LOGINร่างอวบอิ่มนั่งหน้าคอมอยู่สองชั่วโมง กลับไม่สามารถพิมพ์หนังสือสักตัว แม้จะอ่านต้นฉบับภาษาอังกฤษไปหลายรอบ บทรักร้อนแรงที่เธอเข้าใจจากการอ่าน แต่ไม่สามารถแปลออกมาในภาษาที่สละสลวยมีชีวิตได้
“เฮ้อ... เพราะฉันอ่อนประสบกามหรือเปล่านะเนี่ย”
คำพูดของเพื่อนผุดขึ้นมาในหัวรวมทั้งคำเย้าแหย่ของ บก.กวิตา มันทำให้มนสิชาคิดหนัก ใช่ว่าเธอตายด้านไม่รู้สึกรู้สา อายุสามสิบสอง ความต้องการในเพศรสเป็นเรื่องธรรมดา บางครั้งบางทีการได้เสพสิ่งเย้ายวนพลอยทำให้เธอมีอารมณ์เหมือนปุถุชนทั่วไป เพียงแต่จะเรียกร้องสิ่งที่ต้องการก็กระดากอายเกินกว่าจะทำแบบนั้น แล้วยิ่งกับธันย์ภพน่ะเหรอ เธอไม่กล้าหรอก ถึงเขาจะเป็นสามีของเธอก็เถอะ
บทรักในหนังสือที่แสนเร่าร้อน เธอเห็นภาพการบรรยายของนักเขียนทุกขั้นตอน แต่ไม่เคยมีประสบการณ์ความร้อนแรงตื่นเต้นแบบนั้น
หรือว่าเธอต้องหาเพื่อนคุย ว่าแต่จะหาเพื่อนแบบไหนล่ะ
แอปพลิเคชันที่เธอรู้จักก็ผุดขึ้นมาในหัว คำพูดที่คุยกับเพื่อนๆ วนเวียนมาให้นึกถึงอีก เธอพอรู้ว่ามันโฟกัสการเล่นไปเรื่องไหน แล้วถ้าจะแลกเปลี่ยนความคิดกับคนอื่น คนแปลกหน้าที่ไม่รู้จักบ้าง จะเป็นไรไป แค่แลกเปลี่ยนความคิด ผ่านตัวหนังสือ ไม่น่าจะเสียหายอะไร บางทีอาจจะได้มุมมองอะไรใหม่ๆ ที่ไม่เคยรู้จักมาใช้ในการทำงานก็ได้ ไม่ก็คุยเล่นแก้เซ็งฆ่าเวลาแค่นั้น
คิดได้แบบนั้น หญิงสาวจัดการเข้าไปศึกษาเรื่องการละเล่นในเว็บทันที จากที่เมื่อก่อนก็เฉียดไปมา ดูผ่านๆ ตามาบ้างแต่ไม่ได้สนใจอะไรจริงจัง
กว่าจะรู้ตัว... วันนั้นทั้งวันเธอก็หมดไปกับเรื่องราวของเว็บดังกล่าว ไปดูประวัติสมาชิกคนอื่นๆ พอเธอสมัครบ้าง ก็มีคนทักมา ทักทาย ชวนคุยและแอดเป็นเพื่อนพอควร มนสิชาเลือกใช้รูปสาวสวยจากอินเทอร์เน็ตที่เสิร์ชมาได้เป็นรูปโปรไฟล์ ตัดส่วนใบหน้าออกไป พร้อมลงข้อมูลส่วนตัวไว้เล็กน้อย จากงานแปลที่ทำอยู่ หนังสือที่มักอ่านบ่อยๆ และการท่องไปในโลกการสื่อสารไร้พรมแดนเป็นประจำทำให้มนสิชาพอจะรู้ว่า ทำยังไงถึงจะทำให้โปรไฟล์เธอน่าสนใจ และในวันนั้น เธอก็มีคนแอดเป็นเพื่อนเข้ามาจำนวนหนึ่ง
