LOGIN"SH*T!" Ilang mura na ang lumabas sa bibig ni Aedam. Hindi pa rin niya matagpuan si Avi. Paroo't parito na siya sa loob ng security office. Hindi na halos maipinta ang hitsura.
"Sorry po, sir. Pero, hindi po gumana ang CCTV sa lobby area kanina." "What? Are you f*cking serious?" Paanong nangyari na hindi gumana? Sila na isa sa matayog ang kompanya, sira ang CCTV? "Y-yes po, sir." "Why?" "Hindi po namin alam." Mabilis ding nagyuko ang kausap niya. "Lahat ng CCTV, hindi gumana?" Umuusok na ang ilong niya sa galit. "H-hindi naman ho, Sir. Kaso hindi kayo nahagip. Siguro po'y nagkaroon ng depekto ang ilang CCTV sa lobby." "Damn it!" mura niya. "Fix it as soon as possible!" "Right away, Sir." Lumabas na siya ng security office. Ang dibdib niya'y napupuno na ng galit. Kapabayaan niya kung bakit nawawala si Avi. Bumalik siya sa lobby para i-check kung bumalik ba roon ang bata. May pagmamadali sa kilos niya. Tinanong niya ang in-charge sa information, ngunit bigo pa rin siya. "Oh, God! Saan ka ba nagsuot, Avi? Mapapatay ako ni Daddy kapag nalaman niya," kabadong saad niya sa sarili. "Sir, would you like--" "Daddy..." Naantala ang pagsasalita ng kausap niya nang may matinis na boses silang narinig. Bumilis ang pintig ng puso niya. "Daddy..." Agad niyang hinanap ang boses nito. Patakbong lumalapit sa kaniya si Avi. Nakabuka ang dalawa nitong braso. Napalis ang bumubukol na takot sa kaniyang dibdib nang masilayan ito. Malalaki ang hakbang na sinalubong niya ang bata. Paluhod siyang huminto at mahigpit itong niyakap. "Where have you been, baby? Tinakot mo ako." "Daddy, I can't breath po." "What? You're not feeling well?" Hagya niyang inilayo ang katawan, sinuri ito. Dinama ang leeg. "No, daddy. Higpit po ng hug mo," may ngiti sa labing tugon nito. Ang mata ay nanliliit na. "Oh, sorry." Sa pagtayo niya ay buhat na niya ito. Lumapit sa kanila si Tyron. Sinabi nitong nakasalubong niya ang bata malapit sa elevator. Nagbanyo pala ang bata. "Baby, don't do that again, ha. Magsasabi ka kay daddy." "Busy po kasi kayo, daddy. Ilang beses na po akong nagsalita, pero 'di mo ako pinapansin." Ngumuso ito. Napasulyap siya sa kaibigang nakaukit ang nakakalokong ngiti sa labi. "I'm hungry daddy. My belly is wumbling." Ang mata nito'y parang maiiyak na naman. Tila nagpapaawa. Paulit-ulit niya itong h******n. "Sorry, baby. Nakalimutan ni Daddy. Hinanap kasi kita. Don't do that again. Huwag kang aalis nang hindi ako kasama. Tinakot mo ako nang sobra." Habang nagpapaliwanag siya'y lumamlam ang mukha nito. Pinong kagat sa labi pa ang ginawa nito. "Sorry po, daddy. Hindi na po mauulit." Lumingkis sa leeg niya ang braso nito. "Just promise me, hindi mo na uulitin ang ginawa mo, ha. Kahit sino pa ang kausap ko, huwag kang lalayo kay daddy, o sa kahit sinong kasama mo. Understand?" Naramdaman niya ang pagtango nito. "Sorry po." Gumaralgal ang tinig nito. Masuyong haplos ang ginawa niya sa likod nito. Sa tagal na nilang nakatayo sa gitna ng lobby, noon lang niya napansin niya ang mga matang nakatutok sa kanila. Mukhang hindi makapaniwalang may anak na siya. Gusto niyang sigawan ang mga nakapalibot sa kanila, pero nagtatalo ang isip niya. Tiyak na matatakot si Avi