LOGINKabanata 3
Samantha's Point of View Pinigilan kong makagawa ng ingay. Tinakpan ko ang bibig ko dahil mas lalo pa lamang binibilisan ni Gabriel ang pag-ulos niya. Bawat bayo niya ay may kasama na namang tunog mula sa pagkababae ko. "Stop," halos magmakaawa na ako dahil baka mahuli kami ng anak niya. "Gab, please. Tumigil ka muna." Pero hindi siya tumigil. Lalo pa niyang binilisan. Hinawakan niya ang magkabilang balakang ko at hinila ako pabalik sa kanya habang siya ay umaangkas. Ano na lang ang iisipin ng asawa kong si Joshua? Na kinalantari ko ang Daddy niya? Na tinuhog ko silang mag-ama? Hindi ko kayang isipin ang magiging itsura ng mukha ni Joshua. Hindi ko kayang isipin ang magiging reaksyon niya kapag nakita niya kaming ganito ng ama niya. "Gab," bulong ko ulit. "Naririnig mo ba ako? Ang asawa mo ang anak ko. Ang asawa ko." "Alam ko," sagot niya. Hindi siya tumingin sa mata ko. "Hindi mo yata alam," matigas kong sabi. "Kasi kung alam mo, titigil ka na." Ngumiti siya. "Gusto mo ba talagang tumigil ako?" Namilog ang mga mata ko nang bigla niya akong buhatin kahit na nakabaon pa rin ang ari niya sa loob ko. Naramdaman ko ang bigat ng katawan ko na nakasabit sa kanya. Napayakap ako sa kaniya dahil baka mabitawan niya ako. Dumikit ang buong katawan ko sa kanya. Pinulot niya ang mga damit namin at dinala ito banyo. Akala ko ay titigil na si Daddy Gab sa ginagawa niya, ngunit mas lalo lang naging mainit sa loob kasi inangkin niya ang labi ko at sinagad ang bawat pasok. Hinalikan niya ako na para bang wala nang bukas. Sumubsob ang mukha ko sa malamig na pintuan ng banyo. Kitang-kita ko rin sa malaking salamin ang mga sarili namin. Narinig kong bumukas ang pintuan ng kwarto namin ni Joshua. "Samantha?" tawag niya. Tumigil ang mundo ko sa sandaling iyon. Ang asawa ko ay nasa kabilang side ng pintuan ng banyo habang ang ama niya ay nakabaon sa akin. Tinakpan ko ang bibig ko. Hindi ko aakalaing nakikipagtalik ako sa ama ng asawa ko habang hinahanap niya ako. Naramdaman ko ang mainit na labi ni Daddy Gab sa leeg ko. Bawat halik ay may kasamang konting kagat at s****p. "Your husband is looking for you," bulong niya sabay halik sa leeg ko. Sinipsip niya iyon. Dinilaan niya ang parte ng leeg ko na pinaka-sensitibo. "Anong sasabihin mo sa kanya?" "Let go. Baka pareho tayong mapapahamak kung hindi mo ako bibitawan," matigas kong sabi. Ngumisi siya at sinagad ang paglabas-masok. Hindi siya tumigil. Lalo niyang binilisan. Muli kong pinigilan ang pag-ungol. Sarap na sarap ako sa ginawa niya. Hindi ko alam kung bakit. Hindi ko maintindihan ang katawan ko. Dapat ay natatakot ako. Dapat ay nasusuka ako. Pero ang nararamdaman ko ay ang kabaligtaran ng lahat ng iyon. Binagalan niya ang paggalaw niya sa likod ko. Mas lalong sumarap sa pakiramdam. "Samantha?" muling tawag ni Joshua. Kumatok siya sa pintuan kaya muli akong natauhan. Huminto si Daddy Gab sa pagbayo at dumiretso sa bathtub na puno ng sabon. Kitang-kita ko ang malaki at mahabang pagkalalaki niyang nagpabaliw sa akin. Muntik ko pang nakalimutan na kasal ako sa anak niya. Muntik ko nang nakalimutan na ang lalaking nasa harap ko ay ang ama ng asawa ko. "J-Josh? I'm here. Naliligo ako," sigaw ko at dali-daling sinamahan si Daddy Gab sa bathtub. Pinandilatan ko siya ng mga mata. "Hide! Magtago ka! Ngayon na!" Mabilis naman siyang sumunod. Sumuot siya sa ilalim ng tubig na may sabon. Ang dami ng bula kaya hindi siya kita. "Josh, ano'ng kailangan mo?" tanong