LOGIN"SH*T!" Ilang mura na ang lumabas sa bibig ni Aedam. Hindi pa rin niya matagpuan si Avi. Paroo't parito na siya sa loob ng security office. Hindi na halos maipinta ang hitsura.
"Sorry po, sir. Pero, hindi po gumana ang CCTV sa lobby area kanina." "What? Are you f*cking serious?" Paanong nangyari na hindi gumana? Sila na isa sa matayog ang kompanya, sira ang CCTV? "Y-yes po, sir." "Why?" "Hindi po namin alam." Mabilis ding nagyuko ang kausap niya. "Lahat ng CCTV, hindi gumana?" Umuusok na ang ilong niya sa galit. "H-hindi naman ho, Sir. Kaso hindi kayo nahagip. Siguro po'y nagkaroon ng depekto ang ilang CCTV sa lobby." "Damn it!" mura niya. "Fix it as soon as possible!" "Right away, Sir." Lumabas na siya ng security office. Ang dibdib niya'y napupuno na ng galit. Kapabayaan niya kung bakit nawawala si Avi. Bumalik siya sa lobby para i-check kung bumalik ba roon ang bata. May pagmamadali sa kilos niya. Tinanong niya ang in-charge sa information, ngunit bigo pa rin siya. "Oh, God! Saan ka ba nagsuot, Avi? Mapapatay ako ni Daddy kapag nalaman niya," kabadong saad niya sa sarili. "Sir, would you like--" "Daddy..." Naantala ang pagsasalita ng kausap niya nang may matinis na boses silang narinig. Bumilis ang pintig ng puso niya. "Daddy..." Agad niyang hinanap ang boses nito. Patakbong lumalapit sa kaniya si Avi. Nakabuka ang dalawa nitong braso. Napalis ang bumubukol na takot sa kaniyang dibdib nang masilayan ito. Malalaki ang hakbang na sinalubong niya ang bata. Paluhod siyang huminto at mahigpit itong niyakap. "Where have you been, baby? Tinakot mo ako." "Daddy, I can't breath po." "What? You're not feeling well?" Hagya niyang inilayo ang katawan, sinuri ito. Dinama ang leeg. "No, daddy. Higpit po ng hug mo," may ngiti sa labing tugon nito. Ang mata ay nanliliit na. "Oh, sorry." Sa pagtayo niya ay buhat na niya ito. Lumapit sa kanila si Tyron. Sinabi nitong nakasalubong niya ang bata malapit sa elevator. Nagbanyo pala ang bata. "Baby, don't do that again, ha. Magsasabi ka kay daddy." "Busy po kasi kayo, daddy. Ilang beses na po akong nagsalita, pero 'di mo ako pinapansin." Ngumuso ito. Napasulyap siya sa kaibigang nakaukit ang nakakalokong ngiti sa labi. "I'm hungry daddy. My belly is wumbling." Ang mata nito'y parang maiiyak na naman. Tila nagpapaawa. Paulit-ulit niya itong h******n. "Sorry, baby. Nakalimutan ni Daddy. Hinanap kasi kita. Don't do that again. Huwag kang aalis nang hindi ako kasama. Tinakot mo ako nang sobra." Habang nagpapaliwanag siya'y lumamlam ang mukha nito. Pinong kagat sa labi pa ang ginawa nito. "Sorry po, daddy. Hindi na po mauulit." Lumingkis sa leeg niya ang braso nito. "Just promise me, hindi mo na uulitin ang ginawa mo, ha. Kahit sino pa ang kausap ko, huwag kang lalayo kay daddy, o sa kahit sinong kasama mo. Understand?" Naramdaman niya ang pagtango nito. "Sorry po." Gumaralgal ang tinig nito. Masuyong haplos ang ginawa niya sa likod nito. Sa tagal na nilang nakatayo sa gitna ng lobby, noon lang niya napansin niya ang mga matang nakatutok sa kanila. Mukhang hindi makapaniwalang may anak na siya. Gusto niyang sigawan ang mga nakapalibot sa kanila, pero nagtatalo ang isip niya. Tiyak na matatakot si Avi kapag ginawa n'ya 'yon. "Hush, baby." Iniangat niya ang katawan para makita ang hitsura nito. Tulad ng inaasahan niya, namumula na naman ang ilong at mata nito. Gamit ang palad ay pinunasan niya ang basang pisngi ng bata. "Sisipunin