登入CHAPTER 117 “Sir, hindi ko naman pwedeng pasukin ang apartment niya at basta na lang kunin mga gamit nila ni Young Master para ilipat sa Villa.” “At talagang sumasagot ka pa? Kung ang pagsagut-sagot mo na iyan sa akin, ay ginamit mo na para mag-isip ng paraan,” sermon nito sabay patay ng tawag. Kumusot ang ilong ni Rafael at napahilamos ng sariling palad sa mukha. Itong boss niya pagdating sa ibang bagay, matalino at rasyonal mag-isip. Pero kapag si Miss Jillian ang usapan ay kung hindi irasyonal at isip-bata ay nabobobo naman. Katulad ngayon, ang daming sermon sa kanya dahil hindi niya raw napapayag si Miss Jillian. Paanong naisip nito na mapapayag niya si Miss Jillian gayong ito nga hindi kaya.[JILLIAN] PAGKA-ALIS NG SUV, ay dumiretso si Jillian sa parking lot upang ilagay sana ang envelope na ibinigay sa kanya ni Rafael sa kotse niya. Ayaw niyang makita ng mga katrabaho niya dahil baka kung ano pang isipin ng mga ito. Bu
CHAPTER 116 Naunang bumaba si Madam Imelda. Bakas sa mukha nito ang eksaytment. "Halika, apo bilis!" Magkahawak-kamay sila ni Kai nang bumaba sa SUV. Napansin niya si Secretary Rafael sa front door ng bahay. Yumuko ito ng bahagya nang makalapit sila at bumati. "Madam, Miss Jillian, Young Master." "Hello po, Uncle Rafael," sabi naman ni Kai. "Sir Rafael--' "Rafael na lang, Miss Jillian. Amo ko po kayo," magalang nitong wika sa kanya. Napanguso naman si Jillian dahil hindi siya sanay. "Rafael, thank you for your hardwork," wika ni Madam Imelda. "Trabaho ko po ito, Madam." Kapagkuwan ay may inabot ito sa kanya na envelope. "Miss Jillian, inilipat na po ni Sir Zacharias ang villa na ito sa pangalan niyo. Sa inyo na po ang bahay na ito. Nandyan po sa envelope ang titulo at ilan pang dokumento. Nakasulat din po sa maliit na papel ang passcode nitong smartlock. Kumpleto na rin po ang mga gamit—appliances, bed
CHAPTER 115 "Sinungalin ka! Hindi ako iiwan ni Jander. Hindi siya katulad mo na masamang anak!" Wala pa rin siyang emosyon nang sumagot. "Oo na. Ako na ang masamang anak at si Kuya ang mabait. Ang tagal-tagal mo ng sinasabi 'yan. Naririndi na ako sa totoo lang. Ngayon, kung ayaw mong magpahinga, huwag kang mandamay ng ibang tao. Manahimik ka na lang kasi nakakahiya ang kaingayan mo sa kasama nating pasyente." "Wala kang modo!" Napapailing na lumabas na lang si Jillian ng kwarto. Walang balak patulan kaya mas lalong nanggalaiti si Lilia. Noong bata kaasi siya, palaging tikom ang kanyang bibig. Hindi yata nito matanggap na wala na ang batang nagmamalimos ng pagmamahal dito at wala na rin pakialam. Ang caregiver muna ang pinagbantay niya nang bumaba siya para kumain sa cafeteria. Binilhan niya na rin pagbalik niya. Masama pa rin ang tingin ni Lilia sa kanya ngunit malamig na tiningnan lang siya ni Jillian at saka lumabas ulit ng kwarto. Sa bench sa hallway siya tumambay at nag-cel
CHAPTER 114 Biglang may bumusina kaya napakurap-kurap si Jillian. Parang bulang pumutok ang nabubuong pantasya kanina. "Nandito na sina Kai. Uuwi na kami," sabi niya at nagmamadaling umalis sa garden. Kinausap pa siya ni Madam Imelda ng ilang minuto bago sila pinayagang umalis ni Kai. Hindi pa nga nakakapasok si Jillian sa kotse nang biglang sumakay si Zacharias sa passenger seat. "Anong ginagawa mo?" "Sasama ako pauwi." "Wala kang matutulugan sa apartment. Bumaba ka." "Sa sofa lang ako," ungot pa nito na parang bata. "Zacharias!" Nang makitang inis na siya ay napilitan itong bumaba. Saka naman siya pumasok sa driver's seat at pinaandar ang sasakyan. Sa backseat ay ibinaba ni Kai ang bintana. Pigil ang tawa na kumaway pa sa daddy. "Bye, Daddy!" [INTERCHAPTER] HUMINGA NANG MALALIM si Zacharias para kumbinsihin ang sarili na huwag siyang sumunod kina Jillian sa apartment dahil mali na magpumilit siya. Di bale, balang-araw ay titira rin siya kasama si Jillian sa iisang b