kapag ginawa n'ya 'yon. "Hush, baby." Iniangat niya ang katawan para makita ang hitsura nito. Tulad ng inaasahan niya, namumula na naman ang ilong at mata nito. Gamit ang palad ay pinunasan niya ang basang pisngi ng bata. "Sisipunin ka na naman. Stop crying na. Hindi ako galit." "S-sorry po, d-daddy. Hindi na po mauulit." Humibi ito. "Hindi ako galit. Kiss mo na si daddy." Idinampi nito ang labi sa pisngi niya. "Love you, daddy." Kapag naririnig ang salitang 'I love you', kakaibang kasiyahan ang nadarama niya. Hindi niya maipaliwanag. Parang idinuduyan siya sa ulap. Ganito ba ang nararamdaman ng isang ama? Napukaw ang paglalakbay ng isipan niya nang magsalita si Tyron. "I have to go, Aedam. Pupuntahan ko pa si Jack. I-confirm ko ang pinapahanap mo sa kaniya." "Okay. Thanks, p're." "Ang bata, ha! Huwag mong pababayaan. Isantabi mo muna iyang init ng 'yong katawan," mapang-asar nitong paalam sa kaniya. Pinigil niya ang sariling bulyawan ang sira-ulong kaibigan. Hinabol na lang niya ito ng matalim na tingin. Nginisihan naman siya nito. "Lety go, baby. Punta na tayo sa office." Humakbang siya patungong elevator. Nahawi ang mga taong nag-aabang na bumukas ang pinto. "Are you mad, daddy?" "No, baby. Hindi ako galit." Masuyong hinaplos niya ang pisngi nito, atsaka'y h******n ito, ginantihan nito ng ngiti ang ginawa niya. "Put me down, daddy." "No. Tatakas ka na naman." "Hindi po. Promise," itinaas nito ang kanang palad. Nagkakawag ito. Napilitan na rin siyang ibaba ito, ngunit mahigpit ang ginawang paghawak niya sa palad nito. Nang bumukas ang pinto ay pinauna silang pumasok ng mga empleyadong nakaabang. Pumusweto sila sa gilid. "Daddy, babalik po ba si lolo?" "I don't know, baby. Why?" "Laro po sana kami." Napangiti siya sa narinig. Nang tumataas ang elevator ay may isang babae ang hindi na yata nakatiis. "Ang cute ng anak mo, Sir. Para kayong pinagbiyak na bunga. Tiyak na maganda rin ang asawa mo, Sir." Literal na umawang ang bibig niya. "Asawa? Hindi ko nga kilala ang ina ng batang ito." Gusto sana niyang ipagsigawan ang katagang iyon. "Hi, baby! What is your name?" tinig ng isa panh babae, kasama ito ng naunang nagtanong. "Avianna po," tugon ng bata, tumingin pa ito sa kaniya. "Sir, ngayon mo lang po dinala ang anak niyo." Mapaklang ngumiti siya sa babae. Ngayon lang naman kasi niya nalamang may anak siya, takenote, hindi pa siguradong sa kaniya ito. Pero kung hindi, bakit hawig niya? "Sir, isasama mo na po ba siya araw-araw dito?" Bakit ang daming tanong? Patalsikin kaya niya ang empleyadong masyadong marami ang tanong sa kompanya niya? Napahinga siya ng malalim at muling ngumiti. "I think, yes. Mapapadalas ang pagsama niya rito. Wala ang yaya niya," naisagot na lang niya. Ang daming marites talaga sa mundo! Hindi na niya pinansin ang kaniyang naririnig, itinikom na lang niya ang bibig. Naunang lumabas ang dalawang madaldal na babae. Naraanan niyang abala pa rin ang kaniyang secretary sa harap ng computer. "Sofie, paki-order mo nga kami ng pagkain," utos niya rito. "Baby, what do want to eat?" baling niya sa bata. Ngangang tumitig sa kanila ang kaniyang secretary. Mukhang hindi pa rin makapaniwala tulad ng iba niyang