Kabanata 5

Kabanata 5

Samantha’s Point of View

Paulit-ulit kong hinahampas ang manibela ng kotse ko habang nagmamaneho pauwi sa bahay namin ni Joshua.

Wala nang dahilan para manatili ako roon.

Tama ang sinabi ni Mommy Vera noon sa akin. Dapat noon pa man ay hiniwalayan ko na si Joshua kasi ako lang naman ang gumagawa ng paraan sa pagsasama namin. Ayaw ni Mommy na mangyari rin sa akin ang nangyari sa kaniya noon sa unang naging asawa niya. Hindi ako nakinig sa kaniya.

Pagdating sa bahay, agad akong dumiretso sa kwarto namin ni Joshua upang kunin ang mga gamit ko. Uuwi na lang ako sa pamilya ko.

Nang natapos ko ng mailagay sa maleta ang mga gamit ko, narinig kong bumukas ang pintuan ng kwarto namin.

Nakita ko si Daddy Gab na nakasandal sa pinto.

“Where are you going?” malamig niyang tanong.

“I just found out. Your son cheated on me. His mistress is pregnant. Uuwi na ako sa amin.” Hinila ko ang maleta ko. Lalabas na sana ako ng bahay, ngunit pinigilan niya ako.

“My son broke you? Then let his own father ruin everything he built for another woman.”

“What? Nababaliw ka na ba?” Tinulak ko siya at dali-daling lumabas ng kwarto dahil baka maabutan pa ako ni Joshua.

“Sleep with me again, Samantha. Let my son watch the woman he betrayed choose his own father.”

Napahinto ako sa may hagdanan at hinarap siya. Tinitigan ko siya ng ilang segundo.

“He made you his trophy wife. I’ll make you the woman he can never have back.”

Ngumisi ako. “Tutulungan mo ba talaga akong makaganti sa sarili mong anak? O uhaw na uhaw ka lang na makuha ulit ako?”

Naglakad siya palapit sa akin. Yumuko siya at biglang hinalikan ang labi ko.

“Joshua doesn’t deserve your tears. Come to me instead, and I’ll make my own son regret losing you.”

“In your fucking dreams!” Nagpatuloy ako sa paglalakad.

Ngunit bigla na naman siyang nagsalita.

“You shared a bed with my son for years, but he never learned how to value you. If my son wants a war, then he should prepare to lose everything… including you.”

Sinundan niya pa rin ako hanggang sa makababa na ako.

“You were never the problem, Samantha. My idiot son was too blind to see your worth.”

Kumuyom ang mga kamao ko sa galit. “Shut up!”

“Joshua only married you for power. I’ll ruin him for ever treating you like a transaction,” he added.

“Enough!”

“You don’t need to beg for love anymore. Not when I’m willing to burn the world for you. He cheated on you like a coward. I’ll protect you like a real man should. ‘Cause the moment my son broke your heart, he stopped being my son and became my enemy.”

Hinila niya ako papalapit sa kaniya. Ramdam ko ang mahigpit na paghawak niya sa baywang ko.

“Let Joshua keep his mistress. I’ll take the only woman he was never worthy of. My son betrayed you. Now he’ll learn what it feels like to lose everything to his own father.”

Muli niyang hinalikan ang labi ko.

Nanghina ang buong katawan ko sa ginagawa ni Gabriel.

Kung totoong tutulungan niya talaga ako para makaganti sa anak niya, gagamitin ko siya. Wala akong pakialam kung katawan ko ang magiging kapalit nito.

Napakapit ako sa balikat ni Gabriel nang huminto siya sa paghalik sa akin.

“You want me? Ruin your own son for me.”

Napangisi siya habang nakatitig sa labi ko.

“I already decided to do that the moment I saw you crying for him.”

“Ang kapal mo,” madiin kong sabi habang pilit siyang tinutulak palayo. “Anak mo pa rin si Joshua.”

“And?” malamig niyang sagot. “Should I defend him? Should I tolerate what he did to you?”

