Chapter 8 ชายเดี่ยว

เขาเย้าผ่านตัวอักษรมา

มนสิชาหน้าร้อน เคยเสียที่ไหน ทำอะไรห่ามๆ แบบนี้ แม้จะผ่านตัวหนังสือก็เถอะ เธอแนะนำตัวเองไว้ว่า เป็นสาวอ่อนประสบการณ์ แต่พร้อมจะเรียนรู้ ก็เรียนเรื่องความสัมพันธ์ทางเพศและการแลกเปลี่ยน แน่นอนว่า มันสร้างความสนใจให้กับหนุ่มๆ ผู้กระหายอยากจะเปลี่ยนอาชีพเป็นอาจารย์สอนศิลปศาสตร์เกี่ยวกับเรือนร่างมนุษย์ได้เป็นอย่างดี บางคนที่ทักมานั้น มาพร้อมกับการ ‘โชว์ของ’ ที่ตัวเองมี เพื่อแสดงให้เห็นถึงลักษณะทางกายภาพที่เหนือกว่าคนอื่น พร้อมบรรยายคุณภาพมาพอควร มันทำให้มนสิชาหน้าร้อนแทบไหม้

โธ่ถัง... ทำงานแปลนิยายโรมานซ์ฝรั่งก็จริง แต่นั่นมันแค่ภาพในจินตนาการ เรื่องราวในหนังติดเรตที่เกลื่อนเน็ตก็เคยดูบ้าง แต่ในวันหนึ่งวันเดียว คุณคงไม่กระสันอยากจะดูเจ้านั่นของผู้ชายเป็นร้อยอันหรอกจริงไหม?

‘ก็อยู่ที่ว่าคนสอนจะเก่งแค่ไหนด้วยค่ะ พี่เล่นเว็บนี้มานานแล้วเหรอคะ’

เธอถามเขากลับไปบ้าง ส่วนใหญ่ที่ทักทายเข้ามา อายุน้อยๆ กันทั้งนั้น เด็กสิบเจ็ดยังมีเลย หรือเธอจะแก่แล้วก็ไม่รู้ แต่ตอนนี้แอปเป็นเด็กอายุน้อยกว่าคู่สนทนาเลยต้องเรียกอีกฝ่ายว่าพี่ไปตามมารยาทก่อน...

‘สามปีครับ ที่จริงเล่นมาตั้งแต่อายุยี่สิบกว่าๆ นะ มีหยุดเล่นไปพักหนึ่งตอนมีแฟนจริงจัง ไม่รู้มนรู้จักมั้ยเมื่อก่อนพี่เล่นที่เว็บ...”

เขาบอกชื่อเว็บแคมเว็บหนึ่งมา ซึ่งในช่วงปีนั้นการเล่นเซ็กซ์โฟนและเว็บแคมได้รับความนิยมมาก

มนสิชาพอรู้แต่ไม่เคยเล่น ช่วงนั้นเธอยังเป็นนักศึกษาที่วันๆ ชีวิตหมดไปกับการทำงานหาเงินส่งตัวเองเรียนช่วยครอบครัว บวกกับการเรียนหนักจึงไม่มีเวลามาทำเรื่องพวกนั้น การอยู่หอพักร่วมกับเพื่อนๆ ก็ทำให้ไม่มีโอกาสทำเรื่องสุ่มเสี่ยงแบบนั้นเหมือนกัน มันเป็นจังหวะที่โปรแกรมแชตเพิ่งเข้ามาในประเทศไทยใหม่ๆ หรือจะเป็นช่วงที่อินเทอร์เน็ตเริ่มแพร่หลายกันแต่ก็ยังเล่นผ่านคอมพิวเตอร์ เพราะตอนนั้นโทรศัพท์ยังไม่ใช่สมาร์ตโฟนแบบทุกวันนี้

‘โห... คงจะเชี่ยวชาญน่าดูเนอะ’ เธอเย้าเขาไป

‘แบบนี้สงสัยมีแฟนคลับเพียบ ว่าแต่ทำไมมนไม่เห็นพี่ในบอร์ดคนดังเลย’

กฤษฎิ์ส่งสติกเกอร์หัวเราะตอบกลับมา

‘พี่ไม่เก่งโฆษณามั้งครับ เพิ่งกลับมาเล่นได้สามปี หลังจากเลิกกับแฟนแล้ว ตอนนี้โสดเลยเล่นน่ะ พี่ว่าเราอยู่ของเราไปแบบนี้ดีแล้ว เป็นคนดังคงทำตัวลำบาก มนเถอะ ทำไมมาเล่นแอปนี้ล่ะ’

มนสิชาถามตัวเองเหมือนกัน...

