Chapter ONE

This day is anniversary namin ng fiancé ko.

Matagal akong nakatayo sa harap ng salamin, pinagmamasdan ang sarili ko na para bang may kailangang patunayan. Ilang beses kong inayos ang buhok ko, ilang beses kong pinunasan ang lipstick ko, at ilang beses kong sinabing sa sarili ko, this day has to be perfect.

Hindi lang dahil anniversary namin.

Kundi dahil gusto kong maramdaman na tama ang lahat ng desisyong ginawa ko.

Suot ko ang black floral strapless mini dress, simple pero elegante, sapat para ipakita ang kumpiyansa ko. May silver jewelry akong suot, sakto lang ang kinang, at black patent leather pumps na nagpahaba sa mga binti ko. Red lipstick, dark pero malinis ang makeup, yung klase ng ayos na hindi sobrang OA, pero hindi rin madaling kalimutan.

Damn,bulong ko sa sarili ko.

Excited akong makita ang reaksyon niya. Matagal na kaming hindi nagkakaroon ng oras para sa isa’t isa, busy, pagod, at laging may dahilan. Kaya ngayong gabi, gusto kong ipaalala sa kanya kung bakit ako ang pinili niyang pakasalan.

O iyon ang akala ko.

Pagdating ko sa harap ng condo niya, napangiti pa ako. Hawak ko ang mga pagkain na paborito niya, pinaghandaan ko pa talaga. Kinuha ko ang spare key na ibinigay niya sa akin noon pa, simbolo raw ng tiwala niya.

Tahimik kong binuksan ang pinto.

Sa una, katahimikan lang ang sumalubong sa akin. Pero habang papasok ako, may narinig akong tunog, mahina, putol-putol, pero malinaw ang ibig sabihin.

Napahinto ako.

“Yeah… like that…”

Nanlamig ang mga palad ko.

“Faster—”

Bigla kong nakalimutan kung paano huminga. Unti-unting bumigat ang bawat hakbang ko papasok, parang may humihila pababa sa akin.

Nabitawan ko ang mga dala kong pagkain nang marinig ko ang boses niya.

Boses na hindi ko kailanman inakalang maririnig sa ganitong paraan.

“… ang sarap mo.”

Parang may pumutok sa loob ng dibdib ko.

Hindi ako umiyak.

Hindi ako sumigaw.

Tahimik lang akong lumakad papunta sa pintuan ng kwarto, at saka ko iyon binuksan nang buong lakas.

Doon ko sila nakita.

Magkasama. Magkalapit. N*******d at parehas na pawisan. Walang dapat ipaliwanag dahil malinaw na malinaw na ang lahat.

Sandaling hindi nila ako napansin. Pero nang may tumunog sa sahig, bigla silang napatingin sa direksyon ko.

Nanlaki ang mga mata niya.

“Der—let me explain!”

Mabilis niyang inilayo ang sarili niya sa babae, parang bigla siyang natauhan. Pero huli na. Masyado nang huli.

Isang malakas na sampal ang dumapo sa pisngi niya.

“You disgusting bastard!” sigaw ko habang sunod-sunod ang hampas ko sa kanya. Hindi ko na naramdaman ang sakit sa kamay ko, galit lang ang nangingibabaw.

Tumakbo ang babae palayo, sinusubukang makatakas, pero nahila ko ang buhok niya.

“Alam mong may fiancé siya!” nanginginig kong sabi. “Ganito ba kayo kababoy?”

“Dera, please stop!” galit na sigaw niya habang hinihila ako palayo.

Tinampal ko ang kamay niya at itinuro siya.

“Don’t you dare touch me you filthy bastard. Ikaw pa ang may ganang magalit? Ang kapal naman yata ng mukha mo noh? How dare you cheat on me?”

Tumahimik naman agad ito at nakayuko sa harap ko.

Ni hindi man lang nag salita, Walang paliwanag. Walang depensa.

Bigla siyang lumuhod sa harap ko, yakap ang mga tuhod ko na parang bata.

“Please… let me explain,” pabulong niyang sabi, nanginginig ang boses.

Napatawa ako ng mapait.

“Explain?” malamig kong sagot. “Sapat na ang nakita ko at ang mga nalaman ko. Tapos na tayo. Ayokong magpakasal sa isang baboy na katulad mo.”

Tinulak ko siya palayo.

Umiiyak siya at sinubukan pa sana akong habulin desperado na ang gago pero bahala sa diyan, pinili niya yan kaya mag dusa siya dahil wala na akong pakialam.

Pero wala akong naramdaman.

Hindi awa.

Hindi lungkot.

Hindi pagsisisi.

Iniwan ko siya roon. At hindi na ako lumingon.

---

Paglabas ko ng condo, saka lang bumigat ang katawan ko. Huminga ako nang malalim bago ko tinawagan si Lora.

“What now? Girl, bakit mukha kang walking disaster ngayon, anyare?”

“I called off the engagement,” sagot ko, masyadong kalmado para sa sitwasyon.

