LOGIN“พี่ ทำอะไรอะ” เสียงของเด็กชายคนหนึ่งดังขึ้น เด็กชายคนนี้อายุสิบสองปีและอยู่ในชุดนักเรียน เขามาพร้อมกับราวท่อพีวีซีสีฟ้าที่มีพวงมาลัยแขวนอยู่สองพวง เขาเอ่ยพูดขึ้นพลางสะกิดด้านหลังของวาดดาว
“อุ๊ย!” วาดดาวอุทานออกมาด้วยความรู้สึกตกใจพลางรีบเอาขาที่พาดราวสะพานอยู่กลับลงมาพลางรีบปาดเช็ดน้ำตา
“พี่จะฆ่าตัวตายเหรอ!” เด็กชายวัยสิบสองปีเอ่ยพูดด้วยความตื่นตกใจ
“เอ่อ...เอ่อ...คือ...ไม่ ไม่ใช่ ไม่ไช่ ไม่ต้องตกใจโวยวายไป พี่แค่...แค่ชมวิวเฉยๆ”
“เฮ้อพี่...ถึงผมยังเด็กแต่ผมก็ไม่ได้โง่นะ พี่ร้องไห้แถมทำท่าทางแบบนี้ เฮ้อ อย่าตายเลยพี่ ตายไปก็ไม่มีประโยชน์หรอก ทุกคนก็มีปัญหากันทั้งนั้น ดูผมดิ อายุแค่เนี่ย เลิกเรียนก็ต้องมาเดินขายพวงมาลัยเพราะบ้านจนอะ สู้พี่ ชีวิตมันต้องสู้ ผมยังสู้เลย เฮ้อ มืดแล้ว ไปก่อนนะ เดี๋ยวแม่ด่า” เด็กชายวัยสิบสองเอ่ยพูดด้วยรอยยิ้มพลางเดินผ่านวาดดาวไปก่อนที่จะหันหน้ากลับมา
“บ๊ายบาย! อย่าตายนะพี่! สู้ๆนะ!” เด็กชายวัยสิบสองเอ่ยพูดพลางโบกมือให้วาดดาวก่อนที่จะหันหน้ากลับไปแล้วเดินต่อไป
วาดดาวมองเด็กชายวัยสิบสองเดินจากไปอย่างอึ้งๆงงๆก่อนที่จะถอนหายใจออกมาพลางหัวเราะออกมาเบาๆ
‘เมื่อกี้เธอจะทำอะไรกัน...ถ้าเด็กคนนั้นไม่มาสะกิดเธอ เธอคงโดดลงไปแล้ว’ วาดดาวคิดในใจก่อนที่เธอจะมองไปที่แม่น้ำเบื้องล่าง
‘ใช่...ชีวิตมันต้องสู้ ปีนี้เธออายุยี่สิบเองจะมาตายแบบนี้เหรอ ไม่ได้’ วาดดาวคิดในใจก่อนที่เธอจะเช็ดน้ำตาออกจากใบหน้าพลางสูดลมหายใจเข้าปอดลึกๆแล้วเดินมุ่งหน้าเพื่อเดินทางกลับบ้านเช่าของเธอ
ในขณะที่สิงหาที่ตอนนี้เขาอยู่ในชุดนอน เขานอนเอามือก่ายหน้าผากอยู่บนเตียง เขานอนไม่หลับแล้วกำลังคิดถึงวาดดาว
‘เขาควรทำยังไง เขาควรไปง้อเธอไหม ไม่ เขาลั่นวาจาไปแล้ว จะไปง้อเธอทำไม เธอตบหน้าเขาแรงขนาดนี้ เขายังเจ็บไม่หาย หึ ช่างเธอดิ เลิกแล้วก็เลิกไป เฮ้อ....’ สิงหาคิดในใจพลางเอามือลงจากหน้าผากแล้วหลับตาลง.....แต่สักพักเขาก็ลุกขึ้นมานั่ง
‘แต่...ทำไม...เขารู้สึกไม่สบายใจเลยวะ รู้สึกผิดยังไงก็ไม่รู้ เฮ้อ...’ สิงหาคิดในใจพลางหยิบโทรศัพท์มือถือที่วางอยู่ที่โต๊ะหัวเตียงแล้วกดเข้าไปที่ชื่อของวาดดาวแล้วกำลังจะกดโทรออก.....
