تسجيل الدخولออฟฟิศบนชั้นสิบเก้าของตึก ARTA Tower ย่านเพลินจิต ผ้าม่านสีครีมทองถูกเปิดออกครึ่งหนึ่ง แสงแดดยามสายลอดเข้ามาสะท้อนกับกระจกบานใหญ่ที่ทอดยาวตั้งแต่พื้นจรดเพดาน ออฟฟิศของลินน์ ตกแต่งในโทนขาว ครีม และโรสโกลด์ เรียบ หรู และอบอุ่นแบบที่ลูกค้าระดับไฮเอนด์คาดหวัง มีกลิ่นหอมอ่อนๆ ของดอกฟรีเซียและไวท์มัสก์จากเครื่องพ่นกลิ่นในมุมห้อง
ทุกอย่างดูราบรื่นเป็นปกติ ยกเว้น… จิตใจของเจ้าของออฟฟิศ ลินน์ นั่งอยู่หลังโต๊ะทำงานเรือนกระจกใส สวมเชิ้ตผ้าซาตินสีขาวคอจีน กางเกงสแล็กเอวสูงสีครีม ใบหน้าของเธอแต่งอย่างเรียบเนียน เฉียบ สวยสง่าเช่นทุกวัน แต่ดวงตากลับทอดมองจอโน้ตบุ๊กโดยไม่มีโฟกัสเท่าที่ควร ในมือคือถ้วยกาแฟลาเต้ร้อน ที่ถูกจิบไปเพียงครั้งเดียว…ก่อนจะถูกวางทิ้งไว้ข้างแล็ปท็อป ไม่ช้า…เสียงเคาะประตูสองครั้งเบา ๆ ดังขึ้น “เชิญค่ะ” ลินน์ตอบรับ ประตูเปิดออกพร้อมกับฟ้าที่ถือแท็บเล็ตในมือ เดินเข้ามาพร้อมแฟ้มเอกสารอีกหนึ่งชุด “สวัสดีค่ะพี่ลินน์ เช้านี้มีประชุมกับฝ่ายชุดเจ้าสาวตอนสิบโมง แล้วทีมสตูดิโอจะมาตอนบ่ายค่ะ” เธอยิ้มพลางวางแฟ้มลงบนโต๊ะ “แต่ก่อนจะเริ่มงานจริง…ขอถามอะไรนิดได้มั้ยคะ?” ฟ้าพูดน้ำเสียงแผ่วเบา ดวงตาเป็นประกาย ลินน์เลิกคิ้ว มองเธออย่างรู้ทัน “ถ้าไม่ใช่เรื่องคิณห์…ก็ถามได้ทุกเรื่อง” ลินน์พูดเสียงเรียบ ฟ้าแกล้งทำตาใส “โอ้โห มั่นใจเลยนะคะว่า ออฟฟิศเราพูดถึงแค่คุณคิณห์?” ฟ้าพูดด้วยรอยยิ้มอย่างกระตือรือร้น ลินน์ถอนหายใจยิ้มๆ “พูดมาเถอะฟ้า อยากรู้หรืออยากเมาท์?” ลินน์ถามกลับ ฟ้าเลื่อนเก้าอี้ลงนั่งฝั่งตรงข้าม “จริงจังค่ะ” ฟ้ากระซิบ “เมื่อคืนกลับจากงาน ฉันลองเข้าไปดูเว็บไซต์ใหม่ของ MatchOn ที่เปิดฟีเจอร์ Elite แล้วก็…” ฟ้ากดเปิดแท็บเล็ตให้ดูภาพโปรไฟล์และรายละเอียดแพลตฟอร์ม MatchOn Elite ที่เพิ่งเปิดตัว “เขาไม่ได้จับกลุ่มตลาดทั่วไปแล้วนะคะพี่ลินน์” เธอชี้ไปที่ข้อความ ‘Only by Invitation. For those who matter.’