Mag-log inWalang ni isa sa amin ang nagsasalita habang nasa biyahe, kaya mas lalong nakakasakal ang hangin sa pagitan naming dalawa.I was about to speak, pero siya ang naunang bumasag sa katahimikan."You don't have work?" tanong niya.Napatingin ako sa kanya."Wala," simpleng sagot ko.Tumango lang siya at tahimik na nagpatuloy sa pagmamaneho.Lumunok ako bago muling nagsalita."K-Kailan ka nga pala nakauwi?" tanong ko.Simpleng tanong lang naman iyon, pero hindi ko maintindihan kung bakit kinakabahan ako sa tuwing kinakausap ko siya."The day before yesterday," sagot niya.Hindi na ako nagsalita pagkatapos noon. Baka mas lalo lang niyang mahalatang kinakabahan ako."Don't be nervous, Eur," sabi niya.Napatingin ako sa kanya. Hindi man siya nakatingin sa akin, kitang-kita ko ang ngisi sa mga labi niya."W-What are you t-talking about?" nauutal kong tanong.Napapikit na lang ako sa sarili kong kapalpakan.Narinig ko siyang mahinang tumawa.He has a sexy voice—especially when he laughs.Napaili
“ Eury.” Hindi ko na kailangan pang tumingin kung sino iyon dahil boses ni Sevi yun….pero kailangan ko siyang harapin. Dahan-dahan kong inangat ang tingin ko sa kanya at ngumiti. “ Sev.” tanging sambit ko lang. Tiningnan niya ako ng may nakaguhit na pagtataka sa mukha pero pilit kung hindi pansinin iyon at umakto ng normal. Tumayo ako. “ I thought…” hindi ko pa natatapos ang sasabihin ko ng magsalita siya ulit. “ I came back to pick you up here.” sabi niya Hindi ko mapigilan ang sarili kong mapatingin kay Lucien na nakatingin din pala sa akin habang nakasandal sa may counter. Walang reaksiyon ang kanyang mukha, kasing lamig ng yelo ang mga mata. “ How's the business, Sev?” biglang tanong ni Lucien sa kapatid. Tiningnan ni Sev ang kapatid kaya naman nakahinga ako ng maluwag ng iniwas nito ang tingin sa akin. Parang sasabok na ang puso ko sa sobrang bilis ng tibok nito. “ The company’s doing good, Kuya.” sagot niya. “ Hindi ko alam na umuwi ka pala ng Pilipinas, kailan ka
Paggising ko kinaumagahan may mabibigat na braso akong naramdaman na nakapalupot sa akin. Dahan-dahan kong binuksan ang mata ko, kinusot-kusot ko pa ito para makasigurado akong hindi ako nanaginip. Saglit akong napatitig sa kisame. Hindi ito kwarto ko. Hindi rin ito kwarto ni Sevi. Napakunot ang noo ko habang pilit inaalala ang nangyari kagabi yung sa club, yung alak, yung lalaki… Nanlaki ang mata ko. Dahan-dahan akong lumingon sa tabi ko. At doon ko siya nakita. Mahimbing ang tulog. Nakahiga sa tabi ko, isang braso nakapulupot pa rin sa bewang ko na parang ayaw akong pakawalan kahit tulog. Napaupo ako bigla. Kinusot ko ulit ang mata ko, baka sakaling magbago yung makikita ko. Hindi pa rin nagbago. “WHAT THE FUCK, LUCIEN?!” sigaw ko, halos mapatalon sa gulat. Agad siyang napamulat, bahagyang napakunot ang noo habang inaabot ang sentido niya na parang naiistorbo. “Isn’t it too early for you to yell like that?” paos niyang reklamo, hindi pa tuluyang gising. “ Too loud.”
“Ohhh… ” I moan, when his mouth runs down to my neck. Hindi ko alam kung saan niya ako dinala ang tanging alam ko lang ay iniwan ko ang mga kaibigan ko at sumakay sa kotse niya. Ang tanging alam ko lang nandito na kami sa isang kwarto kung saan naghahalikan na kami. Pumasok ang kamay niya sa suot kong maikling dress. Hindi ko alam kung pano niya nagawa iyon dahil masyadong masikip ang suot ko pero wala akong panahong magtanong ngayon. Ramdam ko ang kamay niyang tumataas ang haplos sa may dibdib ko. Hinawakan niya ang isa kong bundok at bahagya itong pinisil na nag pa-ungol sa akin. “ Ohhh..shit.” ungol ko dahil may kakaibang kuryenteng dumaloy sa likod ng ginawa niya iyon. Hindi ko na napigilan ang sarili ko. Hinila ko ang ulo niya pabalik sa mga labi ko, hinahalikan ko siya nang sobrang pang-gigigil habang ang mga kamay ko ay gumagala na sa likod niya, habang hinuhubad ang shirt niya. Ramdam ko ang init ng katawan niya, matigas at mainit laban sa akin. “You like this?” tanong
EURY'S POV 1 YEAR AGO…. Nandito kami ng mga kaibigan ko sa isang club, wala si Sevi nasa business trip sa ibang bansa kaya naman nagliwaliw muna ako. Matagal na akong hindi nakakagala simula nung ma-engage ako sa pangalawang anak ng mga Monteverde. I like Sebastian, he likes me too before I rejected him because I choose my career over our relationship kaya nung nalaman kong ipinagkasundo pala kami ng mga lolo namin nagkabalikan kami pero parang wala na yung dati, parang napipilitan lang siya sa nangyaring engagement namin. We've been together for almost 7 years simula nung mga college pa kami. I'm busy with my modeling career while he was busy with their family business. “ Alam mo, girl. Kalimutan mo muna yang Fiancee mo’ng walang ibang ginawa kundi ang magtrabaho.” sabi sa akin ni Fons ang kaibigan kong bakla. I sigh heavily. “ Sevi is still my fiance.” tanging sambit ko lang. “ Hindi ka namin ma-gets, girl. Mahal mo pa rin ba si Sevi?” tanong ni Fons. Nakatingin silang da
I’m on my way home from work, hindi ako sinundo ni Sevi as always. He has a lot of excuses—meetings, calls, things that always seem more important than me.Sanay na ako.Or at least, iyon ang gusto kong paniwalaan sa sarili ko.Mahigpit kong hinawakan ang manibela habang nagmamaneho ako papunta sa bahay ni Sevi, hindi naman nagtagal nakarating agad ako. Malawak, tahimik, at parang laging may kulang. Parang bahay na hindi marunong tumibok.Pagpasok ko, sinalubong ako ng malamig na hangin at mas malamig na katahimikan.“Ma’am Eury, good evening,” bati ng kasambahay.“Good evening,” mahina kong sagot, pilit na ngumiti. “Is Sebastian home?”Bahagya siyang nag-alangan bago sumagot. “Wala pa po, ma’am. May meeting pa raw po.”Of course.“ Si Tito at Tita nasa loob naba?” tanong ko.Umiling siya. “ Wala pa po, ma'am.” sagot niya“ Eh, sila mommy?” “ Wala pa rin po.” sagot niya ulit.It's past 6:30 pm pero wala pa rin sila sabi nila we will be having a dinner here, tonight. Hindi na ako na







