Kabanata 1

Kabanata 1

Samantha’s Point of View

“Gagabihin ako sa pag-uwi mamaya. Sobrang daming kailangan tapusin sa kompanya. Huwag mo na akong hintayin,” sabi ng asawa kong si Joshua pagkatapos niyang ubusin ang pagkain niya. Hindi man lang niya ako tiningnan sa mata. Busy siya sa pagtingin sa cellphone niya.

Tumango lang ako. Wala naman akong magagawa kahit tumanggi ako. Palagi na lang ganito.

“Si Dad pala. Uuwi siya mamaya. Baka dumiretso siya sa bahay natin. Ikaw na lang mag-asikaso,” dagdag niya. Tapos sabay tayo niya at dinala ang plato niya sa lababo.

Humigpit ang paghawak ko sa kubyertos. Hindi ako makapaniwala na ngayon lang niya sinabi. Buong araw ako nasa bahay. Pwede naman niya akong i-text kanina para kahit papaano ay makapaghanda ako.

“Bakit ngayon mo lang sinabi, Joshua? Wala man lang tayong pagkain sa ref. Ano ang ipapakain ko sa Daddy mo?” reklamo ko. Medyo mataas na ang boses ko pero hindi ko na napigilan.

“Magpa-deliver ka. Hindi mo naman kailangan magluto,” sagot niya sabay pasok ng kwarto para magbihis.

Tatlong taon na kaming kasal ni Joshua, pero never kong nakita ang Daddy niya. Nasa Italy na kasi ang Daddy niya mula nang namatay ang Mommy niya bago kami kinasal ni Joshua noon. Actually, hindi ko nga alam kung bakit bigla siyang uuwi ngayon.

Hindi rin dumalo sa kasal namin ang Daddy niya. Isang sulat lang ang ipinadala niya kasama ang tseke na ang laman ay ₱500,000. Hindi ko man lang narinig ang boses niya sa telepono. Mamaya, ‘yon pa lang ang unang beses na makikita at makikilala ang Daddy ni Joshua na si Gabriel Herrera.

Lumabas na si Joshua pagkatapos niyang maglagay ng hair gel. Ni hindi man lang nagpaalam ng maayos sa akin. Diretso siya sa pinto at saka lang lumingon.

“Ah, oo pala. ‘Wag mong sasabihin kay Dad na madalas akong wala rito. Gets mo?” sabi niya. Parang nag-uutos lang siya sa kasambahay.

“Bakit? Ano bang sasabihin ko?” tanong ko.

“Bahala ka. Sabihin mo na lang nasa opisina ako palagi. Basta ‘wag mong sasabihin ang totoo,” sabi niya sabay slam ng pinto.

Napabuntong-hininga ako dahil halos araw-araw na lang ganito. Uuwi siyang lasing. Minsan naman, umaga na siyang umuuwi. Hindi ko na mabilang kung ilang beses na akong nakatulog sa sofa habang hinihintay siya.

Tiniis ko na lang ang malamig niyang pakikitungo sa akin dahil baka sobrang dami lang talagang problema sa kompanya nila ngayon. Baka kaya umuwi ng Pilipinas ang Daddy niya upang opisyal na ibigay kay Joshua ang kanilang kompanya. Kapag nangyari iyon, baka magbago na ang lahat.

Hindi ko mapigilang mapangiti habang iniisip iyon. Kapag naging CEO na si Joshua, baka magkakaroon na siya ng maraming oras sa akin. Baka maging maayos na ang samahan namin. Baka mahalin na rin niya ako tulad ng pagmamahal ko sa kanya.

Tumayo na ako at kinuha ang cellphone ko. Nag-order ako ng pagkain sa isang Italian restaurant. Sabi ni Joshua ay galing Italy ang Daddy niya, baka ma-appreciate niya ang Italian food. Hindi ko alam kung ano ang itsura niya, pero sa picture ay mukha siyang mabait. Mukha siyang masaya.

Habang naghihintay ng delivery, nilinis ko ang buong bahay. Pinasinagan ko ng ilaw ang guest room para roon matulog si Daddy Gabriel. Naglagay ako ng bagong towel at bagong toothbrush. Gusto ko sana magtanong kay Joshua kung ano pa ang gusto ng Daddy niya, pero hindi na ako nag-abala. Hindi naman siya sasagot.

Dumating ang pagkain ng alas-siyete. Inayos ko lahat sa mesa. Naglagay ako ng kandila para kahit papaano ay sosyal ang dating. Nagbihis din ako ng maganda. Gusto ko maganda ang first impression ko sa Daddy ni Joshua.

Pero naghintay ako hanggang alas-diyes. Walang dumating. Naghintay pa ako hanggang alas-onse. Wala pa rin. Hindi na ako nakatiis at nag-text kay Joshua.

“Nasaan na ang Daddy mo? Wala pa siya,” sabi ko sa text.

“Ewan ko sa kaniya,” sagot niya.

