Librairie
Rechercher
Accueil / Romance / Indayog sa Gabi / 123:

Partager

123:

Auteur: ExDealers
last update Date de publication: 2026-10-26 00:25:35

Kinabukasan, tahimik ulit ang center.

Naibalik na ang mga mesa sa puwesto. Naibalik na rin sa community hall ang mga sobrang upuan. May nakalimot ng cardigan sa family room, at inilagay iyon ni Paolo sa lost-and-found drawer kasama ang note na dapat tingnan sa susunod na session. Nakasabit pa rin sa pader ang sketch ni Amara, katabi ng mataas na bintana. Dahan-dahang gumagalaw ang liwanag sa papel habang tumataas ang araw, binabago ang kulay nito sa bawat minuto.

Maaga akong dumating at nilibot
Continuez à lire ce livre gratuitement
Scanner le code pour télécharger l'application
Previous Chapter Next Chapter
Chapitre verrouillé

Dernier chapitre

  • Indayog sa Gabi    23:

    Hindi ako inalis sa transplant evaluation.Pero hindi rin ako nailagay sa active list.Sa ikalawang meeting ng team, ipinaliwanag sa amin na may ilang measurements na kailangang bumuti at may mga risk na kailangang masuri pa. Hindi pa sarado ang pintuan, pero hindi rin ito bukas. Maaari akong magpatuloy sa medication at monitoring, at puwede naming balikan ang eligibility kapag may pagbabago sa kalagayan ko.Ilang linggo na akong nakatira sa pagitan ng dalawang sagot.Nang pauwi na kami, tinanong ako ni Papa kung gusto kong dumaan sa mall para bumili ng bagong notebook. Tumango ako. Hindi ko alam kung notebook ba talaga ang gusto ko o kung gusto ko lang ng dahilan para hindi umuwi agad sa bahay na puno ng mga papel at schedule.Sa bookstore, naglakad ako sa aisle ng journals at planners. May mga notebook na may quote tungkol sa gratitude, may mga planner na may monthly goals, at may maliit na journal na may cover na may drawing ng dagat. Kinuha ko ang huli.“Another notebook?” tanong

  • Indayog sa Gabi    22:

    Dumating ang isang reporter sa Second Dawn para magsulat tungkol sa foundation, at hindi ko inaasahang ako ang magiging sentro ng artikulo.Nagsimula ito sa simpleng interview tungkol sa archive, sa mga recording na iniingatan namin, at sa mga proyektong tumutulong sa mga pamilya ng coma survivors. Dahil apo ako nina Lyra at Ethan, tinanong ako kung ano ang pakiramdam na ipagpatuloy ang legacy nila kahit hindi ko sila naabutan. Sinagot ko nang maayos. Sinabi kong mahalaga sa akin ang trabaho nila, pero gusto kong kilalanin ang mga pasyente bilang mga taong may sariling buhay, hindi bilang mga milagro o mga misteryo.Pagkatapos, tinanong niya ako tungkol sa kalusugan ko.“Your family has a history of stories about being close to death. Do you feel that your own condition connects you to your grandmother's experience?”Naramdaman kong tumigas ang likod ko.“I'm not sure I would frame it that way,” sagot ko. “My grandmother had her own experience. I have mine. I don't think it's fair to

  • Indayog sa Gabi    21:

    Ang pagpunta sa bayan ni Iñigo ay hindi ko unang naisip dahil sa listahan.Naisip ko iyon dahil sa sulat ni Lira. Gusto kong makita ang lugar kung saan may batang naghihintay sa bintana, isang pulang payong, at isang kapatid na hindi nakabalik. Hindi ko kayang ibalik ang mga taon na nawala sa kaniya, pero baka matulungan ko siyang makita na may buhay na nagpatuloy pagkatapos ng huling araw na naaalala niya.Hindi naging madali ang biyahe. Kinailangan kong pag-usapan muna sa doktor ang layo ng pupuntahan, ang mga pahinga, at ang mga sintomas na dapat bantayan. Sumama si Mama, si Dani, at ang nurse. Si Papa ay sumunod sa sarili niyang sasakyan dahil may trabaho siyang kailangang tapusin sa umaga at ayaw niyang magmadali kami sa biyahe pauwi.Hindi ako tumutol. Natutuhan ko na ang paghingi ng tulong ay hindi nangangahulugang hindi na akin ang desisyon.Pagdating namin, maliit na bayan na lang ang nakikita sa mga lumang litrato. May mga bagong tindahan, may sari-sari store sa kanto, may p

  • Indayog sa Gabi    20:

    Bumalik ang huling alaala ni Iñigo sa araw na nagkaroon kami ng brownout.Walang dramatic na tunog, walang pangitain, walang biglang pag-ulan. Nawalan lang ng kuryente sa Second Dawn habang nasa archive kami, at nang bumukas ang emergency lights, tumigil si Iñigo sa paglalakad at napahawak sa gilid ng desk.“Iñigo?”May pawis sa noo niya kahit hindi siya dapat pinagpapawisan. Nanginginig ang kamay niya at ang mga mata niya ay nakatitig sa isang lugar sa sahig.“It's the river,” sabi niya.Naramdaman kong lumamig ang palad ko. “What?”“Naaalala ko na.”Lumapit ako nang dahan-dahan. “Tell me what you remember.”Umiling siya. “May bata sa tubig. Hindi siya makalapit sa pampang. May mga taong sumisigaw sa likod ko. Sinabi ng isang lalaki na hintayin ko ang rescue team, pero hindi na makahinga ang bata.”“Then you went in.”“Oo.”“Did you save the child?”“Naiaahon ko siya. Inabot ko siya sa isang lalaki sa pampang.”Huminga siya nang malalim—isang kilos na higit na parang pag-alala kaysa