ko. Sinubukan kong gawing normal ang boses ko. Sinubukan kong huwag mag-panic. "Wala naman," sagot ni Joshua mula sa kabilang side ng pintuan. "Miss lang kita. Baka gusto mong lumabas? Manonood tayo ng movie." "I'm still washing my hair," sabi ko. "Sandali na lang." Ngunit nagulat ako nang naramdaman ang labi ni Daddy Gab sa gitna ng hita ko. Nakagat ko ang labi ko nang s******n niya ang pagkababae ko habang nagtatago siya para hindi makita ng asawa ko. Dinilaan niya ako. Dinilaan niya ang parte na hindi ko alam na kayang dilaan ng isang tao. Ibang-iba sa ginagawa ni Joshua. Nang bumukas ang pintuan ng banyo, nagkunwari akong sinasabunan ang leeg ko kahit na gustong-gusto ko ng umungol kasi kinakain ni Daddy Gab ang pagkababae ko. Napakapit ako sa gilid ng bathtub. Pumuti ang mga buko ko dahil sa higpit ng kapit ko. "Are you okay?" nag-aalalang tanong ni Joshua sa akin. Tumayo siya sa pintuan. "Y-Yeah. How's work?" Muli kong kinagat ang labi ko upang pigilan ang pag-ungol dahil kinalkal ni Daddy Gab ang pagkababae ko gamit ang dila niya. Ipinapasok niya ang dila niya sa loob ko nang paulit-ulit. Ginagaya niya ang galaw ng ari niya kanina. "Tumawag si Isabella sa akin. She needs me again. Nasa ospital kasi siya ngayon." Unti-unting nag-iba ang ekspresyon ko. Hindi na ako nasasarapan bigla. May kumirot sa dibdib ko. Hindi iyon dahil kay Gab. Iyon ay dahil sa narinig ko. Si Isabella ay matagal ng kaibigan ni Joshua. Siya ang bridesmaid sa kasal namin noon. Pero lately, palagi silang magkasama halos araw-araw. Hindi ako naniniwalang walang namamagitan sa kanila. Pero wala rin kasi akong ebidensiya na niloloko nila ako. "Ano'ng problema niya?" tanong ko. Sinubukan kong maging kalmado. Sinubukan kong hindi mag-isip ng masama. "Ewan ko. Hindi ko maintindihan," sabi ni Joshua. "Pero kailangan niya raw ako. Sabi niya may emergency." "Emergency na kailangan ka?" Hindi ko napigilang tumaas ang boses ko. "Josh, nasa ospital siya. May mga doktor at nurse doon. Ano'ng magagawa mo roon?" Lumapit si Joshua ng kaunti. Tumingin siya sa akin. "Samantha, kaibigan ko siya. Kung ikaw ang nasa ospital, gusto mo rin namang may kaibigan kang andyan, ‘di ba?" Napilitan akong ngumiti at tumango. "Call me na lang kung may problema," tanging nasabi ko. Kumuyom ang kamao ko sa ilalim ng tubig. Hindi ako makapaniwala. Habang ang asawa ko ay pumupunta sa ibang babae, ang ama naman ng asawa ko ay kasama ko. Lumapit si Joshua at hinalikan ang labi ko. "Thanks, Wife. You're the best. Ibibili na lang kita ng jewelry pangbawi ko sa 'yo." At umalis siya. Nang sumara ang pintuan ng banyo, unti-unting umahon si Daddy Gab sa tubig. Ngumisi siya at sumandal sa bathtub. "My son married you and made you his trophy wife," sabi niya. "Maganda ka, Samantha. Sobrang ganda. Pero hindi lang ganda ang kailangan ng lalaki. Hindi lang ganda ang sapat para panatilihin ang asawa mo sa bahay." Mas lalong kumulo ang dugo ko sa sinabi niya. Nasaktan ako dahil alam kong totoo ang sinasabi niya. "If he wants to be with another woman, maybe you can have me my daughter-in-law," bulong ni Gab. Hinawakan niya ang baba ko. Itinaas niya ang mukha ko para tumingin sa kanya. "Kung kaya niyang iwan ka para sa iba, bakit hindi mo ako kunin? Andito naman ako. Hindi kita iiwan. Hindi kita kayang iwan."Kabanata 74“Ano?”“Gagawan natin ng mga litrato. Gagawan natin ng mga mensahe.”Naningkit ang mga mata ni Joshua.“Anong klaseng litrato?”