ログインAng ampon ng aking ama ay ikinulong lamang sa masikip na storage closet nang halos labinlimang minuto, ngunit tinalian niya ako at itinapon sa loob bilang parusa. Tinakpan pa niya ang ventilation gamit ang mga tuwalya. "Bilang nakatatandang kapatid ni Wendy, kung hindi mo siya kayang alagaan, marapat lamang na maranasan mo rin ang takot na naramdaman niya,” seryoso niyang sabi. Alam niyang may claustrophobia ako, ngunit ang aking mga desperadong pakiusap, ang aking matinding takot, ay sinagot lang ng malupit na sermon. "Magsilbi sana itong aral sayo para maging mabuting kapatid." Nang tuluyang lamunin ng kadiliman ang huling hibla ng liwanag, nakakaawa akong nagpumiglas. Isang linggo ang lumipas bago muling naalala ng aking ama na may anak pa siyang nakakulong at nagpasya siyang tapusin na ang aking parusa. "Sana'y naging magandang aral sa iyo ang isang linggong ito, Jennifer. Kung mangyayari pa ito muli, hindi ka na pwedeng manatili sa bahay na ito." Ngunit kailanman ay hindi niya malalaman na matagal ko nang nalanghap ang aking huling hininga sa nakakasulasok na silid na iyon. Sa kadiliman, unti-unti nang nabubulok ang aking katawan.
もっと見るSa isang presidential suite, nakakalat ang damit ng isang lalaki at babae sa sahig, kasabay ng lumalagablab na init sa loob ng kuwartong iyon.
Lumalangitngit ang kama sa bawat paggalaw ng lalaki, dahilan upang mapaungol nang malakas ang babae sa ilalim niya.
Ilang oras na rin nang may mangyari sa kanila, ngunit hindi pa rin tumitigil ang binata. Patuloy niyang pinanggigigilan at ine-enjoy ang sarili sa mabangong halimuyak ng dalaga.
Makinis ang balat ng dalaga, na para bang gawa ito sa mamahaling porselana. Ang lalaki naman ay makisig at kayumanggi ang balat.
Nakasuporta ang magkabila niyang kamay sa gilid ng babae. Kita na rin ang mga ugat na bumabakat dito, ngunit hindi siya tumitigil sa pag-angkin.
Wala siyang balak tumigil.
“Ah… Tama na… Please…” pagmamakaawa ng babae habang namumula ang mga pisngi. “W-Wala na akong… lakas…”
Kanina pa siya pagod at hirap nang gumalaw. Ganoon pa man, ramdam niya rin ang sarap na ibinibigay ng binata sa kan’ya.
Pero imbes na maawa ang binata, mas lalo lang itong nanggigil.
Kaarawan ngayon ng best friend ni Lianne, kaya naman inimbitahan siya nito sa isang hotel para mag-celebrate.
Nalasing siya sa dami ng nainom, kaya naman nag-book ang best friend niya ng kuwarto upang doon muna siya matulog.
Ngunit sa hind inaasahang pagkakataon, nagkamali si Lianne ng napasukang kuwarto, natulog sa maling kama, at nakipagsiping sa lalaking hindi siya kilala.
Ni hindi na niya mabilang kung ilang beses siyang inangkin ng binata.
Pakiramdam niya ay paulit-ulit siyang dinala sa langit dahil sa sobrang sarap… at mag-uumaga na nang tumigil ito.
*****
Hindi inaakala ni Rozen na mahahalimuyak siya sa ganda ng dalaga, dahilan upang paulit-ulit siyang mawalan ng kontrol, na para bang hini-hypnotize siya.
Mayroon siyang business dinner ngayong gabi, at pagkatapos makipag-inuman sa ilang business partners niya, nag-check in na siya sa presidential suite.
Nagpunta lang siya sa banyo para mag-shower saglit, ngunit paglabas niya, mayroon nang babaeng nakahiga sa kama niya.
Nakasuot ng red dress ang babae habang nagpapahinga ito sa puti niyang kama, na para bang isa siyang namumukadkad na rosas na may nakakaakit na halimuyak.
Kumunot ang noo ni Rozen.
‘Sino sa mga business partner niya ang nagpadala ng babae sa kama ko? Wala ba silang ideya na wala akong interes sa mga babae?’
