บทที่ 7

บทที่ 7

แน่นอนทักทายกันแบบนี้ สิงหากับปกฉัตรเขาทั้งสองคนรู้จักกันมาก่อน ปกฉัตรเป็นรุ่นน้องที่โรงเรียนมัธยมของสิงหาและทั้งสองคนไม่ค่อยชอบหน้ากันสักเท่าไรเพราะไม่ถูกชะตากันและเคยจีบผู้หญิงคนเดียวกันมาก่อนจนสุดท้ายผู้หญิงที่ทั้งสองคนจีบก็เททั้งสองคนไปคบกับผู้ชายอีกคนหนึ่ง ถึงสิงหากับปกฉัตรจะไม่ค่อยชอบหน้ากันแต่ก็พอพูดคุยกันได้

“ว่างมาร้านผมด้วย” ปกฉัตรเอ่ยพูดกับสิงหาด้วยรอยยิ้มยียวน

“เออ ทำไม ร้านนายไม่ต้อนรับฉันหรือไง” สิงหาที่ยืนอยู่ข้างๆวาดดาวเอ่ยพูดเสียงเข้มตอบกลับปกฉัตรไป

“ต้อนรับสิครับ ผมต้อนรับลูกค้าทุกคนอยู่แล้วไม่เลือกปฏิบัติ”

“เออดี อเมริกาโน่เย็นแก้วนึง” สิงหาเอ่ยพูดพลางมองหน้าปกฉัตรอย่างไม่สบอารมณ์ ในขณะที่วาดดาวเธอมองหน้าสิงหากับปกฉัตรสลับกันไปมา เธอจับสังเกตได้ว่าเหมือนสิงหากับปกฉัตรดูจะไม่ค่อยถูกกัน ‘หึ ลองหยั่งเชิงสิงหาดูดีกว่า ดูว่าเขาจะมีปฏิกิริยายังไงถ้าเธออ่อยผู้ชายคนนี้’ วาดดาวคิดในใจ

“ขอบคุณนะคะสำหรับกาแฟแก้วใหม่ ลาเต้เย็นนะคะ” วาดดาวเอ่ยพูดกับปกฉัตรพลางส่งยิ้มหวานหยดไปให้ ในขณะที่สิงหาเขาก็มองวาดดาวที่ส่งยิ้มหวานให้ปกฉัตรด้วยความรู้สึกหงุดหงิดอยู่ลึกๆแต่เขาก็ทำทีท่าว่าไม่สนใจ

“ครับ รอสักครู่นะครับ” ปกฉัตรก็ตอบรับวาดดาวด้วยรอยยิ้มเช่นกันก่อนที่จะลงมือทำกาแฟ ส่วนวาดดาวเธอเดินไปนั่งรอที่โต๊ะที่อยู่ไม่ไกลจากเคาน์เตอร์กาแฟ สิงหาเห็นแบบนั้นเขาก็เดินมานั่งลงที่โต๊ะเดียวกันกับวาดดาว เขาเลื่อนเก้าอี้นั่งลงตรงข้ามกับเธอ ทั้งสองคนมองหน้ากันชั่วครู่...ก่อนที่วาดดาวจะผละสายตาจากสิงหาไปมองปกฉัตร สิงหาแอบรู้สึกหงุดหงิดอยู่ในใจลึกๆ จนเวลาผ่านไปสักครู่.....

“กาแฟมาแล้วครับ นี่ครับ” ปกฉัตรเอ่ยพูดพลางเดินถือกาแฟมาวางไว้บนโต๊ะตรงหน้าวาดดาวกับสิงหา

“ขอบคุณค่ะ” วาดดาวเอ่ยพูดพลางแย้มยิ้มให้ปกฉัตรแล้วหยิบแก้วกาแฟที่วางอยู่บนโต๊ะตรงหน้าขึ้นมาดื่ม

“โอ้โฮ้ อร่อยจังเลยค่ะ” วาดดาวเอ่ยพูดด้วยรอยยิ้มอย่างตื่นเต้น

“ขอบคุณครับ” ปกฉัตรที่ยืนอยู่ข้างๆวาดดาวตอบกลับไปด้วยรอยยิ้มเช่นกัน ในขณะที่สิงหาเขามองท่าทางของวาดดาวกับปกฉัตรด้วยความรู้สึกไม่พอใจ...ก่อนที่เขาจะคว้าแก้วกาแฟอเมริกาโน่เย็นขึ้นมาดื่มเพื่อดับความร้อนรุ่มในใจ สิงหามองวาดดาวกับปกฉัตรยิ้มให้กัน ‘หมั่นไส้โว้ย ไม่เห็นหัวเขาเลยหรือไงว่ะ ทนไม่ไหวแล้วโว้ย’ สิงหาคิดในใจก่อนที่จะตัดสินใจเอ่ยพูด