การสื่อสารที่ทันสมัยมันดีอย่าง ทุกอย่างรวดเร็วอย่างที่เขามักล้อกันแค่ขยับโทรศัพท์ก็ได้เพื่อนใหม่มาแล้ว
เธอรับเป็นเพื่อนไปหลายคน ลองคุยทักทายเป็นพื้นฐานเพื่อจะดูว่า นอกจากตัวแปรทางด้านอารมณ์ตามธรรมชาติแล้ว รูปแบบของเซ็กซ์แต่ละคนเป็นยังไง
ไม่ใช่ว่าเธอจะโพล่งถามไปตรงๆ หรอกนะ อาศัยสังเกตจากการตอบโต้พูดคุยมากกว่า อย่างหนึ่งที่เห็นชัดเจนคือ บุคคลในสังคมนี้ที่เข้ามาเล่น มีทุกอาชีพและทุกเพศทั้งชายและหญิง
มีเพียงไม่กี่คนที่หญิงสาวเลือกจะแอดเข้ามาคุยในโปรแกรมแชตไลน์ ในเว็บบล็อกนั้นซึ่งเป็นเว็บไซต์หลักสำหรับฝากประวัติจะมีเหล่าเซเลปคนดังประจำเว็บที่ได้รับความนิยมประหนึ่งว่าเป็นดาราเจ้าบทบาทมากฝีมือ ส่วนแอปเสริมคือตัวที่ใช้แชตพูดคุยกันผ่านตัวอักษร แต่เท่าที่สังเกต คนส่วนใหญ่ไม่ค่อยเล่นกัน หลังจากทำความรู้จักก็ให้ไอดีของโปรแกรมแชตไลน์มาอีกที ซึ่งมันเป็นแอปที่กำลังได้รับความนิยมมากกว่า และสามารถออนไลน์ได้ตลอดเวลา เรียกว่าทักทายกันได้ 24 ชั่วโมงผ่านการส่งข้อความ หรือจะโทร.คุยแบบโทรศัพท์หรือโทร.วิดีโอแบบเห็นหน้ากันเลยก็ได้ มนสิชาเลือกพูดคุยกับคนเหล่านี้บางส่วน ก็... คนมีประสบการณ์ก็ย่อมมีทัศนคติให้เธอได้ศึกษาแลกเปลี่ยนประสบการณ์ประสบกามนี่นะ และบางส่วนคือคนที่ทักทายพูดคุยแล้ว ลองเสิร์ชจากไอดีไลน์ดูหน้าตาในรูปโปรไฟล์แล้วน่าจะพอคุยกันได้ ที่สำคัญไม่ใช่คนรู้จักของเธอแน่นอน หนึ่งในนั้นคือผู้ชายหน้านิ่งๆ ออกดุ ตัดผมสั้นเกรียน
‘แอดมาแล้วไม่ทักกันเหรอครับ’
เขาส่งข้อความทักทายมาก่อน พร้อมสติกเกอร์ไลน์ตัวการ์ตูนที่ชื่อว่ามูน (moon) ที่ทำหน้าตาออดอ้อน
มนสิชารู้จักชื่อเขาจากการส่งข้อความทักทายกันสองสามประโยค ที่เขาแนะนำตัวเองว่าชื่อกฤษฎิ์ เธอส่งสติกเกอร์หัวเราะตอบกลับไป
‘หน้าดุเนอะ ไม่กล้าทัก’
‘หน้าดุจริงเหรอ พี่ว่าไม่นะ ตัวจริงไม่ดุครับ’
นี่เป็นอีกเรื่องที่มนสิชาขำ จากประวัติที่ฝากไว้ เธอระบุปีเกิดและอายุไว้ว่าสามสิบปี อายุจริงๆ คือ สามสิบสองย่างสามสิบสามแล้ว ส่วนผู้ชายคนนี้อายุสามสิบเอ็ดย่างสามสิบสอง