‘ไม่....เขาเป็นใคร แล้วเธอเป็นใคร เลิกแล้วก็เลิกโว้ย แค่...ผู้หญิงคนเดียว จะสนใจทำไม’ สิงหาคิดอย่างแน่วแน่ก่อนที่เขาจะปิดโทรศัพท์มือถือลงแล้วเอาวางไว้ที่เดิมก่อนที่จะล้มตัวลงนอนแล้วหลับตาลง....จนผล็อยหลับไปในที่สุด
หลังจากเหตุการณ์นี้วาดดาวกับสิงหาก็ไม่ได้เจอกันอีก วาดดาวตัดสินใจลาออกจากมหาวิทยาลัยแล้วไปเรียนที่มหาลัยวิทยาลัยรามคำแหงแทน ส่วนสิงหาเขาก็เรียนจบปริญญาตรีในปีนั้นพอดี
ห้าปีต่อมา
ตลอดระยะเวลาห้าปีที่ผ่านมา ชีวิตของแต่ละคนคงมีความเปลี่ยนแปลงไปไม่มากก็น้อย รวมถึงชีวิตของวาดดาวกับสิงหาด้วย สำหรับวาดดาวปัจจุบันเธอคือหญิงสาววัยยี่สิบห้าปี เธอเติบโตเป็นหญิงสาวเต็มตัว
วาดดาวเรียนจบปริญญาตรีในสาขาวิชาบริหารธุรกิจและที่ผ่านมาเธอทำอาชีพเป็นแม่ค้าออนไลน์ที่ขายของตามกระแสทุกอย่างจนสามารถส่งตัวเองจนเรียนจบแล้วสามารถซื้อที่อยู่อาศัยอย่างคอนโดเป็นของตัวเองได้ ปัจจุบันเธออาศัยอยู่ที่คอนโดสวยงามกลางเมืองที่เธอซื้อด้วยเงินสดและมีเงินเหลือเก็บจำนวนหลักล้านบาทแต่ตอนนี้วาดดาวไม่ได้ขายของออนไลน์แล้วเพราะช่วงที่ผ่านมาเศรษฐกิจไม่ค่อยดี กำลังซื้อก็น้อยลงทำให้รายได้ของเธอน้อยลงไปด้วย เธอจึงคิดหางานประจำทำและแน่นอนเธอก็ได้งานประจำทำเป็นที่เรียบร้อยแล้ว สถานภาพปัจจุบันของวาดดาวคือโสด เธอโสดมาตลอดตั้งแต่เลิกกับสิงหาเพราะเธอเข็ดขยาดกับความรักแม้ว่าจะมีคนเข้ามาจีบเธออยู่เรื่อยๆก็ตาม
ในขณะที่สิงหา ตอนนี้เขาคือหนุ่มหล่อนักธุรกิจสุดฮอตโปรไฟล์ดีเยี่ยมวัยยี่สิบแปดปี หลังจากที่เขาเรียนจบปริญญาตรีเขาก็เดินทางไปเรียนต่อปริญญาโทที่ประเทศสหรัฐอเมริกาในสาขาวิชาการบริหารหลังจากเรียนจบเขาเดินทางกลับมายังประเทศไทยและเข้าทำงานในตำแหน่งประธานบริษัท ธนาจิวเวลรีแอนด์ไดมอนด์ จำกัด บริษัทอัญมณีเครื่องประดับระดับท็อปห้าของประเทศที่มีผลประกอบการระดับพันล้านต่อปี อันเป็นบริษัทที่เป็นมรดกตกทอดของครอบครัว อย่างที่รู้พ่อแม่ของสิงหาเสียชีวิตไปแล้วตั้งแต่ที่เขาอายุได้สิบขวบจากอุบัติเหตุและเขาเติบโตมาภายใต้การดูแลของป้าแท้ๆซึ่งเป็นพี่สาวของพ่อ ป้าของเขาคือคุณหญิงพรประภา ธนาจิระกุล ก่อนหน้านี้สิงหาอาศัยอยู่ที่บ้านของตระกูลธนาจิระกุลร่วมกับป้าและครอบครัวของป้าซึ่งมีสามีรวมถึงลูกๆของป้า แต่เมื่อเขาเข้าเรียนมหาวิทยาลัยเขาก็ย้ายออกมาอยู่คนเดียวที่คอนโดหรูที่เขาซื้อเองโดยได้รับอนุมัติจากป้าเพราะคอนโดอยู่ใกล้กับมหาวิทยาลัย