“Mga litrato na magpapakita,” sabi ni Isabella, “na si Samantha ang naghahabol sa Daddy mo.”“Pero paano natin gagawin iyon?”“May paraan.”“Isabella—”“Hindi mo kailangang malaman lahat ngayon,” putol niya. “Ang importante, may mabuo tayong kuwento na madaling paniwalaan.”“At mga mensahe?” tanong ni Joshua.“Mensahe rin,” sagot niya. “Mga mensahe na magpapakita na si Samantha ang nagplano ng lahat.”“Anong klaseng mensahe?”“Mga mensahe na magpapakita,” sabi ni Isabella, “na si Samantha ang nagplano na sirain ang relasyon ninyo.”“Pero wala namang ganoon, Isabella,” sabi ni Joshua.“Hindi natin kailangang magkaroon ngayon.”Diretso ang tingin ni Isabella sa kaniya.“Kaya nga gagawa tayo.”Hindi nakasagot si Joshua.Saglit siyang napatingin sa sahig.Alam niyang mali ang plano. Alam niyang hindi ito malinis. Alam niyang kung mahuli sila, maaari s
Kabanata 73Ngumisi si Isabella at muling niyakap si Joshua. Pumulupot ang kaniyang mga braso sa baywang nito at idinikit niya ang katawan sa lalaki. Ipinatong niya ang mukha sa dibdib nito habang marahan niyang hinahaplos ang likod nito, na para bang gusto niyang iparamdam kay Joshua na kakampi niya siya sa lahat ng nangyayari.Kanina lamang ay halos sumabog sa galit si Joshua. Puno ng frustration ang mukha niya at tila hindi niya alam kung saan siya magsisimula upang mabawi ang lahat ng nawala sa kaniya. Ngunit ngayon, unti-unti nang nagbabago ang ekspresyon niya.May maliit na kislap ng pag-asa sa mga mata niya.Hindi pa man malinaw kung magtatagumpay ang plano, kahit ang simpleng posibilidad na maibalik sa kaniya ang kaniyang pera, negosyo, at posisyon ay sapat na para kumapit siya rito.At alam ni Isabella kung paano gamitin ang kahinaang iyon.“I will help you, babe,” sabi ni Isabella sa malambing na boses. “Tutulungan kita.”Unti-unting ibinaba ni Joshua ang kaniyang mga kamay.
Kabanata 72Huminga siya nang malalim at pinilit na pakalmahin ang sarili. Dahan-dahan siyang lumapit kay Joshua. Nakataas nang bahagya ang dalawang kamay niya, para bang sinusubukan niyang ipakitang wala siyang masamang intensiyon.“Honey,” sabi niya sa mahinang boses. “Kumalma ka.”“Wag mo akong kalmahin!” sigaw ni Joshua. “Hindi ako kakalma!”“Joshua, please—”“Wala kang pakialam!” sigaw niya. “Wala kang pakialam sa nararamdaman ko!”“May pakialam ako,” sagot ni Isabella. “May pakialam ako sa iyo.”“Kasinungalingan!”Napaatras siya.“Kasinungalingan lahat ng sinasabi mo!”“Joshua—”“Ginagamit mo lang ako!” sigaw niya. “Ginagamit mo lang ako para sa pera ko!”“Joshua, hindi totoo iyan.”“Totoo!”Mabilis siyang lumapit kay Isabella.“Alam ko! Alam kong ginagamit mo lang ako!”“Joshua, please—”“Wala kang pakialam sa akin!” sigaw niya. “Wala kang pakialam sa nararamdaman ko! Ang pakialam mo lang ay ang pera ko!”“Hindi ganoon—”“Joshua, kumalma ka—”“Paano ako kakalma?” sigaw niya. “P
Kabanata 71Third Person's Point of ViewGalit na galit si Joshua nang makauwi siya sa apartment nila sa Makati. Halos wala na siyang pakialam sa mga taong nakakasalubong niya sa hallway. Ang kaniyang mukha ay puno ng galit at frustration, ang mga mata niya ay namumula, at mahigpit na nakakuyom ang dalawang kamay.Pagdating sa unit, hindi na niya inayos ang pagbukas ng pinto.Malakas niya itong itinulak.BANG!Sumalpok ang pinto sa dingding at umalingawngaw ang tunog sa buong apartment.Hindi man lang siya nag-abala na tingnan kung may nasira. Mabibigat ang kaniyang mga hakbang habang diretso siyang pumasok sa sala. Ang isip niya ay puno ng nangyari kanina.Ang mga salita ng kaniyang ama.Ang mukha ni Samantha.At higit sa lahat, ang halik na nakita niyang ibinigay ni Samantha kay Gabriel.Hindi niya matanggap.Hindi niya kayang tanggapin na ang babaeng minahal niya ay tuluyan nang napunta sa iba.At ang mas masakit, ang lalaking iyon ay sarili niyang ama.“Joshua!” sigaw ni Isabella