จากนั้นรูปภาพของชายหนุ่มในอิริยาบถต่างๆ ก็ถูกส่งมาให้ดูหลายภาพ ทั้งหน้าตรง ด้านข้าง เห็นเฉพาะหน้า และเห็นทั้งตัว หญิงสาวมองพิศดูรูปแล้ว ค่อนข้างแปลกใจ เพราะคนอื่นๆ ที่เธอแอดมาไม่มีใครส่งรูปมาให้ สำหรับเขา รูปโปรไฟล์ในไลน์เห็นหน้าชัดเจน รูปที่ส่งมาให้ก็เห็นหน้าชัดเจน อ้อ ไม่ติดเรตแบบที่เธอเห็นมาทั้งวัน ซึ่งมนสิชาค่อยหายใจโล่งหน่อย
ใบหน้าเขาคมสัน คิ้วเข้มพาดยาวเหนือตาคมกริบ จมูกโด่ง ปากเข้มได้รูป เหนือริมฝีปากมีหนวดบางๆ กับแถวใต้ปลายคาง ถ้าถามว่าหล่อไหม ในความคิดของมนสิชาก็คือปกติ ไม่ได้หล่อโดดเด้งเหมือนพวกดาราที่ออร่าจับ แต่กฤษฎิ์มีความดูดีในแบบของเขา เสียนิดเดียวตรงที่อายุน้อยไปหน่อย
‘ก็หวังว่าจะไม่ดุค่ะ ยินดีที่ได้รู้จักนะคะ ส่งรูปมาเสียเยอะเลย’
‘เช่นกันครับ การส่งรูปเป็นมารยาทและกติกาที่พี่ยึดถือครับ ส่งรูปให้ดูก่อน ถ้าสนใจก็คุยกันต่อ ถ้าไม่ถูกสเปกก็เลิกคุยได้ครับ เห็นที่มนแนะนำตัวเองแล้ว พร้อมจะเป็นนักเรียนที่ดีจริงเหรอครับ’
กฤษฎิ์ควานหยิบไอแพดมาเปิด ก่อนจะส่งให้เธอดู“ไม่เอา มนไม่อยากละลาบละล้วงเครื่องส่วนตัวของลุง”“ต้องดูครับ เพราะลุงอยากให้มนรู้ แล้วระหว่างเราก็ไม่มีเรื่องส่วนตัวอีกแล้วนะ มีแต่เรื่องของเรา”มนสิชาเต็มตื้นในหัวใจ ตลอดหกเดือนที่ผ่านมากฤษฎิ์ได้พิสูจน์ให้เห็นแล้วว่า เขาพร้อมที่มอบความจริงใจให้เธอมากขนาดไหน ระยะเวลามันอาจจะไม่นาน หากก็ทำให้เธอเชื่อมั่นในตัวเขาและเชื่อในความรักที่ชายหนุ่มพร่ำบอกหมดหัวใจความในใจแด่ผู้หญิงโรคจิตของผม...เริ่มต้นเมื่อไม่นานมานี้ วันที่ผมบังเอิญได้รู้จักผู้หญิงคนนั้นผ่านทางแอปพลิเคชัน มันไม่มีอะไรแตกต่างจากสาวๆ อีกหลายๆ คนที่ผมรู้จัก คนที่ชอบท่องเน็ตเพื่อความเพลิดเพลินบ้างหาความรู้ประดับสมองบ้างแบบผม พบเจออะไรมากมาย สาวๆ ในชีวิตมีไม่เคยขาดตามสไตล์หนุ่มโสด ซื้อบ้าง จีบๆ กันเล่นๆ บ้าง ตามธรรมชาติผู้ชายที่มักมีความคะนองอยู่ในสายเลือดนั่นแหละ แต่กับผู้หญิงคนนี้ ผมทักเธอไป หลังจากที่อ่านคำแนะนำตัวของเธอ เพราะอะไรน่ะหรือ เธอดูเหมือนเด็กมากๆ แม้แต่การแนะนำตัวยังทำให้ผมรู้สึกแบบนั้น เธอดูอ่อนเดียงสากับโลกที่กระโดดเข้ามา มันทำให้ผมสนใจจึงลองทักเธอไปแน่นอน... โลกของเซ็
