LOGINCHAPTER 6
Kahit paulit-ulit nang sinabi ni Jillian a sarili na huwag siyang papaapekto, ay parang sasabog pa rin ang dibd ib niya.
Nanuyo ang kanyang lalamunan at uminit ang gilid ng kanyang mga mata.
“G-Good day, Sir. I-I’m,” huminga siya ng malalim para payapain ang emosyon. “I’m from Chase & Co. Inutusan po ako ng boss ko na dalhin sa ‘yo ang bagong proposal para sa Palawan Project.”
Sa halip na sumagot, ay isinara nito ang pinto. Parang walang narinig na dumiretso ito sa malaking swivel chair.
Lumapit siya sa mesa nito at inilapag ang folder bago bahagyang yumuko. “Thank you for giving the company a chance to revise the proposal. Babalik na po ako sa kompanya.”
Tumalikod na siya papuntang pinto.
“Jillian.”
Nabitin sa ere ang kanyang kamay na magbubukas sana ng pinto. Naramdaman niya ang mga yapak nito palapit sa kanya hanggang sa tumigil sa mismong likuran niya. Nagtaasan ang mga balahibo ni Jillian sa batok nang maramdaman ang pagdampi ng mabangong hininga nito sa kanyang batok.
“M-May iba pa ba kayong kailangan, S-Sir?” Humigpit ang kapit niya sa strap ng kanyang bag, hindi magawang harapin ito dahil baka marinig ang lumalagabog niyang dibd ib.
“What’s you relationship with Jensen Chase?” mababa at malamig ang boses nito.
Gulat na napaharap dito si Jillian kaya nakumpirma niya kung gaano kaliit ang pagitan nila. “A-Anong ibig mong sabihin?”
“Siya ba ang mayamang lalaki na inaasahan mong pakakasalan ka? Don’t be stupid, Jillian Aguillar. Jensen Chase maybe from rich family but he’s illigitimate child. Kahit magustuhan ka niya, hindi ka niya pakakasalan.”
Mapang-insultong tumaas ang sulok ng labi nito.
“Ang pakakasalan niya ay ka-lebel niya sa buhay. Babaeng matutulungan siya sa negosyo at malakas ang impluwensya para mapanatili ang posisyon niya sa Chase & Co., Clearly, it isn’t the mere employee like you.”
Nanikip ang dibd ib ni Jiliian. Hindi pa rin siya makapaniwala na ang lalaking ‘sinasamba’ siya noon ay ang sakit ng magsalita ngayon. Ni minsan ay hindi niya inisip na pakasalan o kahit magkagusto man lang sa boss niya kaya ang sakit na paratangan siya nito.
“CEO Zacharias Wolfgang,” banggit niya sa buong pangalan nito sa seryosong tinig. “Napaka-effort mo naman para sundan pa ako mula sa swivel chair mo hanggang dito sa pinto para lang sabihin sa akin ang bagay na ‘yan. Naiintindihan ko po ang ibig mong iparating.”
Bahagyang nagsalubong ang mga kilay nito kaya taas-noong sinalubong niya ang kulay tansong mga mata ni Zacharias.
“Pinapamukha mo sa akin na wala akong pag-asa kay Sir Jensen at natatakot ka na sa ‘yo ako kumapit para ikaw ang traget-in ko. Huwag ka pong mag-alala, hindi ko gagawin ang bagay na iyon. Katulad ng sabi mo, walang halaga ang nakaraan natin. Experiece lang din po iyon sa akin.”
Umigting ang panga ni Zacharias, naging mas mariin ang titig sa kanya bago halos hindi bumuka ang labi na nagsalita. “Good.”
“May iba pa po ba kayong kailangan? Kung wala, kailangan ko na pong bumalik sa opisina.”
Hindi ito agad sumagot kaya muli siyang tumalikod ngunit pinigilan siya nito sa braso. Parang napapasong bigla niyang naagaw ang braso.
“Ano pa po ang kailangan niyo, Sir?” malamig niyang tanong para pagtakpan ang naramdaman.
Sa ilang sandali ay lumambot ang tingin sa kanya ni Zacharias. Ngunit agad rin nawala at bumalik sa walang emosyon kaya naisip ni Jillian na guni-guni niya lang iyon.
“Explain to me the proposal,” utos ni Zacharias.
“Can’t you read it yourself? May mata ka naman po di ba?” wika niya bago pa mapigilan ang sariling bibig.
