LOGINKabanata 2
Samantha’s Point of View Paulit-ulit akong napapalunok. Hindi ko alam kung ano ang gagawin. Tatakbo ba ako o tatawagan si Joshua. Pero nang nakita ko ang mukha niyang puno ng pagnanasa habang nakatingin sa akin, para akong natunaw. Kailanman ay hindi ako tiningnan ni Joshua ng ganoon. Hindi niya ako tiningnan na para bang ako ang pinakagusto niyang babae sa buong mundo. “This is wrong!” sigaw ko, pero ang boses ko ay nanginginig. Hindi ako sigurado kung dahil iyon sa takot o sa ibang bagay na hindi ko maintindihan. “Lumabas po kayo sa kwarto namin bago ka pa makita ng asawa ko!” Hinila ko ang kumot upang takpan sana ang sarili ko. Mabilis ang kilos ko. Pero huli na dahil muli niyang pinapasok ang dalawang daliri sa pagkababae ko. Mas malalim pa sa ginawa niya kanina. Napaungol ako. Hindi ko napigilan. Napapikit ako ng mariin. Hindi ko alam kung bakit ganito ang katawan ko. Dapat ay nagagalit ako. Dapat ay sinisigawan ko siya. Pero sa halip, ang nararamdaman ko ay isang bagay na hindi ko kayang ipaliwanag. Sobrang sarap ng ginagawa ni Daddy Gab! Bumaba ang mga mata ko sa boxer niya nang nakita ang malaking umbok doon. Sobrang laki. Halatang-halata ang tabas ng ari niya. Kitang-kita ko ang hugis noon sa tela ng kaniyang boxer. Parang may mahabang bagay na nakatago roon. Parang may matigas na bagay na nakadiin sa tela. Tumulo ang pawis sa noo ko. Hindi ko alam kung dahil iyon sa init ng kwarto o sa ginagawa niya sa akin. “Samantha,” bulong ni Gab. Malalim ang boses niya. “Tumingin ka sa akin.” Umiling ako. Hindi ko kayang tumingin. Alam ko na kapag tiningnan ko siya, wala na akong laban. “Tumingin ka,” sabi niya ulit. Mas mabigat ang boses niya ngayon. “Gusto kong makita mo kung sino ang kausap mo ngayon.” Dahan-dahan akong nagmulat ng mata, sinubukang pigilan ang sarili kong mapaungol. Tumingin ako kay Gab. Ang mga mata niya ay hindi na katulad kanina. Ngayon, may apoy sa loob ng mga mata niya. May init. May gusto siyang iparating sa akin na hindi niya kayang sabihin sa salita. Nilabas niya ang kaniyang pagkalalaki. Bigla akong pinagpawisan nang makita ang alaga niya. Sobrang laki! Mas matigas at mas malaki pa ang ari niya kesa kay Joshua. At mukhang sobrang sarap gamitin. Kitang-kita ko ang bawat detalye. Ang bawat linya. Ang bawat kurba. Hindi ko maiwasang tumitig doon. “You like what you see?” tanong ni Gab. “Samantha, tanong ko. Gusto mo ba ito?” Hindi ako sumagot. Hindi ko alam ang isasagot ko. Hinila niya ako papalapit sa kaniya. Kinuha niya ang kanang kamay ko at inilapat iyon sa dibdib niya. “Ramdam mo ba ito?” tanong niya. “Ito ang ginagawa mo sa akin ngayon, Samantha. Ito ang ginagawa mo sa katawan ko simula pa kanina.” Kiniskis niya ang ari niya sa bukana ko. Pataas-pababa. Dinidikdik niya ako pero hindi pa pumapasok. Dinadala niya ang dulo ng ari niya sa pinakasensitibo kong parte. Paulit-ulit. “Daddy, please…” bulong ko. Hindi ko alam kung bakit ko sinabi iyon. Hindi ko alam kung ano ang hinihiling ko. “Please what?” tanong ni Gab. Hindi siya tumitigil sa paggalaw. “Sabihin mo kung ano ang gusto mo, Samantha. Sabihin mo nang malinaw.” “I don't know,” umiling ako. “Hindi ko alam.” “Yes you do,” sabi niya. Bumilis ang paggalaw niya. “Alam mo kung ano ang gusto mo. Sabihin mo lang.” Tumitirik na naman ang mga mata ko sa sarap! Basang-basa na naman ako. Hindi ako makapaniwala na ganito ako kabilis mag-react sa lalaking