LOGIN-Jasmine-“Dad, please! Walang kasalanan si Kyle dito.” umiiyak na wika ko habang nakahawak sa suot niyang black suit. “May sumundo sa akin sa bahay na nagpakilalang Leo. Kahit itanong mo pa kay yaya.”Sandali siyang natigilan sa sinabi ko. Nang hindi siya umimik, nagpatuloy ako sa pagkukuwento.“And then he drove me into a narrow alley. Tapos may nakasunod sa amin na white van. They tried to kidnap me, dad. Buti na lang nakasunod sa amin si Kyle. Iniligtas niya ako, pero pinagbabaril nila kami. Please, daddy! Wala siyang kasalanan dito.” I explained, my sobs getting harder. “Noong makita niyang may tama ako, dinala niya ako agad dito sa hospital. You need to find the men who tried to take me, not Kyle who saved me!”Nang marinig ang sinabi ko, agad niyang pinigilan ang kanyang mga tauhan sa pagkaladkad kay Kyle palabas ng hospital. “Stop right there! Bitawan niyo siya.”Napalingon sa kanya ang kanyang mga bodyguard at unti-unting binitawan si Kyle.“Kyle!” paika-ika akong lumapit sa
-Jasmine-“Where are we going?” tanong ni Kyle nang sa wakas ay nailigaw na namin ang mga humahabol sa amin. Kanina, pinaputukan nila kami ng baril, pero magaling si Kyle sa pag-iwas at nailagan niya ang lahat ng bala na umuulan papunta sa amin.Pero habang nakakapit ako sa bewang niya, ramdam ko ang pamamanhid ng isang binti ko, at nang tumingin ako dito, nakita kong may bahid ng dugo ang pantalong suot ko.“Kyle…” nanginginig ang boses na sambit ko. “I think… I was shot.”“What?” agad niyang inihinto ang kanyang motor at inalalayan akong bumaba. “Let me check it.”Pinaupo niya ako sa tabi at saka inililis pataas ang pantalon ko. “Oh my God!” Napatutop ako sa bibig ko at nagsimula akong umiyak nang makitang may tama ng baril ang binti ko. “Kyle, what should I do? Ayoko pang mamatay!”“Sshh… it’s okay, baby. Hindi ka pa mamamatay.” hinugot niya ang punting panyo mula sa kanyang bulsa at saka tinalian ang binti ko paikot bago niya ako niyakap ng mahigpit. “Let’s go. Dadalhin muna kita
-Jasmine-Napalingon ako sa likod at nakita ko na may isang puting van nga ang nakasunod sa amin. Hindi ko makita si Kyle sa paligid, pero alam kong nakasunod siya sa amin. Yun ang sabi niya. Alam kong hindi niya ako pababayaan.Siguro ay nasa likod siya ng van at natatakpan siya nito kaya hindi ko siya makita.Muli akong tumingin sa driver na biglang hindi mapakali sa kanyang upuan at panay ang tingin sa side mirror. Minsan lumilipat ang tingin niya sa rearview mirror, pero hindi nawawala ang focus niya sa pagdadrive. His grip on the steering wheel tightened, his knuckles paling slightly as his movements grew sharper, more deliberate. The air inside the car felt heavy and thick with unspoken tension. At naramdaman kong mas lalo pang bumilis ang pagpapatakbo niya.Sinong kausap niya sa phone kanina? Hindi kaya yung nasa kotseng nakasunod sa amin? Pero bakit? Hindi naman siguro ipapakidnap ni daddy ang sarili niyang anak.Nagdesisyon akong kausapin siya. “What’s your name, kuya?”Hind
-Jasmine-“Ano ba yang suot mong bata ka!” nagulat si yaya nang pagpasok niyang muli sa kuwarto ay nakita niya kung anong suot ko. Kasalukuyan na akong nagtatali ng sintas ng sneakers ko. “Baka magalit na naman ang daddy mo niyan! Magbihis ka na, bilisan mo. Nandiyan na ang driver niya sa labas at hinihintay ka.”“It’s okay, yaya. Mas kumportable ako sa damit na ‘to.” dinampot ko ang phone ko sa ibabaw ng kama at saka ako lumapit sa kanya bago ko siya niyakap ng mahigpit. “Bye, yaya. Aalis na ako.”“Hay naku, anak! Sobrang tigas talaga ng ulo mo.” ikinawit niya ang braso sa akin. “Kapag pinagalitan ka ni Senator, tawagin mo agad ako ha. Ipapasundo kita kay Badong.”“Ako nang bahala sa kanya, yaya. Hindi ako aawayin nun.” sabi ko at lumabas na kami ng kuwarto ko.“Mag-iingat ka anak, ha. Huwag mo munang gagalitin ang daddy mo. Kahit ngayong gabi lang.” nakikiusap na saad niya. “Para hindi kayo mag-away. Para hindi kita ipasundo kay Badong.”Hawak ang kanyang kamay na bumaba kami ng hag
