บทที่ 2

“พี่สิง...แต่พี่สิงก็รู้ว่าวาดยุ่ง วาดต้องเรียนไปด้วยทำงานไปด้วย วาดไม่ได้รวยเหมือนพี่แล้ววาดก็กลัวท้องแล้วเราก็ยังเรียนไม่จบด้วย” ‘ใช่ เธอกับเขาคบกันมาเจ็ดเดือนแต่เคยมีอะไรกันแค่ครั้งเดียวแล้วมันก็เป็นครั้งแรกของเธอด้วย เธอไม่มีเวลาเพราะที่บ้านของเธอยากจน พ่อแม่ของเธอขายขนมหวานอยู่ในตลาด เธอเองก็กลัวว่าตัวเองจะท้อง ถ้าท้องตอนนี้เธอไม่พร้อมแน่นอน แล้วเธอก็กลัวว่าจะทำให้พ่อแม่ผิดหวัง พ่อแม่เธอไม่ได้ห้ามให้เธอมีแฟน แต่พ่อแม่ไม่อยากให้เธอชิงสุกก่อนห่าม อยากให้เธอมีอนาคตที่ดี ที่ผ่านมาเธอจึงกลัวและรู้สึกผิดต่อพ่อแม่ แม้ว่าตอนนี้พ่อกับแม่ของเธอจะเสียชีวิตไปแล้วก็ตาม’ วาดดาวคิดในใจ

“ก็พี่จะให้เงินวาดใช้ วาดก็ไม่เอาเองอะ มัวแต่เกรงใจอ้างศักดิ์ศรีบ้าบออะไรก็ไม่รู้ แล้วจะกลัวท้องทำไม พี่ก็ป้องกันให้อยู่แล้ว”

“พี่จะไม่ยอมรับผิดเลยใช่ไหม โอเค วาดผิดเอง วาดผิดเอง งั้นเรา...เราเลิกกันไปเลย” วาดดาวเอ่ยพูดพลางเช็ดน้ำตาออกอย่างลวกๆ ‘มันจบแล้วสำหรับเธอกับเขา พอกันที ไม่มีใครรับได้กับการนอกใจหรอก’ วาดดาวคิดในใจแล้วกำลังจะเดินออกไปจากห้องแต่สิงหาเดินตามมาสวมกอดเธอจากทางด้านหลัง

“วาด วาด ใจเย็นๆ วาดไม่รักพี่เหรอ ไหนวาดบอกว่ารักพี่มากไง พี่เป็นรักแรกและเป็นผู้ชายคนแรกของวาดนะ แล้ววาดจะไปจากพี่ง่ายๆแบบนี้เหรอ”

“ปล่อย ปล่อย!” วาดดาวเอ่ยพูดออกมาพลันน้ำตาไหลออกมาอีกครั้ง เธอพยายามดิ้นรนเพื่อออกจากอ้อมกอดของสิงหา

“วาด มันก็แค่ครั้งเดียวเอง พี่เพิ่งทำครั้งแรก วาดจะไม่ให้โอกาสพี่เลยเหรอ”

“ไม่! ปล่อย! ปล่อยฉัน!” วาดดาวรวบรวมแรงทั้งหมดที่มีขืนตัวเองออกมาจากอ้อมกอดของสิงหาแล้วหันหน้ากลับไปตบหน้าของเขาอีกครั้ง

เพี๊ยะ

สิงหาหน้าหันไปอีกทาง

“คุณพูดเอาแต่ได้ ถ้าฉันทำบ้างคุณจะรับได้ไหม สำหรับฉัน..การนอกใจแค่ครั้งเดียวก็เกินพอ” วาดดาวเอ่ยพูดตะคอกขึ้นทั้งน้ำตานองหน้า

ในขณะที่สิงหาตอนนี้เขามีเลือดไหลออกมาที่มุมปากของตัวเองเล็กน้อยก่อนที่เขาจะใช้นิ้วมือสัมผัสไปที่มุมปากของตัวเอง มีเลือดติดที่นิ้วมือของเขาออกมา

‘ไม่เคยมีผู้หญิงคนไหนกล้าทำกับเขาแบบนี้ หึ’ สิงหาคิดในใจด้วยความรู้สึกโมโหบวกกับฤทธิ์ของแอลกอฮอล์ที่อยู่ในร่างกายเขา

“อยากเลิกนักใช่ไหม อยากเลิกก็เลิกไปดิ คิดว่าฉันแคร์เธอมากนักหรือไง อยากเลิกก็เลิกไปเลย ฉันก็เบื่อเธอแล้วเหมือนกัน คิดว่าฉันจะอาลัยอาวรณ์เธอมากหรือไง มีผู้หญิงอีกเยอะแยะที่รอฉันอยู่ อยากเลิกก็ไปเลยไป ไป!!”’ สิงหาเอ่ยพูดตะคอกขึ้นด้วยความรู้สึกโมโห