หรือในภาษาไทยเขียนว่า ‘เฉพาะผู้ที่ได้รับเชิญ สำหรับผู้ที่มีความหมายเท่านั้น’ พี่ลินน์เขากำลังจะ ‘แมตช์’ คนระดับเจ้าของกิจการ นักลงทุน เซเลบระดับบน…กับความสัมพันธ์ที่เขาบอกว่า ‘จริงจังพอจะใช้ชีวิตด้วยกัน’ เลยค่ะ” ฟ้าพูดไปด้วย ลินน์ก็เลื่อนสายตามองบรรทัดนั้นที่ฟ้าได้บอก “และรู้ไหมคะ…เมื่อคืนที่งาน fancy นั่น ฉันแอบได้ยิน CEO คนอื่นๆ เรียกเขาว่า The Algorithm Whisperer หรือ ผู้กระซิบกับอัลกอริธึม” ฟ้าพูดจบ ลินน์เลิกคิ้วอย่างอดไม่ไหว “อะไรนะ…!” ลินน์อุทานออกมา “ก็แบบ…คนที่พูดกับอัลกอริธึมได้เหมือนมันเป็นคน” ฟ้าทำเสียงล้อเลียนนิด ๆ “เขาวิเคราะห์พฤติกรรมคนแม่นยำชนิดที่สามารถจับได้ว่าใครโกหกตัวเอง ใครไม่พร้อมจะรัก ใครแค่อยากโดนรัก และใครกำลังหลอกคนอื่นว่า ‘โอเค’ ทั้งที่ยังไม่ลืมแฟนเก่า” ลินน์นิ่ง ในหัวเธอ…แวบขึ้นมาทันที คือจังหวะที่เขามองเธอที่ระเบียงเมื่อคืน เงียบ แน่นิ่ง แต่กลับเหมือนรู้ทุกอย่าง “แล้วเขาคิดว่าฉันเป็นคนแบบไหน…” ลินน์พึมพำกับตัวเองเบาๆ โดยไม่รู้ตัว ฟ้าหรี่ตาลงทันที “หืม? … พี่พูดอะไรคะ?” ฟ้าถามด้วยความสงสัย เพราะเธอได้ยินไม่ชัด ลินน์สะบัดความคิดทิ้ง พลางยิ้มเรียบ “ไม่มีอะไร แค่คิดว่าสงสัยจะต้องดูแผน MatchOn ให้ละเอียดอีกหน่อย” ลินน์พูด ฟ้ายิ้มหวานแบบรู้ทัน “จะดูแค่แผน…หรือดู CEO ด้วยคะ?” ฟ้าพูดด้วยน้ำเสียงขบขันกับเจ้านายตัวเองที่อยากรู้เรื่องของเขา มากกว่ารู้เรื่องงานเสียอีก แต่ทำเป็นไม่อยากรู้ “ฟ้า” ลินน์ส่งสายตาเตือนเบาๆ แต่ยังอมยิ้ม ฟ้าไม่ตอบอะไรต่อ แค่ลุกขึ้นแล้วพูดทิ้งท้ายขณะเดินออกจากห้องว่า “เขาอาจจะเก่งเรื่องวิเคราะห์ข้อมูล…แต่ฉันว่านะพี่ลินน์ เขาคงอยากเป็นเคสที่ พี่วิเคราะห์เอง มากกว่า”“คิณห์…คุณต้องการอะไร บอกฉันมาสิ วันนี้ฉันจะเป็นเด็กดีเชื่อฟังคุณ” เธอพูดด้วยน้ำเสียงกระเส่ายั่วยวนปลุกปั่นอารมณ์ของเขาอย่างมาก ทำให้เขาลอบกลืนน้ำลาย“ผมเป็นของตายของคุณ ไม่ว่าสิ่งใดที่คุณอยากทำ ผมก็พร้อมพลีกายให้คุณ” เขาเอ่ยบอกด้วยน้ำเสียงแผ่วเบา เธอเขยิบเรือนร่างจูบที่ริมฝีปากของเขาอย่างเร่าร้อนและดูดดื่ม เธอสัมผัสลิ้นลายของเขาพันกับเธออย่างนัวเนียราวกับหาสิ่งใดในโพรงปากเธอค่อยๆ ถอนริมฝีปากออก พรมจูบเขาที่ซอกคอที่เขาชอบทำ ไล่ลงมาที่หน้าท้องที่อุดมไปด้วยซิกแพคหนา มายังดุ้นของเขาที่แข็งเป็นไต เส้นเลือดมาหล่อเลี้ยงมันทำให้เส้นเลือดขึ้นด้วยเธอใช้มือเรียวรูดขึ้นลงด้วยมือทั้งสองข้าง