“Wait—what?!”

“Yes. I caught him cheating nah the right word to say is fucking another woman.”

Sandaling natahimik siya bago nagsalita ulit.

“Congrats. Bar?”

Napangiti ako.

“Bar,” sagot ko. “Let’s celebrate.”

---

Habang nasa loob ako ng taxi, nakatitig lang ako sa ilaw ng lungsod. Doon ko lang tuluyang naintindihan ang nararamdaman ko.

Hindi ako nasaktan.

Sa totoo lang, parang nabunutan pa ako ng tinik.

Ang engagement na ’yon, hindi kona man talaga ginusto yon. Desisyon iyon ng mga pamilyang mas mahalaga ang imahe kaysa kaligayahan ng sarili nilang mga anak.

Minahal ko siya, oo.

Pero hindi kailanman sapat ang pagmamahal para manatili sa isang taong kayang ipagpalit ka nang ganon lang.

Nang maka pasok na ako sa loob ng bar at agad akong sinalubong ng sobrang lakas na musika. The bass hit my chest like a punch, the lights flashing, people screaming, bodies swaying all around me. And for the first time tonight, I breathed. Really breathed.

I was dancing in the middle of the floor, eyes closed, letting the music and a little too much tequila guide my moves. No fiancé, no engagement, no rules just me. Free.

Then, someone matched my rhythm.

I opened my eyes. There he was. Tall, impossibly confident, with that kind of grin that somehow makes you roll your eyes and melt at the same time. Funny thing? He wasn’t arrogant. Just… annoyingly charming.

“Wow,” he shouted over the music. “What a beautiful woman. I wish you were mine.”

I arched an eyebrow, smirk tugging at my lips. “Nah, you can’t,” I said. “Why? Because you’re rich or because you think you can buy me?”

Bro, paawat kanaman. Kagagaling ko lang sa cheating and breaking an engagement tapos may lalandi sa akin agad? Tsk, ang ganda ko talaga.

He froze for a second. Then laughed loudly, unapologetic, like he knew he’d won a small victory.

“Ouch,” he said dramatically, clutching his chest. “Straight to the insults? Not even a ‘hi’? Harsh, lady.”

“Busy,” I said, waving my hands as if to shoo him off. “Celebrating. Don’t interrupt.”

He grinned. “Celebrating what? Birthday? Promotion? Or freedom from a relationship?”

I blinked. Okay, not bad. Slightly impressed. “Freedom,” I said coolly, pretending like it wasn’t a big deal.

He nodded as if he understood the weight of that word. Then raised his glass. “Then cheers to freedom.”

I almost laughed at how smooth he was. No gross flirting, no touchy moves, just… ridiculous confidence and a smile that made me want to roll my eyes and throw my drink at him at the same time.

“By the way,” he said, leaning in just enough for me to hear, “at least tell me your name before I start planning how to annoy you forever.”

“Dera,” I said, smirking.

“Dera,” he repeated, rolling the name on his tongue like it was candy. “Nice to meet you. I’m—”

“Wait,” I interrupted, raising my hand. “Not sure I’m in the market for strangers who talk like they wrote a cheesy rom-com script.”

He laughed again, louder this time. “Fair. But at least now you know I exist. Consider it… destiny, or maybe just really good luck.”

And in a night full of flashing lights, loud music, and reminders of heartbreak, a stranger reminded me how to laugh again, even if just for a second.

Sumasakit na ang ulo ko dahil sa dami ng aking ininum habang sya naman ay patuloy parin sa pag sasalita, parang hindi nga napapagod.

I tap his shoulder. "Hey I think I need to go to the bathroom." Agad namang itong tumayo.

"Samahan na kita?." He asked.

"Wag na, pero pag may nakita kang babae na nag hahanap sa akin sabihin mo umuwi na ako dahil ang tagal nya." Agad namang itong tumango.

Pasuray suray akong nag lalakad papuntang banyo dahil sa lumalabo na ang aking paningin. Nang marating ko iyon ay agad akong nag taka.

"Teka nga? Banyo bato? Eh bakit may kama?." Mahinang bulong ko. "Baka VIP sana all na lang."

Mag lalakad na sana ulit ako but when I see a man sitting on the couch staring at me like I commit murder.

Hindi ko masyadong maaninag ang mukha dahil sa labo na ng paningin ko at sinamahan pa talaga ng sakit sa ulo. Damn what an lucky day.

Tumayo ito at unting unting nag lalakad patungo sa akin, aatras na sana ako ng hinawakan nya ng mahigpit ang kamay ko.

" Where do you think your going woman." He ask me, when I look at his face I'm so shock kasi ang gwapo nya so unfair to others.

"Ahh, bathroom? Damn bro my head fucking hurts."

He chuckled. "You're not leaving here, until sunrise baby."

Hindi kona ito narinig dahil unti unti nakong nilalamon ng dilim.

"Yeah right I will fuck you later, sleep for now and I'll do the work." He mumbled while smirking.