مشاركة

KABANATA III

مؤلف: Mireya
last update تاريخ النشر: 2026-05-13 13:58:05

Paggising ko kinaumagahan may mabibigat na braso akong naramdaman na nakapalupot sa akin.

Dahan-dahan kong binuksan ang mata ko, kinusot-kusot ko pa ito para makasigurado akong hindi ako nanaginip.

Saglit akong napatitig sa kisame.

Hindi ito kwarto ko.

Hindi rin ito kwarto ni Sevi.

Napakunot ang noo ko habang pilit inaalala ang nangyari kagabi yung sa club, yung alak, yung lalaki…

Nanlaki ang mata ko.

Dahan-dahan akong lumingon sa tabi ko.

At doon ko siya nakita.

Mahimbing ang tulog. Nakahiga sa tabi ko, isang braso nakapulupot pa rin sa bewang ko na parang ayaw akong pakawalan kahit tulog.

Napaupo ako bigla.

Kinusot ko ulit ang mata ko, baka sakaling magbago yung makikita ko.

Hindi pa rin nagbago.

“WHAT THE FUCK, LUCIEN?!” sigaw ko, halos mapatalon sa gulat.

Agad siyang napamulat, bahagyang napakunot ang noo habang inaabot ang sentido niya na parang naiistorbo.

“Isn’t it too early for you to yell like that?” paos niyang reklamo, hindi pa tuluyang gising. “ Too loud.” dugtong niya pa

“Anong ‘too loud’?! Anong ginagawa ko dito?!” halos magpanic na ako habang hinahagilap ang kumot para ibalot sa sarili ko.

Dahan-dahan siyang bumangon, sumandal sa headboard, saka ako tinignan diretso, pero halatang bagong gising pa.

“You stayed,” kalmado niyang sagot.

“Stayed?!” ulit ko, hindi makapaniwala. “Bakit ako magse-stay?!”

Bahagya siyang napangisi, parang naaaliw pa sa reaksyon ko.

“Because you didn’t want to leave.” sabi niya halata ang sarkasmo sa boses nito.

“ Fuck, Lucien. What did we do?” tanong ko kahit alam ko naman talaga.

Nakakunot ang kilay niyang tumingin sa akin. “ Stare each other and end up naked.” sagot niya.

Napairap ako. “ Fuck you.” sabi ko.

“ Yes, we did that last night.” sabi niya at ngumisi.

I don't know what to do anymore with this impossible man infront of me.

“ Where's my clothes?” tanong ko sa kanya.

“ Couch. ” simpleng sagot niya pinikit ulit ang mata.

Bumaba ako ang kama habang takip-takip parin ang kumot, wala akong pakialam kung wala man siyang saplot ang mahalaga may pantakip ako.

Nakita kong dumilat siya ng maramdamang umalis ako ng kama.

“ Don't look.” sabi ko agad.

Pero ano pa ba ang aasahan ko sa lalaking to, tiningnan niya ako ng may ngisi sa labi.

“ I already saw all of that last night.” sabi niya. “ Don't bother.” dugtong niya pa.

Napapikit ako sa sinabi niya, ramdam ko yung init na biglang umakyat sa pisngi

ko—inis ba ‘to o hiya? Hindi ko na alam.

“Ugh. You’re so annoying,” iritado kong sabi habang pilit inaabot yung damit ko sa couch.

Hindi niya ako pinansin. “ Are you going to wear that again?” tanong niya kaya naman tiningnan ko siyang nagtataka.

“Of course.” sabi ko

Hinanap ko ang bag ko para sa phone ko pero wala akong makita.

“ Did you see my bag?” tanong ko

“ You didn't bring it.” sabi niya at umupo sa kama.

Hindi ko maiwasang hindi mapatitig sa kanya. I can't deny that he has a good physique, sharp jawline, long nose, perfectly crafted eyes and……kissable lips.

I shake my head….what am I even thinking.

“ How…can I call my friends?” bigla kong tanong.

“ Go take a shower, your clothes will be here soon.” sabi niya tumayo at naglakad palabas ng kwarto.

Nagulat ako sa sinabi niya pero agad ko naman siyang sinunod.

Nasa kalagitnaan ako ng pagligo may kumatok.

“ Yes?” tanong ko.

“ You're clothes. Sa kama ko nalang ilalagay.” sabi niya

“ Thanks.”

Pero wala na akong sagot na nakuha, siguro ay umalis na siya. Pagkatapos kong maligo sinuot ko agad ang binili niyang gamit.

Simpleng black skirt at white top lang tas mga undergarments na din. Nakaramdam pa ako ng init na dumadaloy sa batok ko ng makita ko ang mga iyon.

Paglabas ko ng kwarto nakita ko siya sa may kusina na naghahanda ng breakfast, hindi niya ako napansin kaya tumikhim ako.