Lahat ng mga babaeng pinadadala sa kan’ya noon ay ipinaaalis niya lang, at hindi exception ang babaeng ito.
Pero sa gulat niya, lasing na ang babae at wala na sa ulirat.
Kahit ilang beses niyang tawagin ito, hindi ito gumagalaw. Sinakop na rin nito ang kama niya.
Gusto na siyang sipain ni Rozen, ngunit dahil nanguna ang pagiging gentleman niya, itinulak na lang nito ang babae sa gilid bago siya humiga sa tabi nito.
Malikot matulog ang babae, ngunit pinabayaan na lang siya ni Rozen. Pumikit na siya at naghanda nang matulog.
Pero laking gulat niya nang lumikot ang babae patungo sa kan’ya.
Pumatong ang legs nito sa beywang niya, at nagtungo ang kamay nito sa kan’yang leeg.
Mababaw ang paghinga ng babae, dahilan para maamoy niya ang alcohol at iba pang amoy na sobrang nakakahalimuyak para kay Rozen.
Kumiskis din ang dibdib ng dalaga sa kan’ya. Sobrang puti at kinis ng balat nito, at namumula pa ang mga pisngi.
Nakaramdam siya ng kakaiba. Nag-init ang katawan niya habang nakatitig sa babaeng tila anghel na natutulog sa tabi niya.
Parang gusto niya itong hawakan at angkinin.
Napamura si Rozen dahil sa naisip. Sinubukan niyang itulak ang babae palayo, pero hindi niya magawa. Masyadong mahigpit ang pagkakayakap ng babae sa kan’ya.
“Huwag kang malikot, okay…” saad ng babae sa nakabibighaning tono bago kinagat ang leeg niya, na para bang pinarurusahan siya.
Tuluyan nang nawalan ng kontrol si Rozen.
Hinapit niya ang beywang ng dalaga bago pinagpalit ang posisyon nila. Ngayon ay nasa ilalim na niya ang babae, wala pa ring kamalay-malay sa mangyayari sa kan’ya.
“Tandaan mo… Ikaw ang nag-umpisa nito.”
Hinalikan niya ang babae, at sobrang nakakaadik ang tamis ng labi nito.
Ni minsan ay hindi naging intimate si Rozen sa mga babae. Ni isang babae ay wala pa siyang nahahalikan.
Akala niya ay mananatil siyang ganoon habangbuhay, pero sa hindi inaasahang pagkakataon, ginising ng babae ang init ng katawan niya, at hindi siya sigurado kong intensiyon ba iyon ng babae o natural lang talaga itong mapang-akit.
Ganoon pa man, siguradong hindi niya papakawalan ang babae ngayong gabi. Magbabayad ito dahil sa ginagawang pambabaliw sa kan’ya.
Buong gabi inangkin ni Rozen ang babae. Hindi niya ito pinakawalan hanggang sa makatulog na ito sa sobrang pagod, at noong mag-uumaga na ay doon lang tumigil ang binata.
Napatingin siya sa babaeng mahimbing na natutulog sa tabi niya, pagod na pagod at namumula pa ang mga pisngi, at tila lumambot ang puso ni Rozen.
Wala na siyang pakialam sa susunod na mangyayari. Niyakap niya ang dalaga hanggang sa nakatulog na rin siya nang mahimbing.
Pagod na siya, at aayusin na lang niya ang lahat paggising.
Pero hindi niya inaasahan na paggising niya, wala na ang babae sa kan’yang tabi.
—
Hapon na nang magising si Lianne.
Sobrang sakit ng buong katawan niya, at may lalaking nakayakap sa kan’ya.
Guwapo ang lalaki, mas guwapo kaysa sa mga celebrity na nakikita niya. Para itong prinsipeng lumabas mula sa libro na mala-greek god ang facial features.
Kahit habang natutulog ay malakas pa rin ang aura ito, dahilan para mapasinghap ang dalaga.
Hindi niya inaakalang ang lalaking kasalo niya sa mainit na gabi ay ganito pala kaguwapo.
Pero ang hindi lang alam ni Lianne, maamo man ang itsura ni Rozen at mukhang prinsipe, determinado itong makuha siya… kahit sa anong klaseng paraan pa.
Ramdam ni Lianne ang galit dahil sa nangyari, ngunit wala siyang magagawa. Lasing siya, nagpunta sa maling kuwarto, at natulog sa maling kama. Nagkaroon tuloy ng oportunidad ang lalaki upang galawin niya.