มองใบหน้าของเขาที่มองมายังเธอช่างเร่าร้อนเกินกว่าจะต้านทานไหว ไม่ต่างอะไรกับสายตาของเธอเลยด้วยซ้ำ เธอเลือกถ่มน้ำลายลงเหมือนเป็นเจลหล่อลื่น เธอกดริมฝีปากดูดดุ้นขึ้นลงพร้อมกับมือเรียวของเธอที่รูดขึ้นลงสลับกัน“ลินน์…อึก…อ่า” เขาร้องครางกระเส่าในลำคอ ขณะที่เธอดูดดุ้นขึ้นลงหนักหน่วง แต่ทว่าเขารู้สึกแปลกใจ ตั้งแต่มีเซ็กส์ด้วยกันมาจนถึงเมื่อวานนี้ เธอไม่เคยใช้ปากกับดุ้นของเขา ทั้งอมและดูดก็ไม่เคยสักครั้ง เป็นเขาทุ
และค่ำคืนนั้นจบลงอย่างสง่างาม ในอ้อมแขนของกันและกัน ในเสียงเพลงรักและในสายตาทุกคู่ที่รู้…ว่า นี่แหละ คือรักแท้แต่ทว่า… สัมผัสหนึ่งแตะเบาๆ ที่ต้นคอของเธอ ลมหายใจอุ่นรินรดผิวอ่อนบาง เสียงต่ำทุ้มชวนให้ใจสั่นกระซิบชิดใบหู“คิดอะไรอยู่ครับ เมียรัก…” เขาถามเธอ ลินน์ยิ้มบางๆ ดวงตาปรือขึ้นช้าๆ ก่อนจะพบว่าคิณห์ยืนโอบกอดอยู่ด้านหลัง ทอดสายตามองเรือนร่างของเขาเปลือยเปล่าไม่ได้สวมสิ่งใดแม้แต่ชิ้นเดียว นอกจากต่างหูเพชรของเขาที่สวมใส่เป็นประจำข้างหนึ่งตัวเรือนเป็นเงิน ยกเว้นแต่ว่าเขาต้องเจอบุคคลสำคัญ เขาถึงจะไม่สวมใส่ต่างหูบัดนี้ผิวเขาต้องแดดเป็นสีแทนเนียนน่าลูบสัมผัส มีหยดน้ำทะเลเกาะตามลำตัว แผ่นอกซิกแพคหนาแนบมาติดแผ่นหลังเธอ มือหนาอีกข้างวางลงบนต้นขาเธออย่างเป็นเจ้าของ“คิดถึงวันแต่งงานของเราค่ะ” เสียงเธออ่อนนุ่มแววหวาน เขาก้มลงจูบที่ต้นคอเธอเบาๆ อีกครั้ง ริมฝีปากเปียกชื้นจากน้ำทะเล แตะสัมผัสผิวเนื้อของเธออย่างอ้อยอิ่ง“จำได้สิ… คุณสวยมากจนผมหายใจไม่ออกเลยล่ะวันนั้น” เขากระซิบ พร้อมเลื่อนมือไปแตะสร้อยไข่มุกที่เธอสวมอยู่“แล้วตอนนี้ล่ะ…” ลินน์หันมามองเขา สบตากับแววตาเข้มที่สะท้อนแสงอาทิตย์บนผิว
ค่ำคืนถูกแต่งแต้มด้วยแสงไฟนับพันดวงเหนือระเบียงริมแม่น้ำเจ้าพระยา ผ้าไหมบางเฉียบสีครีมทองพริ้วไหวไปตามสายลมเย็น โคมไฟแก้วคริสตัลห้อยระย้าระยิบระยับกลางโดมโปร่ง ดอกไม้สีขาวและทอง ถูกจัดเรียงตามโต๊ะยาวสไตล์ยุโรป เสิร์ฟคอร์สดินเนอร์ฝรั่งเศสใต้เสียงเพลงจากวงออร์เคสตราสดเจ้าสาวและเจ้าบ่าวเพิ่งเดินเข้าสู่งานท่ามกลางเสียงปรบมือกึกก้อง กล้องนับสิบตัวถ่ายทอดสดไปยังจอ LED ยักษ์ด้านหลังเวที