Kabanata 4

Kabanata 4

Samantha’s Point of View

Magdamag akong hindi makatulog kasi hindi rin umalis si Daddy Gab sa bahay. Sa guest room ko siya pinatulog dahil baka bigla na naman umuwi si Joshua.

Nag-vibrate ang cellphone ko at agad nakita sa Messenger ang pangalan ng kaibigan kong Obstetrician-Gynecologist na si Nelda Galleras.

Nang buksan ko ang chat niya, namilog ang mga mata ko nang nakita sa larawan sina Joshua at Isabella sa clinic ni Nelda. Kasunod ng larawan ay ang video.

Nelda Galleras: Girl, you need to see this! Your husband's friend is pregnant and he's the father!

Nanginig ang buong katawan ko nang mabasa ang chat ni Nelda sa akin.

Mabilis akong nag-reply.

Me: You're joking, right? Isabella is his friend lang naman.

Nelda Galleras: Pumunta ka na ngayon sa clinic ko kung ayaw mong maniwala. This is so insane. Buntis siya!

Agad akong bumangon at kinuha ang gamit ko. Nanginginig pa rin ang buong katawan ko.

Kung buntis nga talaga si Isabella at si Joshua ang ama? Ibig bang sabihin nito ay matagal na nila akong niloloko?

Halos paliparin ko na ang kotse ko patungo sa clinic ng kaibigan ko.

Pagkarating ko, agad kong nakita ang kotse ni Joshua na nakaparada sa labas.

Pagpasok ko sa loob, naabutan ko sina Joshua at Isabella na naghahalikan.

Humigpit ang paghawak ko sa doorknob.

“Magkakaroon na tayo ng anak. Itatago mo pa rin ba ako?” sabi ni Isabella habang hinahaplos ang pisngi ng asawa ko.

Nanatili akong nakatayo sa may pintuan habang pinagmamasdan sila. Gusto kong marinig ang isasagot ni Joshua.

“She’s just a trophy wife. Hindi ko naman talaga siya papakasalan noon kung hindi lang nagkaproblema ang kompanya. I will leave her once nakuha ko na kay Daddy ang kompanya. Sa ngayon, kailangan ko pa siya dahil isa ang kompanya nila na tumutulong sa akin. She’s nothing but a boring wife. She can’t satisfy me in bed.”

Doon na pumutok ang galit ko.

I’ve been in love with him for years mula nang malaman ko na siya ang sumagip sa akin noong naaksidente ako. Kaya noong palugi na ang kompanya niya, hindi na nagdalawang-isip ang mga magulang ko na tulungan siya.

Dahan-dahan akong pumasok. Kitang-kita ko ang pagkagulat sa mga mata nilang dalawa nang nakita ako.

“S-Samantha…” nanginginig ang boses ni Isabella.

Nilapitan ko sila at pinagsasampal.

“Tinanggap ko lahat ng kakulangan mo sa akin bilang asawa mo, pero hindi ko kayang tanggapin na ang pangarap kong maging ina ng anak mo ay binuo mo na sa ibang babae, Joshua…” Muli ko siyang sinampal. “Hindi kita pinakasalan para gawin mong trophy wife. Pinakasalan kita dahil mahal kita at iyon ang gusto ni Daddy!”

“Sam, let me explain,” sabi ni Joshua.

Sinubukan niya akong lapitan, pero mabilis akong lumayo.

“Ilang taon o buwan niyo na akong niloloko?” Pinigilan ko ang pagpatak ng mga luha ko.

Ngunit hindi sila sumagot.

“Kailan niyo pa ako niloloko, Joshua?!” Tumaas na ang boses ko. “Sana pala ay hinayaan na lang kita noon na malugmok kasama ang kompanya mo! Ginamit mo lang ako. Ginamit mo lang ang pera ng pamilya ko! Wala kang utang na loob!”

“Enough, Samantha!” sigaw ni Joshua. “Huwag mo akong kausapin na parang wala akong ginawa para sa pamilya mo!”

Napatawa ako nang mapait.

“For my family? Ano bang ginawa mo para sa amin? Ikaw ang lumapit sa Daddy ko noon! Ikaw ang nagmakaawa! You begged my father to save your company because you were desperate!”

Napahigpit ang panga niya. “Business arrangement iyon. Pareho kaming may pakinabang.”

“So, ganoon mo pala tinitingnan ang kasal natin? Isang transaksiyon?”

“Hindi ganoon ang ibig kong sabihin, Sam.”

“Then what do you mean, Joshua?” Halos mabasag na ang boses ko. “Three years akong nagpakatanga sa ‘yo! Three years kong tiniis na tratuhin mo akong parang hindi asawa!”