‘Mabuti na lang, guwapo siya,’ bulong ni Lianne sa isip.
Kung halimbawang nagising siya at ang napagtantong pangit ang nakakuha ng virginity niya, malamang ay iiyak talaga siya.
At gustuhin man niyang umiyak ngayon, hindi ito ang tamang oras. Kailangan na niyang umalis.
Kung magising ang lalaki at tanungin kung bakit nandoon siya sa kuwarto nito, tiyak na kapahamakan lang ang dulot no’n sa kan’ya.
Dahan-dahang inalis ni Lianne ang kamay ng lalaki bago umalis sa kama. Pinulot niya ang dress at panty na nasa sahig.
‘Mabuti na lang at hindi pa punit-punit…’
Maingat niyang sinuot ang dress bago lumingon sa lalaking natutulog pa rin sa kama. Napakagat siya sa pang-ibabang labi at tuluyan nang umalis.
‘Isipin mo na lang na panaginip ito, Lianne…’ saad niya sa isip.
Hindi niya alam na ito pa lang ang umpisa ng lahat.
—
Nanginginig ang legs ni Lianne na nilisan ang hotel. Pumara siya ng taxi papunta sa inuupahang room.
Sa kotse pa lang siya nagkaroon ng pagkakataong i-check ang bag at cellphone niya. Nakakita siya ng iilang missed calls mula sa kan’yang best friend na si Eunice.
Alam niyang nag-alala ito, kaya naman tumawag siya pabalik.
“Hoy, Lianne, ano’ng nangyari?” tanong ni Eunice. May pag-aalala sa tono ng boses nito. “Ilang beses kitang tinawagan. Bakit hindi ka sumasagot?”
Napakagat-labi si Lianne. “Sorry, nalasing kasi ako kagabi. Hindi ko narinig na nagri-ring na pala ang phone ko…”
“Okay lang, okay lang… Pero saan ka nag-stay kagabi? Nagpunta ako sa hotel room mo, pero hindi kita nakita roon.”
“Nagtanong ako sa reception, pero wala raw nag-check in,” dagdag pa ng kaibigan. “Hindi ka roon natulog kagabi?”
Nag-isip muna si Lianne ng isasagot bago nagsalita. “Ano… Nag-book ako ng ibang room kagabi. So, sa ibang kuwarto ako natulog…”
“Sorry, lasing na kasi talaga ako kagabi kaya hindi ko na nasabi sa ‘yo…”
Sobrang gulo ng isip ni Lianne ngayon.
Hindi niya alam kung paano sasabihiin kay Eunice na lasing siya, pumasok sa maling kuwarto, at nakipag-one night stand sa isang lalaking hindi niya kilala?
Gusto niyang isipin na walang nangyari, kaya naman napagdesisyunan niyang huwag na lang ikuwento kay Eunice ang lahat.
“Ah, mabuti naman.” Napahinga nang malalim ang kaibigan. “Akala ko naman eh sa kalsada ka na natulog kagabi. Alalang-alala kaya ako sa ‘yo!”
“Pero kasalanan ko rin. Kung hindi ko lang kailangang i-entertain ‘yong ibang mga bisita roon sa party, sana nahatid kita sa room mo…” dagdag niya pa.
Umiling si Lianne.
“Ano ka ba, ayos lang ‘yon. Kaya nga hindi na ako nagpahatid kasi ayaw ko rin makaabala.” Tumikhim siya. “Malo-lowbatt na ako, Eunice. Tawagan na lang kita mamaya, ha.”
“Oh, okay…”
Pinatay na ni Lianne ang telepono. At doon ay may napagtanto siya.
Kagabi, paulit-ulit nilang ginawa iyon nang walang ginagamit na condom…
Posible kayang…?
“Kuya, pakitigil na lang sa harap ng pharmacy,” saad ni Lianne bago itinuro ang pharmacy na madadaanan nila.
Sumunod naman ang driver.
Matapos magbayad ni Lianne ay dali-dali siyang bumaba at pumasok doon. Pero ramdam niya ang pagkailang nang lumapit sa pharmacist.
“Miss, anong bibilhin n’yo?” tanong nito nang makita ang papalapit na si Lianne. Halatang kinakabahan ito.
“May… May emergency contraception po kayo?”
