Kabanata 2

Natigilan nang ilang sandali si Doña Rosalia. Tumingin siya kay Alyanna at sinabi, “Noong nakipagkasundo sa akin noon, buo ang loob mong kasamahin ang apo ko habambuhay. Nagsisisi ka na ba?”

Oo, nagsisisi siya.

Ibinaba ni Alyanna ang kaniyang paningin, pinipigilan ang pait sa kaniyang mga mata. “I’m sorry, Lola. I failed you.”

Dahan-dahang pumikit si Doña Rosalia at napabuntong-hininga. “Sige. Kung gusto mong makipaghiwalay, hindi kita pipigilan. Binigyan na kita ng pagkakataon noon. Hindi mo nagawang paibigin si Paolo, kaya wala nang utang sa iyo ang pamilya Dela Vega.”

Biglang bumigat ang dibdib ni Alyanna. Pigil ang emosyon siyang nagwika. “Salamat po.”

…

Pagbalik niya sa Diamond Residences, hindi niya inaasahan na makikita niya rito si Cristina at ang anak nito kasama si Paolo.

Natigilan si Alyanna.

Nagulat si Cristina nang makita siya. “Doc Yanna? Nakatira ka rin ba sa Diamond Residences?”

Hindi sinasadyang napatingin si Alyanna kay Paolo.

Pero wala itong kahit anong reaksyon.

Mas lalo siyang nasasaktan sa pagiging indifferent nito.

Ang Diamond Residences ay isang mamahaling condominium sa Maynila, isa sa mga pag-aari ng Dela Vega Group. Ang unit na ito ay ibinigay sa kaniya ni Paolo bilang regalo.

Dahil malapit ito sa ospital, tinanggap niya.

Ngunit hindi niya inaasahan na pati si Cristina at ang anak nito ay dito rin papatirahin ni Paolo.

Ang bilis naman…

“Ang tadhana nga naman,” mahinang sabi niya habang pinipigilan ang emosyon.

Kakaalis pa lang niya sana, nang magsalita si Cristina. “Doc Yanna, I heard na kasal ka na raw. Bakit hindi namin nakikita ang asawa mo?”

Biglang natigilan si Alyanna.

Asawa?

Napatingin siya kay Paolo.

May bahagyang dilim sa mga mata nito.

Sa isip ni Alyanna, napatawa siya nang mapait. Ganito ba katakot si Paolo na malaman ni Cristina ang relasyon nila?

“Wala akong asawa,” malamig niyang sagot.

Bahagyang dumilim ang mga mata ni Paolo subalit nanatili itong kalmado.

“Wala kang asawa? Pero Doc Yanna, hindi ba kasal ka na?” nakangiti pa ring tanong ni Cristina.

Kasal…

Sa hospital records, “Married” ang status niya.

Pero kahit minsan, wala pang nakakilala sa napangasawa niya.

Ngumiti si Alyanna. “Baka may mali lang sa records. Wala naman akong asawa.”

Wala siyang asawa?

Nagngalit ang mga ngipin ni Paolo habang bahagyang naniningkit ang kanyang mga mata.

Pero dahil nakapagpa-transfer na siya at desidido nang umalis, wala na siyang pakialam kung itago man ng lalaki ang kanilang kasal o hindi.

Hindi na niya pinansin ang mga ito at dire-diretsong pumasok sa apartment unit niya.

Pagsapit ng gabi.

Inimpake ni Alyanna ang lahat ng kaniyang gamit. Inilagay niya ang mga ito sa dalawang malalaking maleta sa walk-in closet.

Napatingin siya sa naka-frame nilang litrato ng kasal. Suot niya ang kanyang wedding dress habang masaya siyang nakangiti sa tabi ni Paolo. Samantala, seryoso lang ang mukha ng lalaki, walang kahit katiting na saya.

Noon, inakala niyang hindi lang talaga ito mahilig ngumiti.

Iisa lang ang litrato nilang magkasama kaya itinuring niya iyon na parang kayamanan.

Pero ngayon, habang tinitingnan niya iyon, pakiramdam niya ay pinagtatawanan siya ng sariling alaala.

Hindi pala sa hindi marunong ngumiti si Paolo.

Hindi lang pala siya ang babaeng gusto nitong ngitian.

Kinuha niya ang frame, tinitigan ito nang huling beses, at itinapon sa kahon kasama ng iba pa niyang gamit, saka ito isinara sa loob ng closet.

Paglabas niya ng kwarto, may narinig siyang ingay sa sala.

Alam niyang dumating na si Paolo.

Lumabas si Alyanna at nakita itong isinasabit ang coat sa may pintuan at naghuhubad ng sapatos.

Huminga siya nang malalim at lumapit dito. “Iyong tungkol sa kanina, wala ka bang balak ipaliwanag sa akin?”

Alam niyang may kinalaman ang asawa sa paglipat ng mag-ina sa Diamond Residences.

Hinubad ni Paolo ang necktie saka malamig siyang tinitigan. “Explain what? Malapit sa ospital ang Diamond Residences. Pwede kang tumira rito, pero sila kailangan pang mag-explain?”

Isinabit nito ang necktie sa braso sabay titig sa kanya. “Alyanna, you’ve got everything you want. Huwag ka naman masyadong suwapang.”

Nanlamig ang buong katawan niya sa sinabi nito.

Suwapang?

Para kay Paolo, nakuha na niya ang pwesto bilang Mrs. Dela Vega, at ang pagtutol niya sa mag-ina ay pagiging “suwapang.”

Akmang papasok na sa kwarto ang lalaki, pero pinigilan siya ni Alyanna.

“Mag-usap tayo.”

Huminto si Paolo. Bumalik ito at tumingin sa kaniya, halatang naiinis na. “What is it this time?”

“Maghiwalay na tayo.”

Dahan-dahang hinubad ni Alyanna ang singsing at mahigpit itong kinuyom sa kamay. “Pinapalaya na kita.”