Share

Chapter TWO

last update publish date: 2026-02-06 17:28:19

"ughh...ummm" I'm moaning like someone was eating me down there.

Panaginip bato? Dera you maniac, is this a wet dream? Oh got help me.

"Shit, you smell so fucking good baby." Someone said, while I feel his tongue circling and thrusting in my pussy. 

As I slowly opened my eyes, nagulat ako ng madatnan ko ang lalaki na kinakain na ang pagka babae ko.

Honestly I feel like my soul was taken away from me. I think my hangover was gone because of this shameless scene.

Ang mga hita ko ngayon ay naka bukaka na, agad nya namang inangat ang kanyang mukha, and there he was, a hondsome freaking man ang agad na bumungad sa akin while linking his hands.

"W-what are you doing?." 

"Eating you? And finally you're awake so we can start fucking now." He stripped my dress and he threw it away like it was a kind of trash.

"Wai-wait!." He didn't listen to me, agad nyang inalis ang bra ko and he immediately cup my breast. 

"So damn big, and mine." He mumbled.

He started linking, sucking like a hungry baby and wants his mommy to feed him immediately.

I moaned softly. I try to resist but damn he grabs both of my hands pinning it above my head.

He dives into my neck, kissing and sucking it will definitely leave a mark. Taking my nipples in his mouth while swirling his tongue around.

He curls his finger inside me and my moan gets louder.

"Spread those legs, milaya." Ha said, bakit ko naman susundin sino ba sya? Tangina kasi bakit ba kasi ang rupok ko? Why would i Iet a stranger Touch me, kiss me, and suck me and the worst part is, he already sees my whole body, my whole soul. 

I'm such a pathetic girl.

I sighed softly. "Why would I?."

"Because you're mine now milaya and you can't do anything about it." He looks determined. "So spread those fucking legs milaya kong ayaw mo ako ang gumawa non." 

He ran the tip of his tongue along my slit, at agad na napaliyad ang likod ko dahil sa sarap. I don't deny it, that I like what he was doing to me right now.

He slid his hand under and grabbed my ass. "Spread those legs milaya." Agad ko namang sinunod ang gusto nito.

He smiled while caressing my ass. "Good girl."

He suddenly slid his two fingers inside me, focusing on my clit with his tongue, lapping all my juices like a hungry man.

Ungol lang ang tanging na gawa ko, dahil sa sarap na aking nararamdaman ngayon. 

I want more, I want him.

"Please....."

"Please what milaya? Tell me, you want more?." He looks at me teasingly.

I wanted to roll my eyes but I didn't do it because honestly I want him. "I want you, please fuck me sir." 

"Like this milaya."he pinched it.  Smelling it like it was his oxygen. "Say it again milaya, that you want me." 

His gaze locked on the movement of his fingers. Up, down, deep, circling when it reaches my clit teasingly.

"Ughh... I said I want you! I fucking want you! So fuck me hard until I collapsed!."

"So demanding, I like that." He grab my head and let him devour my lips. He kiss me hungrily, suck my bottom lips while it bleeds. 

He removed his pants at ang bumungad sa akin ang tayong tayo nyang alaga. Is it normal to have a fucking dick like that? Bat parang braso ng bata?.

"Scared?." He chuckled. "Mag kakasya ba yan?." I nervously ask.

"Of course milaya, so spread widely your fucking legs." I follow what he said.

He slowly entered me, and damn it's so hurt a lot parang napunit ang pagka babae ko. There's a tear in my left eye. 

"A-ang sakit! Bakit ba kasi ang laki nyan!?." He kissed me on my forehead, my cheeks like he was trying to ease my pain.

"Fuck your Virgin?." He smiled widely like he won from the lottery. I didn't answer him because he already know okay? So what's the point of telling him?.

He didn't look at me, and that guy was really serious while entering my fucking pussy. Nang mapasok nya na ito ng buo ay agad na itong nag simulang bumayo.

Pabilis ito ng babilis, ang kaninang sakit at hapdi ay napalitan ng sarap.

"Ughh fuck....woman your mine." He thrust hard, deep and fast like he was running on a marathon and me? I was moaning so loud like someone chasing me with a knife.

"Ang sarap!! Sigi pa! Ibaon mopa!." Tangina ang sarap I want more, I want him.

"I'm going to come." He growls. His fingers digging on into my ass cheeks. " I'm going to fill this tight little pussy with my fucking seeds." 

"I'm coming too "  his thrusts becoming so fast so roug. "Take it, take all of this, baby ."

I scream as pleasure explodes through me my pussy clenching rhythmically around him. Milking every drop of his seed.

We both come together, his cock pulsing inside me as hot jets of cum flood my insides. I feel so full.

We both catching our breath. "Do you think we're done baby?. We're just getting started."  He smiled slyly.

"Wa-wait what? Are you insane?." 

"No I'm not, be ready your fucking ass baby cause I will be the only one to destroy it." 