“ใกล้ได้เวลางานแล้ว เธอตามไปคุยกับฉันที่ห้องทำงานด้วย” สิงหาเอ่ยพูดพลางลุกขึ้นยืนแล้วหยิบกระเป๋าเงินออกมาจากเสื้อสูทพลางหยิบแบงค์พันวางไว้ที่โต๊ะ แล้วเดินออกไปจากร้านทันทีโดยที่ไม่ได้หยิบแก้วกาแฟอเมริกาโน่เย็นของตัวเองไปด้วย

“อ้าว” ปกฉัตรเดินไปหยิบแบงค์พันบนโต๊ะกาแฟที่สิงหาวางไว้

“อ้าว ไปซะแล้ว เงินทอนก็ไม่เอา เฮ้อ อะไรของเขา” ปกฉัตรเอ่ยพูดพลางมองตามหลังสิงหาที่เดินออกไป ในขณะที่วาดดาวเธอแอบยกยิ้มมุมปากพลางมองตามสิงหาไป ‘หึ อาการแบบนี้ หึงฉันล่ะสิ เธอคบกับเขามาก่อน เวลาเขาหึงเป็นยังไง ทำไมเธอจะไม่รู้’ วาดดาวคิดในใจ ในขณะที่ปกฉัตรเขาก็หันกลับมาหาวาดดาวที่นั่งอยู่ที่โต๊ะ

“เอ่อ ผมยังไม่ได้แนะนำตัวเลย ผม ปก ปกฉัตร นะครับ เรียกผมว่าปกเฉยๆก็ได้ ผมเป็นเจ้าของร้านกาแฟนี้ครับ”

“ค่ะ ฉัน วาด วาดดาวค่ะ เรียกฉันว่าวาดเฉยๆก็ได้”

“ครับคุณวาด แล้วคุณวาดทำงานที่บริษัทเขา เอ่อ ผมหมายถึงคุณสิงหาเหรอครับ”

“อ๋อค่ะ ฉันเป็นพนักงานบริษัทเขา แล้วคุณ...คุณปกรู้จักเขาด้วยเหรอคะเห็นคุยกันเหมือนรู้จักกันมาก่อน”

“ครับ เขาเป็นรุ่นพี่ที่โรงเรียนมัธยม เราเรียนโรงเรียนเดียวกันครับแต่ไม่ค่อยถูกกันหรอกครับเพราะตอนเรียนอยู่ที่โรงเรียนเราเคยจีบผู้หญิงคนเดียวกัน ฮ่าฮ่าๆ แต่ผมไม่คิดอะไรมากนะ คุยกับเขาได้สบายเพราะเรื่องมันก็นานแล้ว”

“อ๋อ...ค่ะ...” วาดดาวตอบรับด้วยรอยยิ้มก่อนที่เธอจะก้มมองดูนาฬิกาที่โทรศัพท์มือถือ

“ใกล้ได้เวลาเข้างานแล้ว งั้น...ฉันขอตัวก่อนนะคะ” วาดดาวเอ่ยพูดพลางถือแก้วกาแฟและกระเป๋าสะพายส่วนตัวพลางลุกขึ้นยืน

“อ๋อครับ” ปกฉัตรเอ่ยพูดด้วยรอยยิ้มก่อนที่วาดดาวจะเดินผ่านปกฉัตรไปแล้วเปิดประตูเดินออกไปจากร้าน ส่วนปกฉัตรเขาก็มองตามวาดดาวพลางยิ้มตาหยีออกมา ‘เฮ้อ....เธอทั้งสวยทั้งน่ารัก....อยากจีบนะ...อยากขอคอนแทรค...แต่ใจยังไม่กล้าพอ เฮ้อ...’ ปกฉัตรคิดในใจพลางถอนหายใจออกมา

ในขณะที่วาดดาวเธอเดินกลับมาที่บริษัทพลางเดินไปยังโต๊ะทำงานของเธอ วาดดาววางกาแฟลาเต้เย็นของเธอลงบนโต๊ะแล้วเก็บกระเป๋าส่วนตัวไว้ในลิ้นชักใต้โต๊ะพลางล็อกกุญแจไว้ก่อนที่เธอจะเดินไปยังห้องทำงานของประธานบริษัทอย่างสิงหาที่อยู่ไม่ไกลจากแผนกการตลาดตามคำสั่งของเขาที่ร้านกาแฟ

ก๊อกๆ ก๊อกๆ

วาดดาวเคาะห้องทำงานของสิงหาเพราะเห็นว่าที่หน้าห้องทำงานของเขาซึ่งปกติจะมีปกรณ์เลขาของเขานั่งอยู่แต่ตอนนี้ไม่มีใครนั่งอยู่เพราะสิงหาใช้ให้ปกรณ์เลขาของเขาไปทำธุระ