ka na naman. Stop crying na. Hindi ako galit." "S-sorry po, d-daddy. Hindi na po mauulit." Humibi ito. "Hindi ako galit. Kiss mo na si daddy." Idinampi nito ang labi sa pisngi niya. "Love you, daddy." Kapag naririnig ang salitang 'I love you', kakaibang kasiyahan ang nadarama niya. Hindi niya maipaliwanag. Parang idinuduyan siya sa ulap. Ganito ba ang nararamdaman ng isang ama? Napukaw ang paglalakbay ng isipan niya nang magsalita si Tyron. "I have to go, Aedam. Pupuntahan ko pa si Jack. I-confirm ko ang pinapahanap mo sa kaniya." "Okay. Thanks, p're." "Ang bata, ha! Huwag mong pababayaan. Isantabi mo muna iyang init ng 'yong katawan," mapang-asar nitong paalam sa kaniya. Pinigil niya ang sariling bulyawan ang sira-ulong kaibigan. Hinabol na lang niya ito ng matalim na tingin. Nginisihan naman siya nito. "Lety go, baby. Punta na tayo sa office." Humakbang siya patungong elevator. Nahawi ang mga taong nag-aabang na bumukas ang pinto. "Are you mad, daddy?" "No, baby. Hindi ako galit." Masuyong hinaplos niya ang pisngi nito, atsaka'y h******n ito, ginantihan nito ng ngiti ang ginawa niya. "Put me down, daddy." "No. Tatakas ka na naman." "Hindi po. Promise," itinaas nito ang kanang palad. Nagkakawag ito. Napilitan na rin siyang ibaba ito, ngunit mahigpit ang ginawang paghawak niya sa palad nito. Nang bumukas ang pinto ay pinauna silang pumasok ng mga empleyadong nakaabang. Pumusweto sila sa gilid. "Daddy, babalik po ba si lolo?" "I don't know, baby. Why?" "Laro po sana kami." Napangiti siya sa narinig. Nang tumataas ang elevator ay may isang babae ang hindi na yata nakatiis. "Ang cute ng anak mo, Sir. Para kayong pinagbiyak na bunga. Tiyak na maganda rin ang asawa mo, Sir." Literal na umawang ang bibig niya. "Asawa? Hindi ko nga kilala ang ina ng batang ito." Gusto sana niyang ipagsigawan ang katagang iyon. "Hi, baby! What is your name?" tinig ng isa panh babae, kasama ito ng naunang nagtanong. "Avianna po," tugon ng bata, tumingin pa ito sa kaniya. "Sir, ngayon mo lang po dinala ang anak niyo." Mapaklang ngumiti siya sa babae. Ngayon lang naman kasi niya nalamang may anak siya, takenote, hindi pa siguradong sa kaniya ito. Pero kung hindi, bakit hawig niya? "Sir, isasama mo na po ba siya araw-araw dito?" Bakit ang daming tanong? Patalsikin kaya niya ang empleyadong masyadong marami ang tanong sa kompanya niya? Napahinga siya ng malalim at muling ngumiti. "I think, yes. Mapapadalas ang pagsama niya rito. Wala ang yaya niya," naisagot na lang niya. Ang daming marites talaga sa mundo! Hindi na niya pinansin ang kaniyang naririnig, itinikom na lang niya ang bibig. Naunang lumabas ang dalawang madaldal na babae. Naraanan niyang abala pa rin ang kaniyang secretary sa harap ng computer. "Sofie, paki-order mo nga kami ng pagkain," utos niya rito. "Baby, what do want to eat?" baling niya sa bata. Ngangang tumitig sa kanila ang kaniyang secretary. Mukhang hindi pa rin makapaniwala tulad ng iba niyang empleyado. "Jabe, daddy. Chicken po, and rice." "Okay, baby." Binuhat na niya ito. "I-order mo na rin ako ng para sa akin. Kahit ano na lang ang sa akin." "S-sige po, Sir," tulalang tugon nito. Pumasok na sila sa loob ng office. Ibinaba niya ito sa couch. Bago niya ibaling ng isipan sa ginagawa, binilinan muna niya ito. Kinahapuna'y hindi niya alam ang gagawin. Isasama ba niya ito? Pero kung hindi niya ito isasama, saan niya ito iiwan? Hindi naman siya masamang tao para iwan na