ริมฝีปากของลินน์ยังคงมีรอยยิ้มบางๆ มือของคิณห์ไม่เคยปล่อยเธอเลยแม้แต่วินาทีเดียวกฤต อัครเดชานนท์ชายวัยหกสิบกว่าในชุดสูทสามชั้นสีกรมเข้มลุกขึ้นยืน เสียงของเขาเต็มไปด้วยความมั่นคง สุขุม และจริงใจ“คิณห์… หลานชายของอา ไม่ใช่แค่ผู้บริหารที่เก่งกาจ เขาเป็นชายหนุ่มที่ภาคภูมิในสิ่งที่เชื่อมั่น และวันนี้ อารู้สึกภาคภูมิใจที่สุดในชีวิต ที่ได้เห็นเขายืนอยู่ตรงนี้กับผู้หญิงที่คู่ควรที่สุดคนหนึ่ง” เขาพูดถึงคิณห์จบ แล้วหันมาหาลินน์ แล้วกล่าวต่ออีกว่า “คุณลินน์… คุณไม่ใช่แค่เจ้าสาวผู้สง่างาม แต่คุณคือแรงบันดาลใจที่มีชีวิตจริงสำหรับผู้หญิงหลายๆ คน อาขอให้ชีวิตแต่งงานของหลานทั้งสอง เต็มไปด้วยศรัทธา เหมือนวันที่เริ่ม และมั่
เสียงลมอ่อนจากแม่น้ำเจ้าพระยาโอบไล้ผิวบางของลินน์ขณะยืนอยู่บนระเบียงไม้เนื้อดีที่ทอดยาวออกจากตัวโรงแรมหรูระดับหกดาว ฉากหลังคือเส้นน้ำคดเคี้ยวตัดกับพระปรางค์วัดอรุณยามสาย และเรือหางยาวที่แล่นผ่านเบื้องหลังเป็นระยะราวภาพวาด แสงแดดช่วงเช้าเคลือบผิวเธอด้วยประกายทองอ่อนๆ และในขณะที่เจ้าสาวในชุดสีขาวสะอาดตา กำลังยืนอยู่กลางแสงธรรมชาติอันสวยงามนั้น เสียงเข้มของผู้หญิงคนหนึ่งก็ดังขึ้นอย่างมั่นคงและมืออาชีพ“พี่ลินน์ เดินเฉียงซ้ายอีกนิดค่ะ…ใช่ค่ะ ตรงนั้นแหละ ยกคางขึ้นหน่อย สายตาช้อนนิดเดียว ไม่ต้องฝืนยิ้มมากนะคะ แค่แววตาคิดถึงคุณคิณห์พอ” ฟ้า เลขาสาวของลินน์ กล่าวพลางยื่นชุดคลุมหางยาวขึ้นจากพื้นไม่ให้ลากเลอะพื้นไม้ ฟ้าไม่ได้เป็นแค่เลขา เธอคือ Executive Wedding Director ของ L’ Èclat Wedding บริษัทเวดดิ้งอันดับต้นของเอเชีย ที่ลินน์เป็นเจ้าของทุกคนในที่นี้คือทีมของเธอเอง ไม่ว่าจะเป็นช่างกล้องระดับเวิลด์คลาสจากปารีส ช่างแต่งหน้ามือทองที่บินตรงจากเกาหลี หรือแม้แต่คนถือร่มกรองแดดที่ผ่านการฝึกซ้อมมานับร้อยรอบ“ไม่ต้องจ้างใครนอกทีมเลยค่ะ… เจ้าสาวเป็นเจ้านายพวกเราอยู่แล้ว” หนึ่งในทีมช่างภาพพูดติดตลกพร้อ
