Kabanata 5

Dumilim ang mukha ni Paolo. Akmang bibitawan na niya si Cristina, ngunit hinawakan siya nito.

“Paolo, hindi pa rin ako okay. Puwede mo ba akong samahan kumuha ng gamot na pampakalma?”

Bahagya siyang kumunot-noo at ibinalik ang tingin sa direksyon kung nasaan si Alyanna. Hindi na niya ito nakita. Mahinahon siyang tumugon kay Cristina.

“Okay.”

Agad silang tumungo sa botika. Subalit ang isip niya ay naroon pa rin kay Alyanna at sa mga tingin nitong animo’y may gustong iparating sa kanya.

Napansin ni Cristina na malalim ang iniisip ng binata kaya lumapit ito at ngumiti.

“Paolo, gusto ni CJ pumasok sa private kindergarten, pero wala siyang household registration. Iniisip ko… pwede bang gamitin muna namin ang mga credentials mo para sa enrollment niya?”

Natakot siyang tumanggi ito kaya mabilis niyang dinugtungan, “Huwag kang mag-alala, pansamantala lang ito. Highly confidential din kaya walang makakaalam.”

Tinitigan siya ni Paolo. Mariin.

Hindi makaiwas ng tingin si Cristina at mahigpit na kinuyom ang mga kamay. “Paolo… galit ka ba?”

“Hindi tama na ilagay siya sa pangalan ko.” walang emosyong sagot ni Paolo. “But I can talk to my grandma and let you borrow hers instead. I can tell her to register CJ as her adopted grandson.

Adopted grandson ng Dela Vega family…

Ibig sabihin, ka-generation ni Paolo.

Ang anak niyang si CJ ay magiging “nakababatang kapatid” ni Paolo sa mata ng batas.

Kung nagkataon, ano na ang magiging papel ni Cristina sa buhay ni Paolo?

Lumalim ang pagkakatitig ni Paolo kay Cristina. “Ayaw mo?”

Itinago ni Cristina ang totoong nararamdaman. “Hindi naman sa gano’n. Ikaw na ang bahala.”

Mahinang “mm” lang ang sagot ni Paolo at hindi na nagsalita pa.

Mahigpit na kinuyom ni Cristina ang mga daliri.

Hindi siya papayag. Hindi dapat maging “kapatid” ni Paolo si CJ.

Pero naisip din niya na hindi dapat madaliin ang mga bagay.

May tamang panahon at pagkakataon para mapasakanya si Paolo.

Kapag nakapasok na ang anak niya sa Dela Vega family at napalapit sa mga matatanda, hindi na siya mahihirapang iposisyon ang sarili niya bilang misis ni Paolo.

…

Hindi umuwi si Paolo buong gabi.

Noon, laging bukas ang mga ilaw ng kanilang tahanan habang hinihintay ni Alyanna ang pagbabalik niyo.

Subalit ngayon, hindi na.

Hindi na siya magsasayang ng oras para hintayin ang asawa.

Wala na siyang pakialam kung uuwi ito o hindi.

Kinaumagahan, maagang bumangon si Alyanna para sa kanyang duty sa Central Hospital. Pagbaba niya ng elevator, nakita niya ang mag-inang Cristina at CJ

Akmang lalampasan niya ang mga ito nang tawagin siya ni Cristina. “Doc Yanna.”

Huminto si Alyanna at lumingon. “Bakit?”

“Doc Yanna… Don’t you like me?” tanong ni Cristina habang nakatingin sa kanya.

“You’re just overthinking things,” malamig na sagot ni Alyanna.

Ang totoo, hindi sa ayaw niya kay Cristina. Sadyang wala lang siyang makitang dahilan para magustuhan ito. Bukod sa total opposite ang mga ugali nila, nakadagdag pa sa pagkailang niya ang katotohanang ito ang babaeng iniibig ng kanyang asawa.

“Siguro nga ay nago-overthink lang ako.” Lumapit si Cristina kasama ang anak. “Nga pala, papunta ka na rin sa ospital, ‘di ba? Ihahatid ko muna ang anak ko sa Day Care Center, tapos papasok na rin ako. Ihahatid ako ni Paolo. Sabay ka na sa amin.”

Bahagyang nanigas ang ekspresyon ni Alyanna. Kaya pala hindi umuwi si Paolo buong gabi… nasa piling ito ni Cristina.

Hindi pa nga sila hiwalay, pero ganito na siya kabilis makitulog sa ibang babae.

“Hindi na kailangan. May sasakyan ako.”

Hinawakan siya ni Cristina. “Huwag ka nang mahiya. Hindi naman ito abala dahil dun din naman ang destinasyon namin. Sama ka na.”

Pinigil ni Alyanna ang galit na unti-unting umaakyat sa kanyang dibdib.

Napaisip siya kung sinasadya iyon ni Cristina. Alam na kaya nito ang relasyon nila ni Paolo kaya ganoon ito umasta? Pakiramdam niya, para talaga siyang pinagti-tripan ng babae sa mga kinikilos nito.

“Sabi kong hindi na kailangan.”

Pagkatapos ay binawi niya ang kamay mula sa babae. Sa hindi inaasahang pangyayari, napalakas anf batak niya dahilan para matumba si Cristina sa lupa.

Nang makita ito ni CJ, sinugod niya si Alyanna at itinulak ito.

“Bad ka! Bakit mo tinulak si mommy ko?!”

Nahulog sa lupa ang cellphone ni Alyanna.

Pinagtatapakan ni CJ ang cellphone niya nang paulit-ulit habang sinasabihan siya ng kung anu-ano.

Napuno si Alyanna.

“Bastos kang bata ka, ah!”

Bahagyang tinabig ni Alyanna si CJ upang kuhanin ang cellphone niya subalit napaupo na ito sa lupa saka umiyak nang malakas.

“Alyanna Merced!”

Kitang-kita ni Alyanna ang galit sa mukha ni Paolo. Itinigil nito ang sasakyan sa gilid ng kalsada at mabilis na lumabas ng sasakyan.

“How dare you!”

Bago pa man siya makapagpaliwanag, mabilis na tumakbo si CJ papunta kay Paolo at yumakap sa hita nito.

“Daddy! That woman is bad. Tinulak niya ako.”

Lumapit si Cristina kay CJ at pinakalma ang anak. Tumingin ito kay Alyanna nang puno ng hinanakit.”

“Doc Yanna, kung may problema ka sa akin, ako na lang pagdiskitahan mo. Huwag mo nang idamay ang anak ko. He is just a child!”

Huminga nang malalim si Alyanna, halatang pinipigil ang galit. “Nakita mo ba ang ginawa ng anak mo? Tinulak niya ako at ininsulto. Tinapakan din niya ang cellphone ko ng paulit-ulit Hindi iyon gawain ng isang magalang na bata.”

Iniwas ni Cristina ang tingin. “Hindi niya sinadyang tapakan ang cellphone mo. Nahulog iyon sa lupa! Ano ba ang ini-expect mo?”

“Kung isang tapak lang ang ginawa niya, puwedeng aksidente. Pero hindi eh. Inulit-ulit pa niya habang sinasabihan ako ng kung anu-ano. Tapos, gusto mo matuwa ako sa asal ng anak mo?

“That’s enough!” bulyaw ni Paolo. May bahid ng galit ang mga mata nito habang nakatitig sa kanya.”