lang ito sa kung saan, isa pa'y siya ang tinatawag nitong daddy. Sa huli ay napilitan siyang isama ito. Hindi niya maaatim na iwan ito sa kung saan. Papalabas na siya ng office nang pumasok ang ngisi mula sa mga sira-ulong kaibigan niya. Si Jack, Drake, Kent, Zeus at ang huling pumasok ay si Tyron na abot-tainga ang ngisi. Mukhang nagsumbong ang mokong. Para siyang baklang umirap dito. "Where's your daughter?" ngising tanong ni Drake, ang kaibigan niyang tulad niya ay barumbado rin pagdating sa babae. "Dude, may anak ka na pala! Ang tindi mo!" Lumapit sa kaniya si Jack. Seryoso ito sa buhay. Si Kent ay nakangising nakatitig lang sa kaniya. Ito ang joker ng grupo nila, at si Zeus, daig pa nito ang magmamadre. Kung siya ay mahilig sa babae, kabaliktaran ito. Minsan nga ay napagkamalan nilang bakla ito dahil walang pinapakilalang girlfriend sa kanila. Mailap ito sa babae. "Naparito ba kayo para inisin ako?" Matalim ang titig niya sa mga lalaking nakatayo sa harapan niya. "P're, gusto lang nilang makilala ang anak mo." Nakangising lumapit sa kaniya si Tyron. Mukhang ito ang pasimuno ng lahat. "Oo nga, dude. Huwag mong ipagkait sa amin ang anak mo." Tuluyan nang lumapit sa kaniya si Kent. Ipinatong nito ang braso sa balikat niya na maagap niyang ipiniksi. Natawa si Drake sa inasta niya. "Ang sungit! Ganiyan ba ang nagagawa ng may anak?" "Bakit niyo inaaway ang daddy ko?" Kumunyapit sa binti niya ang bata. "Daddy, galit po ba sila sa iyo?" Tiningala siya. Malamlam na naman ang mata nito. Pumantay siya rito. "No, baby. They are my friends." Inayos niya ang ilang hibla ng buhok na nasa mukha nito. "Friends?" Bumaling ang tingin nito sa mga lalaking nakabuka ang bibig. Isa-isang sinuri ang kaniyang mga kaibigan. "You have a lot of friends, daddy. Hello po. "I'm Avianna po, but you can call me Avi po," pakilala nito. Hindi niya napigilang mapangiti. Ang cute-cute talaga ng kaniyang anak. Sana nga ay kaniya itong talaga. Pag-aaralan na lang niyang maging isang mabuting ama rito. Kahit sino yata ay gugustuhin maging ama ng batang ito. "Wow! Amazing!" tinig ni Zeus. Pumantay pa ito sa bata. Sinipat-sipat ang kaniyang anak. "Dude, hindi ba ito isang panaginip?" Si Kent, at ginawa ang ginawa ni Zeus. Binatukan niya ito. "Ouch! Ang hard mo talaga sa akin, dude." "Ngayo'y gising ka na siguro?" sikmat niya rito. Ngangang tumitig na ito sa bata. "Hindi nga. It looks like you, Aedam. Hanep! Ang tindi mo, dude. Kailan mo ito ginawa? Magpapagawa na rin ako." "Temang ka talaga!" angil niya, bahagya niyang inilayo si Avi sa mga ito. Lumapit na rin si Drake at Jack sa kinaroroonan nila. Ang una ay nakabuka pa rin ang bibig. "Bunganga mo. Mapasukan iyan ng langaw." "Grabe, p're. Ang lupit pala ng sperm mo. Hiramin ko muna iyan--" "Tar*ntado!" pigil niya kay Drake. "May sarili kang sperm, bakit hind iyon ng gamitin mo?" Nagkatawanan ang lahat. "Daddy, what is sperm? Is that a kind of food or toy? I want that, too, daddy." Makahulugan silang nagkatinginan. "Bunganga niyo, itikom niyo," saway ni Tyron. Niyakag nito ang anak niya. "Huwag kayong magsasalita ng kung ano kapag kaharap niyo ang bata."NAKAHINGA nang maluwag si Aedam. Nawala ang bumukol na kaba sa dibdib. Ang dumating ay ang sinasabi ni Drake na nagligtas sa buhay niya habang wala siyang malay sa hospital. Hindi niya akalaing may taong magliligtas pa sa kaniya sa bingit ng kamatayan. Dininig ang dalangin niya ng Maykapal. Natagpuan