“กฤษฎิ์ขา...เร็วๆ”ร่างบางเกร็งสะท้าน เสียงครางถี่กระชั้น ร่องรักก็กระตุกตอดถี่ยิบ ชายหนุ่มเปล่งเสียงครางระคนคำราม รับรู้โดยไม่ต้องบอกว่าแฟนสาวกำลังจะเสร็จสม การบีบรัดยวบๆ นั้นช่างเร้าอารมณ์“โอว...ตอดแรงมากที่รัก ลุงเสียวมากๆ”“มน...มน...อ๊ะ เร็วๆ ค่ะ”กฤษฎิ์สนองตอบเสียงเร่งเร้าด้วยการกระแทกใส่บั้นท้ายงามรุนแรงถี่ยิบเป็นชุด ร่างสวยโยกคลอนหากไม่ติดมือเขาจับไว้ เธออาจจะคะมำไปเบื้องหน้าได้ ปฏิกิริยาของมนสิชานั้นมีแต่ความเสียวกระสัน ไม่ได้เจ็บปวดอะไร บั้นท้ายหดเกร็ง กล้ามเนื้อสั่นริกๆ เป็นริ้วๆ เสียงครางประสานเสียงหอบกระเส่ารุนแรงขึ้น ถี่ขึ้น แล้วที่สุด เธอก็แอ่นเกร็ง ส่งเสียงกรีดร้อง เมื่อทะยานจุดสุดยอดอย่างรุนแรงชายหนุ่มเห็นแบบนั้นก็ชะลอการกระหน่ำลำรัก หันมาซึมซับการดูดตอดจากร่องรักสวย พร้อมเคลื่อนคลึงบั้นท้ายเพื่อชะลออารมณ์ของตัวเอง เขาชอบที่จะเริงรักกับมนสิชาหลายๆ ครั้ง ทำให้เธอเสร็จนับครั้งไม่ถ้วน ก่อนจะตามเธอไปโพรงสวาทบีบตัวยวบๆ เสียงครางครวญแผ่วๆ ของแฟนสาวเรียกรอยยิ้ม เมื่อเธอแนบหน้ากับเสื่อระบายลมหายใจรุนแรงออกมาเขาจูบปลอบไปทั่วแก้มแดงก่ำ กระชับวงแขนกอดร่างนุ่มแน่น ปล่อยให้เธอ
ลิ้นร้อนกวาดไปทั่วช่อดอกทุกซอกหลีบดอกไม้สดสวย จูบและดูดเม้มทุกพื้นที่ ทั้งส่งเรียวนิ้วเข้าบดบี้ปากบ่อน้ำหวาน ขณะที่ปากอ้าอมเม็ดเนื้องามดูดขบแรงๆ ร่างสาวสั่นเทิ้ม ฟุบหน้าลงซบหลังมือบนเสื่อกรีดเสียงครางระงม กระดกก้นส่ายสะบัด ทั้งหยัดพูเนื้อใส่ปากร้อนเป็นระวิง“อูย...กฤษฎิ์ขา เร็วอีกค่ะ เร็วๆ”เสียงเร่งเร้าอู้อี้ร้องบอกคนรัก ซึ่งชายหนุ่มไม่ขัดศรัทธากระดกลิ้นระรัวใส่เม็ดกระสันถี่ยิบ พร้อมกดนิ้วแทรกสอดร่องรักอุ่นชื้นวนเรียวนิ้วควานซอกร่องสวาทสังวาสแฟนสาวอย่างเร่าร้อน สะโพกผ่องสั่นพลิ้ว ระเบิดเสียงแห่งความเสียวสุดออกมาอย่างตื่นเต้น ท่ามกลางแมกไม้อันร่มรื่น...