empleyado. "Jabe, daddy. Chicken po, and rice." "Okay, baby." Binuhat na niya ito. "I-order mo na rin ako ng para sa akin. Kahit ano na lang ang sa akin." "S-sige po, Sir," tulalang tugon nito. Pumasok na sila sa loob ng office. Ibinaba niya ito sa couch. Bago niya ibaling ng isipan sa ginagawa, binilinan muna niya ito. Kinahapuna'y hindi niya alam ang gagawin. Isasama ba niya ito? Pero kung hindi niya ito isasama, saan niya ito iiwan? Hindi naman siya masamang tao para iwan na lang ito sa kung saan, isa pa'y siya ang tinatawag nitong daddy. Sa huli ay napilitan siyang isama ito. Hindi niya maaatim na iwan ito sa kung saan. Papalabas na siya ng office nang pumasok ang ngisi mula sa mga sira-ulong kaibigan niya. Si Jack, Drake, Kent, Zeus at ang huling pumasok ay si Tyron na abot-tainga ang ngisi. Mukhang nagsumbong ang mokong. Para siyang baklang umirap dito. "Where's your daughter?" ngising tanong ni Drake, ang kaibigan niyang tulad niya ay barumbado rin pagdating sa babae. "Dude, may anak ka na pala! Ang tindi mo!" Lumapit sa kaniya si Jack. Seryoso ito sa buhay. Si Kent ay nakangising nakatitig lang sa kaniya. Ito ang joker ng grupo nila, at si Zeus, daig pa nito ang magmamadre. Kung siya ay mahilig sa babae, kabaliktaran ito. Minsan nga ay napagkamalan nilang bakla ito dahil walang pinapakilalang girlfriend sa kanila. Mailap ito sa babae. "Naparito ba kayo para inisin ako?" Matalim ang titig niya sa mga lalaking nakatayo sa harapan niya. "P're, gusto lang nilang makilala ang anak mo." Nakangising lumapit sa kaniya si Tyron. Mukhang ito ang pasimuno ng lahat. "Oo nga, dude. Huwag mong ipagkait sa amin ang anak mo." Tuluyan nang lumapit sa kaniya si Kent. Ipinatong nito ang braso sa balikat niya na maagap niyang ipiniksi. Natawa si Drake sa inasta niya. "Ang sungit! Ganiyan ba ang nagagawa ng may anak?" "Bakit niyo inaaway ang daddy ko?" Kumunyapit sa binti niya ang bata. "Daddy, galit po ba sila sa iyo?" Tiningala siya. Malamlam na naman ang mata nito. Pumantay siya rito. "No, baby. They are my friends." Inayos niya ang ilang hibla ng buhok na nasa mukha nito. "Friends?" Bumaling ang tingin nito sa mga lalaking nakabuka ang bibig. Isa-isang sinuri ang kaniyang mga kaibigan. "You have a lot of friends, daddy. Hello po. "I'm Avianna po, but you can call me Avi po," pakilala nito. Hindi niya napigilang mapangiti. Ang cute-cute talaga ng kaniyang anak. Sana nga ay kaniya itong talaga. Pag-aaralan na lang niyang maging isang mabuting ama rito. Kahit sino yata ay gugustuhin maging ama ng batang ito. "Wow! Amazing!" tinig ni Zeus. Pumantay pa ito sa bata. Sinipat-sipat ang kaniyang anak. "Dude, hindi ba ito isang panaginip?" Si Kent, at ginawa ang ginawa ni Zeus. Binatukan niya ito. "Ouch! Ang hard mo talaga sa akin, dude." "Ngayo'y gising ka na siguro?" sikmat niya rito. Ngangang tumitig na ito sa bata. "Hindi nga. It looks like you, Aedam. Hanep! Ang tindi mo, dude. Kailan mo ito ginawa? Magpapagawa na rin ako." "Temang ka talaga!" angil niya, bahagya niyang inilayo si Avi sa mga ito. Lumapit na rin si Drake at Jack sa kinaroroonan nila. Ang una ay nakabuka pa rin ang bibig. "Bunganga mo. Mapasukan iyan ng langaw." "Grabe, p're. Ang lupit pala ng