din siya ng kaibigan. Buong akala niya'y matutuluyan na siya. Awang ang bibig ng babae habang pumapasok, ang mata'y hindi inaalis sa kaniya. May mga plastik itong dala. Base sa nakikita, ang laman ng isa ay mga damit. Inilapag nito ang dala sa mesa. "G-gising na po pala kayo, Sir," tila gulat niting sabi. Simula nang ipasok siya sa mental hospital, hindi niya alam kung may nakakita sa kung ano ang mukha niya. Nang magkamalay siya, balot na ng benda ang mukha niya. "Dude, ngayong nakaalis ka na sa hospital, what exactly do you want to happen? I mean, what is your plan?" Naunahan siyang magsalita ng babae. "Magkakilala kayo?" gulat nitong tanong at ibinaling ang paningin kay Drake. "
GULONG-GULO ang isipan ni Drake. Paroo't parito siya sa silid na pinagdalhan sa pasyenteng magpahanggang ngayon ay wala pa ring malay. Dinala niya ang lalaki sa isang apartment, ang nurse na kasama niya'y pansamantalang umuwi sa bahay nito para kumuha ng mga gamit. Mabuti na lang talaga, habang itinatakas nila ang lalaki, walang nakapansin sa kanila. At ayon din sa babae, hindi gumagana ang CCTV sa dinaanan nila. "And now, what? Anong mangyayari?" Napahinto siya sa pagmamartsa. Magpahanggang ngayon ay hindi pa rin niya nahahalukay sa kaniyang isipan kung bakit gustong mawala ni Aedam ang lalaking ito. Anong kinalaman nito sa buhay ng kaibigan niya? Naagaw ang atensyon niya nang mag-ring ang phone na nasa bulsa niya. Wala sa loob na sinagot niya ang tumatawag... si Kent. "Dude, where are you?" "I'm hanging somewhere. Why?" Habang kinakausap ang nasa kabilang linya ay muli niyang itinutok ang paningin sa lalaking wala pa ring malay. "Hindi ka ba pupunta sa hospital?" "Hospital?"
PARANG sasabog ang dibdib ni Aedam sa galit, katatawag lamang ng nurse na inutusan niyang iligpit ang tunay na Aedam, ngunit sa kasamaang palad, sinasabi nitong nawawala ang lalaking yun. Hindi siya makaalis-alis sa hospital dahil kasalukuyang nagli-labor si Meadow. Hindi rin kumakawala sa kaniyang bisig ang anak na si Avi. Nakakailang buga na siya ng hangin, pero hindi maibsan ang galit niya. "Daddy, calm down po. Magiging okay lang po si Mommy at si Baby Riley." Malamyos ang tinig ni Avi. Ang mata nitong nakatutok ay ipinapanatag ang kalooban niya. "Sorry, baby. I'm just worried about your mother." Hindi niya masabing hindi si Meadow ang nagpapabagabag ng kalooban niya kundi ang tunay na Aedam. Ngumiti ito at yumakap sa kaniya. May sinasabi ito, pero hindi niya maintindihan o mas tamang sabihing hindi niya iniintindi. Nananaig ang galit niya sa pagkawala ni Aedam, at naniniwala siyang may tumulong para makaalis ito. "Imposibleng makalabas yun ng hospital na mag-isa," angil ng
SALUBONG ang kilay ni Drake habang matiyagang pinagmamasdan ang lalaking walang malay na nakahiga. Nirerebesa ang mukha ng lalaki, pero hindi makilala dahil may balot ang mukha nito. Tanging ang nakalapat na mata lamang ang nasisilayan niya. At habang pinagmamasdan ay kumakabog-kabog ang dibdib niya, hindi mawari kung bakit, magkagayun pa man ay pilit niyang inaalala kung saan ito nakita o nakasalamuha para pag-initeresan ni Aedam. "Who are you?" Wala siyang matandaan na may ibang kapamilya si Aedam, kung merun man, yun ay naninirahan na sa ibang bansa. "Miss, puwedeng mag-stay ako rito hanggang sa magising siya. I-i just wanna know him." "Hindi po puwede, Sir. Mapapagalitan po ako ng management. Isa pa po, delikado po ang pag-stay niyo rito." Bahagyang kumunot ang kaniyang noo. "Papaanong naging delikado?" "Nagwawala po kasi ang pasyente, Sir. Nasa antas pa siya ng hallucination, kung anu-ano ang sinasabi. Baka mapahamak ka lang po 'pag nag-stay ka rito." Igigiit pa