กฤษฎิ์รั้งบั้นท้ายอวบไว้ไม่ยอมให้ร่วงลงไปบนเสื่อ ฉับพลันนั้น เกร็งสะโพกดันแก่นกร้าวแกร่งอวบใหญ่แหวกกลีบดอกไม้สดสวยของเธอช้าๆ ขณะที่สองมือบีบขยำคลำเคล้นสองเต้าอวบใต้เสื้ออยู่บ้าน ปากร้อนรุกรานแก้มและลำคอระหงมนสิชากัดกลีบปากครางซี้ดซ้าด ตื่นเร้าทุกครั้งยามที่ชายคนรักแทรกซุกเข้าหาอย่างล้ำลึกแบบนี้ ความกระสันปราดพุ่งอีกครั้ง รับรู้ถึงซอกนุ่มและกลีบสวาทที่ค่อยๆ แยกกว้างออกเพื่อรับเอาแก่นกายของชายที่รักเข้าหลอมรวม เขาส่งมันเชื่องช้าทว่า...ก
“อะ...อะไร”มนสิชาขนลุกเกรียว เบี่ยงหน้าหลบปากร้อนที่พุ่งเข้าหา ปากอบอุ่นจึงทาบลงที่แก้มใส ก่อนเขาจะพลิกตัวเธอลงนอนบนเสื่อแล้วพลิกตัวเองขึ้นคร่อมทับ ตาประสานกันกฤษฎิ์ยิ้มกริ่ม ไล้นิ้วกับแก้มที่เริ่มซับสีระเรื่อเพราะเลือดฝาดอย่างชอบใจ“เผื่อมีใครมา...”“ไม่มีหรอก”“มนกลัวคนเห็นนะลุง”“มนไม่กลัว อย่ามาโกหก มนเองก็กำลังตื่นเต้น มีอารมณ์...”นิ้วแกร่งแตะปากอิ่ม ไล้นิ้วหัวแม่มือกับกลีบปากล่าง ตาคมกล้าแพรวพราวมนสิชาอยากจะทุบเขาอีกหลายๆ ครั้ง กระดากเขิน... ร่างกายเธอมีปฏิกิริยากับเขารวดเร็วจนน่าหวั่นใจ เพียงแค่คิดตามสิ่งที่กำลังจะเกิด ตัวเธอร้อนวูบวาบไปทั่วร่าง เพราะเขาคนเดียว ทำให้เธอรู้สึกแบบนี้กฤษฎิ์มองหน้าสวยพลางกดยิ้มเจ้าเล่ห์ อยู่ใกล้เธอเขาไม่อยากนึกคิดเรื่องอื่น นอกจากเรื่องอย่างว่า เนื้อตัวอวบอิ่ม ตัวเล็กๆ แต่รับเขาได้ทุกรูปแบบ แถมยังซุกซนและสู้ยิบตาไม่ว่าจะเป็นแบบไหน เมื่อไหร่ ที่ใดมนสิชาไม่ใช่คนสวยแบบที่มองปุ๊บแล้วติดใจ หากการอยู่กับเธอทำให้เขาสบายใจ ชอบใจ และมันแปรเปลี่ยนเป็นความรักความต้องการที่ขาดหายไปไม่ได้ กฤษฎิ์ก้มลงไปจูบแก้มแดงแรงๆ ขณะที่มือเร่งรุดสู่พื้นที่เบื้องล่าง กา
“ลุงช่วยทำจะได้ถนัดๆ”ร่างสูงหันไปวางจานไข่บนโต๊ะด้านหลัง ดันตัวมายืนเคียงข้างหน้าเตา มองอาหารสีสันสวยงามในกระทะ“มนทำอะไรกินวันนี้”“ไก่ผัดเส้นก๋วยเตี๋ยวค่ะ ไม่รู้จะกินได้ไหมนะ เครื่องไม่ค่อยครบเท่าไหร่”กฤษฎิ์หยิบจานและช่วยตักอย่างคล่องแคล่ว“ไว้ออกไปข้างนอกค่อยหาซื้อของมาตุนไว้ ลุงตั้งใจจะพักสักสองสามวัน ส่วนนี่กินได้ไม่ได้ก็ต้องกินแล้วล่ะ ตอนนี้หิวตาลายแล้ว แต่มนทำก็คงกินได้”“แหม... บางทีก็กินไม่ได้นะ”“มาเถอะ กินกัน”เขาชวน ถือจานสองใบ บอกให้เธอช่วยหยิบจานไข่และขวดน้ำดื่มออกไปนั่งทานกันที่เก้าอี้หลังบ้านซึ่งตั้งอยู่ใต้ต้นขนุนต้นใหญ่ที่แผ่กิ่งก้านสาขาออกมาสร้างร่มเงา“มนเอาไปฟองเดียวพอ เดี๋ยวอ้วน”กฤษฎิ์ตักไข่ใส่จานให้เธอหนึ่งฟอง ที่เหลือเขาจัดการเหมาเสียเอง นั่งกินกันเงียบๆ ไม่นานอาหารมื้อเช้าที่แสนอร่อยก็ผ่านไป“รสมือใช้ได้” สุดท้ายเขาก็ชม “เพิ่มน้ำปลาอีกหน่อยนี่สุดยอดเลย สรุปไข่ต้มอร่อยสุด”มนสิชายิ้มค้าง แล้วตวัดตาค้อน“ลุงกินเค็ม ก็เติมน้ำปลาได้นี่นา”“มนกินจืดไปมากกว่า”“ก็ได้ๆ ต่อไปมนไม่ทำแล้ว ลุงอยากกินอะไรก็หากินเองแล้วกัน” คนตั้งใจทำหน้างอ“พาล เป็นคนทำกับข้าวยังไงไม่ยอ
นึกถึงกฤษฎิ์แล้วก็ยิ้มอย่างอดไม่ได้ เธอและเขามาถึงจุดนี้ได้ยังไงยังไม่อยากจะเชื่อ การพบกัน เจอกัน ผ่านทางการสื่อสารออนไลน์มันเกิดขึ้นง่ายดายแต่จะหาความจริงใจนั้นไม่ง่ายเลย เธอคงเป็นคนโชคดีที่สุดที่ได้พบเขา ได้ความรักและความจริงใจ ความสุขอย่างประมาณค่ามิได้ นั่นเพราะผู้ชายคนนี้ เพราะความเป็นผู้ใหญ่ เป็นผู้นำ และความอดทนที่เขามีต่อเธอหญิงสาวยิ้มอย่างเป็นสุขในหัวใจ ขอบคุณสิ่งศักดิ์สิทธิ์ทั้งหลายทั้งปวงที่ส่งคนดีๆ มาให้เธอได้รักและรักเธอมากแบบนี้‘แด่ความรักและความทรงจำที่แสนวิเศษ ขอบคุณที่รักและดูแลกันนะคะ ลุงที่รัก’ร่างบางเดินไปเปิดตู้เสื้อผ้า หาเสื้อผ้ามาสวมใส่ พอแต่งตัวเสร็จ ร่างสูงก็ออกมาจากห้องน้ำ โดยพันตัวด้วยผ้าขนหนูท่อนล่างผืนเดียว เนื้อตัวแกร่งยังมีหยดน้ำเกาะพราว ผมเปียกชื้นน้ำหยดเป็นทาง เธอส่ายหน้า หยิบผ้าขนหนูผืนเล็กสำหรับเช็ดผมส่งให้“เช็ดให้หน่อย”เสียงห้าวบอก ไม่ยอมรับผ้า ทอดสายตาอ้อน“ก้มหน่อยสิคะ”มนสิชาไม่ปฏิเสธ การได้ทำอะไรให้เขามันเป็นความสุขใจอย่างหนึ่งของเธอด้วย มือเรียวค่อยๆ เลื่อนผ้าเช็ดไปตามเรือนผมที่เปียกจนน้ำหยดช้าๆ ลมหายใจอุ่นรินรดนวลหน้าทำให้ใจเต้นแรงขึ้นกฤ







