba ako ng trabaho? Panigurado. Dahil bawal naman talagang magtrabaho ang isang katulad ko sa ganitong klase ng trabaho. Kapag nalaman ito ng mga pulis, puwedeng makulong ang may-ari ng bar at ipasara ito. At kapag nangyari iyon, maraming madadamay lalo na si Madam Nicky. Sa kanya mapupunta ang sisi dahil siya ang namamahala sa amin. Pati si Ellie, na siyang nagpasok sa akin dito na nais lang makatulong sa akin ay madadamay din. Hindi ko tuloy maiwasang sisihin ang sarili ko. "Get dressed now," malamig niyang sabi bago dumiretso sa CR. Napatitig ako sa pintuan ng CR kung saan siya pumasok, saka ibinaba ang tingin sa damit kong sira na dahil pinunit niya iyon. Paano ako magbibihis kung pinunit niya ang damit ko? Anong isusuot ko ngayon? Kahit gusto ko nang umalis sa mga oras na ito, hindi ko magawa dahil wala na akong matinong damit. Balutin ko na lang kaya ang sarili ko ng kumot? Ilang oras din siyang nanatili sa loob ng CR habang ako naman ay nanatiling nakaupo lang sa kama habang nakabalot ang katawan sa kumot. Nang lumabas siya, nakita ko siyang bagong ligo at twalya lang ang suot sa pang-ibaba kaya agad akong umiwas ng tingin. Kumunot ang noo niya nang mapansing hindi pa rin ako nakabihis, at muling bumakas ang galit sa mukha niya. "Why are you still not dressed? Are you really fucking trying to seduce me, huh? Minor?" galit niyang sabi. Agad akong umiling at mas hinigpitan ang kapit sa kumot na nakabalot sa akin. "W-wala kasi akong maisuot. Sinira mo yung damit ko," mahina at nahihiya kong sagot. Nakita ko siyang napahilot sa noo at inis na ginulo ang buhok niya. Lumapit siya sa sofa, kinuha ang cellphone, at may tinawagan. "Bring me clothes here and proper clothes for a girl," utos niya bago agad ibaba ang tawag. Muli siyang umupo sa sofa, kinuha ang bote ng alak, saka nagsalin sa baso, at ininom iyon. Napayuko na lang ako nang maramdaman kong dumako ang titig niya sa akin. Naging tahimik ang pagitan naming dalawa habang hinihintay namin ang taong tinawagan niya. Nanatili lang akong nakayuko, pinaglalaruan ang mga daliri ko, habang siya naman ay tahimik na nakatitig sa akin at umiinom ng alak. Nang may kumatok sa p***o, saka lang nawala ang tingin niya sa akin. Tumayo siya at binuksan ang p***o. Mula sa kinauupuan ko, nasilayan ko ang isang lalaking nasa labas at halatang kinakabahan ito base sa itsura nito. “Boss, eto na yung—” Hindi pa man ito tapos magsalita ay agad na niyang kinuha ang dalawang paper bag na hawak ng lalaki at mabilis na isinara ang p***o. Ang bastos naman niya. Napaiwas ako ng tingin nang walang babalang tinanggal niya ang tuwalyang suot niya at nagbihis sa harapan ko na para bang wala ako roon. Bakit dito pa siya nagbihis? Pwede naman sa CR… Nang matapos siyang magbihis, agad niyang inihagis ang isa pang paper bag sa bandang paanan ng kama. “Get dressed now,” utos niya sabay matiim na tingin sa akin. Hinintay kong umalis siya ng kwarto para makapagbihis ako, pero nanatili lang siyang nakatayo at nakatitig sa akin. Dahil sa hiya at kaba, dahan-dahan kong inabot ang paper bag at tumayo habang mahigpit pa ring hawak ang kumot na nakabalot sa katawan ko. Makapal at mabigat ang kumot kaya nahirapan akong kumilos, dahilan para bumagal ang galaw ko na siyang ikinainis