Chapter 3

Tahimik ang buong hapag-kainan matapos umalis si Nathaniel. Ang mga plato at kubyertos ay naiwan pa, hindi man lang nagalaw ang mamahaling pagkain na inihanda ng kusina. Si Cassandra, nananatiling nakaupo, hawak-hawak ang sketchpad na para bang ito lamang ang nagbibigay lakas sa kanya.

Ngunit sa kabila ng kaba, ramdam niya na iyon na ang simula ng paninindigan niya.

Kinabukasan, maaga siyang nagising. Habang nakaharap sa salamin, nakatitig siya sa sarili. Hindi ang glamorosang reyna ng isang imperyo ang nakikita niya kundi isang babaeng muling nagahanap ng tunay na sarili.

“Cass, kaya mo ‘to,” bulong niya.

Kinuha niya ang cellphone at tinawagan ang director ng fashion institute. “This is Cassandra Lee. I accept the offer.”

Mabilis ang naging tugon sa kabilang linya. “We’re glad to hear that, Mrs. Lee. The showcase will be in three weeks. Please prepare your designs, and we’ll provide the venue and models. Congratulations!”

Pagkababa ng tawag, napaupo siya sa kama. Halos hindi siya makapaniwala na sinasabi niya iyon. Parang bumalik siya sa dating Cassandra, ang babaeng nangangarap pa lamang, hindi ang babaeng tinuring na reyna ng isang korona na hindi niya kailanman pinili.

Ngunit habang nagsisimula siyang mabuhay muli, mas lalong lumalamig ang pagitan nila ni Nathaniel. Sa opisina, halos doon na ito natutulog. At kung umuuwi man, diretso itong pumapasok sa study room at hindi na siya kinakausap.

Isang gabi, sinubukan niyang kausapin ito habang nakaupo sa sala.

“Nathaniel, can we talk?” mahinahon niyang tanong.

Walang imik na lumakad ito papunta sa bar counter, kumuha ng alak, at nagbuhos sa baso. “About what, Cassandra? About how you just decided to humiliate me in front of everyone once you join that showcase?”

Napasinghap si Cassandra. “This is not about humiliating you. This is about me.”

Biglang tumawa si Nathaniel, pero mapait. “There is no you without me. Remember that.”

Napaatras si Cassandra sa bigat ng tinig nito. Hindi niya alam kung bakit parang lumalayo na lalo ang pagitan nila, pero ramdam niyang hindi na ito ang lalaking nakilala niya noon.

Sa mga susunod na araw, nagsimula siyang maghanda para sa showcase. Sa tulong ni Marco at ng ilang kaibigan sa coffee shop, nagsimula silang magtahi ng prototypes. Walang engrandeng kagamitan, walang mamahaling materyales—ngunit bawat tahi at bawat disenyo ay puno ng damdamin.

“Cass, these gowns… they reflect your soul,” sabi ni Marco habang tinitingnan ang isang kulay pilak na gown na may simpleng linya ngunit eleganteng bagsak.

Ngumiti siya. “Hindi ito para maging pinaka-sosyal. Gusto ko lang ipakita na kahit simple, may halaga. Na hindi mo kailangan ng crown para maging queen ng sarili mong buhay.”

Habang tumatagal, mas lalong lumalakas ang loob niya. Ngunit kasabay nito, mas nagiging halata ang distansya nila ni Nathaniel.

Isang gabi, dumalo si Nathaniel sa isang malaking business event. Syempre, inaasahan ng lahat na kasama niya si Cassandra. Ngunit sa halip na umupo nang tahimik at ngumiti gaya ng dati, nagpasyang magsalita si Cassandra nang may tanong ang media tungkol sa kanya.

“Mrs. Lee, how does it feel to be the queen beside the king of empire?” tanong ng isang reporter.

Huminga siya nang malalim. “I don’t see myself as a queen. I see myself as Cassandra, a woman with her own dreams. And soon, you’ll see what I mean.”