“Eh ang pagkain? Nakahanda na lahat.”

“Edi kainin mo.”

Napailing na lang ako. Ganito na ba talaga ang buhay may-asawa? Hindi ko naman pinangarap na ganito ang magiging sitwasyon ko. Akala ko noong nagpakasal kami ni Joshua ay magiging masaya kami. Akala ko magkakaroon kami ng sariling pamilya.

Hindi ko namalayan na nakatulog na pala ako sa sofa habang nakabukas ang TV.

***

Dahan-dahan akong nagmulat nang naramdaman kong may humawak sa legs ko at binaba ang underwear ko. Medyo mabigat pa ang mga mata ko.

Pero napangiti ako nang naamoy ang pamilyar na perfume ni Joshua.

Napakagat-labi ako at napaungol nang hawakan niya ang hita ko at sinimulang halikan iyon. Dahan-dahan siya mula sa tuhod ko paakyat. Ang init ng labi niya sa balat ko.

“Joshua…” ungol ko nang haplusin niya ang hita ko paakyat sa pagkababae ko. Bihira na lang siya mag-init ng ganito. Kadalasan ay wala siyang gana. Kaya tuwing may ganitong pagkakataon, gusto ko sulitin.

Mahigpit akong napahawak sa kumot nang maramdaman ang pinatigas niyang dila sa pagkababae ko.

“Fuck, Joshua… ang sarap..”

Sa loob ng tatlong taong kasal namin ni Joshua, never niyang kinain ang pagkababae ko. Pakiramdam ko noon ay nandidiri siya sa akin. Kaya naiinggit ako sa mga kaibigan kong sobrang sarap ng sex life. Si Mira, halos araw-araw daw siya kinakain ng asawa niya. Si Beth naman, sinabi sa akin na hindi siya pinapatulog ng asawa niya hangga't hindi siya nilalabasan ng tatlong beses.

Pero ako? Swerte na kung isang beses sa isang buwan ay makipagtalik sa akin si Joshua. At kapag nangyari iyon, ang bilis niya. Wala pang limang minuto, tapos na. Hindi man lang ako hinahayaang mag-enjoy.

Kaya ngayong ginagawa niya ito, pakiramdam ko ay nasa langit ako.

Pumikit ako muli dahil baka nananaginip na naman ako, pero mas lalo niyang binukaka ang dalawang hita ko at dinilaan ang pagkababae ko. Halos lapain na niya ito. Maririnig mo ang tunog ng pagdila niya. Basang-basa na ako.

Nang muli niyang ipasok ang pinatigas niyang dila kasabay ng dalawang daliri niya at kalikutin ang loob nito, napaangat ako ng upo dahil sa sobrang sarap. Ngayon lang ako nakaranas ng ganito kay Joshua. Ngayon lang ako nakaramdam ng ganito kasakit na may kasamang sarap.

“Ugh! Joshua! Ang sarap!” ungol ko. Hinawakan ko ang buhok niya at mas lalong sinubsob siya sa pagkababae ko. “Huwag kang tumigil, please. Sobrang sarap mong kumain!”

Nanginginig na ang buong katawan ko ng ipasok niya pa lalo ang dalawang daliri niya. Sinipsip niya pa ang pagkababae ko at dinidilaan ng paulit-ulit.

Halos maputol ang aking hininga sa sobrang sarap niyang kumain. Ganito pala ang pakiramdam kapag kinakain ng asawa. Nakakabaliw at nakakaadik ang sarap! Bakit hindi niya ito ginawa noon pa? Bakit ngayon lang?

“More, please! Joshua, pasarapan mo pa ako!”

Ramdam ko na malapit na akong labasan. Ngayon lang ito nangyari. Kailanman ay hindi ako nilalabasan sa tuwing nagtatalik kami ng asawa ko. Mas nilalabasan pa nga ako habang nanunuod ng p**n kesa makipagtalik sa kaniya. Pero ngayon, ibang-iba si Joshua.

“Joshua, malapit na ako. S******n mo lahat ng katas ko,” malanding turan ko. Hindi ko alam kung saan ko nakuha ang lakas ng loob na sabihin iyon. Tumirik ang mga mata ko nang higupin niya ang pagkababae ko. Sinipsip niya talaga lahat.

“Do you like it, Samantha?”

Nanigas ako nang narinig ang boses ng ibang lalaki. Hindi iyon ang boses ng asawa ko!

Dali-dali kong inalis ang kumot at binuhay ang lampshade sa gilid ng kama namin ni Joshua. Halos mamutla ako nang nakita si Daddy Gabriel. Ang tatay ng asawa ko na sa picture ko lang nakikita!

Nakatayo siya sa harapan ko. Nakangisi. Basa pa ang baba niya ng katas ko.

Pumaibabaw siya sa akin at hinaplos ang pagkababae ko. Diretso ang titig niya sa mga mata ko.

“You’re so fucking wet, Samantha,” pilyong bulong niya.