สิงหามีหุ้นในบริษัทธนาจิวเวลรีแอนด์ไดมอนด์ ซึ่งเขารับมรดกต่อมาจากพ่อห้าสิบเปอร์เซ็นคนละครึ่งกับคุณหญิงพรประภาป้าของเขา แต่เมื่อตอนที่เขายังเด็กยังไม่บรรลุนิติภาวะ คุณหญิงพรประภาเป็นคนดูแลบริษัทในฐานะประธานบริษัทและดูแลทรัพย์สินทุกอย่างแทนสิงหา เมื่อสิงหาบรรลุนิติภาวะแล้วเขาก็ได้รับมรดกและทรัพย์สินทุกอย่างอันเป็นสิทธิ์ขาดของเขา คุณหญิงพรประภาเห็นว่าสิงหาเติบโตเป็นผู้ใหญ่และพร้อมที่จะรับช่วงต่อบริษัทของครอบครัวแล้ว คุณหญิงพรประภาเองก็อยากมีเวลาพักอยากลดงานจึงลงจากตำแหน่งประธานบริษัทและให้สิงหาเข้ามาทำหน้าที่ประธานบริษัทต่อจากตัวเอง ส่วนลูกๆของคุณหญิงพรประภาสองคนซึ่งเป็นผู้ชายหนึ่งคนและผู้หญิงอีกหนึ่งคนทั้งคู่มีอายุมากกว่าสิงหา ทั้งคู่ยินดีที่จะให้สิงหาขึ้นเป็นประธานบริษัทธนาจิวเวลรีแอนด์ไดมอนด์เพราะทั้งคู่ก็มีงานมีบริษัทของครอบครัวที่ต้องรับผิดชอบกันอยู่แล้ว ปัจจุบันสิงหาอาศัยอยู่คนเดียวที่คอนโดหรูใจกลางเมืองที่เขาเพิ่งจะซื้อใหม่หลังจากกลับมาจากต่างประเทศ สถานภาพปัจจุบันของสิงหาคือโสดเพราะเขามัวแต่หมกมุ่นกับการทำงานในตำแหน่งประธานบริษัทที่เขาได้รับมาไม่นานซึ่งเขาอยากทำให้ดีที่สุดแม้คุณหญิงพรประภาป้าของเขาจะพยายามแนะนำสาวๆมาให้ก็ตามแต่เขาก็ปฏิเสธตลอด......ทั้งหมดคือเรื่องราวชีวิตคร่าวๆของสิงหาและวาดดาวตลอดห้าปีจนมาถึงปัจจุบัน.....
บทที่ 9“ทำไม คุณอยากมีปัญหากับผมหรือไง” สิงหาเอ่ยพูดพลางมองหน้าพิพัฒน์ด้วยสายตาเหี้ยมเกรียม ชายหนุ่มสองคนนี้ขนาดร่างกายและสัดส่วนไม่ต่างกันมากเพียงแต่สิงหาส่วนสูงมากกว่าพิพัฒน์เล็กน้อย พิพัฒน์ที่เห็นสิงหาจ้องมองเขาด้วยสายตาแบบนั้นจากที่เขากำลังเดือดดาลเขาก็เกิดความรู้สึกหวั่นไหวหวั่นเกรงขึ้นมาเพราะเขาก็แค่พนักงานคนหนึ่งเท่านั้น ก่อนที่พิพัฒน์จะสงบสติอารมณ์และเอ่ยพูด“แต่...ท่านประธานควรจะแยกแยะเรื่องงานกับเรื่องส่วนตัวนะครับ ผมกับน้องวาด....”