-Jasmine-Pagdating sa bahay, agad akong sinalubong ni Yaya Glenda ng mukhang may pinaghalo-halong emosyon. Galit, takot, at pag-alala. “Saan ka ba nanggaling na bata ka? Kanina pa ako text ng text sa’yo! Bakit hindi ka man lang nagrereply. Aatakehin na talaga ako sayong bata ka.”Niyakap ko naman siya agad para kahit papaano ay maibsan ang kanyang pag-aalala at ang kabang nararamdaman niya. “I’m sorry, yaya. Lumabas lang kami saglit ni Kyle. You don’t need to worry about me all the time. Malaki na ako.”“Saglit? Mag-aalas diyes nang bata ka! Alas-kuwatro ka pa lumabas ng school!” histerikal na pahayag niya. “Malaki? Oo malaki ka na, pero minor ka pa rin kung tutuusin. At iyang si Kyle! Isa din yan! Malilintikan din yan sa akin! Kayo na ano? Sabihin mo sa akin? Kailan mo pa naging boyfriend ang lalaking iyon?” “Yaya, huwag mo nang idamay si Kyle dito. Ako na lang ang kakausap sa kanya. Sige na. Mamaya na tayo mag-usap ha. Sorry talaga, promise hindi na mauulit.” I k!ssed her cheek at
-Jasmine-Iginiya ko palabas si Bea at nang mawala si Kenneth sa paningin niya, I decided to ask her. “Gusto mo bang dumiretso sa police station ngayon para masampahan ng kaso si Kenneth?”Pero sunod-sunod ang naging pag-iling niya. “H-hindi na ako magsasampa ng kaso.” nanginginig ang boses na saad niya.Saglit akong natigilan. Natatakot ba siya sa pagbabanta ni Kenneth kanina? But she shouldn’t be. Kyle and I were going to help her.“Bea, huwag kang matakot. Nandito kami para tulungan ka. Kapag hindi mo ito ginawa, baka ulitin niya pa sa iba.” I tried to reassure her, pero umiling ulit siya.Alam kong mahirap kalaban ang pamilya ni Kenneth dahil sa tatay nitong congressman, pero hindi naman pwedeng palampasin ang ginawa niyang ito kay Bea. He should pay for waht he did. Hindi lang kay Bea, kung hindi para sa aki din.“Kilala mo naman siguro ang pamilya ng mg aEnriquez.” nakayukong sagot niya. “Wala akong laban sa kanila. Baka idamay pa niya ang pamilya ko. Aalis na ako. Salamat sa pa
-Valerie-Ngumiti ako sa sagot niya. Naalala ko noong una kaming magkakilala. Napakasuplado niya. Napakasungit. It took months before I could even break through that wall, months before I could make him soften even just a little.Pero noong napaamo ko naman siya ay halos ayaw nang humiwalay sa akin
-Valerie-Isang malalim na buntong-hininga ang pinakawalan ni Luke, at hinayaan akong isiksik ang mukha ko sa pagitan ng kanyang leeg at balikat hanggang sa makatulog ulit ako.Kinabukasan, nagising ako sa malakas na pag-iyak ni Toby. Napabalikwas ako ng bangon at nagpalinga-linga sa paligid. Ilang
-Luke-Noong umalis si Valerie ng Paris at umuwi sa Pilipinas, I did everything to bring her back in my life. I sent her messages and called her every day, hoping she would answer even just once. I refused to give up, believing that if I tried hard enough, she would eventually come back to me.I ev
-Valerie-Maya-maya lang ay naramdaman ko ang pagyugyog ng kanyang mga balikat. Agad ko naman siyang itinulak palayo sa akin.Anong drama ng babaeng ito? Akala mo naman siya itong inapi, eh sya tong mang-aagaw.Nang makita kong nagpapahid siya ng mga luha, noon ko lang napansin na medyo hawig kami.