naman niya. “Why are you so slow? Just get dressed now.” Napakurap ako at naiilang na tumingin sa kanya. Gusto na ba talaga niya akong paalisin dito kaya minamadali na niya ako? Napayuko ako bago mahina akong nagsalita. “Ahm… pwede bang lumabas ka muna? Magbibihis lang ako.” Bumakas ang matinding iritasyon sa mukha niya at parang sasabog na siya sa galit na pilit niyang pinipigilan. Wala na siyang sinabi pa at basta na lang lumabas ng kwarto, pero bago tuluyang magsara ang p***o ay narinig ko pa ang huli niyang sinabi. “Fucking minor!”Habang nasa biyahe kami, hindi ko maiwasang magtaka nang mapansin na pamilyar sa akin ang lugar na tinatahak namin ngayon.At tuluyan kong napagtanto kung na saan kami ngayon nang ihinto na niya ang kotse sa parking lot ng ospital kung saan naka confined si mama.Agad akong napalingon sa kanya.“Bakit tayo nandito, Diego?”Inalis muna niya ang seatbelt na suot niya bago lumingon sa akin.“I know you want to visit your mom. And also, there’s good news waiting for you there.”Kumunot ang noo ko.“Good news? Ano ’yon?”Ngumiti lang siya sa akin. “See for yourself.”Mabilis ang mga hakbang ko papunta sa kuwarto ni Mama na nasaVIP room kung saan siya nilipat ni Diego. Ramdam ko na tahimik lang din na nakasunod si Diego sa likuran ko.Nanginginig ang kamay ko nang hawakan ko ang doorknob.At nang mabuksan ko ang pinto ay parang tumigil ang tibok ng puso ko sa nakita.Gising na si Mama.Gising na siya!Kita sa itsura nito ang panghihina pa, pero naka bukas na ang mga mata niya at nakatingin
Pagdilat ko pa lamang ay ang nakangiting si Fritz na agad ang bumungad sa paningin ko. Nakadagan ito sa akin habang pinagmamasdan ang mukha ko.Nakakahawa ang ngiti nito kaya gad din akong napangiti at hinaplos ang buhok niya.“Happy birthday, ate!” masigla niyang bati.“Thank you, Fritz,” malambing kong sagot bago ko siya halikan sa pisngi.Tiningnan ko ang oras at nakita kong alas-nuwebe na pala ng umaga at mukhang na late na ako ng gising.“Kumain ka na ba?” tanong ko sa kanya, ngunit agad siyang umiling.“Kumain ka na muna sa baba. Maliligo lang si ate,” sabi ko.Pinauna ko na siyang bumaba bago ako dumiretso sa banyo para maligo.Pagkatapos kong maligo, bumaba na rin agad ako at naabutan ko pa sina Mr. Leo at Mrs. Clea na mukhang ngayon palang din nag-aalmusal kasama ang apat nilang anak at si Fritz, na nilalagyan pa ni Mrs. Clea ng pagkain.Agad akong napansin ni Mrs. Clea kaya ngumiti siya sa akin.“Nandiyan ka na pala, Clara. Halika na at sumabay ka na sa amin,” aya niya.Agad
Halos mapatalon ako sa gulat nang sundutin ni Anne ang tagiliran ko, kaya nagtawanan sila ni Patricia sa naging reaksyon ko."Ano ba, Clara? Bakit ka nakatulala diyan?" natatawang sabi ni Anne."Kaya nga, halos hindi ka pa nakakain ng maayos. Tignan mo nga, parang wala pang bawas man lang yang pagkain mo," dagdag naman ni Patricia.Napatingin ako sa plato ko at nakita kong kakaunti pa nga lang ang nabawas sa pagkain dahil sa pagtulala ko mula pa kanina."Bakit ka ba kasi natutulala diyan?" tanong ni Patricia, kaya muling nanumbalik sa akin ang nangyari nung madaling-araw.Nagising ako around 2:30 am nang maramdaman kong may humahaplos sa buhok ko. Nang idinilat ko ang mata ko, agad na nawala ang antok ko nang makita si Diego na nakaupo ngayon sa gilid ng kama habang nakatingin sa akin na may mapupungay na mga mata.Agad akong kinabahan, lalo na’t nandito siya sa kwarto namin sa ganitong oras, kaya napabangon agad ako at napasandal sa headboard ng kama.Tinignan ko si Fritz na nasa tab
