Chapter 5

"I'm keeping you."

Parang tumigil ang pag-ikot ng mundo ko nang marinig ko ang mga salitang iyon. Ang malalim niyang boses ay tila isang sumpa na bumaon sa bawat himaymay ng aking kalamnan. Nakatitig lamang ako sa kanyang madilim na mga mata, pilit kinakapa kung nagbibiro ba siya. Ngunit sa seryosong linya ng kanyang panga at sa talim ng kanyang paningin, alam kong seryoso ang bilyonaryong nasa harapan ko.

"Nabaliw ka na ba?" Mariin kong itinulak ang kanyang matipunong dibdib, ngunit hindi man lang siya natinag. Parang pader na gawa sa yelo at apoy ang aking kaharap. "Hindi ako isang gamit, Mr. Aranas. Hindi ako isang trophy na kapag itinapon ng anak mo ay pupulutin mo na lang basta-basta!"

Isang madilim na ngiti ang sumilay sa kanyang mga labi. "You're right. You are not a trophy. You are a woman who was foolishly discarded by a boy who doesn't know your worth. But I do."

"Isang pagkakamali ang nangyari sa atin kagabi," nanginginig ang boses na giit ko, pilit iniiwas ang aking paningin dahil sa tindi ng presensya niya. "Lasing ako. Wasak ako. Desperada akong makalimot. Kung alam ko lang na ikaw ang ama ni Harold, hinding-hindi ako sasama sa'yo."

Hinawakan niya ang aking baba gamit ang kanyang malaking palad, banayad ngunit may awtoridad na pinilit akong salubungin ang kanyang mga mata. "But you did. You gave yourself to me, Marvie. Not to my son, but to me. You can lie to yourself all you want, but you cannot deny how your body responded to mine. One reckless night changes everything."

Napalunok ako. Ramdam ko ang pag-iinit ng aking mga pisngi at ang mabilis na pagtibok ng aking puso. Gusto kong sumigaw at sabihing sinungaling siya, ngunit paano ko itatanggi ang totoo? Sa mga bisig ng powerful billionaire na ito na matagal nang single, naramdaman ko ang init at kalinga na kailanman ay hindi naibigay sa akin ni Harold sa loob ng dalawang taon.

"Palabasin mo na ako," pakiusap ko, halos isang bulong na lamang. "Gusto ko nang umuwi. Ayoko nang magkaroon ng kahit anong koneksyon sa pamilyang ito."

Tinitigan niya ako nang ilang segundo. Unti-unting lumuwag ang hawak niya sa akin, at dahan-dahan siyang umatras. Nilisan ng init ng kanyang katawan ang balat ko, at sa hindi malamang dahilan ay nakaramdam ako ng panghihinayang, isang bagay na mabilis kong iwinaksi sa aking isipan.

"You can walk out of this door tonight, Marvie," malamig ngunit pormal niyang sabi, naglalakad pabalik sa kanyang mahogany desk. "But don't think for a second that this is the end. I always get what I want. And right now, I want you."

Hindi na ako sumagot. Mabilis kong inabot ang doorknob, pinihit iyon, at halos patakbong lumabas ng kanyang study room. Hindi ko na inabala pang lumingon pabalik sa sala kung nasaan si Harold. Dire-diretso akong lumabas ng mansyon, sumakay ng unang saksing taxi, at tulalang nakatingin sa labas ng bintana habang binabagtas ang kalsada pabalik sa aking apartment.

~

Kinabukasan, maagang-maaga pa lamang ay napuno na ng ingay ang maliit na apartment namin ni Gina. Dumating sina Mama at Papa galing sa probinsya. Pagkakita ko pa lang sa kanila ay gumuho na naman ang mga pader na pilit kong itinatayo.

"Anak ko!" Naiiyak na patakbong lumapit sa akin si Mama Trisha at niyakap ako nang sobrang higpit. "Jusko, ang laki ng ipinayat mo sa loob ng dalawang araw! Anong ginawa sa'yo ng hayop na 'yon?!"

"Tama na ang iyak, Trisha. Hindi nakakatulong 'yan," seryoso at malalim na utos ni Papa Reymart.