Tumingin siya sa akin, tiningnan niya ako ulo hanggang paa parang nanuyo ang lalamunan ko dahil sa pagtitig niya.

Tumikhim siya at naging malamig ang aura niya hindi gaya kaninang umaga. Tinalukuran niya ako at tinapos ang ginagawa niya.

“ Sit down.” sabi niya ng hindi tumitingin sa akin.

Naglakad naman ako papunta sa may dining table at umupo. Naglagay siya ng fried rice, hotdog, toasted bread at bacon tsaka milk.

Umupo siya sa may harapan ko.

“ Eat. Sevi will be here at any moment.” sabi niya bigla

Susubo na sana ako ng hotdog pero tumigil ako sa sinabi niya. Sevi? He called him?

“ What the hell is your problem, Lucien? Why did you call your brother?!” hindi ko namalayang mataas pala boses ko sa naging tanong ko.

Tiningnan niya ako. “ To pick you up.” simpleng sagot niya.

“ What if malaman niya anong sabihin niya?”

“ What if magtanong siya bakit ako nandito?”

Sunod sunod na tanong ko.

“ What if—” pinutol niya ang isang sasabihin ko.

“ Will you please come down? Kinausap ko na ang kapatid ko, there's no problem. He even thanked me.” sabi niya.

Kahit papaano nakaramdam ako ng kalma sa kalooban ko sa narinig ko.

“ Why is he here?” tanong ko.

Tiningnan niya ako ng nagtataka. “ What do you mean?” tanong niya pabalik.

“ Isn't he supposed to be on a business trip?” tanong ko ulit.

“ What trip?” tanong niya.

“ I don't know. He just said it was a business trip.” sabi ko.

“He's on a company event yesterday, not a business trip.” sabi niya.

Why would he lie to me? Pero wala akong panahon para doon ang gusto ko lang linawin ang lahat kay Lucien.

“ Let me clear this, Lucien.” sabi ko sa seryosong tono. “ What happened last night was a mistake.” dugtong ko.

Hindi niya ako tiningnan, hindi rin siya nagsalita. Kaya kumain nalang ako dahil kanina pa ako nagugutom.

Ilang sandali pa magsasalita sana ako ng biglang may nag doorbell, tumayo siya at binuksan ito.

Hindi ko alam kung anong pumasok sa isip ko at sumunod ako sa kanya at……..nakita ko si Sevi, nakatayo sa harap ng Kuya niya.

Shit.

“ Where's Eury, Kuya?” tanong niya kay Lucien.

“ She's eating.” simpleng sagot ni Lucien.

Nagmamadali akong bumalik sa dining area para magkunwaring kumakain pa rin. Hindi nagtagal narinig ko na ang yapak nag magkapatid papalapit sa akin.

Mahigpit ang pagkakahawak ko sa kutsara, hindi ko alam paano haharapin si Sevi…after I did.

How can I act normal? After everything…..with his brother.

استمر في قراءة هذا الكتاب مجانا
امسح الكود لتنزيل التطبيق

أحدث فصل

  • INIT NG KASALANAN    KABANATA IV

    “ Eury.” Hindi ko na kailangan pang tumingin kung sino iyon dahil boses ni Sevi yun….pero kailangan ko siyang harapin. Dahan-dahan kong inangat ang tingin ko sa kanya at ngumiti. “ Sev.” tanging sambit ko lang. Tiningnan niya ako ng may nakaguhit na pagtataka sa mukha pero pilit kung hindi pansinin iyon at umakto ng normal. Tumayo ako. “ I thought…” hindi ko pa natatapos ang sasabihin ko ng magsalita siya ulit. “ I came back to pick you up here.” sabi niya Hindi ko mapigilan ang sarili kong mapatingin kay Lucien na nakatingin din pala sa akin habang nakasandal sa may counter. Walang reaksiyon ang kanyang mukha, kasing lamig ng yelo ang mga mata. “ How's the business, Sev?” biglang tanong ni Lucien sa kapatid. Tiningnan ni Sev ang kapatid kaya naman nakahinga ako ng maluwag ng iniwas nito ang tingin sa akin. Parang sasabok na ang puso ko sa sobrang bilis ng tibok nito. “ The company’s doing good, Kuya.” sagot niya. “ Hindi ko alam na umuwi ka pala ng Pilipinas, kailan ka

