CHAPTER 3: Car Accident

Mas lalong lumakas ang pagbagsak ng niyebe, na tila unti-unting nilalamon ng malamig na kaputian ang buong mundo.

Pagbalik sa sasakyan, namamanhid na sa lamig ang mga daliri ni Atasha. Marahan niyang hinipan ang kaniyang mga palad bago muling hawakan ang telepono at tinawagan ang numerong kanina lamang ay naputol.

"Atasha!" masiglang bati ni Nathan Cruz sa kabilang linya. "May magandang balita! Pinapupunta tayo ng editor-in-chief sa Lunaria City para sa exchange training!"

Bahagyang napangiti si Atasha. "Sige. Maghahanda ako pag-uwi."

Pagkababa ng tawag, agad na pumasok ang mensahe ni George. "Patawad sa sinabi ni Mama. Ako na ang hihingi ng tawad para sa kaniya. Mamayang gabi kakausapin ko sila. Hindi ko itutuloy ang kasal. Ikaw lang ang mahal ko. Magkita tayo bukas."

Tahimik niyang binasa ang mensahe. Pagkatapos, walang pag-aalinlangang ibinlock niya ang account at numero nito.

Kinabukasan, sinundo niya si Nathan.

"Ate, bakit hindi na lang tayo mag-tren?" natatawang tanong nito habang isinasakay ang maleta. "Mas madali iyon."

"Mas praktikal ang magmaneho," sagot ni Atasha habang pinaandar ang sasakyan.

Habang binabaybay nila ang highway, kuwento nang kuwento si Nathan.

"Sobrang swerte mo kay Kuya George. Dalawang taon kang niligawan. Totoong mahal ka niya."

Napahigpit ang hawak ni Atasha sa manibela.

Mahal nga siya noon.

Ngunit sa sandaling isinuot ni George ang engagement ring sa ibang babae, pinili nitong talikuran ang lahat ng ipinangako sa kaniya.

Muling lumakas ang pag-ulan ng niyebe.

Biglang isang malaking trailer truck ang rumagasa mula sa kabilang linya at malakas na sumalpok sa gitnang harang ng highway. Napadiin si Atasha sa preno. Kasunod ng matinis na tunog ng pagpreno ay ang malakas na pagbaligtad ng trak, dahilan upang kumalat sa kalsada ang mga kargang dala nito.

Hindi na nag-atubili si Atasha.

Isinuot niya ang reflective vest, binuksan ang p***o ng sasakyan, at mabilis na tumakbo patungo sa pinangyarihan ng aksidente.

Dahil sa lakas ng pagkakabangga, naharang ng trak ang tatlong linya ng daan sa magkabilang direksiyon.

Isa-isang bumagal ang mga sasakyang nasa likuran hanggang sa tuluyan nang huminto ang trapiko.

Nagkalat sa kalsada ang mga pakwan mula sa trak. Ang matingkad na berdeng balat at pulang laman ng mga ito ay kumalat sa ibabaw ng puting niyebe, na para bang mga pulang bulaklak na namukadkad sa gitna ng nagyeyelong daan.

Maingat na nilampasan ni Atasha ang mga nagkalat na pakwan at mabilis na nagtungo sa unahan ng trak upang tingnan ang kalagayan ng mga sakay nito.

Sinalubong siya ng malamig na hangin at makakapal na niyebe. Doon lamang niya napagtanto na naiwan pala niya ang kaniyang makapal na jacket sa loob ng sasakyan. Ngunit hindi na siya bumalik.

Habang tumatakbo patungo sa trak, agad niyang tinawagan ang emergency hotline at ang highway rescue team. Matapos ipaliwanag ang lokasyon at sitwasyon, ibinaba niya ang tawag.

Ngunit bago pa siya tuluyang makalayo, may mga mabilis na hakbang siyang narinig sa likuran. Agad siyang tumabi, ngunit nadulas ang kaniyang paa sa balat ng pakwan.

"Mag-ingat ka." Isang kamay ang mabilis na humawak sa kaniyang braso at pumigil sa kaniyang pagbagsak. Mahaba at matatag ang mga daliri nito. Malalim at kalmado rin ang tinig ng lalaki.