Tinotoo nya nga ang kanyang mga sinabi. He fuck my pussy and ass endlessly na para bang wala ng bukas. He fuck me in different positions, different place in the room like, he fuck me in the bathroom, table, and through the wall.

I collapsed. Because of tiredness and my fucking legs turned into a jelly. He carried me into the bedroom.

He chuckled. "Damn your fucking mine, and who ever will take you away from me will face hell." Agad namang akong kinilabutan sa sinabi niya at agad ng nilamon ng dilim.

Continue to read this book for free
Scan code to download App

Latest chapter

  • I Am the CEO's Contracted Secretary (SPG)   CHAPTER 124

    Makapal pa rin ang puting usok na bumabalot sa buong archive nang pilit na binuksan ni Alex ang kanyang mga mata. Halos wala siyang makita sa paligid at bawat paghinga niya ay mabigat dahil sa usok na pumasok sa kanyang baga. Naririnig niya ang sunod-sunod na pag-ubo nina Lora at Ji Lian, habang si Jian naman ay patuloy na sumisigaw ng pangalan ni Dera. Nang unti-unti nang humupa ang usok ay mabilis na inilibot ni Alex ang kanyang paningin sa buong silid, umaasang makikita lamang niyang nakatayo si Dera sa isang sulok. Ngunit habang lumilipas ang bawat segundo ay mas lalo lamang siyang kinakabahan dahil wala na ito roon. Ang tanging naiwan sa sahig ay ang flashlight na hawak ni Dera ilang minuto lamang ang nakalipas."Dera!" malakas na sigaw ni Alex habang mabilis na tumakbo sa iba't ibang bahagi ng archive. Isa-isa niyang sinilip ang mga mesa, cabinet, at maging ang makitid na lagusan sa likuran, ngunit wala siyang nakitang kahit anong bakas nito. Hindi siya mapakali. Sa buong buhay

  • I Am the CEO's Contracted Secretary (SPG)   CHAPTER 123

    Walang sinuman ang nagsalita matapos lumitaw ang mukha ni Lucien Orpheus sa monitor. Ang dating malamig na hangin sa ilalim ng lihim na silid ay tila lalo pang bumigat habang nakatitig silang lahat sa lalaking nasa live camera feed. Kung si Adrian ay mukhang isang taong puno ng karanasan at talino, si Lucien naman ay kabaligtaran. Mas bata ito, mas kalmado, at may mga matang walang anumang emosyon. Hindi ito ngumingiti nang malawak, ngunit sapat na ang bahagyang pag-angat ng sulok ng kanyang labi upang maramdaman nilang isa itong taong kayang gumawa ng kahit ano nang hindi kinakain ng konsensya. "Akala ko... patay na siya." Halos pabulong na sabi ni Jian habang hindi inaalis ang tingin sa screen. Napansin ni Alex ang bahagyang panginginig ng kanyang mga kamay, bagay na ngayon lamang niya nakita mula nang makilala ito. Hindi madaling matakot si Jian, kaya kung ganito ang reaksyon niya, malinaw na mas mapanganib si Lucien kaysa sa inaakala nilang lahat. Napalingon si Dera kay Jian.

  • I Am the CEO's Contracted Secretary (SPG)   CHAPTER 122

    Ang mahinang ugong ng lumang computer ang tanging maririnig sa loob ng lihim na silid habang nakatitig ang lahat sa monitor. Walang nagsasalita dahil kahit hindi pa nagsisimula ang video ay ramdam na nila ang bigat ng kung ano mang katotohanang nakatago rito. Ang mga ilaw mula sa screen ay tumatama sa kanilang mga mukha habang dahan-dahang lumalabas ang lumang recording na mahigit dalawampung taon nang hindi nakikita ng sinuman. Nakahawak si Alex sa kamay ni Dera habang nakatayo sila sa harap ng monitor. Ramdam niya ang panginginig ng mga daliri nito at alam niyang hindi lamang ito dahil sa takot. Ito ay dahil sa pakiramdam na unti-unti nang bumabalik ang mga nawawalang bahagi ng kanyang buhay, mga bahagi na matagal na ipinagkait sa kanya. Sa kabilang banda naman ay tahimik na nakatayo si Jian. Hindi niya inaalis ang tingin sa screen, ngunit mababanaag sa kanyang mukha ang pag-aalala dahil mukhang alam na niya kung ano ang laman ng video. Pagkaraan ng ilang segundo ay tuluyan nang

  • I Am the CEO's Contracted Secretary (SPG)   CHAPTER 121

    Sa sandaling makita ni Dera ang lumang larawan na nakapaskil sa gitna ng lihim na silid, tila nawalan siya ng kakayahang huminga. Hindi niya agad narinig ang mga bulungan nina Alex, Ji Lian, at Lora dahil ang buong atensyon niya ay nakatuon lamang sa batang babaeng nakangiti sa litrato. Kahit kupas na ang kulay ng larawan at may mga bahagi na itong nasira dahil sa paglipas ng panahon, walang duda sa kanyang isip na siya ang batang iyon. Parehong mata. Parehong hugis ng mukha. Parehong ngiti na matagal na niyang hindi nakikita sa sarili niya. Pakiramdam niya ay parang may kung anong humigpit sa kanyang dibdib habang unti-unting bumabalik ang mga piraso ng alaala na matagal nang nakabaon sa pinakamalalim na bahagi ng kanyang isip.Habang nakatitig siya sa larawan ay nagsimulang lumitaw ang mga eksenang matagal na niyang nakalimutan. Naalala niya ang isang malaking hardin na puno ng puting bulaklak, ang tunog ng kanyang sariling tawanan habang tumatakbo sa ilalim ng araw, at ang isang ma

