ログインMalakas ang hangin sa rooftop habang magkatapat sina Adrian at Eli. Masyadong tahimik ang paligid. Pero ramdam nila ang bigat ng atmosphere sa pagitan nila at sa sandaling sabihin ni Adrian ang mga salitang…“Have we met before?”Parang tumigil ang ang mundo ni Eli. Nanlamig siya pero agad din namang ngumiti, relaxed lang kahit nasa harapan na niya ang problema.“Maybe you use that line too often, Mr. Valez” mahina, ngunit mapang-asar na sagot ni Eli.Hindi nagsalita si Adrian patuloy lang itong nakatitig sa kanya. Hindi kumukurap at masyadong matagal na parang sinusubukang hukayin ang buong pagkatao niya gamit lang ang isang tingin. At naiinis si Eli sa mga titig nito dahil pakiramdam niya nababasa siya nito.“You're calm.” Mahinang Sabi ni Adrian.“Shouldn't you be more nervous?” Dagdag pa nito. Napangisi si Eli.“And why would I be nervous?” Sabi niya pilit pinipigiln ang Kaba.“You hacked one of the biggest corporation in the country.” Sabi ni Adrian habang lumalapit sa kanya ng
Halos hindi nakatulog si Eli buong gabi.Paulit-ulit niyang tinitingnan ang huling message ni Adrian.Sure.Isang simpleng salita.Pero sapat para guluhin ang utak niya.Nakahiga siya sa kama habang nakatitig sa kisame.Tahimik ang buong kwarto pero sobrang ingay ng isip niya.“Why did he agree so easily…”Mahina niyang bulong.Normal na tao ang kausap niya…Matatakot.Magdududa.O kaya iiwas.Pero si Adrian?Parang lalo pang naging interesado.At iyon ang pinaka-delikado.Napabuntong-hininga siya at bumangon mula sa kama.Kinuha niya ang laptop niya at muling binuksan ang encrypted chat.Wala nang bagong messages.Tahimik.Parang hinihintay talaga siya ni Adrian gumawa ng next move.“Fine…”Napangisi siya.“If you want to meet me…”Mabagal niyang tinype ang message.Z: Tomorrow night.11 PM.Don’t bring anyone with you.Tumigil siya sandali bago dagdagan iyon.Z: And don’t try to track me.Pagkatapos niyang i-send…Mabilis na dumating ang reply.Adrian: You sound nervous.Nanlaki nan
Tahimik ang buong conference room habang nagpapatuloy ang board meeting ng Velmont Corporation.Isa-isang nagsasalita ang board members tungkol sa marketing plans, investments, at expansion ng kumpanya. Normal na araw sana ito para kay Adrian.Pero ngayong araw…Hindi siya makapag-focus.“ As a result of the changes in the focus of our expenses…”Patuloy ng isa sa board members habang nagpapakita ng graphs sa malaking screen.“Along with the market analysis team, currently we believe that we should shift the weight of our marketing towards…”Hindi na nito natapos ang sasabihin.Dahil biglang tumayo si Adrian.Tahimik ang buong conference room.Nagkatinginan ang mga board members.“…Mr. Velez?”Takang tanong ng isa.“That hasn’t happened before, right?”Bulong naman ng isa pang executive.Dahil kilala si Adrian.Professional.Cold.At hindi kailanman nawawala sa focus sa meeting.Pero ngayon…Bigla itong tumayo at diretsong kinuha ang laptop niya.Parang may mas importanteng bagay.“Co
Tahimik ang buong bahay matapos sabihin ni Eli na kaya niyang tapusin ang programming ng robots.Pero kahit walang nagsasalita…Halata ang disbelief sa mukha ng secretary nila.Pati ang mommy niya ay hindi agad nakapag-react.Parang hindi nito alam kung seseryosohin ba ang sinabi niya o hindi.“Sweetie…”Mahina ang boses ng mommy niya.“…this isn’t a simple school project.”Napangiti nang bahagya si Eli habang naglalakad papunta sa dining table at umiinom ng tubig.“I know.”“Ang system ng robots ay sobrang complicated,” dagdag ng secretary.“Tatlong senior programmers ang gumawa ng structure niyan.”Tumango si Eli.“Mm.”“At ilang buwan nila iyong ginawa.”Tahimik.“Programming lang naman iyon.”Casual na sagot ni Eli.Halos mabilaukan ang secretary.“Programming LANG?!”Hindi makapaniwalang sabi nito.Napatingin si Eli rito na parang walang mali.“What?”“Young master… military-grade AI system po iyon!”“Okay?”“OKAY?!”Napailing ang mommy niya habang bahagyang napapangiti.Matagal
Tahimik ang umaga sa bahay nila Eli.First time after several weeks na magkaroon siya ng totoong day off. Walang tawag mula sa company, walang meeting, walang reporters, at higit sa lahat… walang Adrian na nakatitig sa kanya na parang sinusubukang basahin ang buong pagkatao niya.Pero kahit tahimik ang bahay…May kakaiba pa ring pakiramdam si Eli.Parang may mabigat sa hangin.Dahan-dahan siyang bumaba ng hagdan habang inaayos ang manggas ng loose black sweater niya. Medyo basa pa ang buhok niya mula sa pagligo at relaxed ang expression niya.Pero pagdating niya sa sala…Napahinto siya.Nakita niya ang mommy niya na may kausap sa phone.Tahimik lang itong nakaupo pero halatang pagod na pagod.At mas lalong hindi nakatakas kay Eli ang pilit na expression nito.“Mom?”Napalingon agad ang mommy niya at mabilis na ngumiti.Pero hindi iyon umabot sa mata nito.“Oh, sweetie… gising ka na pala.”Tumango si Eli habang dahan-dahang lumalapit.“Are you okay?”“Of course.”Masyadong mabilis ang
Pagkatapos ng kaguluhan sa lobby, halos buong Velmont Corporation ay hindi pa rin makapag-focus sa trabaho. Lahat pinag-uusapan ang nangyari kanina… ang reporters, ang issue ng manager, at higit sa lahat…Si Eli.Ang paraan ng pagsasalita niya.Ang confidence niya.At kung paano niya napatahimik ang media sa ilang salita lang.“Grabe… para siyang ibang tao kanina.”“Hindi ako makapaniwala na kaya niyang magsalita nang ganun.”“He looked scary… but cool.”Sunod-sunod ang bulungan ng employees habang palihim na tumitingin kay Eli na kasalukuyang naglalakad sa hallway na parang walang nangyari.Tahimik lang siya.Pero ramdam ng lahat ang kakaibang aura niya ngayon.Mas malamig.Mas seryoso.Parang hindi basta assistant lang.Pagdating niya sa executive floor, agad siyang sinalubong ng secretary ni Adrian.“Sir Eli…”Napatingin siya rito.“Pinapatawag po kayo ni Sir Adrian.”Hindi na siya nagtaka.Parang inaasahan na niya iyon.“Okay.”Tahimik siyang naglakad papunta sa office ni Adrian h