“Samantha, calm down—”

“Don’t tell me to calm down!” sigaw ko. “Buntis ang kabit mo, Joshua!”

Lumapit si Isabella. “Samantha, please… hindi namin gustong masaktan ka.”

Mabilis akong napalingon sa kaniya.

“Hindi ninyo gusto?” Natawa ako. “Nakikipagrelasyon ka sa asawa ko habang kasal kami tapos sasabihin mong ayaw ninyo akong masaktan?”

“She didn’t force me,” malamig na sabi ni Joshua. “Ako ang lumapit sa kaniya.”

Mas lalo akong nasaktan sa sinabi niya.

“Wow,” bulong ko. “Napaka-proud mo pa.”

“Because unlike you, Isabella understands me.”

Napatitig ako sa kaniya. “Excuse me?”

“She listens to me. Hindi siya puro trabaho. Hindi siya malamig.”

Nanlaki ang mga mata ko. “Ako pa ngayon ang malamig?”

“Yes!” sigaw niya. “Tuwing uuwi ako, trabaho ang inuuna mo! Lagi kang pagod! Lagi kang busy sa ospital!”

“Because I’m a doctor, Joshua!” sigaw ko rin. “May buhay akong sarili! Hindi ako tambay sa bahay! Asawa mo ako, Joshua!” Halos mawalan na ako ng boses. “Pero kahit kailan, hindi mo ako tinrato bilang asawa! Kailan mo ba ako huling niyakap? Kailan mo ako huling kinausap nang maayos? Kailan mo ako huling tinanong kung okay lang ako?”

Hindi siya nakasagot.

“Tapos ngayon isisisi mo sa akin kung bakit ka nambabae?” tanong ko. “You cheated because you wanted to cheat. Huwag mong ipasa sa akin ang kasalanan mo.”

“Hindi mo kasi ako naiintindihan!”

“Then talk to me!” sigaw ko. “Asawa mo ako! Pero wala kang ginawa kundi iwan ako mag-isa sa bahay habang sumasama ka sa kabit mo!”

Humawak si Isabella sa braso ni Joshua. “Joshua, let’s go.”

“Ano? Natatakot ka na?” galit kong sabi.

“Samantha, please…” umiiyak na sabi ni Isabella. “Hindi ko planong mangyari ito.”

“Hindi mo planong mangyari?” natawa ako nang walang saya. “Hindi aksidente ang pakikipag-sex sa lalaking may asawa, Isabella! Kahit na business arrangement lang ang kasal namin ni Joshua!”

“Watch your mouth,” malamig na sabi ni Joshua.

Mabilis akong napalingon sa kaniya. “Watch my mouth?” ulit ko. “Ako pa talaga ang pagsasabihan mo niyan?”

“You’re humiliating Isabella.”

“Dapat lang siyang mahiya!”

“Enough!” sigaw niya pabalik. “Hindi mo puwedeng tratuhin siya nang ganiyan!” dagdag ni Joshua.

“Bakit? Dahil buntis siya?” Nanikip ang dibdib ko. “Samantalang ako? Ilang beses akong umiyak mag-isa dahil gusto kong mabuntis pero ni minsan hindi mo ako binigyan ng oras! Ni hindi mo kayang ibigay ang pangangailangan ko bilang babae at asawa mo!” Napapikit ako sandali habang pinipigilan ang hikbi.

“Samantha…”

Huminga ako nang malalim bago tumingin sa kaniya. “Tell me honestly. Mahal mo ba siya?”

Unti-unti niyang hinawakan ang kamay ni Isabella.

“Yes.”

Parang biglang nabingi ako sa narinig ko.

Tatlong taon akong kumapit sa lalaking ito. Tatlong taon akong naniwalang kaya pa niyang matutong mahalin ako.

“So ako?” mahinang tanong ko. “Ano lang ako sa ‘yo?”

Hindi siya agad sumagot.

Napangiti ako nang pilit kahit nanginginig ang labi ko.

“You really destroyed me,” bulong ko.

“Sam, listen to me.”

Bumaling ako kay Isabella. “Congratulations. Nakuha mo na ang lalaking gustong-gusto mo.”

“Samantha…”

“Pero tandaan mo ito.” Tumingin ako sa tiyan niya. “Kung kaya niyang lokohin ang asawa niya ngayon, kaya ka rin niyang lokohin balang araw.”

“Stop it,” mariing sabi ni Joshua.

“Masakit bang marinig ang totoo?” tanong ko. Humugot ako ng malalim na hininga bago ko hinubad ang wedding ring ko.

Nanlaki ang mga mata ni Joshua.

“Sam.”

Inilapag ko iyon sa mesa sa harap niya.

“You want freedom, right?” mapait kong sabi. “Congratulations. Malaya ka na.”