“ไสหัวไปถ้าไม่อยากโดนไล่ออก แล้วอย่ามายุ่งกับผู้หญิงคนนี้อีก ก่อนที่ผมจะหมดความอดทน” สิงหาเอ่ยพูดตัดบทพิพัฒน์ขึ้นด้วยน้ำเสียงเข้มและเยือกเย็นพลางมองจ้องหน้าพิพัฒน์อย่างเหี้ยมเกรียม พิพัฒน์เห็นแบบนั้นเขาก็กลืนน้ำลายลงคอก่อนที่จะยอมเดินออกไปจากห้องทำงาน พิพัฒน์เดินออกไปแล้วคงเหลือแต่สิงหากับวาดดาว วาดดาวทำท่าจะเดินออกไปแต่สิงหาจับมือของเธอเอาไว้ซะก่อนแล้วจับจูงมือของเธอพาเดินออกไป“นี่คุณ คุณสิงหา....จะพาฉันไปไหน” วาดดาวเอ่ยพูดพลางเดินตามสิงหาไปอย่างเลี่ยงไม่ได้เพราะเขาจับจูงมือของเธอไว้แน่นสิงหาไม่ตอบคำถามวาดดาวเขาจับจูงมือของวาดดาวพาเดินมาที่ห้
ช่วงเย็นที่บริษัทธนาจิวเวลรีแอนด์ไดมอนด์ จำกัดเวลานี้เป็นเวลาเลิกงาน พนักงานทุกคนต่างทยอยกันเดินทางกลับบ้าน วาดดาวก็เช่นกันเธอเดินทางกลับคอนโดห้องพักของเธอด้วยรถประจำทาง ถึงเธอจะมีเงินพอที่จะซื้อรถยนต์ได้แต่เธอก็ตัดสินใจยังไม่ซื้อเพราะเธอขับรถไม่เป็นและยังไม่มีเวลาไปเรียนขับรถด้วย ในขณะที่สิงหาเขายังมีงานที่ต้องไปคุยกับลูกค้าคนสำคัญต่อเวลาผ่านไปจนถึงช่วงค่ำตอนนี้สิงหาอยู่ที่คอนโดหรูของเขาหลังจากที่เขากลับมาจากการทำงานพูดคุยกับลูกค้าคนสำคัญ ตอนนี้สิงหานั่งถอนหายใจอยู่ที่โต๊ะทำงานภายในห้องทำงานที่คอนโดของเขา สิงหานั่งพักผ่อนถอนหายใจออกมาพลางคิดถึงวาดดาวขึ้นมา‘วาด...วาดดาว...ไม่เจอกันหลายปี เธอเปลี่ยนไปมาก เปลี่ยนไปมากจริงๆ....จากคนที่ขี้อายอ่อนโยนเรียบร้อย ตอนนี้เธอกลายเป็นสาวเปรี้ยว สวย...เซ็กซี่แถมยังกล้ามากขึ้นกว่าเดิมมาก เธอ...เหมือนตั้งใจเข้ามายั่วยวนเขาทั้งที่เมื่อก่อนเธอหวงเนื้อหวงตัวจะตาย เธอต้องการอะไร...หรือว่า...เธอต้องการแก้แค้นเขาในสิ่งที่เขาเคยทำกับเธอ...เรื่องในอดีต เรื่องในอดีตถึงลึกๆเขาจะแอบรู้สึกผิดแต่....เรื่องมันก็จบไปแล้ว แต่ถ้าเธอทำแบบนี้เพราะต้องการแก้แค้นเขา
บทที่ 7แน่นอนทักทายกันแบบนี้ สิงหากับปกฉัตรเขาทั้งสองคนรู้จักกันมาก่อน ปกฉัตรเป็นรุ่นน้องที่โรงเรียนมัธยมของสิงหาและทั้งสองคนไม่ค่อยชอบหน้ากันสักเท่าไรเพราะไม่ถูกชะตากันและเคยจีบผู้หญิงคนเดียวกันมาก่อนจนสุดท้ายผู้หญิงที่ทั้งสองคนจีบก็เททั้งสองคนไปคบกับผู้ชายอีกคนหนึ่ง ถึงสิงหากับปกฉัตรจะไม่ค่อยชอบหน้ากันแต่ก็พอพูดคุยกันได้“ว่างมาร้านผมด้วย” ปกฉัตรเอ่ยพูดกับสิงหาด้วยรอยยิ้มยียวน“เออ ทำไม