“เข้ามา” สิงหาที่ยืนกอดอกอยู่ที่หน้าโต๊ะทำงานเอ่ยพูดขึ้น เขาคิดว่าต้องเป็นวาดดาวแน่นอน

วาดดาวเปิดประตูเข้าไปในห้องพลางปิดประตูแล้วเดินไปยืนอยู่ตรงหน้าสิงหา สิงหาเห็นแบบนั้นเขาก็เดินเข้ามาพลางจับต้นแขนของวาดดาวไว้ทั้งสองข้างพลางมองจ้องหน้าเธอ

“เธอกำลังทำอะไรวาดดาว แล้วไปรู้จักไอ้ปกตั้งแต่เมื่อไร ยิ้มหวานให้มันซะขนาดนั้นคงรู้จักกันมานานแล้วใช่ไหม”

“หึ อะไรของคุณ ไม่สิ เวลางาน อะไรของท่านประธานคะ” วาดดาวเอ่ยพูดพลางสะบัดแขนออกจากการจับของสิงหา

“บอกมา อย่ามาเล่นลิ้น” สิงหาจับต้นแขนของวาดดาวทั้งสองข้างอีกครั้งพลางเอ่ยถามเธออย่างจริงจัง

“เฮ้อ...ฉันก็ทำงานแล้วก็พักกลางวันแล้วก็ไปกินข้าวแล้วก็ไปซื้อกาแฟแล้วก็รู้จักกับคุณปกที่ร้านกาแฟเมื่อกี้นี้ ทำไมเหรอคะ ท่านประธานเป็นอะไรเหรอคะ” วาดดาวเอ่ยตอบกลับไปอย่างยียวนพลางมองหน้าสิงหาด้วยสายตายั่วยวน สิงหาเกิดความรู้สึกประหม่าพลางหัวใจเต้นแรงขึ้นมา ก่อนที่วาดดาวจะแสยะยิ้มมุมปากแล้วผละออกมาจากการจับของสิงหาพลางกอดอก

“ท่านประธานทำเหมือนกำลังหึงฉันเลย หึ” วาดดาวยิ้มเยาะก่อนที่เธอจะหันหลังแล้วกำลังจะเดินออกไป ในขณะที่สิงหาเขากำลังอึ้ง ‘เขาไม่เคยรู้สึกเสียหน้าแล้วก็หัวเสียแบบนี้มาก่อนเลย’ สิงหาคิดในใจก่อนที่จะตัดสินใจเดินไปจับเข้าที่ข้อมือของวาดดาวจนวาดดาวหันหน้ากลับมา

“รั้งฉัน...รั้งฉันไว้เหรอคะ คุณ....อยากได้ฉันเหรอ หึ” วาดดาวเอ่ยพูดพลางสะบัดข้อมือที่สิงหาจับอยู่ออก

“ถ้าอยากได้ฉันก็ต้องพยายามหน่อย หึ” วาดดาวเอ่ยพูดพลางแสยะยิ้มมุมปากให้สิงหาก่อนที่เธอจะหันหน้ากลับไปแล้วเดินออกไปจากห้องทำงานของสิงหาด้วยความรู้สึกสะใจ ‘นี่แค่วันแรกนะ ฉันก็อยากจะรู้เหมือนกันว่าคนอีโก้สูงเฉียดฟ้าอย่างคุณ จะอดทนได้นานแค่ไหน หึ’ วาดดาวคิดในใจพลางยกยิ้มมุมปากแล้วเดินต่อไป

“เธอ...วาดดาว” สิงหาเอ่ยพูดออกมาพลางมองตามหลังวาดดาวแล้วกำหมัดไว้แน่น แล้วหันหน้ากลับไปเท้ามือทั้งสองข้างค้ำยันลงบนโต๊ะทำงานพลางส่ายหัวอย่างต้องการตั้งสติ ‘ทำไมเขาต้องมาหัวเสียเพราะผู้หญิงคนนี้ด้วย ที่ผ่านมา...ถึงจะไม่ได้เจอกัน แต่ภาพวันที่เขาเลิกกับเธอก็มักจะคอยกวนใจเขาอยู่ตลอด เธอ...คอยวนเวียนอยู่ในหัวกวนใจเขาตลอด ทำไมกัน เฮ้อ....’ สิงหาคิดในใจพลางถอนหายใจออกมาก่อนที่เขาจะยืนตัวตรงพลางเอามือเท้าเอว

‘ไม่...เขาต้องไม่หัวเสียเพราะผู้หญิงคนนี้อีก....’ สิงหาคิดในใจพลางตั้งสติแล้วเดินไปนั่งลงที่โต๊ะทำงานพลางนั่งทำงานของเขาต่อ