“Hindi iyon ang punto rito!”

“Then what’s the point, Samantha?” Lumapit siyang muli. “You’re angry because your husband betrayed you. I’m angry because my son became a weak man who threw away a woman like you.”

Napailing ako. “Hindi ako naniniwala sa ‘yo. Parehas lang kayong dalawa.”

Bigla siyang natawa nang mahina.

“It is lust,” mabilis kong sagot. “You’ve wanted me from the start.”

Hindi siya umimik agad.

Doon ko lalo napatunayan na tama ako.

Napatawa ako nang mapait. “See? Hindi mo man lang kayang itanggi.”

“Because I don’t lie.”

“Wow. Ang honest mo naman pala.” Sarkastiko akong ngumiti. “Too bad your son didn’t inherit that trait.”

Biglang humigpit ang panga niya. “Don’t compare me to Joshua.”

“Why not? Pareho lang naman kayong lalaki.”

“No.” Mas lumalim ang boses niya. “I would never humiliate my woman the way he humiliated you.”

Napasinghap ako nang hilahin niya akong muli palapit sa kaniya.

Halos magdikit na ang mga katawan namin.

“Gabriel—”

“Call me Daddy again,” bulong niya.

Nanlaki ang mga mata ko. “You’re insane.”

“And yet you’re still standing here with me.”

Napatitig ako sa kaniya.

Bwisit.

Nakakainis dahil may punto siya.

Dapat kanina pa ako umalis. Pero heto ako, hinahayaan siyang hawakan ako habang magulo ang isip ko.

“Bitiwan mo ako,” mahinang sabi ko.

“Do you really want me to let go?”

“Yes.”

“Look at me and say it again.”

Tumaas ang tingin ko sa kaniya.

Masyado siyang malapit. Masyadong kalmado.

Samantalang ako, galit na galit pa rin.

“Bitiwan mo ako,” ulit ko.

Ngunit imbes na bumitaw siya ay lalo lang siyang yumuko.

“Your mouth says one thing,” bulong niya laban sa labi ko, “but your body keeps trembling when I touch you.”

“Stop talking.”

“Why? Because you know I’m right?”

Napapikit ako sandali.

Hinaplos niya ang baywang ko.

Napairap ako. “You think kaya mo akong paikutin dahil lang matanda ka at may pera ka?”

Ngumisi siya. “I don’t need money to make you look at me like that.”

“Excuse me?”

“You heard me.”

Napahiwalay ako sa kaniya at natawa nang walang gana. “You’re unbelievable. Hindi kita kailangan.”

“Maybe not.” Tumingin siya sa maleta ko. “But you need someone on your side right now.”

Napatawa ako nang mahina. “Fuck you.”

“If that’s an invitation, I’m interested.”

Napamaang ako sa kapal ng mukha niya. “God, you’re shameless.”

“And you’re blushing.”

“Hindi ako namumula!”

“Then why can’t you look at me properly?”

Napaiwas ako ng tingin.

Narinig ko ang mahina niyang tawa.

Nakakainis. Sobrang nakakainis.

“Kaya ko na ang sarili ko. Hindi kita kailangan.”

“I know.” Dahan-dahan siyang lumapit muli. “But let me take care of you tonight.”

Nanigas ako sa kinatatayuan ko. “Daddy Gab…”

“Say it again.”

Napasinghap ako nang marinig ang pagbabago ng boses niya.

Muli niyang hinawakan ang baywang ko.

“Tell me honestly,” bulong niya. “If Joshua treated you properly, would you still react this way every time I touch you?”

Hindi ako agad nakasagot. Dahil kahit anong pilit kong itanggi, may epekto sa akin si Gabriel.

Ngumisi siya nang makita ang pananahimik ko.

“That’s what I thought.”

“Don’t get ahead of yourself,” mahinang sabi ko.

“Then prove me wrong.”

Bago pa ako makasagot, biglang bumukas ang pintuan ng bahay.

Pareho kaming napalingon.

At doon bumungad si Joshua.