คำพูดของสิงหาทำให้วาดดาวร้องไห้สะอึกสะอื้นออกมาอย่างหนักพลางมองหน้าสิงหาด้วยความรู้สึกเสียใจอย่างถึงที่สุดก่อนที่เธอจะวิ่งออกไปจากห้องพักของเขา

“โธ่เว้ย!” สิงหาสบถออกมาอย่างหัวเสียก่อนที่เขาจะเดินไปนั่งลงที่โซฟารับแขก

‘แม่ง...คิดว่าเขาจะแคร์หรือไง แค่ผู้หญิงคนเดียว หึ’ สิงหาคิดในใจพลางถอนหายใจออกมา

ในขณะที่วาดดาวที่เดินออกมาจากห้องพักของสิงหา เธอเดินออกมาเรื่อยๆตามทางทั้งน้ำตา.....รู้ตัวอีกทีเธอก็เดินมาหยุดยืนบนสะพานสูงพลางใช้มือเกาะราวสะพานเอาไว้

กลับมาที่ปัจจุบัน

วาดดาวที่ตอนนี้เธอยืนอยู่บนสะพานสูงพลางมองไปยังเบื้องหน้า เธอกำลังคิดถึงเหตุการณ์ที่เพิ่งเกิดขึ้นกับเธอเมื่อชั่วโมงก่อน

‘ทำไมโชคชะตาต้องทำร้ายเธอขนาดนี้  เมื่อเดือนที่แล้วเธอเพิ่งสูญเสียพ่อแม่ไปจากอุบัติเหตุรถกระบะเมาแล้วขับพุ่งชนพ่อแม่ของเธอขณะที่ไปซื้อของที่ตลาดจนพ่อแม่ของเธอเสียชีวิตทั้งคู่ในที่เกิดเหตุ คนขับรถกระบะโดนจับแล้วรับสารภาพทำให้คดีสิ้นสุด คนขับรถกระบะติดคุก เธอได้รับเงินเยียวยาจากญาติของคนขับรถกระบะจำนวนสองแสนบาท เขาให้เธอได้เท่านี้เพราะเขาก็ไม่มีเหมือนกัน ต่อให้เธอฟ้องร้องไปเขาก็ให้เธอได้แค่นี้ เธอก็ไม่รู้จะพูดอะไรต่อ เดือนที่แล้วเธอเพิ่งจัดงานศพให้พ่อแม่ของเธอ ตอนนั้นพี่สิงช่วยงานศพพ่อแม่ของเธอคอยอยู่เคียงข้างเธอทุกอย่าง ตอนนั้นเธอคิดว่าเขาคือทุกอย่างของเธอคิดถึงขั้นว่าเขาคือคนที่เธอจะฝากชีวิตไว้ด้วย เขาคือรักแรกคือผู้ชายคนแรกของเธอ เธอรักแล้วก็จริงจังกับเขามากแล้วเธอก็คิดว่าเขาก็คงคิดไม่ต่างจากเธอเพราะที่ผ่านมาเขาดีกับเธอทุกอย่างตลอดเวลาที่คบหากันเขาไม่เคยนอกใจไม่เคยทำอะไรให้เธอต้องสงสัย เขาดูแลเธออย่างดีและยอมมาพบพ่อแม่ของเธอตามที่เธอขอเพื่อแสดงความจริงใจ ส่วนเธอไม่เคยพบทางครอบครัวของเขาแต่เธอรู้ว่าพ่อแม่ของเขาเสียชีวิตไปตั้งแต่เขาอายุสิบขวบโดยมีป้าที่เป็นคนดูแลเขาแต่เธอก็ไม่เคยพบป้าของเขาเพราะป้าของเขาเป็นนักธุรกิจไม่มีเวลา ทั้งหมดนี้เขาเป็นคนเล่าให้เธอฟัง เธอรักและไว้ใจเขามาก ไม่คิดเลยว่าสุดท้ายเธอก็คิดผิด พี่สิงนอกใจเธอ เขาทำแบบนี้กับเธอได้ยังไง ฮือ...ฮือๆ’ วาดดาวคิดในใจพลางร้องไห้พรั่งพรูออกมา

‘ตอนนี้เธอไม่เหลือใครแล้ว เธอตัวคนเดียวแล้ว แล้วเธอจะอยู่ไปทำไม’ วาดดาวคิดได้ดังนั้นเธอก็ค่อยๆมองลงไปยังผืนน้ำไหลเชี่ยวด้านล่างก่อนที่เธอจะค่อยๆยกขาขึ้นพาดบนราวสะพาน