  • INIT NG KASALANAN    KABANATA III

    Paggising ko kinaumagahan may mabibigat na braso akong naramdaman na nakapalupot sa akin. Dahan-dahan kong binuksan ang mata ko, kinusot-kusot ko pa ito para makasigurado akong hindi ako nanaginip. Saglit akong napatitig sa kisame. Hindi ito kwarto ko. Hindi rin ito kwarto ni Sevi. Napakunot ang noo ko habang pilit inaalala ang nangyari kagabi yung sa club, yung alak, yung lalaki… Nanlaki ang mata ko. Dahan-dahan akong lumingon sa tabi ko. At doon ko siya nakita. Mahimbing ang tulog. Nakahiga sa tabi ko, isang braso nakapulupot pa rin sa bewang ko na parang ayaw akong pakawalan kahit tulog. Napaupo ako bigla. Kinusot ko ulit ang mata ko, baka sakaling magbago yung makikita ko. Hindi pa rin nagbago. “WHAT THE FUCK, LUCIEN?!” sigaw ko, halos mapatalon sa gulat. Agad siyang napamulat, bahagyang napakunot ang noo habang inaabot ang sentido niya na parang naiistorbo. “Isn’t it too early for you to yell like that?” paos niyang reklamo, hindi pa tuluyang gising. “ Too loud.”

  • INIT NG KASALANAN    KABANATA II

    “Ohhh… ” I moan, when his mouth runs down to my neck. Hindi ko alam kung saan niya ako dinala ang tanging alam ko lang ay iniwan ko ang mga kaibigan ko at sumakay sa kotse niya. Ang tanging alam ko lang nandito na kami sa isang kwarto kung saan naghahalikan na kami. Pumasok ang kamay niya sa suot kong maikling dress. Hindi ko alam kung pano niya nagawa iyon dahil masyadong masikip ang suot ko pero wala akong panahong magtanong ngayon. Ramdam ko ang kamay niyang tumataas ang haplos sa may dibdib ko. Hinawakan niya ang isa kong bundok at bahagya itong pinisil na nag pa-ungol sa akin. “ Ohhh..shit.” ungol ko dahil may kakaibang kuryenteng dumaloy sa likod ng ginawa niya iyon. Hindi ko na napigilan ang sarili ko. Hinila ko ang ulo niya pabalik sa mga labi ko, hinahalikan ko siya nang sobrang pang-gigigil habang ang mga kamay ko ay gumagala na sa likod niya, habang hinuhubad ang shirt niya. Ramdam ko ang init ng katawan niya, matigas at mainit laban sa akin. “You like this?” tanong

  • INIT NG KASALANAN    KABANATA I

    EURY'S POV 1 YEAR AGO…. Nandito kami ng mga kaibigan ko sa isang club, wala si Sevi nasa business trip sa ibang bansa kaya naman nagliwaliw muna ako. Matagal na akong hindi nakakagala simula nung ma-engage ako sa pangalawang anak ng mga Monteverde. I like Sebastian, he likes me too before I rejected him because I choose my career over our relationship kaya nung nalaman kong ipinagkasundo pala kami ng mga lolo namin nagkabalikan kami pero parang wala na yung dati, parang napipilitan lang siya sa nangyaring engagement namin. We've been together for almost 7 years simula nung mga college pa kami. I'm busy with my modeling career while he was busy with their family business. “ Alam mo, girl. Kalimutan mo muna yang Fiancee mo’ng walang ibang ginawa kundi ang magtrabaho.” sabi sa akin ni Fons ang kaibigan kong bakla. I sigh heavily. “ Sevi is still my fiance.” tanging sambit ko lang. “ Hindi ka namin ma-gets, girl. Mahal mo pa rin ba si Sevi?” tanong ni Fons. Nakatingin silang da

  • INIT NG KASALANAN    SIMULA

    I’m on my way home from work, hindi ako sinundo ni Sevi as always. He has a lot of excuses—meetings, calls, things that always seem more important than me.Sanay na ako.Or at least, iyon ang gusto kong paniwalaan sa sarili ko.Mahigpit kong hinawakan ang manibela habang nagmamaneho ako papunta sa bahay ni Sevi, hindi naman nagtagal nakarating agad ako. Malawak, tahimik, at parang laging may kulang. Parang bahay na hindi marunong tumibok.Pagpasok ko, sinalubong ako ng malamig na hangin at mas malamig na katahimikan.“Ma’am Eury, good evening,” bati ng kasambahay.“Good evening,” mahina kong sagot, pilit na ngumiti. “Is Sebastian home?”Bahagya siyang nag-alangan bago sumagot. “Wala pa po, ma’am. May meeting pa raw po.”Of course.“ Si Tito at Tita nasa loob naba?” tanong ko.Umiling siya. “ Wala pa po, ma'am.” sagot niya“ Eh, sila mommy?” “ Wala pa rin po.” sagot niya ulit.It's past 6:30 pm pero wala pa rin sila sabi nila we will be having a dinner here, tonight. Hindi na ako na

فصول أخرى
استكشاف وقراءة روايات جيدة مجانية
الوصول المجاني إلى عدد كبير من الروايات الجيدة على تطبيق GoodNovel. تنزيل الكتب التي تحبها وقراءتها كلما وأينما أردت
اقرأ الكتب مجانا في التطبيق
امسح الكود للقراءة على التطبيق
DMCA.com Protection Status