Napahawak siya sa kan’yang damit habang namumula ang pisngi.
First time bibili ni Lianne ng ganito kaya naman nahihiya siya. Natatakot din siyang hinuhusgahan na rin siya ng kausap.
Mabuti na lang at sanay na ang pharmacist. “Mayroon. Saglit lang.”
Kumuha siya ng isang banig ng pills at ibinigay ito kay Lianne.
“Ngayon ka pa lang ba iinom ng ganito?” tanong ng pharmacist. “Effective lang siya kapag ininom mo within 72 hours. Isang pills lang, okay na.”
“Thank you…” Kinuha iyon ni Lianne. “Magkano?”
“80 pesos po.”
Pagkabayad ni Lianne ay mabilis siyang umalis. Hindi niya alam na pinagmamasdan lang siya ng pharmacists.
Napailing na lang ito. “Hay, napakaraming babae na talaga ang walang respeto sa sarili nila ngayon…”
Ito na ang panglimang babae na pumunta sa pharmacy para bumili ng emergency contraception.
At araw araw, maraming babae ang bumibili ng birth control pills mula sa pharmacy nila.
Nang makarating kami sa istasyon ng pulis, sinubukan kong sumunod papasok sa interrogation room, pero para bang may pwersang pumipigil sa akin. Para bang nasusunog ang kaluluwa ko sa bawat pagtulak ko, at hindi ko na matagalang tiisin ‘yung sakit.Gusto kong makita siyang umamin sa lahat ng kasalanan niya.Paulit-ulit kong tinangkang pumasok, pero hindi ko talaga kaya. Bawat pagtatangka, parang nagliliyab ang kaluluwa ko, at sobrang hapdi na.Sa sumunod na mga araw, nagpalakad-lakad lang ako sa labas ng istasyon, umaasa na baka makasagap ng balita mula sa mga pulis na papasok at lalabas.Hindi ako nakakuha ng masyadong impormasyon, pero mayroon akong narinig na nakapagpasaya sa akin.Sapat na raw ang ebidensya para kasuhan si Dad ng murder, at inamin niya ang kasalanan. Malapit na raw siya hatulan, at malamang ay death row ang bagsak niya.Under investigation din ang kompanya niya dahil sa tax evasion.Akala ko ay makakalaya si Wendy, pero may nadiskubre rin ang pulis na siya pala ang
Napabalikwas ‘yung dalawa, si Dad ang unang tumayo at nag-ayos ng damit. Luminga-linga siya, napabuntong-hininga nang makitang wala namang ibang tao.Ako man, gulat din—hindi ko akalaing kaya ko nang humawak ng bagay. Dahil sa instinct, tinest ko pa kung ano pang kaya kong gawin."Ah! May multo!" biglang sigaw ni Wendy, wari’y may nakita siyang anino.Napatigil ako. Kita niya ba ako?Paglaon, parang na-realize ni Wendy na wala namang tao. Yumakap uli siya kay Dad, nanginginig kunwaring natatakot."Yakapin mo ‘ko, natatakot ako."Bigla siyang naupo sa kandungan ni Dad, sabay tanggal pa ng pang-itaas.Nakita ko kung paano nagbago ang mood ng kwarto at naging intimate na ang kanilang mga kilos. Mahihinang ungol ang maririnig sa silid.Kung buhay pa ako, baka nasuka na ako.Nang nadadala na sa init ng katawan ang dalawa, biglang bumukas ang pinto.Labis na nagulat si Dad at naihi sa kaniyang pantalon. Naghabol ng unan si Wendy para takpan ang sarili, nakatitig sila sa pulis na nakatayo sa
"Dapat inisip mo ‘yan bago mo ikinulong si Wendy! Huli na para humingi ka ng awa ngayon!""Mas pinaburan ka ng mga magulang natin nang napakatagal—nasulit mo na ‘yan! Si Wendy nga, wala nang nanay at tatay, ang kapal pa ng mukha mong i-bully siya?!""Sinasabi ko sa ‘yo, kapag sinaktan mo ulit si Wendy, hindi mo makakalimutan ang gagawin ko sa ‘yo!""Ang sama mo, Jennifer! Masyadong mabait si Dad sayo.""Ayoko ng kapatid na masama na gaya mo!""Sana mamatay ka na lang. Nakakahiya kang maging kapatid ko."Bumabalik-balik sa isip ko ‘yung mga salita ni Ian habang naghihirap ako sa kakapusan ng hangin at dilim ng storage room.Hindi ko alam kung ano nga ba ang naisip ko noon sa gitna ng ganoong desperasyon.Sobrang daming tumatakbo sa isip, masyadong mabilis para makapagsalita.Marahil pinagsisihan ko lahat.Pinagsisihan kong nangtiwala agad ako sa isang estranghera.Pinagsisihan kong hindi ko sinamahan sina Mom at Dad sa ancestral home, baka nailigtas ko pa si Mom.Pinagsisihan kong inuna