ร้านนายไม่ต้อนรับฉันหรือไง” สิงหาที่ยืนอยู่ข้างๆวาดดาวเอ่ยพูดเสียงเข้มตอบกลับปกฉัตรไป“ต้อนรับสิครับ ผมต้อนรับลูกค้าทุกคนอยู่แล้วไม่เลือกปฏิบัติ”“เออดี อเมริกาโน่เย็นแก้วนึง” สิงหาเอ่ยพูดพลางมองหน้าปกฉัตรอย่างไม่สบอารมณ์ ในขณะที่วาดดาวเธอมองหน้าสิงหากับปกฉัตรสลับกันไปมา เธอจับสังเกตได้ว่าเหมือนสิงหากับปกฉัตรดูจะไม่ค่อยถูกกัน ‘หึ ลองหยั่งเชิงสิงหาดูดีกว่า ดูว่าเขาจะมีปฏิกิริยายังไงถ้าเธออ่อยผู้ชายคนนี้’ วาดดาวคิดในใจ“ขอบคุณนะคะสำหรับกาแฟแก้วใหม่ ลาเต้เย็นนะคะ” วาดดาวเอ่ยพูดกับปกฉัตรพลางส่งยิ้มหวานหยดไปให้ ในขณะที่สิงหาเขาก็มองวาดดาวที่ส่งยิ้มหวานให้ปกฉัตรด้วยความรู้สึกหงุดหงิดอยู่ลึกๆแต่เขาก็ทำทีท่
บทที่ 6ตอนนี้วาดดาวเธอกำลังเก็บของเพื่อลงไปพักเที่ยง ในขณะที่พนักงานคนอื่นต่างก็ทยอยลงไปพักเที่ยงกันเกือบหมด ตอนนี้เหลือแค่วาดดาวกับพนักงานชายคนหนึ่ง พนักงานชายคนนี้ชื่อ พัฒน์ หรือ พิพัฒน์ เขาทำงานที่นี่มาสามปีและอายุมากกว่าวาดดาวสามปี พิพัฒน์นั่งทำงานอยู่ด้านหลังของวาดดาว โต๊ะทำงานของทั้งสองคนอยู่ห่างกันสามแถว พิพัฒน์รู้สึกสนใจพนักงานน้องใหม่อย่างวาดดาวเขาจึงตัดสินใจเดินเข้าไปหาเธอขณะที่เธอยืนอยู่ที่โต๊ะทำงาน“สวัสดีครับ ผมพัฒน์นะครับ คุณ...”“อ๋อ ฉันวาด วาดดาวค่ะ”“คุณเพิ่งมาทำงานที่นี่ใช่ไหม ผมไม่เคยเห็นหน้า”“ใช่ ฉันเพิ่งมาทำงานที่นี่วันแรกค่ะ”ในขณะที่วาดดาวยืนคุยอยู่กับพิพัฒน์ สิงหาก็เดินออกมาจากห้องทำงานหลังจากที่เข้าประชุมในช่วงเช้า สิงหากำลังจะไปพักเที่ยงเช่นกัน เขาเดินผ่านมาที่แผนกการตลาดแล้วมองผ่านกระจกห้องใสไปเห็นวาดดาวกำลังยืนคุยอยู่กับพนักงานชาย สิงหายืนมองพลางกำมือไว้แน่นโดยไม่รู้ตัว ในขณะที่วาดดาวกับพิพัฒน์ทั้งสองคนไม่เห็นสิงหา กลับมาที่วาดดาวกับพิพัฒน์“คุณน่าจะอายุน้อยกว่าผมใช่ไหม ผมอายุยี่สิบแปด”“อ๋อ ค่ะ ฉันยี่สิบห้า”“เอ่อ งั้นผมขอเรียกแทนตัวเองว่าพี่นะ”“อ๋อได้ค