ito. Si Joshua ay hindi ako ginaganito. Si Joshua ay kailangan ko pang sabihan kung ano ang gusto ko. Pero si Daddy Gab, alam niya. “Shit, Daddy Gab…” ungol ko. Hindi ko na napigilan ang bibig ko. “Ang sarap. Sobrang sarap.” “Tell me if you don't like it, Samantha. I'll stop.” Hindi siya gumagalaw. Hinihintay niya ang sagot ko. Tumigil siya sa pagkiskis. Tumigil siya sa lahat. Tanging ang bigat ng katawan niya sa ibabaw ko ang nararamdaman ko. Pero iba ang nararamdaman ko ngayon. Dapat ay pigilan ko siya. Dapat ay itulak ko siya. Dapat ay sumigaw ako. Pero hinahayaan ko lang siyang pasarapan ako. Tiningnan ko siya sa mata. Ngumisi siya nang hindi ako sumagot. “Ugh, Daddy!!!” ungol ko nang ipasok niya ang kaniyang alaga at sinagad ang kahabaan niya sa akin. Napahawak ako sa likod niya. Napakapit ako sa balikat niya. Napasinghap si Daddy Gab. “Ang sikip mo,” bulong niya. “Samantha, ang sikip-sikip mo. Kailan ka huling—” “Shut up,” putol ko. “Huwag mo na akong tanungin ng kung ano-ano. Gawin mo na lang po ang gusto niyong gawin.” Hinalikan niya ang labi ko habang bumibilis ang pagbayo niya sa akin. Sinuklian ko rin ang halik niya. Dinidilaan ko ang labi niya. Kinakagat ko ang ibabang labi niya. Ginagaya ko ang ginagawa niya sa akin. Bawat galaw niya ay sinasagot ko. Bawat hatak niya ay tinutumbasan ko. “Daddy, ugh—” naputol ang pag-ungol ko nang laliman niya pa ang paghalik sa akin at binibilisan ang paggalaw sa ibabaw ko. Wala na akong ibang marinig kundi ang tunog ng pagkababae ko na sinasagad niya. Basang-basa na ako at sarap na sarap sa ginagawa niya. Wala na akong ibang maramdaman kundi ang bigat ng katawan niya sa akin. At ang init. At ang lalim ng bawat pagpasok niya. Binuhat niya ang kanang hita ko at inilapag iyon sa balikat niya. Lalong lumalim ang bawat pasok niya. Lalong sumasagad hanggang sa dulo. “Oh my God, Daddy. Sobrang lalim. Sobrang sarap!” “Sinong mas magaling sa kama? Ako o ang asawa mo?” Napapikit ulit ako sa sarap. “Ano bang ginagawa mo sa akin,” bulong ko. Hindi ko namalayan na sinabi ko pala iyon nang malakas. “Ang ginagawa ko,” sabi niya habang patuloy sa paggalaw, “ay ang dapat sanang ginagawa ng asawa mo sa iyo araw-araw at gabi-gabi.” Napapikit ako. Hindi ko kayang marinig iyon. Hindi ko kayang harapin ang katotohanang iyon. “Buksan mo ang mata mo,” utos ni Gab. “Harapin mo ako. Harapin mo kung ano ito.” Dahan-dahan akong nagmulat. Tiningnan ko siya. Ang mukha niya ay pawis na pawis. “Wala nang bawian,” sabi niya. “Nandito na tayo. Pareho na tayong nasa ganitong sitwasyon. Hindi na tayo pwedeng magkunwaring hindi ito nangyari.” “Ano bang gusto mong mangyari?” tanong ko. Mahina ang boses ko. Halos bulong na lang. Hindi siya sumagot kaagad. Bumagal ang paggalaw niya. “Ang gusto ko,” nagsalita siya sa wakas, “punan ang mga pagkukulang ng anak ko bilang asawa mo.” Muli niyang binilisan ang pagbayo sa ibabaw ko. “Samantha, I’m home!” Pareho kaming napahinto nang narinig ang boses ni Joshua sa labas ng kwarto. “Fuck—my husband is here!” Tinulak ko si Daddy Gab, pero mas lalo niya lamang binaon ang ari niya sa loob ko.Kabanata 74“Ano?”“Gagawan natin ng mga litrato. Gagawan natin ng mga mensahe.”Naningkit ang mga mata ni Joshua.“Anong klaseng litrato?”“Mga litrato na magpapakita,” sabi ni Isabella, “na si Samantha ang naghahabol sa Daddy mo.”“Pero paano natin gagawin iyon?”“May paraan.”