Mukhang nagulat si Zacharias dahil hindi agad ito nakasagot.
“Ms. Aguillar, is this how employee of Chase & Co corporation treat their clients?” tanong nito sa maangas na tono.
“I-I’m sorry, Sir. I was…hindi ko dapat po iyon sinabi. I’m sorry.”
Sh!t naman kasi. Bakit hindi pa siya pinapaalis nito eh, iiyak pa siya!
“As much as I want to explain it to you, I’m just a secretary. Baka magkamali po ako ng paliwanag lalo pa’t importante ang proyektong ito. Ganito na lang po, tatawagan ko ang si Sir Jensen para magpadala ng tamang tao na magpapaliwanag sa ‘yo ng mga bagay-bagay,” pormal pa sa pormal niyang wika.
“Hindi pwede, ikaw ang magpaliwanag,” aroganteng wika sa kanya.
A mputa!, hindi ba ito makaintindi? Gusto na naman niyang mainis ngunit kinalma niya ng hustp ang sarili at sa huli ay binuksan niya ang proposal at diretsahan na binasa lang kung ano ang nakasulat.
Hindi naman siya pinigilan ni Zacharias bagkus ay prenteng naupo sa swivel chair. Ilang sandali ang nakalipas ay bigla itong nagtaas ng boses.
“Stop!”
Natigilan namana siya. Ano bang problema ng lalaking ito? Di ba ito ang nagpilit na ipaliwanag kuno niya kahit wala siyang alam. Hindi nga niya alam kaya binasa niya na lang tapos ngayon, mukhang galit pa.
“Get out!”
Muntik na siyang umingos kung hindi niya lang naisip ang kumpanya. Ibinaba niya ang folder sa mesa, dinampot ang bag at kandadapa pa sa bilis niyang lumabas bago magbago na naman ang isip nito.
[ZACHARIAS]
Mariin na napapikit si Zacharias nang sumara ang pinto. P utangina!, ang hina niya talaga pagdating sa babaeng iyon. Boses pa lang nito habang nagbabasa ay hinihipnostimo na siya. Ang epekto ay sa dibd ib niya hanggang sa pagitan ng kanyang mga hita.
Muli siyang napamura nang maalala na naman ang inosenteng mata nito kanina na walang kaalam-alam kung bakit siya nagagalit. Mas lalo lang nanigas ang pagkalalaki niya!
“Sir Zacharias—”
“Get out!” malamig niyang utos kay Rafael kahit taas-baba na ang kanyang dibd ib para pilitin na kalmahin ang kanyang libido.
Agad naman itong sumunod.
“F uck it!” mura niya nang muling sumara ang pinto.
[INTER-CHAPTER—RAFAEL]
Sinadya talaga ni Rafael na paakyatin si Miss Aguillar sa opisina ng CEO kahit pwedeng-pwede niya naman kunin na lang ang project proposal.
Kahapon niya pa napapansin na hindi maganda ang mood ng CEO simula nang pumunta sa opisina nila ang President ng Chase & Co., kasama ang ibang sekretarya. Kaya nang itinawag sa kanya sa reception na may magpapasa ng proposal na ang pangalan ay Jillian Aguillar, personal siyang bumaba para siguruhin na magkikita ito at ang CEO.
Siniguro niya pa na hindi makakatakas kaya pinapasok niya sa mismong opisina ng CEO.
Nang ibinalita niya kay CEO Zacharias na nasa opisina nito si Ms. Aguillar, ang kakasimula pa lang na meeting na tatagal sana na dalawang oras ay naging bente minutos na lang.
Kaya nagulat siya nang bigla na lang lumabas si Ms. Aguillar sa opisina nito na parang nagmamadali. Pagbukas niya ng pinto ng opisina ay pinalayas agad siya ni Zacharias.
Gulat na gulat siya nang muling isinara pabalik ang pinto. Kapagkuwan ay kumurap at tumangutango, naiintindihan na ang nakita sa loob.
Lalaki rin siya.
At saka nakumpirma niya na may relasyon talaga ang CEO at si Miss Aguillar. Kaya pala ganon ang itsura ni CEO Wolfgang at nanakbo palabas si Ms. Aguillar…
Nabuo agad sa imahinasyon niya ang eksena na pinipilit ni CEO Wolfgang si Ms. Jillian ng intimasyon ngunit tumanggi ang babae. Nanakbo patakas sa hiya at…siguro galit din?. Habang siang CEO naman ay naiwang mainit ang ulo at galit na libido.