Kinagabihan, nagkulong si Dad sa study room, buo pa rin ang paniniwalang nakatakas ako.Para patunayan iyon, inisa-isa pa niyang pinanood ‘yung CCTV footage sa paligid ng villa.Wala mang camera sa loob ng bahay, covered naman ang labas. Bawat sulok ng labas ng villa ay kita—kung may pumasok o lumabas.Wala. Wala akong bakas na lumabas mula nang ikulong ako sa storage."Imposible ‘to!" sigaw niya sabay hagis ng laptop sa pader. Nabasag ito at nagkalat ang mga piraso."Nag-tamper siya ng footage! Matalino si Jennifer, kaya niya ‘tong gawin!"Wala pa akong nakilalang ganyan ka-walang utang na loob!"Hindi pa siya nakuntento, kinuha pa ang ashtray at itinapon din sa pader.Eksaktong pumasok si Wendy, may dalang gatas, bigla itong natigilan nang makita ‘yung ashtray na halos bumagsak na sa tabi niya. Nalaglag ang baso, kumalat ang gatas sa sahig.Kaagad siyang dinampot ni Dad, niyakap nang mahigpit."Shh… ayos lang, Wendy. Shh. Pasensiya ka na, hindi kita gustong takutin. Naiinis lang ako
Naging seryoso ang mukha ni Dad nang hindi pa rin ako lumalabas matapos ang 30 minutes."Kalahating oras na! Anong akala niya, wala akong magagawa sa kanya?!""Ang tigas talaga ng ulo! Hindi pa rin niya naiintindihan ang kasalanan niya!""Hmph! Gusto kong makita kung ano pang kaya niyang gawin!"Sa
Hindi naman ganito ang aming sitwasyon noong hindi pa dumadating si Wendy.Noon, buo pa ang pamilya. May Mommy at Daddy na mahal ako, at si Ian noon ay simpleng bata pa lang.Naglalaro kami ni Ian, binabasahan ako ni Mom ng bedtime stories, at dinadala ako ni Dad sa park para maglakad-lakad.Lahat n
Nasa kalagitnaan ng meeting si Dad nang matanggap niya ‘yung tawag. Walang pag-aalinlangan, dali-dali siyang umuwi.Pagdating niya, binuhat niya agad si Wendy na mukhang namumutla, sabay sigaw, "Anak kita, Wendy. Walang makakapagpaalis sayo rito! At huwag mo nang banggitin ulit na aalis ka."Noong u
Matapos masigurong busog na si Wendy at masaya uli ang mukha niya, saka lamang binalingan ni Dad ang butler."Papalabasin mo na si Jennifer. Paliguin at pag-ayusin mo—ayoko namang mawalan ng ganang kumain ang lahat paglabas niya."May halong pagkatuwa sa ekspresyon niya, para bang isang napakalaking






Maligayang pagdating sa aming mundo ng katha - Goodnovel. Kung gusto mo ang nobelang ito o ikaw ay isang idealista,nais tuklasin ang isang perpektong mundo, at gusto mo ring maging isang manunulat ng nobela online upang kumita, maaari kang sumali sa aming pamilya upang magbasa o lumikha ng iba't ibang uri ng mga libro, tulad ng romance novel, epic reading, werewolf novel, fantasy novel, history novel at iba pa. Kung ikaw ay isang mambabasa, ang mga magandang nobela ay maaaring mapili dito. Kung ikaw ay isang may-akda, maaari kang makakuha ng higit na inspirasyon mula sa iba para makalikha ng mas makikinang na mga gawa, at higit pa, ang iyong mga gawa sa aming platform ay mas maraming pansin at makakakuha ng higit na paghanga mula sa mga mambabasa.