  • I Am the CEO's Contracted Secretary (SPG)   CHAPTER 120

    Nang sabihin ni Dera na hindi estranghero ang matandang babaeng nakita niya sa araw ng libing ni Jian, tila muling bumigat ang hangin sa paligid nila. Nakaharap sila sa lumang simbahan, ngunit sa sandaling iyon ay wala ni isa sa kanila ang nagmamadaling pumasok. Ang bawat isa ay nakatingin lamang kay Dera habang hinihintay ang susunod niyang sasabihin.Hindi dahil gusto nilang pilitin siya.Kundi dahil nakita nila ang takot sa kanyang mukha.Hindi ito ordinaryong pagkalito.Hindi rin ito simpleng alaala na biglang bumalik.Para itong isang katotohanang matagal nang nakabaon sa kanyang isip at ngayon lamang muling lumilitaw.Napahawak si Dera sa kanyang sentido habang pilit niyang inaalala ang lahat. Pakiramdam niya ay parang may mga piraso ng larawan na unti-unting nagdurugtong sa loob ng kanyang isip. Ang mga bagay na dati ay walang kahulugan ay nagsisimula nang magkaroon ng koneksyon."Naalala ko siya."Mahina niyang sabi."Pero hindi ko siya kilala bilang matandang babae."Napakuno

  • I Am the CEO's Contracted Secretary (SPG)   CHAPTER 119

    Habang mabilis na naghahanda ang grupo nina Alex upang bumiyahe patungo sa lumang simbahan, wala ni isa sa kanila ang nakakaalam na may mga pangyayaring nagaganap na roon sa mismong lugar na matagal nilang hinahanap. Ang simbahang minsang naging tahimik na bahagi ng kanilang nakaraan ay muli na namang naging sentro ng isang lihim na matagal nang nakabaon sa ilalim ng panahon.Ang dating banal at payapang lugar ay tila nilamon na ng katahimikan at pag-iisa. Ang mga lumang upuan ay natatakpan na ng makapal na alikabok, ang ilang bahagi ng kisame ay may mga bitak na dulot ng mga bagyo at taon ng kapabayaan, at ang mga makukulay na salamin sa bintana ay matagal nang nawalan ng dating kinang.Sa loob ng abandonadong simbahan ay nakatayo ang lalaking unang nakahanap sa kahon. Mahigpit niya itong hawak habang dahan-dahan siyang naglalakad palabas ng lumang confession room. Makikita sa kanyang mukha ang kasiyahang matagal niyang hinintay, dahil sa wakas ay nasa kanyang mga kamay na ang bagay

  • I Am the CEO's Contracted Secretary (SPG)   Chapter FIFTY

    Hindi pa man tuluyang nawawala ang bigat ng naunang pag-uusap ay muling nabalot ng tensyon ang hangin sa pagitan naming tatlo, dahil kahit sinubukan kong maglakad palayo ay hindi pa rin tumigil si Alex, at sa halip ay mas lalo pa siyang lumapit parang hindi siya handang tanggapin na tapos na ang la

  • I Am the CEO's Contracted Secretary (SPG)   Chapter FOURTY NINE

    Hindi ko inaasahan na sa isang simpleng araw na plano lang sana naming gawing normal yung tipong lalabas kami para mag-mall, bibili ng gamit ng mga bata, kakain sa labas, at kahit papaano ay makaranas ng konting pahinga mula sa araw-araw na routine ay biglang haharap sa akin ang isang bagay na mata

  • I Am the CEO's Contracted Secretary (SPG)   Chapter FOURTY EIGHT

    Hindi ko namalayan kung kailan eksaktong nagsimulang maging magaan ulit ang buhay ko, dahil sa loob ng dalawang taon ay unti-unti akong natutong bumangon mula sa sakit na iniwan ng nakaraan, at sa bawat araw na lumilipas ay mas nakikilala ko ang sarili ko bilang isang ina hindi lang ng isang bata k

  • I Am the CEO's Contracted Secretary (SPG)   Chapter FOURTY SEVEN

    Hindi ko akalain na may araw na gigising ako na parang wala nang natira sa mundo ko, dahil simula nang umalis si Dera ay pakiramdam ko ay hindi lang siya ang nawala kundi pati ang dahilan kung bakit ako bumabangon araw-araw, at kahit gaano ko pilitin ang sarili kong mag-focus sa trabaho, sa mga mee

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status