“I have to protect Ms. Aguillar from now on,” bulong niya sa sarili bago napatingin sa nakasarang pinto. “And help the CEO…”
Tumayo siya sa mismong tapat ng pinto na parang gwardiya sa Malakanyang para walang pumasok at maistorbo ang CEO sa pagpaparaos sa sarili.
CHAPTER 281 “Napakapa-mysterious ka pa.” Mababang humalakhak lang si Zacharias saka siya hinapit lalo para mahalikan siya sa sintido. “Relax, Mrs. Wolfgang.” “Hindi mo naman ako ipapahamak di ba? Baka dalhin mo ako sa liblib na lugar tapos ipapakain sa mga cannibal.” Amuse na humalakhak si Zacharias at pinisil ang kanyang ilong. “Stop watching those horror movies.” “Ehhh…maganda kaya ang mga ‘yon.” “It’s making you overthink. Hindi ba gusto mo ay mga rom-com na K-drama?” “Sawa na kasi ako sa mga ‘yon. Gusto ko naman ng thrill.” Muli nitong pinisil ang kanyang ilong. “Ah-huh? Kaya ba kapag nanonood ka, nakatago ka sa braso ko? Kahit pupunta lang ako sa kusina, gusto mo rin sumama?” “Hindi kaya,” madiin niyang tanggi. “Gusto lang kitang samahan.” “Alright. Alright. Be clingy as you want, Mrs. Wolfgang.” H inalikan pa siya nito sa noo. “Saan nga tayo pupunta
CHAPTER 279 [APOLLO] KAUUWI pa lang nila Apollo sa Ancestral House matapos nilang magpalipas ng gabi sa hotel galing sa reception nina Jil at Zacharias. “Anong ginagawa ng babang iyan dito?” maasim na agad ang nukha ni Madam Imelda habang nakatingin sa may gate. “Ma, pumasok na kayo. Ako na ang kakausap sa kanya,” mahinahon naman na wika ni Apollo. “Mabuti pa nga. Nasabi sa akin kahapon ng security natin na nagpumilit ‘yan pumasok sa simbahan pati na rin sa reception.” Bumaba si Apollo sa Van saka hinarap si Yannie habang ang sasakyan naman ay tuluyang pumasok sa malaking tarangkhan ng Ancestral House. “Anong ginagawa mo rito? Nagtangka ka pa talagang manggulo sa kasal ni Zacharias pati sa reception?” hindi napigilan ni Apollo ang sarili na singhalan ang babae. “Anak sa labas si Jillian, Apollo! Bakit kayo pumayag na magpakasal ang anak natin sa bastarda?” “Manggugulo ka sa kasal ni Zacha
CHAPTER 278 “Karma tawag riyan,” sabi ni Lilia sabay irap saka nag-walk out na nang makitang sumuko na rin si Jander na makipagtalo sa mga security ng pamilyang Wolfgang. Pagliko ni Lilia ay napamura siya nang may biglang bumangga sa kanya. Sisinghalan na sana ni Lilia nang maunahan siya. “Tumingin ka naman sa dinadaanan mo.""Bigla ka na lang sumulpot," patol ni Lilia."Hindi ka tumitingin! Sino ka ba, ha? Do you know who I am?” tinuro pa ng babae ang sarili.M alditang pinasadahan niya ito ng tingin mula ulo hanggang paa. Bago pa niya malait ay may humila na sa kanya palayo sa babae.“Yannie, pupunta ka ba sa kasal?” tanong ni Jestoni.“Kilala mo ang babaeng ‘to?”“She’s Yannie. Ina ni Zacharias.” Napahalagpak ng tawa si Lilia. “Ah, alam ko na. Hindi ka rin imbitado ano?” “Shut up! Jestoni, sino ba ang babaeng ‘yan?” “She’s Jillian’s mother. Makakapasok ka ba sa simbahan? Isama mo na kami. Nandito kami dahil anak namin si J