“Isabella—”“Hindi mo kailangang malaman lahat ngayon,” putol niya. “Ang importante, may mabuo tayong kuwento na madaling paniwalaan.”“At mga mensahe?” tanong ni Joshua.“Mensahe rin,” sagot niya. “Mga mensahe na magpapakita na si Samantha ang nagplano ng lahat.”“Anong klaseng mensahe?”“Mga mensahe na magpapakita,” sabi ni Isabella, “na si Samantha ang nagplano na sirain ang relasyon ninyo.”“Pero wala namang ganoon, Isabella,” sabi ni Joshua.“Hindi natin kailangang magkaroon ngayon.”Diretso ang tingin ni Isabella sa kaniya.“Kaya nga gagawa tayo.”Hindi nakasagot si Joshua.Saglit siyang napatingin sa sahig.Alam niyang mali ang plano. Alam niyang hindi ito malinis. Alam niyang kung mahuli sila, maaari s
Kabanata 73Ngumisi si Isabella at muling niyakap si Joshua. Pumulupot ang kaniyang mga braso sa baywang nito at idinikit niya ang katawan sa lalaki. Ipinatong niya ang mukha sa dibdib nito habang marahan niyang hinahaplos ang likod nito, na para bang gusto niyang iparamdam kay Joshua na kakampi niya siya sa lahat ng nangyayari.Kanina lamang ay halos sumabog sa galit si Joshua. Puno ng frustration ang mukha niya at tila hindi niya alam kung saan siya magsisimula upang mabawi ang lahat ng nawala sa kaniya. Ngunit ngayon, unti-unti nang nagbabago ang ekspresyon niya.May maliit na kislap ng pag-asa sa mga mata niya.Hindi pa man malinaw kung magtatagumpay ang plano, kahit ang simpleng posibilidad na maibalik sa kaniya ang kaniyang pera, negosyo, at posisyon ay sapat na para kumapit siya rito.At alam ni Isabella kung paano gamitin ang kahinaang iyon.“I will help you, babe,” sabi ni Isabella sa malambing na boses. “Tutulungan kita.”Unti-unting ibinaba ni Joshua ang kaniyang mga kamay.
Kabanata 72Huminga siya nang malalim at pinilit na pakalmahin ang sarili. Dahan-dahan siyang lumapit kay Joshua. Nakataas nang bahagya ang dalawang kamay niya, para bang sinusubukan niyang ipakitang wala siyang masamang intensiyon.“Honey,” sabi niya sa mahinang boses. “Kumalma ka.”“Wag mo akong kalmahin!” sigaw ni Joshua. “Hindi ako kakalma!”“Joshua, please—”“Wala kang pakialam!” sigaw niya. “Wala kang pakialam sa nararamdaman ko!”“May pakialam ako,” sagot ni Isabella. “May pakialam ako sa iyo.”“Kasinungalingan!”Napaatras siya.“Kasinungalingan lahat ng sinasabi mo!”“Joshua—”“Ginagamit mo lang ako!” sigaw niya. “Ginagamit mo lang ako para sa pera ko!”“Joshua, hindi totoo iyan.”“Totoo!”Mabilis siyang lumapit kay Isabella.“Alam ko! Alam kong ginagamit mo lang ako!”“Joshua, please—”“Wala kang pakialam sa akin!” sigaw niya. “Wala kang pakialam sa nararamdaman ko! Ang pakialam mo lang ay ang pera ko!”“Hindi ganoon—”“Joshua, kumalma ka—”“Paano ako kakalma?” sigaw niya. “P
Kabanata 71Third Person's Point of ViewGalit na galit si Joshua nang makauwi siya sa apartment nila sa Makati. Halos wala na siyang pakialam sa mga taong nakakasalubong niya sa hallway. Ang kaniyang mukha ay puno ng galit at frustration, ang mga mata niya ay namumula, at mahigpit na nakakuyom ang dalawang kamay.Pagdating sa unit, hindi na niya inayos ang pagbukas ng pinto.Malakas niya itong itinulak.BANG!Sumalpok ang pinto sa dingding at umalingawngaw ang tunog sa buong apartment.Hindi man lang siya nag-abala na tingnan kung may nasira. Mabibigat ang kaniyang mga hakbang habang diretso siyang pumasok sa sala. Ang isip niya ay puno ng nangyari kanina.Ang mga salita ng kaniyang ama.Ang mukha ni Samantha.At higit sa lahat, ang halik na nakita niyang ibinigay ni Samantha kay Gabriel.Hindi niya matanggap.Hindi niya kayang tanggapin na ang babaeng minahal niya ay tuluyan nang napunta sa iba.At ang mas masakit, ang lalaking iyon ay sarili niyang ama.“Joshua!” sigaw ni Isabella