Nagulat ang lahat. Ang mga camera ay biglang nakatutok sa kanya, at si Nathaniel, nakatitig sa kanya na para bang gusto siyang hilahin palabas. Ngunit huli na—lumabas na ang katotohanan.

Pag-uwi nila sa mansyon, pumutok ang galit ni Nathaniel.

“Cassandra! Anong ginawa mo? You embarrassed me in front of everyone! Hindi mo ba alam na lahat ng mata nakatutok sa atin?”

Tumayo si Cassandra, nanginginig man pero matatag. “Hindi ko ginawa iyon para hiyain ka. Ginawa ko iyon para ipakita na hindi ako invisible. Hindi ako trophy, Nathaniel!”

Nakatitig si Nathaniel sa kanya, ang mga kamao ay nakatikom. Ngunit hindi niya magawang saktan si Cassandra. Sa halip, dahan-dahan siyang umupo, parang biglang naubos ang lakas.

“You’re destroying everything I built…” mahina nitong bulong.

Napaluha si Cassandra. “No, Nathaniel. Hindi ako ang sisira. Ang pride mo ang sisira sa lahat.”

Muling bumalik si Cassandra sa fashion institute para sa unang rehearsal ng kanyang mga disenyo. Doon niya muling nakaramdam ng saya. Nakita niya ang mga models na nagsuot ng kanyang gawa, at kahit hindi pa perpekto, nakita niya ang potensyal ng kanyang pangarap.

“Cass, you’re shining,” bulong ni Marco habang pinapanood siya.

Napangiti siya at tumango. “For the first time in a long while… I feel alive.”

Ngunit sa gilid ng venue, may isang lalaking nakatayo, malamig ang titig. Si Nathaniel. Tahimik siyang nakamasid, hindi lumalapit ngunit hindi rin umaalis.

Ramdam ni Cassandra ang mabigat na presensya ng asawa niya. Ngunit hindi niya pinansin. Pinili niyang magpatuloy.

Kinagabihan, pag-uwi niya, naghihintay si Nathaniel sa veranda. May hawak itong isang folder.

“Cass, sit down.”

Umupo siya, kinakabahan.

Binuksan ni Nathaniel ang folder at ipinakita ang ilang dokumento. “These are annulment papers. If you go through with this showcase, if you continue down this path, then consider our marriage over.”

Parang binuhusan ng malamig na tubig si Cassandra. Ang mga mata niya ay napuno ng luha. “Nathaniel… handa kang sirain ang lahat, pati tayo, dahil lang ayaw mong tanggalin ko ang crown?”

Matigas ang titig ni Nathaniel. “Kung hindi ka magiging queen ko, then you’re nothing.”

Napatayo si Cassandra, nanginginig ang buong katawan. “Mali ka, Nathaniel. Kung aalis ka… that doesn’t make me nothing. That makes me free.”

Ngunit bago pa siya makalayo, mabilis na hinawakan ni Nathaniel ang kamay niya, mahigpit. “Think carefully, Cassandra. Dahil kapag binitawan mo ako, you’ll lose everything.”

Tumulo ang luha sa pisngi ni Cassandra. Hindi niya alam kung paano haharapin ang susunod na araw. Ngunit sa puso niya, alam niyang darating ang oras na pipiliin niya—ang crown o ang kalayaan.

Habang nakahiga si Cassandra kinagabihan, nakatingin siya sa mga sketches na nakakalat sa kama. Sa tabi niya, nakalapag ang annulment papers.

Sa gilid ng papel, nakasulat ang pangalan ni Nathaniel Lee.

At sa kabilang gilid, may blangkong linya kung saan dapat pumirma si Cassandra.

Habang nanginginig ang kanyang kamay, napahawak siya sa ballpen. Ito na ba ang wakas ng lahat? O simula ng bago kong buhay?