CHAPTER 113 Kanina niya pa hinanda ang sarili sa lasa ng luto ni Zacharias kaya kalmadong sumubo siya. Okay naman kung babawasan lang nito ang alat. At saka nagkamali lang siguro ng lagay si Zacharias dahil may nalalasahan din siyang matamis. Kumuha rin si Ruiz at sumubo. Kung sila ni Xander ay kinakaya ang lasa, ang lalaki ay hindi napigialn ang masuka-sukang ekspresyon. Hindi ito pinansin ni Zacharias bagkus ay kumuha rin ng pagkain. Unang subo pa lang nito ay natulala ng ilang segundo bago masuka-suka rin. Nakipag-agawan pa ng fresh fruit juice na kalalapag pa lang ni Manang Karen sa mesa. Kapagkuwan ay inagaw nito ang kinakain niya. "Huwag mong kainin. Malalason ka!" "Hindi naman ganon kasama." "Anong hindi? Mamamatay na yata ako sa sama ng lasa," malakas na reklamo na naman ni Ruiz kaya sinipa na naman ito ni Xander sa paa. "Nakakain naman," sabi niya pa rin. "At saka hindi dapat nagsasayang ng pagkain." Muli siyang sumubo. Inagaw na sa kanya ni Zacharias ang kutsar
CHAPTER 112 Narinig niya ang paglabas ni Zacharias mula sa banyo. Hindi niya man lang nilingon nang nagsimula itong kumain at naghugas ng pinggan. Maya-maya pa ay narinig niya ang bank notification sa kanyang cellphone pero hindi man lang siya nag-abalang tingnan iyon. Lumapit sa kanya si Zacharias at biglang pinisil ang kanyang pisngi. Sinamaan niya ito ng tingin lalo nang makitang para na namang 'borles king' na tanging twalya lang ang suot. "Magbihis ka nga. Bakit pinaparada mo iyang katawan mo sa pamamahay ko?" Tumuwid ng tayo si Zacharias at parang modelong umikot. "I'm seducing you." "Hindi ako interesado. Umalis ka nga riyan, nakaharang ka sa pinapanood ko." "Hindi ka interesado pero naapektuhan ka. Tsk, hindi ka magaling magsinungalin, Babe." "Malamang maapektuhan ako kasi sino ba naman ang gugustuhin na may pakalat-kalat na nakatwalya lang?" "Bahay mo naman ito." "Kaya nga. Bahay ko, hindi sa 'yo." "Pareho lang iyon. Gusto mo ariin mo na rin iyong bahay ko s
CHAPTER 26[INTERCHAPTER] Nang lumabas si Jillian mula sa kwarto, nakadamit pambahay na. Lihim na napasunod ng tingin si Zacharias, dalawang beses umalon ang lalamunan nang mapagmasdan ang hantad na leeg at braso ng dating nobya. Noon pa man, maganda na si Jillian. Papasa i
CHAPTER 23[INTERCHAPTER] WINDANG ang mga empleyado ng Wolfgang Empire nang dumating si CEO Zacharias Wolfgang na may karga-kargang bata! Kahit oras ng trabaho ay sabog ang notification ng mga group chat ng mga empleyado. ‘DINALA NI SIR ZACH ANG ANAK NIYA SA OFF
CHAPTER 22 “P-Paano mo nalaman kung saan ako nakatira?” Sabay na tumaas ang makakapal nitong kilay. “Connection and Money.” “Ah!” simpleng sabi niya at saka tinawag si Kai na hila-hila na ang sariling maleta. Eksayted yata masyado. “Ano po palang kailangan niyo?
CHAPTER 21 MATAPOS mag-jogging palibot sa street nila, bumili si Jillian ng agahan para hindi na siya magluto. “Good morning, Mommy po.” “Good morning beybi ko.” H inalikan niya sa pisngi ang bata na nakapaghilamos na. “Tulog pa po si Mama-Ninang ko.