Kabanata 70Samantha's Point of ViewNapatingin si Joshua kay Gabriel.Biglang nawala ang kulay sa mukha niya. Para bang sa isang iglap ay tuluyan niyang naunawaan ang lahat. Hindi lang niya nalaman na alam ko na ang katotohanan tungkol sa nakaraan. Alam na rin niya ngayon na hindi na niya kayang baguhin ang desisyon ko.Hindi na ako babalik sa kaniya.Nanginginig ang mga kamay niya. Ang mga mata niyang kanina ay puno ng galit ay napalitan ng takot at desperasyon.“Dad?” mahinang tawag niya.“Tama na,” malamig na sabi ni Gabriel. “Wala ka nang magagawa. Tapos na ang lahat.”“Dad, please—”“Kahit anong gawin mo, Joshua,” matigas kong sabi, “hinding-hindi na ako babalik sa iyo.”“Samantha—”“I love your father,” dugtong ko. “I will spend the rest of my life with him.”Halos hindi makahinga si Joshua.“Samantha, please—”“Joshua,” sabi ko, diretso ang tingin ko sa kaniya. “Tapos na. Tanggapin mo na.”“Hindi!” sigaw niya. “Hindi ko tatanggapin iyan! Hindi ko kayang tanggapin iyan!”“Joshu
Kabanata 69Samantha's Point of ViewHindi ko alam kung ilang segundo akong nakatayo roon habang mahigpit na hawak ni Gabriel ang kamay ko. Ramdam ko ang init ng palad niya, pati ang matigas na pagkakahawak nito na para bang ayaw niya akong hayaang lumapit pa kay Joshua.Sa kabilang banda, halos hindi makahinga si Joshua sa sobrang pagkabigla.“Joshua, enough,” matigas na sabi ni Gabriel at mas lalo pang hinigpitan ang hawak sa kamay ko. “Samantha is your future stepmother.”“Step-mother?” paulit-ulit ni Joshua, na para bang hindi niya maiproseso ang narinig niya. Nanlaki ang mga mata niya habang nakatingin sa amin. “Dad, anong sinasabi mo?”“Matagal nang patay ang Mommy mo,” malamig na sagot ni Gabriel. “Kailangan ko ng taong mag-aalaga sa akin at makakasama ko sa buhay.”“Dad, kahit sinong babae na lang ang pakasalan mo!” sigaw ni Joshua. “Huwag lang ang asawa ko!”“Asawa mo?” Bahagyang umangat ang kilay ni Gabriel. “Hindi na siya ang asawa mo. Ipapapa-annul ko ang kasal ninyo.”“Da
Kabanata 3Samantha's Point of ViewPinigilan kong makagawa ng ingay. Tinakpan ko ang bibig ko dahil mas lalo pa lamang binibilisan ni Gabriel ang pag-ulos niya. Bawat bayo niya ay may kasama na namang tunog mula sa pagkababae ko. "Stop," halos magmakaawa na ako dahil baka mahuli kami ng anak niya
Kabanata 1Samantha’s Point of View“Gagabihin ako sa pag-uwi mamaya. Sobrang daming kailangan tapusin sa kompanya. Huwag mo na akong hintayin,” sabi ng asawa kong si Joshua pagkatapos niyang ubusin ang pagkain niya. Hindi man lang niya ako tiningnan sa mata. Busy siya sa pagtingin sa cellphone niy
Kabanata 5Samantha’s Point of ViewPaulit-ulit kong hinahampas ang manibela ng kotse ko habang nagmamaneho pauwi sa bahay namin ni Joshua.Wala nang dahilan para manatili ako roon.Tama ang sinabi ni Mommy Vera noon sa akin. Dapat noon pa man ay hiniwalayan ko na si Joshua kasi ako lang naman ang
Kabanata 4Samantha’s Point of ViewMagdamag akong hindi makatulog kasi hindi rin umalis si Daddy Gab sa bahay. Sa guest room ko siya pinatulog dahil baka bigla na naman umuwi si Joshua. Nag-vibrate ang cellphone ko at agad nakita sa Messenger ang pangalan ng kaibigan kong Obstetrician-Gynecologis