Napangiti ako sa harap ng salamin habang tinatapos ibutones ang huling butones sa uniform ko.Pinasadahan ko ng tingin ang sarili ko mula ulo hanggang paa, at hindi ko maiwasang maging masaya sa sarili dahil ganito pala ang feeling kapag nakasuot ka ng uniform ng school. First day of school ko ngayon.Ito ang pinakaunang araw ko at pinakaunang pagkakataon na papasok sa school. Hindi ko tuloy maiwasang mapuno ng saya ang puso ko.Kagabi, halos hindi ako nakatulog sa sobrang excitement na nararamdaman ko, kaya ngayong umaga, kakaunti lang ang tulog ko, pero hindi ko iyon ramdam dahil mas matindi ang saya na bumabalot sa akin ngayon.Ngunit bigla rin akong napalungkot nang maalala ko si mama. Panigurado kasing sobrang tuwa niya din sa akin kung makikita niya ako ngayon na nakasuot ng school uniform.Hanggang ngayon kasi, wala pa siyang malay at hindi pa gumigising. Pero ang sabi naman ng doktor ay maghintay lang ako at gigising din daw siya.Siguro bisitahin ko na lang siya mamaya kapa
Nakakaisang linggo na kami ni Fritz dito sa poder ng mga magulang ni Diego, at nakilala ko na rin ang iba pa niyang mga kapatid.Nakakagulat nga na malaman na sampu pala silang magkakapatid, at lahat sila ay puro lalaki pa. Kaya naman parang anak na rin ang turing sa akin ni Mrs. Clea, ang nanay nila, dahil wala raw itong anak na babae.Nagulat pa nga siya nang malaman niyang disisiete pa lang ako at halos kutusan na niya si Diego, dahil inakala niyang baka kinidnap lang daw niya ako na agad ko naman iyong itinanggi.Hindi ko alam kung ano ang sinabi ni Diego sa kanila, pero halatang wala talagang ideya si Mrs. Clea kung bakit ako narito. Mabuti na lang din at hindi niya ako tinatanong, dahil kahit ako mismo ay hindi ko rin alam kung ano ang isasagot ko kapag nagkataon.Ayoko naman kasing sabihin na kinuha ako ni Diego dahil sa deal naming iyon.Pero pakiramdam ko ay may ideya si Mr. Leo dahil sa mga tinging ibinibigay niya sa akin, lalo na tuwing magkasama kami ni Diego.Natatakot ng
Tiningnan ko si Fritz na mahimbing na natutulog habang nakaunan ang ulo niya sa aking mga hita. Nakatulugan na niya ang walang tigil na pag-iyak kanina.Naawa ako kay Fritz.Sa murang edad niya, nararanasan na niya agad ang hirap ng buhay na samantalang sa edad niyang iyon, dapat ay masaya lang siyang naglalaro sa labas, walang iniintinding problema.Alam kong naiinggit siya sa ibang mga batang maayos ang buhay dahil kahit ako, naiinggit din sa mga taong ganoon. Iba talaga ang pakiramdam kapag alam mong hindi ninyo kailanman mararanasan ang ganoong buhay.Tunay ngang hindi pantay ang mundo.Napunta ang tingin ko sa rearview mirror, lalo na sa lalaking nagmamaneho ng sasakyang sinasakyan namin ngayon.Hindi ko alam kung tama ba ang naging desisyon kong sumama sa kanya at tanggapin ang deal na inaalok niya, pero wala na rin akong magagawa pa.Hindi ko na alam kung ano ang dapat kong gawin, at siya na lamang ang tanging taong naiisip kong maaaring tumulong sa akin.Paniguradong pagsisisi