หญิงสาวนิ่งคิดว่าจะตอบแบบไหนดี พร้อมคิดว่า นายคนนี้นี่เด็กแต่ตัวจริงๆ ถ้าเป็นจริงอย่างที่เขาเล่ามา ประสบการณ์พ่อเจ้าประคุณนี่คงล้ำหน้าเธอไปสามโลกแล้ว เธอกลับไปดูหน้าประวัติของเขา ดูรูปที่เขาอัปโหลดไว้ ซึ่งชายหนุ่มให้รหัสผ่านมา นอกจากจะมีรูปภาคปกติแล้ว ยังมีรูปภาคหวิวสยิวกิ้วโชว์หุ่นพี่แกแบบเต็มๆ แต่เบลอหน้าไว้ อีกภาพก็โชว์อาวุธลับ มนสิชาแค่มองผ่านๆ ก็ต้องทำใจแหละ ในเมื่อรู้อยู่ว่ากำลังเล่นอะไรและกลุ่มนี้โฟกัสเรื่องไหน การโชว์ของเป็นเรื่องธรรมดา

‘มนมีแฟนมั้ยครับ’

เธอยังไม่ตอบเขาส่งข้อความมาอีก

‘พอมี’

‘กี่คนละครับ ถึงบอกว่าอ่อนประสบการณ์’

เขาถามพร้อมส่งสติกเกอร์สำทับมาอีกครั้ง

กี่คนดีล่ะ... มนสิชาถามตัวเองอีกครั้ง อย่างที่รู้ๆ กัน คำว่าแฟนในสมัยนี้ มันหมายถึงผัวเมียหรือคนที่มีสัมพันธ์ทางเพศกันมากกว่าจะหมายถึงคนที่คบกันแบบปั้ปปี้เลิฟ หรืออีกนัย การมีแฟน คนส่วนใหญ่ก็มักจะมองว่า คนสองคนที่คบกันนั้นมีอะไรกันแล้ว พูดง่ายๆ คือมีเซ็กซ์กันแล้ว แล้วคำว่าแฟนของกฤษฎิ์หมายถึงความหมายในแง่ไหน

ในวัยเรียนเธอก็พอมีคนจีบอยู่บ้าง

ตอนนี้ก็มีธันย์ภพ สามีที่มีก็เหมือนไม่มี

‘สองคนมั้งค่ะ’

อีกมุมหนึ่งของเมืองฟ้าอมรฯ ร่างหนาของชายหนุ่มหน้าคมสันเด้งตัวจากเก้าอี้ทำงานในห้องเล็กๆ ตาคมจ้องมองหน้าจอคอมพิวเตอร์อย่างสนใจใคร่รู้ในตัวคู่สนทนา

เกรียงกฤษฎิ์ สถิตชัยอนันต์ ขมวดคิ้วหนาก่อนจะเลิกสูง การถามเรื่องส่วนตัวของอีกฝ่ายเป็นกติกาที่ไม่ควรปฏิบัติ แต่เขาชักอยากรู้จักผู้หญิงคนนี้ให้มากขึ้น

‘ถือว่าเป็นจำนวนที่น้อยมากนะในสังคมทุกวันนี้ แต่ก็น่าจะทำให้มนรู้จักเรื่องเซ็กซ์ได้ระดับหนึ่ง ทำไมบอกว่าอ่อนประสบการณ์ล่ะ แฟนไม่เก่งเหรอครับ’

มนสิชาอยากจะมุดโต๊ะ ถามทำไมเนี่ย แล้วเธอจะตอบยังไง แก้มสองข้างร้อนจนต้องเหลือบมองไปทางหน้าบ้าน กลัวว่าจะมีใครกำลังมองเธอผ่านประตูกระจกเข้ามา สิ่งที่กำลังทำ มันทำให้รู้สึกเหมือน เด็กน้อยกำลังแอบทำความผิดเลย

หญิงสาวนิ่ง ตั้งสติ แล้วคิดว่าจะตอบแบบไหน สมองเค้นหาคำที่เหมาะสม และก็ได้คำตอบที่ตรงใจที่สุด

‘เหตุผลที่เล่นก็คงเพราะอยากรู้มั้ง ที่ว่าเซ็กซ์แบบเร่าร้อนมันเป็นยังไง’

เธออยากรู้จริงๆ ความรู้สึก ความตื่นเต้น ณ เวลาแบบนั้น เผื่อจะได้เขียนงานได้ถูกต้องเข้าถึงอารมณ์ตัวละคร

‘งั้นสรุปว่า แฟนของมนไม่เก่ง ไม่เป็น’

‘ประมาณนั้น เขาไม่ค่อยสนใจมนมากกว่า’

‘ตอนนี้มีอะไรกันบ่อยไหม”

เฮ้ย! นี่มันต้องเจาะลึกกันขนาดนี้เลยเหรอเนี่ย หญิงสาวถอนใจดังๆ ตื่นเต้นไม่น้อยละที่มาคุยเรื่องต่ำกว่าสะดือกับคนแปลกหน้า ความอยากรู้มันล้นอกกับเรื่องพวกนี้ มนสิชาเลยไม่ได้คิดอะไร ไหลตามน้ำไปก่อน

‘ไม่มี นานแล้ว’