Nakatayo siya sa likuran ni Mama, ang kanyang mga mata ay nagbabaga sa galit ngunit nang magtama ang aming paningin, nakita ko ang labis na pag-aalala ng isang ama. Lumapit siya at hinalikan ang tuktok ng aking ulo.

"Huwag kang mag-alala, Marvie. Hindi ako papayag na tapakan ka ng mga Aranas. Ngayong araw, pupunta tayo sa kanila para tapusin ang lahat ng ito."

Tumango ako, pinunasan ang aking mga luha. "Salamat, Pa. Opo, kailangan na nating tapusin ito. Kakausapin ko na rin mamaya ang iba para personal na humingi ng tawad sa abala."

"Huwag mong isipin ang mga ninong at ninang mo, maiintindihan nila 'yon. Ang mahalaga ay ikaw," pag-aalo ni Mama Trisha, hinahagod ang aking likod. "Nakahanda na ang isasauli nating mga gamit at pera. Hindi tayo pinalaking mangmang para lang magpaalipin sa yaman ng mga Aranas."

Naramdaman ko ang tapang na dumaloy sa aking sistema dahil sa mga magulang ko. Tama. Hindi ako nag-iisa. Handa na sana akong tumayo para maghanda nang biglang may kumatok sa p***o ng aming apartment.

"Ako na, baka 'yung inorder kong almusal natin," prisinta ni Gina at mabilis na naglakad patungo sa p***o.

Ngunit nang buksan niya ito, hindi delivery boy ng fast food ang bumungad sa kanya. Isang lalaking nakasuot ng pormal na itim na suit, isang chauffeur o bodyguard ang nakatayo sa labas. May bitbit itong isang malaking itim na kahon na may nakatali na silver ribbon.

"Miss Marvie Españosa?" pormal na tanong ng lalaki.

Nangunot ang noo ko. Lumapit ako sa p***o. "Ako nga. Bakit po?"

"Pinabibigay po ni Mr. Aranas," tugon nito, iniabot sa akin ang kahon bago yumuko nang bahagya at mabilis na naglakad paalis.

Nagtataka akong bumalik sa sala bitbit ang kahon. Nagkatinginan sina Mama, Papa, at Gina.

"Galing kay Harold? Ang kapal naman ng mukha niyang magpadala pa ng regalo pagkatapos ng ginawa niya!" inis na bulalas ni Gina.

"Buksan mo, anak. Tingnan natin kung anong kalokohan ito," utos ni Papa Reymart.

Nanginginig ang aking mga kamay nang kalagin ko ang silver na ribbon. Pagbukas ko ng kahon, hindi damit, alahas, o pampalubag-loob mula sa isang nagkasalang nobyo ang tumambad sa akin.

Sa ibabaw ng itim na velvet lining ay may isang makapal na folder ng mga dokumento. Kinuha ko ito at binasa ang unang pahina. Mga resibo. Titulo. Mga dokumento ng kanselasyon sa simbahan, sa reception, sa catering, at sa lahat ng suppliers namin para sa kasal. Lahat ay may tatak na 'PAID IN FULL - CANCELLATION F*E SETTLED'. Wala ni isang kusing ang kailangan naming bayaran.

Ngunit ang mas nagpatigil sa pag-ikot ng aking mundo ay ang isang maliit na itim na card na nakasingit sa huling pahina ng folder. May nakasulat na mensahe doon gamit ang isang elegante at pamilyar na silver na tinta.

I told you I will handle the financial and legal aspects of the cancellation. Your ties with my son are officially severed. Now, you are free. I'll see you at dinner tonight. Wear the dress underneath these files.

- H.A.

Nabitawan ko ang folder. Nanginginig kong inangat ang itim na velvet lining sa loob ng kahon, at doon tumambad ang isang napakaganda at kumikinang na emerald green evening gown.

Hindi kay Harold galing ang padala. Galing ito sa kanyang ama. At hindi ito isang bayad para sa kasal. Isa itong babala at paalala na nagsisimula pa lamang ang laro ni Harvey Aranas.