"Salamat," mabilis na sabi ni Atasha bago muling tumingin sa aksidente. Hindi niya napansin ang mukha ng taong tumulong sa kaniya.

Makalipas ang ilang sandali, isang lalaking nakasuot ng itim na jacket ang mabilis na umakyat sa hood ng trak. Walang alinlangan nitong binasag ang salamin ng bintana.

"Nakakulong ang driver sa loob! Kailangan ko ng dalawang taong tutulong humila sa kaniya palabas!" Agad na sumunod ang ilang kabataan.

Kinuha ni Atasha ang kaniyang telepono at kumuha ng larawan para sa balita. Nang dumating si Nathan dala ang camera, bumalik siya sa sasakyan upang kunin ang first-aid kit.

Makalipas ang ilang minuto, matagumpay na nailabas ang driver. Agad niyang nilapatan ng paunang lunas ang sugat nito hanggang sa dumating ang mga pulis, bumbero, at ambulansya. Matapos makipag-usap sa mga awtoridad, inilabas ni Atasha ang kaniyang press ID.

"Mag-uulat kami mula sa mismong lugar ng aksidente."

"Matapos ang aksidente, agad na nagsagawa ng kusang pagtutulungan ang mga taong naroon. Matagumpay nilang nailabas ang dalawang driver mula sa sasakyan. Dumating na rin ang mga pulis, bumbero, at mga medical team upang ipagpatuloy ang pagsagip..."

Ipinadala ni Atasha ang mga kuha at panayam mula sa lugar ng aksidente pabalik sa news agency.

Nang mapansin niyang namumutla si Nathan, nag-alala siya.

"Natatakot ka ba?"

Hinaplos ni Nathan ang dibdib niya at pilit na natawa.

"Ate Atasha, unang beses ko pa lang makakita ng ganito. Nakakatakot pala talaga ang totoong aksidente. Buti na lang ikaw ang nagmamaneho kanina. Kung ako siguro, baka ako pa ang bumangga."

Mahinang ngumiti si Atasha.

"Ang mahalaga, walang nangyaring masama."

Sa tindi ng pinsalang natamo ng trak, isang himala na lamang na nakaligtas ang mga driver. Sa tulong ng rescue team at mga ordinaryong taong nagmalasakit, agad na nabuksan ang isang bahagi ng kalsada. Unti-unting nakadaan ang mga sasakyan.

Tinawag ni Atasha si Nathan upang bumalik na sa kotse. Ngunit ilang hakbang pa lamang ang nagagawa niya nang biglang may motorsiklong sumulpot mula sa gilid. Muntik na nitong masagi ang kaniyang katawan habang mabilis na dumaan sa lugar ng aksidente. Napaatras si Atasha upang umiwas. Ngunit nadulas ang kaniyang kanang paa sa balat ng pakwan.

"Ah..."

Napasinghap siya nang mapilipit ang kaniyang bukung-bukong.

"Ate Atasha!"

Mabilis siyang inalalayan ni Nathan.

"Nasaktan ka ba?"

"Napilayan lang," sagot niya habang hinahawakan ang bukung-bukong. Matindi ang kirot na nararamdaman niya.

"Maghahanap ako ng medic!" Ngunit paglingon ni Nathan, wala na ang ambulansya.

"Huwag na," sabi ni Atasha habang pilit na tumatayo. "Mukhang hindi naman bali. Makakalakad pa ako, pero hindi na ako makakapagmaneho."

"Ano'ng gagawin natin?" Nag-alinlangan si Nathan bago nagsabi, "Ako na lang ang magmamaneho?" Sandaling pinag-isipan iyon ni Atasha bago tumango.

"Sige. Dahan-dahan lang. Huwag kang magmamadali."

Kakakuha pa lamang ni Nathan ng lisensya at bihira pa itong magmaneho. Kahit nasa tabi niya si Atasha, ramdam niya ang kaba.

Paglabas nila sa lugar ng aksidente, nagsimulang bumusina ang mga sasakyang nasa likuran. Dahil sa pressure, hindi sinasadyang napadiin ni Nathan ang accelerator.

Biglang umarangkada ang sasakyan. At dahil madulas ang kalsada at hindi sapat ang distansya…

Diretso itong bumangga sa sasakyang nasa unahan nila.