บทที่ 5วาดดาวสูดลมหายใจเข้าพลางพยายามตั้งสติก่อนที่เธอจะเบี่ยงตัวเดินหลบไปอีกทางแต่สิงหาเขากลับขยับเลื่อนตัวมายืนดักหน้าของเธอเอาไว้ ตอนนี้ทั้งคู่ยืนอยู่ห่างกันไม่ถึงก้าวพลางมองหน้าสบตากัน วาดดาวก้าวถอยหลังออกมาหนึ่งก้าวพลางถอนหายใจออกมาแล้วหันหน้ามองไปด้านข้าง ในขณะที่สิงหาเขายังคงมองจ้องหน้าวาดดาว“หึ ไม่เจอกันห้าปี เธอกลายเป็นพนักงานบริษัทพี่ เอ่อ...ไม่สิ บริษัทฉัน” สิงหาเอ่ยพูดพลางยกยิ้มมุมปาก ในขณะที่วาดดาวเธอถอนหายใจพลางหันหน้ากลับมามองหน้าสิงหา เธอใช้ความคิดอยู่ครู่หนึ่ง...ก่อนที่จะเอ่ยพูดตอบกลับไป“ท่านประธานพูดอะไรคะ ฉันไม่เข้าใจ เราเคย....รู้จักกันเหรอคะ” วาดดาวเอ่ยตอบกลับไปพลางยกยิ้มมุมปากเช่นกัน“หึ” สิงหาสบถออกมาในลำคอก่อนที่จะก้าวขาเดินเข้าหาวาดดาวไปหนึ่งก้าวพลางยื่นหน้าเข้าไปใกล้กับใบหน้าของวาดดาว ตอนนี้ใบหน้าของทั้งคู่อยู่ห่างกันแค่คืบเดียว ในขณะที่วาดดาวเธอเชิดหน้าขึ้นอย่างไม่เกรงกลัวพลางมองหน้าสิงหาแล้วยกยิ้มมุมปาก สิงหาแอบอึ้งไปเล็กน้อยกับท่าทางของวาดดาวแต่เขาก็ยังคงไม่ถอยห่างออกไปจากเธอ“อย่าคิดว่าฉันจำเธอไม่ได้” สิงหาเอ่ยพูด“คุณคงจำคนผิด”“หึ” สิงหาผละใบหน้าออกม
ที่บริษัทธนาจิวเวลรีแอนด์ไดมอนด์ จำกัดวันนี้เป็นวันที่วาดดาวเริ่มทำงานวันแรกหลังจากที่เธอได้งานประจำทำ เธอได้รับเลือกเข้าทำงานที่บริษัทธนาจิวเวลรีแอนด์ไดมอนด์ จำกัด ในตำแหน่งพนักงานการตลาด หัวหน้าแผนกการตลาดพาเธอเดินดูรอบๆแผนกและแนะนำห้องต่างๆและสิ่งต่างๆที่เธอต้องรู้เกี่ยวกับบริษัทก่อนที่จะกลับมาที่ห้องทำงานและตอนนี้วาดดาวกำลังนั่งทำงานอยู่ที่โต๊ะทำงานของเธอ เธอเรียนรู้งานจากผู้จัดการได้ไวและแทบไม่มีปัญหาอะไรในการทำงาน ในขณะที่พนักงานบางส่วนก็ทำงานกันไปพลางพูดคุยกันไป จนเวลาผ่านไปสักพัก“ท่านประธานมาแล้ว ตั้งใจทำงานกันหน่อย อย่ามัวแต่คุยกัน” เสียงของกรกนกหญิงสาววัยกลางคนหัวหน้าแผนกการตลาดเอ่ยพูดขึ้นในขณะที่นั่งอยู่ที่หน้าจอคอมพิวเตอร์ที่โต๊ะทำงาน พนักงานทุกคนของแผนกจึงเงียบเสียงลง“นี่เธอรู้ไหมว่าท่านประธานหล่อมากนะ ฮอตมากด้วย” พนักงานหญิงที่ชื่อโบว์ซึ่งนั่งอยู่ไม่ไกลจากวาดดาวเอ่ยพูดซุบซิบขึ้นกับพนักงานหญิงอีกคนที่นั่งข้างกันที่ชื่อว่าฟ้า“เหรอ ฉันเพิ่งเข้ามาทำงานได้ไม่นานยังไม่เคยเห็นท่านประธานตัวจริงเลย เคยเห็นแต่ในภาพแต่เคยได้ยินว่าท่านดุมาก” ฟ้าเอ่ยพูดกับโบว์ที่นั่งข้างกันเสียง




![เพลิงแค้นเจ้าสาวผิดตัว [Love Drama 18+]](https://www.goodnovel.com/pcdist/src/assets/images/book/43949cad-default_cover.png)


