LOGINCHAPTER 5:
KINABUKASAN
Nagising ako sa ingay ng mahinang ugong ng aircon. Mabigat ang aking talukap, at ang buong katawan ko ay tila bugbog sa hindi maipaliwanag na kapaguran.
Ramdam ko ang kakaibang init na nakabalot sa aking likuran, isang matipunong braso ang mahigpit na nakapulupot sa aking baywang, humihila sa akin palapit sa isang mainit na dibdib.
Dahan-dahan kong idinilat ang aking mga mata. Ang puting bedsheet na nakabalot sa amin ay bahagyang nakababa, sapat para makita ko ang aking sariling balat.
Hubo’t hubad ako.
Nanlaki ang aking mga mata. Unti- unting bumalik sa ala-ala ko lahat ng nangyari kagabi… mula sa pagsasayaw ko kay Mr. Tan, sa brown envelope na may 1Million pesos, si Rhamesis bilang bagong macho dancer ng club at ang… ang VIP na nagbayad para magsayaw kami ni Rhamesis.
At dahil sa kalasingan at karupukan ko, may nangyari ulit sa amin!
FUCK HIM! Ang lakas ng loob niyang galawin ako pagkatapos ng ilang taon niyang pagkawala ng walang paalam at paliwanag! Anong akala niya sa akin! Madaling makuha?
Nakapawalanghiya talaga niya!
Namula ang pisngi ko sa inis at mabilis na napatakip ng bibig para hindi ako makagawa ng ingay, umaasang tulog pa ito.
Dahan-dahan akong lumingon, at halos huminto ang tibok ng puso ko.
Si Rhamesis. Mahimbing siyang natutulog, ang kanyang mukha ay animo’y anghel kung hindi mo lang alam ang kademonyohan ginawa niya sakin.
Ang kanyang magulong buhok ay nakakalat sa unan, at ang bawat bahagi ng kanyang matipunong katawan sumisigaw ng pang-aakit.
Napakatanga ko talaga!
Maingat akong tatayo at akmang tatakas na. Kailangan kong makaalis bago siya magising. Kailangan kong lumayo bago magising ang hayop na ito!
Ngunit bago pa man ako makahiwalay sa kama, mabilis na humigpit ang kapit niya sa aking baywang.
Kahit nakapikit pa ang kanyang mga mata at tila nasa pagitan pa ng tulog at gising, isang marahas na hila ang ginawa niya sa akin pabalik.
“Saan ka pupunta?” garalgal at paos niyang tanong.
“Ah!”
Dahil sa lakas ng hila niya, nawalan ako ng balanse. Muli akong napasubsob sa kanyang katawan, ngunit sa pagkakataong ito, ang mukha ko ay direktang bumagsak sa pagitan ng kanyang mga hita.
Nanlaki ang mata ko! Uminit ang buong mukha ko. Sa mismong tapat ng aking mukha, gising na gising at tayong-tayo ang kanyang matigas, mataba, at mahabang kalakhan, animo’y handa na namang makipagsalpukan.
Hindi ko maalis ang tingin ko, hindi makagalaw, habang nararamdaman ko ang init ng kanyang balat na dumidikit sa aking labi. Narinig ko ang mahina at mapang-asar na tawa ni Rhamesis mula sa itaas.
“Good morning, Kikay. Ganito na pala ngayon ang gusto mong breakfast...”
Parang binuhusan ng kumukulong tubig ang buong mukha ko. Namula ako mula leeg hanggang tainga nang mapagtanto kung gaano kalapit ang mukha ko sa tayong-tayong alaga niya.
Mabilis pa sa alas-kwatro akong umatras, halos gumapang ako paatras sa kama hanggang sa tumama ang likod ko sa headboard.
Hinablot ko ang puting bedsheet at mahigpit na ibinalot sa nanginginig kong katawan.
Ang lakas ng kabog ng dibdib ko, pakiramdam ko ay lalabas ito anumang oras.
Isang malalim at mapanuksong tawa ang pinakawalan ni Rhamesis. Dahan-dahan siyang bumangon, walang anumang takip sa katawan, ipinagmamalaki ang perpekto at maskulado niyang bulto.
Kumikinang ang balat niya mula sa sinag ng ilaw sa kwarto. At ang alaga niya... diyos ko, nanatili itong buhay na buhay at nagbabanta.
“Anong ginagawa ko dito?!” garalgal kong sigaw. Kahit pa malinaw sa ala-ala ko ang lahat, pinilit kong magpanggap na wala akong maalala. Ginapang ako ng kakaibang hiya.
Pero higit sa lahat, galit.
“You spent the night with me,” kaswal niyang sagot, tamad na isinandal ang likod niya sa unan. Tinitigan niya ako, isang titig na tumatagos hanggang sa kaluluwa ko. “At mukhang nag-enjoy ka naman, Kikay. You were screaming my name the whole night.”
“Thanks to that VIP, I was given a chance to taste you again, Kikay.”
Biglang nanlaki ang mga mata ko nang may isang matinding katotohanan na humampas sa utak ko.
Yung mysterious billionaire! Ang VIP client na nagbayad ng isang milyon para panoorin kaming sumayaw!
Kasama ba ito sa binayaran ng billionaire na iyon?
Napasabunot ako sa sarili kong buhok, nakaramdam ng matinding pandidiri at awa sa sarili. “Y-yung VIP... yung nagbayad ng isang milyon...” nanginginig ang boses ko. “N-nanonood ba siya kagabi, Rhamesis? Panoorin niya ba tayong... habang ginagawa natin 'yon sa kwarto?!”