sperm mo. Hiramin ko muna iyan--" "Tar*ntado!" pigil niya kay Drake. "May sarili kang sperm, bakit hind iyon ng gamitin mo?" Nagkatawanan ang lahat. "Daddy, what is sperm? Is that a kind of food or toy? I want that, too, daddy." Makahulugan silang nagkatinginan. "Bunganga niyo, itikom niyo," saway ni Tyron. Niyakag nito ang anak niya. "Huwag kayong magsasalita ng kung ano kapag kaharap niyo ang bata."Naihilamos ni Drake ang sariling palad sa mukha. Katatapos lamang nilang mag-usap ni Meadow, sinasabing nagpakita si Brenda kay Avi para lang balaan ang mag-ina. "Hindi kaya si Aedam ang tinutukoy ni Brenda?" tanong niya sa sarili. Noong una pa lang ay may duda na siya nang maoperahan ang kaibigan niya. May kakaiba siyang kutob, pero wala siyang mahanap na butas dito. Napasandig siya sa head rest ng upuan. Nasa loob siya ng sasakyan, patungo sana sa kaibigang si Zeus, pero naantala nang tumawag si Meadow. Humihingi ito ng tulong na makausap si Brenda. "But how? Mainit ito sa mata ng mga pulis." Naipikit niya ang mata, nag-iisip ng magandang gagawin at sa muling pagmulat ay napasulyap siya sa mga dumadaan, hanggang sa napansin niya ang isang sasakyan. "Kay Aedam ang sasakyan na 'yon ah!"Napatuwid siya ng upo at mabilis na sinundan ang sasakyan. Kinumpirma kung ito nga ba ang sasakyan ng kaibigan. Hindi siya dumikit para hindi makahalata. At para makasigurado ay tinawagan niya ito
Ilang beses nang napabuga ng hangin si Meadow, nakadungaw siya sa bintana. Nakatitig sa tanawing nasa ibaba, ngunit wala naman doon ang atensyon. Hindi patahimikin ang isipan niya. Laging nagtatanong kung bakit tumakas si Brenda, anong dahilan?May pumasok sa isipan niya, what if, galit pa rin ito sa kaniya? What if, maghihiganti pa rin ito? "Imposible!" mariin niyang tanggi ag marahas na ipinilig ang ulo. "Hindi na gagawin ni Ate Brenda sa akin 'yon," giit pa niya sa sarili.Alam niyang nagbago na ito. Hind na nito uulitin ang nagawang pagkakamali noon. Alam niyang mabuti itong tao, napuno lang ng galit ang dibdib kaya ito naging masama. Napasulyap siya sa umbok na tiyan. Ilang araw na lang ay nalalapit na ang kaniyang pagsilang sa pangalawang anak. Halo-halong emosyon ang nararamdaman niya. "Mommy..."Napalingon siya nang marinig ang tinig ng kaniyang panganay. Nakasuot pa ito ng school uniform. Parang dati lang ay karga-karga pa niya ito, umiiyak sa bisig niya. Nadadapa sa tuwing
"Lintik ka, Brenda! Sisirain mo pa ang plano ko!" Galit na galit si Rex nang ipaalam sa kaniya ni Jack ang balitang nakatakas si Brenda. Pero naiinis din siya sa sarili, kung hindi sana niya ipinaalam dito ang katotohanan, hindi sana ito tatakas sa kulungan. "Hindi ako makapapayag na isiwalat mo ang katotohanang ako si Rex! Hindi ko hahayaang makalapit ka kahit kanino sa pamilya ko!" Nagbibigay kilabot ang titig na pinapakawalan niya sa daang tinatahak. Papunta siya sa city jail para alamin kung paano nakatakas si Brenda. Bago siya umalis sa mansyon ng Cromwell ay may itinalaga na magbabantay na mga pulis si Jack. Nag-ring ang cellphone niya-- si Meadow. Sinagot niya 'yon at ang matinis na boses ni Avi ang kaniyang narinig. "Daddy, where are you po?"Kinalma muna niya ang sarili bago siya sumagot. "Baby, papunta ako sa bilangguan.""Daddy, bakit pa po kayo ang pupunta? Mayroon naman po na puwedeng pumunta. Hindi ka po ba natatakot sa maaaring gawin ni Tita Brenda?"Kahit galit ang