Naihilamos ni Drake ang sariling palad sa mukha. Katatapos lamang nilang mag-usap ni Meadow, sinasabing nagpakita si Brenda kay Avi para lang balaan ang mag-ina. "Hindi kaya si Aedam ang tinutukoy ni Brenda?" tanong niya sa sarili. Noong una pa lang ay may duda na siya nang maoperahan ang kaibigan niya. May kakaiba siyang kutob, pero wala siyang mahanap na butas dito. Napasandig siya sa head rest ng upuan. Nasa loob siya ng sasakyan, patungo sana sa kaibigang si Zeus, pero naantala nang tumawag si Meadow. Humihingi ito ng tulong na makausap si Brenda. "But how? Mainit ito sa mata ng mga pulis." Naipikit niya ang mata, nag-iisip ng magandang gagawin at sa muling pagmulat ay napasulyap siya sa mga dumadaan, hanggang sa napansin niya ang isang sasakyan. "Kay Aedam ang sasakyan na 'yon ah!"Napatuwid siya ng upo at mabilis na sinundan ang sasakyan. Kinumpirma kung ito nga ba ang sasakyan ng kaibigan. Hindi siya dumikit para hindi makahalata. At para makasigurado ay tinawagan niya ito
Ilang beses nang napabuga ng hangin si Meadow, nakadungaw siya sa bintana. Nakatitig sa tanawing nasa ibaba, ngunit wala naman doon ang atensyon. Hindi patahimikin ang isipan niya. Laging nagtatanong kung bakit tumakas si Brenda, anong dahilan?May pumasok sa isipan niya, what if, galit pa rin ito sa kaniya? What if, maghihiganti pa rin ito? "Imposible!" mariin niyang tanggi ag marahas na ipinilig ang ulo. "Hindi na gagawin ni Ate Brenda sa akin 'yon," giit pa niya sa sarili.Alam niyang nagbago na ito. Hind na nito uulitin ang nagawang pagkakamali noon. Alam niyang mabuti itong tao, napuno lang ng galit ang dibdib kaya ito naging masama. Napasulyap siya sa umbok na tiyan. Ilang araw na lang ay nalalapit na ang kaniyang pagsilang sa pangalawang anak. Halo-halong emosyon ang nararamdaman niya. "Mommy..."Napalingon siya nang marinig ang tinig ng kaniyang panganay. Nakasuot pa ito ng school uniform. Parang dati lang ay karga-karga pa niya ito, umiiyak sa bisig niya. Nadadapa sa tuwing
MAY kung anong nadama si Meadow, para bang ang saya-saya niya. Kanina pa magkadaop ang palad nila ni Aedam, ayaw nitong bitiwan kahit hilahin pa niya ang kaniyang kamay. Noong una niya itong makilala ay may takot siyang nadama. Ang titig nito'y tumatagos sa buong pagkatao niya, kaya feeling niya'y
WALANG pagsidlan ang kasiyahan ni Aedam habang pinagmamasdan ang dalawang babaing importante sa buhay niya. Nangangapa pa si Meadow, pero alam niyang babalik din sa dati ang lahat kapag nakaalala na ito. Ipina-check-up niya na rin ito sa isang espisyalista. Nakita rin niya ang marka ng bala na tuma
MAGKAHARAP si Aedam at Meadow. Kapwa nakatitig sa isa't isa. Hanggang sa ito na ang sumuko."Uhm, S-sir--" "Aedam. I told you tawagin mo ako sa aking pangalan." Pinong kagat sa labi ang ginawa nito. "S-sorry po." Sa halip na sumagot ay ngumiti siya. Inihaba niya ang kamay para maabot ang pisn
NAKAHAIN na ang almusal nang bumaba si Meadow. Hindi man siya gasinong nakatulog ay maaga pa ring nagmulat ang kaniyang mata. Dati pa naman siyang maaga kung gumising dahil siya ang naghahanda ng almusal ng mga Hidalgo, isa pa'y pumapasok sa school si Jun-jun. Bigla siyang tumamlay nang maalala