  • Indayog sa Gabi    19:

    Nagkaroon ako ng maliit na krisis tungkol sa pagkain.Hindi dramatic. Walang ambulance. Walang monitor na bumibilis. Isang ordinaryong Martes lang, nang malaman kong hindi ko puwedeng kainin ang paborito kong instant noodles nang ganoon kadalas dahil sa sodium restrictions ng doktor ko.“That's it,” sabi ko kay Dani sa video call. “I'm done. I have survived heart failure, blood tests, and the emotional trauma of liking a supernatural man. Now even noodles have betrayed me.”“Lia, you can still eat food.”“Not my food.”“Your food is a packet of salt pretending to be dinner.”“Don't body-shame my noodles.”Si Iñigo ay nakaupo sa armchair sa likod ko, pinapanood ang usapan naming parang nakikinuod sa isang palabas na wala siyang subscription. Nang mapansin kong nakangiti siya, tinakpan ko ang camera.“Don't laugh.”“Hindi ako tumatawa.”“Your face is laughing.”“Hindi mo alam kung ano ang sinasabi ng mukha ko.”“That's my line.”Pagkatapos ng tawag, naghanap kami ng recipes na puwedeng

  • Indayog sa Gabi    18:

    May isang tanong na matagal kong iniiwasang itanong kay Iñigo.Kung mamamatay ako, ano ang mangyayari sa kaniya?Hindi ko alam kung bakit mas natatakot akong marinig ang sagot kaysa sa sarili kong kamatayan. Siguro dahil mas madali kong tanggapin ang posibilidad na mawala ako kaysa ang posibilidad na may maiiwan akong taong mahal ko sa isang lugar kung saan hindi ko siya kayang puntahan.Isang gabi, habang nasa study ako sa bahay, sinabi ko ang tanong.“After you guide someone, what happens to you?”Iñigo was quiet for a long time. “Babalik ako sa trabaho.”“That's it?”“Minsan, may mga alaala akong bumabalik. Minsan, may matagal akong hindi nakikita. Minsan, may ibang sundo na humahalili. Hindi pare-pareho.”“Do you ever get to rest?”“Hindi ko alam kung ano ang ibig sabihin ng pahinga sa amin.”“That's unfair.”“Hindi ako nagrereklamo.”“Maybe you should.”He looked at me. “Bakit?”“Because you deserve something outside your job.”“Hindi ko alam kung ano ang puwede kong gawin sa lab

  • Indayog sa Gabi    Indayog 1: Sayaw Kikay

    “Sayaw, Kikay… sige pa…” halos nakapikit na saad ng matanda.Ngumiti ako nang pilit para itago ang pandidiri na umaakyat sa lalamunan ko. Nilunok ko ang lahat ng pride ko.“Gusto mo ba 'to?” bulong ko, ginagawang malambing at mapanukso ang boses ko kahit na gusto ko nang masuka.Tumango siya, tila n

  • Indayog sa Gabi    Indayog 5: VIP

    CHAPTER 5:KINABUKASANNagising ako sa ingay ng mahinang ugong ng aircon. Mabigat ang aking talukap, at ang buong katawan ko ay tila bugbog sa hindi maipaliwanag na kapaguran.Ramdam ko ang kakaibang init na nakabalot sa aking likuran, isang matipunong braso ang mahigpit na nakapulupot sa aking bayw

  • Indayog sa Gabi    Indayog 4: Sipsipin mo pa

    CHAPTER 4:“Rhamesis… ahh…” Ang boses ko ay hindi ko na halos makilala. Nawawala ako sa sarili ko! Pakiramdam ko’y nilalamon ako ng init ng alak at init ng pagdamit ng labi at palad niya.Tiningnan niya ang hubad kong dibdib. Ang mga mata niya ay manghang-mangha at seryosong natingin.Ilang saglit p

  • Indayog sa Gabi    Indayog 3: Playing games

    “You felt it? How much I wanted to ruin you right now at alisin ang lahat ng titig at haplos ng ibang lalaki sa’yo?”Nanigas ang katawan ko sa sinabi niya, nag-init ang pisngi ko dahil sa inis... pero bakit ganito? Gustong gusto kong iangat ang palad ko para sampalin siya pero hindi ko maigalaw... p

Plus de chapitres

Vous vous intéresseriez aussi à

Découvrez et lisez de bons romans gratuitement
Accédez gratuitement à un grand nombre de bons romans sur GoodNovel. Téléchargez les livres que vous aimez et lisez où et quand vous voulez.
Lisez des livres gratuitement sur l'APP
Scanner le code pour lire sur l'application
DMCA.com Protection Status