CHAPTER 277 Matulin na lumipas ang mga araw. Prenteng nagbubungkal ng lupa si Jil sa mga paso niya na nakapwesto sa may gate kahit bukas ng hapon ay kasal na nila ni Zacharias sa simbahan. Ang mga tauhan at sina Auntie Zeya, pati si Bella ay natataranta, si Jillian naman ay natatawa na lang. Eksayted naman siya pero hindi siya kinakabahan. Ewan niya ba, parang normal lang kasi kasal naman na sila ni Zacharias. Mamayang hapon ay babyahe sila papuntang hotel na malapit sa simbahan kasi doon siya magbibihis at magme-make up. Binitawan niya ang hawak na plower nang may nagdoorbell. Sinilip niya sa maliit na siwang ng gate kung sino. Napataas ang kanyang kilay nang makita si Lilia at Jander. Wala sana siyang balak pagbuksan ngunit sinunod-sunod ba naman na pindot ni Jander ang doorbell. Nakakabulahaw sa bahay gayong tulog pa si Kai. “Ano bang kailangan niyo?” tamad niyang tanong habang inaalis sa kamay ang suot na gardening gloves."Jillian,
CHAPTER 276 Seryosong umiling si Uncle Nathaniel. “You can’t do that, Zacharias. Remember our rules?” “F uck that rules!” Marahas niya ulit itong tinulak pero tinulak din siya pabalik. “Hindi mo babahiran ng dugo ang kamay mo. Nagkasundo tayo na sa mga malinis na gawain ay ikaw ang mamahala. Ang madudumi ay sa akin—sa amin ni Ellion. Kami ang bahala sa mga ganito kaya huwag mong babahiran ng dugo ang kamay mo.” “I’m not a f ucking kid! Halos sampung taon lang ang tanda mo sa akin.” “I know! But you need to stay in your lane. Huwag kang maglilipat-bakod. Umuwi ka na sa pamilya mo. Kami na ang bahala.” “Hindi ako aalis dito hangga’t hindi ko nato-torture ang p utanginang ‘yon.” Itinapon ni Uncle Nathaniel ang may sinding sigarilyo at tinapakan. Kalmadong sinalubong nito ang kanyang nag-aapoy na tingin. “Ayaw mo talagang umalis? Tawagan ko kaya ang asawa mo?” “F uck. You!” gigil na
CHAPTER 275 Umuwi rin sina Auntie Zeya at Lola Imelda dahil bawal ang matanda na magtagal sa ospital. “Jil, sleep more, babe,” tawag sa kanya ni Zacharias. May isa pang kama roon na kasya ang pandalawang tao. May kumot at unan din na inayos ni Zacharias. “Ayaw ko ng matulog. Hihintayin ko si Kai na magising. Alas-onse na. Sabi ng doktor madaling araw ay pwede na siyang magising.” “Come on. Don’t exhaust yourself.” “Paano kung magising siya tapos tulog ako? Baka umiyak siya kasi napanaginipan niya ang ginawa ni Gisselle? Siguradong matatakot siya. Baka bangungutin, baka—” “Kai is strong and brave. Come on, mahiga ka na nakaharap sa kanya.” Inaya na siya ni Zacharias papuntang kama. Pinatagilid siya nito paharap kay Kai saka ito pumwesto sa likod niya. Nakatitig lamang siya kay Kai ng halos isang oras bago ipinikit ni Jillian ang mga mata at tahimik na nanalangin muli na huwag sanang managinip ng masama si Kai o kay
CHAPTER 2 Nang matapos ang dinner party ay umalis agad si Jillian. Hindi na niya nagawang makapagpaalam sa amo niya. Basta na lang siya lumabas sa VIP room at tumawag ng Taxi bago pa siya tuluyang mapahagulgol sa harap ng lahat. Pasado alas-dyes na nang gabi nang pumarada an
CHAPTER 1 Tahimik lamang si Jillian habang pinapanood ang kanyang boss, si Jensen, na nakikipag-usap sa kaibigan nito. Nasa isa sa mga high-end restaurant sila sa BGC para sa pribadong dinner party na inorganisa ng kaibigan ng boss niya Sinamahan niya ito dahil alam niyang g
CHAPTER 4 “Puyat ka pa, huwag mo na kaming ihatid,” wika ni Jillian sa kaibigan nang nagsabi ito na hintayin nila ni Kai, kukunin lang ang kotse sa garahe. “Okay. Kiss na nga lang si Mama-Ninang, Kai.” Umuklo ang kaibigan niya para maabot ito ng bata. Yumakap nam
CHAPTER 3 Inaasahan niya na magtatanong ito kaya kagabi pa lang ay nakahanda na ang sagot ni Jillian. “Wala, Boss. Magkatrabaho kami noon sa TICP sa Cagayan. Sandali lang naman ‘yon kasi nga di ba training niya ‘yon? Wala na po kaming balita noong umalis siya. Hindi rin nami