แสงธรรมชาติลอดผ่านม่านบางสีงาช้างของห้องเพนต์เฮาส์บนชั้นสูงสุดของโรงแรมระดับหกดาว เสียงเรือหางยาวแล่นผ่านเบาๆ ทางแม่น้ำเจ้าพระยา กลายเป็นเพียงฉากหลังอันแสนเงียบสงบให้กับห้องแต่งตัวสุดหรูที่ถูกจัดแต่งอย่างพิถีพิถันด้วยกลิ่นดอกมะลิขาวจางๆ ละมุนละไมลินน์ยืนอยู่หน้ากระจกบานใหญ่กรอบทองสไตล์ฝรั่งเศส พลางหายใจเข้าออกอย่างช้าๆเธอสวมชุดเจ้าสาว Haute Couture ที่สั่งตัดพิเศษจากห้องเสื้อชื่อดังแห่งหนึ่งในมิลาน ชุดถูกตัดเย็บจาก ผ้าไหมแท้ทอมือจากทะเลสาบโคโม่ ผสมกับลูกไม้ Chantilly Lace สีขาวนวล ปักมือด้วยเส้นด้ายไหมทองคำขาว และประดับเพชร D flawlessขนาดเล็กละเอียดจนนับไม่ได้ทั่วตัวชุด แขนเสื้อยาวลู่ไปตามท่อนแขนระหง เว้าอกกว้างปาดแนบไหล่เผยให้เห็นกระดูกไหปลาร้าที่เรียบเนียนราวสลักจากหินอ่อน ตัวกระโปรงลู่ลงแนบสะโพก แล้วฟูพริ้วไปด้านหลังยาวกว่า 7 เมตร เคลือบผ้าชั้นนอกด้วยผ้าทูลล์โปร่งแสงที่ปักลายเถาวัลย์แห่งโชคชะตาด้วยไหมสีเงินอ่อนต่างหูเพชรขนาด 9 กะรัต สีขาวบริสุทธิ์เจียระไนแบบ Heart & Arrow ระยิบระยับแย่งแสงกับช่อดอกไม้พีโอนีและกล้วยไม้ฟาแลนนอปซิสในมือของเธอ มงกุฎเพชรขนาดย่อมวางอยู่ข้างๆ ยังไม่ได้
"ลินน์…คุณสวยมากๆ เลย” เขาพูดด้วยน้ำเสียงกระเส่าวาบหวาบ เธอปรือตามองใบหน้าเขาก้มลงจูบริมฝีปากเพียงชั่วครู่ มือเรียวโอบกอดซอกคอเขาเอาไว้แน่น“คิณห์…คิณห์…ฉันก็รักคุณมากค่ะ” เธอเอ่ยบอกรักเขาด้วยน้ำเสี่ยงกระเส่าโทนต่ำ เธอรู้สึกว่าดุ้นของเขามันใหญ่ขึ้นและคับร่องทั้งที่มันแข็งตัวแล้วก่อนหน้านี้ แต่ทำไมมันถึงใหญ่ขึ้น น้ำในอ่างแทบจะเข้าไปไม่ได้“อึก…อื้อ…คิณห์…อ๊ะ! อ๊ะ! อ๊ะ! อร๊าย!!! ทำไมมันใหญ่ขึ้นอีกแล้ว…อึก! อ๊ะ!” เธอร้องครางกระเส่าวาบหวามแทบขาดใจ มือเรียวจิกลงงบนแผ่นหลังของเขาทั้งสองข้าง โดยที่เธอไม่รู้ตัว เมื่อเธอกระแทกลงบนดุ้นของเขายังไม่สุดลำ“มันเป็นเพราะคุณนั่นแหละ” เขาเอ่ยบอกเธอด้วยน้ำเสียงโทนต่ำ มือหนาลูบไล้เรือนร่างเปลือยเปล่าของเธอแผ่วเบา เธอกัดริมฝีปากด้วยความหวาดเสียว“คิณห์…อ๊ะ! อ๊ะ! อ๊ะ! อร๊าย!!! มันเสียวมากๆ โอ้…ฟัก…ฟัก…ฟัก…อื้อ” เธอร้องครางกระเส่าแผ่วเบาด้วยความเสียวสะท้านแทบขาดใจ“ผมจะทำให้คุณเสียวมากกว่าเดิมอีก” เขาเอ่ยบอกด้วยน้ำเสียงแผ่วเบายั่วตัณหาอารมณ์เธอ พร้อมกับประคองกอดเธอยกลำตัวเธอขึ้น ทำให้ดุ้นของเขาหลุดจากลีบร่องของเธอ เขาจึงยัดเข้าไปในร่องก้นของเธอแทบ“อ๊ะ! อื