Kabanata 70Samantha's Point of ViewNapatingin si Joshua kay Gabriel.Biglang nawala ang kulay sa mukha niya. Para bang sa isang iglap ay tuluyan niyang naunawaan ang lahat. Hindi lang niya nalaman na alam ko na ang katotohanan tungkol sa nakaraan. Alam na rin niya ngayon na hindi na niya kayang baguhin ang desisyon ko.Hindi na ako babalik sa kaniya.Nanginginig ang mga kamay niya. Ang mga mata niyang kanina ay puno ng galit ay napalitan ng takot at desperasyon.“Dad?” mahinang tawag niya.“Tama na,” malamig na sabi ni Gabriel. “Wala ka nang magagawa. Tapos na ang lahat.”“Dad, please—”“Kahit anong gawin mo, Joshua,” matigas kong sabi, “hinding-hindi na ako babalik sa iyo.”“Samantha—”“I love your father,” dugtong ko. “I will spend the rest of my life with him.”Halos hindi makahinga si Joshua.“Samantha, please—”“Joshua,” sabi ko, diretso ang tingin ko sa kaniya. “Tapos na. Tanggapin mo na.”“Hindi!” sigaw niya. “Hindi ko tatanggapin iyan! Hindi ko kayang tanggapin iyan!”“Joshu
Kabanata 69Samantha's Point of ViewHindi ko alam kung ilang segundo akong nakatayo roon habang mahigpit na hawak ni Gabriel ang kamay ko. Ramdam ko ang init ng palad niya, pati ang matigas na pagkakahawak nito na para bang ayaw niya akong hayaang lumapit pa kay Joshua.Sa kabilang banda, halos hindi makahinga si Joshua sa sobrang pagkabigla.“Joshua, enough,” matigas na sabi ni Gabriel at mas lalo pang hinigpitan ang hawak sa kamay ko. “Samantha is your future stepmother.”“Step-mother?” paulit-ulit ni Joshua, na para bang hindi niya maiproseso ang narinig niya. Nanlaki ang mga mata niya habang nakatingin sa amin. “Dad, anong sinasabi mo?”“Matagal nang patay ang Mommy mo,” malamig na sagot ni Gabriel. “Kailangan ko ng taong mag-aalaga sa akin at makakasama ko sa buhay.”“Dad, kahit sinong babae na lang ang pakasalan mo!” sigaw ni Joshua. “Huwag lang ang asawa ko!”“Asawa mo?” Bahagyang umangat ang kilay ni Gabriel. “Hindi na siya ang asawa mo. Ipapapa-annul ko ang kasal ninyo.”“Da
Kabanata 5Samantha’s Point of ViewPaulit-ulit kong hinahampas ang manibela ng kotse ko habang nagmamaneho pauwi sa bahay namin ni Joshua.Wala nang dahilan para manatili ako roon.Tama ang sinabi ni Mommy Vera noon sa akin. Dapat noon pa man ay hiniwalayan ko na si Joshua kasi ako lang naman ang
Kabanata 4Samantha’s Point of ViewMagdamag akong hindi makatulog kasi hindi rin umalis si Daddy Gab sa bahay. Sa guest room ko siya pinatulog dahil baka bigla na naman umuwi si Joshua. Nag-vibrate ang cellphone ko at agad nakita sa Messenger ang pangalan ng kaibigan kong Obstetrician-Gynecologis
Kabanata 2Samantha’s Point of ViewPaulit-ulit akong napapalunok. Hindi ko alam kung ano ang gagawin. Tatakbo ba ako o tatawagan si Joshua. Pero nang nakita ko ang mukha niyang puno ng pagnanasa habang nakatingin sa akin, para akong natunaw. Kailanman ay hindi ako tiningnan ni Joshua ng ganoon. Hi
Kabanata 1Samantha’s Point of View“Gagabihin ako sa pag-uwi mamaya. Sobrang daming kailangan tapusin sa kompanya. Huwag mo na akong hintayin,” sabi ng asawa kong si Joshua pagkatapos niyang ubusin ang pagkain niya. Hindi man lang niya ako tiningnan sa mata. Busy siya sa pagtingin sa cellphone niy