Nakahanda na ang mga gamit ni Meadow sa panganganak. Ilang araw na lang ay masisilayan na niya si Railey. Lahat ay excited na sa paglabas nito, lalo na ang panganay niyang anak. Si Aedam ay hindi na rin mapakali. Maya't maya siya nitong mino-monitor, kahit nasa trabaho o kaya'y may importanteng nilalakad. Ganoon din ang kaniyang beanan. Kumpara n'ong ipinagbubuntis niya si Avi, nahihirapan siya ngayong kumilos. Marahil ay sa pagiging antukin niya, bukod pa roon ay lumaki siya. Hindi na niya halos maisuot ang pambahay na tsinelas at tanging daster na lang ang isinusuot niyang damit. "Okay lang 'yan, maganda ka pa rin naman," tugon ni Aedam nang isang araw ay sabihin niya ang pagbabago sa pisikal na anyo. Agad siyang sumimangot. "Maganda ba yun? E ang laki-laki ko na. Para na akong dambuhalang butiki." Napalabi siya at padabog na tinungo ang nag-aabang na kama. Sa gilid ay umupo siya. "Ang sarap kasing matulog e." Maingat siyang humiga habang naghihikab. Hinayaan ang sarili na lipar
Nakahanda na ang mga gamit ni Meadow sa panganganak. Ilang araw na lang ay masisilayan na niya si Railey. Lahat ay excited na sa paglabas nito, lalo na ang panganay niyang anak. Si Aedam ay hindi na rin mapakali. Maya't maya siya nitong mino-monitor, kahit nasa trabaho o kaya'y may importanteng nilalakad. Ganoon din ang kaniyang beanan. Kumpara n'ong ipinagbubuntis niya si Avi, nahihirapan siya ngayong kumilos. Marahil ay sa pagiging antukin niya, bukod pa roon ay lumaki siya. Hindi na niya halos maisuot ang pambahay na tsinelas at tanging daster na lang ang isinusuot niyang damit. Tinutukso na rin siya ng anak."Okay lang 'yan, maganda ka pa rin naman," tugon ni Aedam nang isang araw ay sabihin niya ang pagbabago sa pisikal na anyo. Agad siyang sumimangot. "Maganda ba yun? E ang laki-laki ko na. Para na akong dambuhalang butiki." Napalabi siya at padabog na tinungo ang nag-aabang na kama. Sa gilid ay umupo siya. "Ang sarap kasing matulog e." Maingat siyang humiga habang naghihikab.
Kasulukuyang nasa opisina si Rex, paulit-ulit na tinitingnan ang tambak na papel. Naisip niyang hindi madaling magpanggap, lalo na sa katauhan ng isang Aedam Cromwell. Ang hirap ng ginagawa nito lalo na ang pamunuan ang isang kompanya. Hindi niya alam kung paano mapapantayan pagdating sa paghawak ng ganoong negosyo. Masyado itong maabilidad. Subalit... agad na sumilay ang ngiti sa labi niya. "Ito ang plano namin-- ang pabagsakin ang CromX." Humalakhak ang isipan niya. Ngayon pa lang ay gusto na niyang ipag-celebrate ang mangyayari. Walang makapipigil sa kaniya. Wala na si Aedam, hindi na ito babalik at kung babalik man ito, tiyak na hindi ito paniniwalaan. "At si Meadow, akin ka na! Hindi ka na niya makukuhang muli sa akin." Natigil ang pagmumuni-muni niya nang mag-ring ang kaniyang cellphone. Hindi 'yon ang lumang cellphone ni Aedam, dahil hindi niya nakuha 'yon sa loob ng sasakyan. Agad na nagsalubong ang kilay niya nang makitang hindi naka-register ang numerong tumatawag. May