“Does it really matter to you? Gusto mo bang malaman kung magugustuhan ka ng billionaire na iyon? Gusto mo bang malaman kung mabibigay nga niya ang mga bagay na hindi ko kayang ibigay?” tanong nito habang ang mga mata ay naniningkit, animo’y galit na hindi ko maintindihan. Pero higit sa lahat, saan niya kinukuha ang lakas ng loob na umakto ng ganito sa harap ko gayong pareho lang naman kaming dancer.
“Well, good job, sweet Kikay… he liked it very much.” Sandali itong lumapit, ang mainit niyang hininga ay tumama sa leeg ko na tila ba pag-aari niya ako. “Kaya ihanda mo ang sarili mo. Baka hindi lang panonood ang gusto niyang gawin sa susunod. He might want to claim exactly what I had tonight... and he always gets what he pays for.”
Hinawakan niya ang panga ko at pinilit akong tumingin sa kanya. “Tingnan natin kung hanggang saan ang kaya mong ibigay para sa pera ng billionaire na 'yon. Are you ready to be his toy, Kikay??”
Nanlamig ang buong katawan ko. Isang milyon... hindi lang pala sayaw, isang milyon kapalit ng gabi na kasama ang ex ko o baka mas higit pa! Pakiramdam ko’y pinagsakluban ako ng langit at lupa sa mga pumapasok sa isip ko.
Sino ba talaga ang VIP billionaire na iyon? Sa lahat ng VIP entertainer sa bar na ito, bakit ako? Bakit kami ni Rhamesis ang napili nitong panoorin?
At si Rhamesis? Wala na ba talaga siyang pakialam sa akin? Hindi man lang ito umayaw na panoorin kami habang nags-sex? O hindi kaya—
Nagwala ang mga halik namin.Ibinuka niya ang mga labi ko, walang-awang pinasok ng kaniyang dila ang loob ng bibig ko, nilalasap ang bawat sulok nito na parang siya ang may-ari.Bumaba ang kanang kamay niya mula sa pulso ko, gumapang ito patungo sa baywang ko. Ramdam na ramdam ko ang panginginig ng malalaking daliri niya nang haplusin niya ang manipis na silk robe na suot ko.“Kikay... baby...” daing niya sa pagitan ng mga halik namin, ang boses niya ay punong-puno ng pighati at sarap.Isiniksik niya ang mukha niya sa gilid ng leeg ko. Ang mga mainit niyang labi ay nag-iwan ng nag-aapoy na mga halik sa collarbone ko, bawat dampi ay nagpapadala ng libu-libong boltahe ng kuryente sa buong katawan ko.Napapikit ako nang mariin, hinahayaan ang sarili kong lunurin ng emosyon. Ibinaba niya ang strap ng robe ko.Ang malamig na hangin ng kwarto ay tumama sa mainit kong balat, ngunit mabilis iyong napalitan ng nag-aalab na palad niya na ngayon ay marahang humahaplos sa ibabaw ng hita ko, paaky
“Edi kalimutan mo!” sigaw ko, ang boses ko ay basag at umaalingawngaw sa apat na sulok ng madilim at mainit na kwarto.Hindi ko na napigilan ang sarili ko. Humakbang ako nang mabilis papalapit sa kama niya. Ang bawat hakbang ko ay punong-puno ng galit, frustration, at isang pamilyar na pangungulila na pilit kong binabaon sa pinakasulok ng sistema ko.“Gusto mo akong umalis? Gusto mo akong bumalik sa safe house na binigay mo at magpanggap na masaya ako sa 'kalayaan' ko habang ikaw, nandito? Nagpapakamatay?!”Dinampot ko ang duguang tuwalya sa gilid ng side table at marahas na inihagis iyon sa dibdib niya.“Fuck it, Rhamesis! You don’t get to play the martyr! Hindi ikaw ang biktima rito! Wala kang karapatang mag-isa at mamatay sa impeksyon dahil lang gusto mong linisin ang konsensya mo!”Namilog ang mga mata niya. Ang matinding init na nagmumula sa katawan niya ay halos tumagos sa balat ko kahit hindi pa kami nagkakadikit.Nanginginig ang iisa niyang maayos na braso nang subukan niyang
“Dalhin mo ako sa kaniya,” mariin kong utos, ang boses ko ay hindi tumatanggap ng anumang pagtanggi. “Dalhin mo ako kay Rhamesis ngayon din. Kundi ako mismo ang maghahanap sa kaniya sa buong siyudad na 'to!”Bumuntong-hininga si Ayan. Alam niyang wala siyang magagawa kapag ako na ang nag-utos, dahil higit pa sa buhay nila ang halaga ko para sa Boss nila.“Ipapahanda ko ang sasakyan, Miss Kikay.”Makalipas ang apatnapung minuto, huminto ang itim na SUV sa harap ng isang luma, madilim, at halos walang taong motel sa labas ng boundary ng siyudad.Ito ang huling lugar na iisipin kong tutuluyan ng isang bilyonaryong tulad ni Rhamesis Wilton. Walang security guards. Walang luxury amenities. Isang lugar na perpekto para magtago sa media—at para mamatay nang walang nakakaalam.Bumaba ako ng sasakyan. Isinukbit ko nang maayos ang coat sa ibabaw ng robe ko. Ang gabi ay malamig, ngunit mas malamig ang kaba sa dibdib ko.“Room 304, Miss Kikay,” turo ni Ayan, iniaabot sa akin ang isang spare keyca
Pero ngayon... bakit hinahanap-hanap ng sistema ko ang mga bagay na kinamumuhian ko noon?Nasanay ang katawan ko sa presensya niya. Sinanay niya ako sa isla! Na kahit sa’n ako pumunta andyan siya, kahit galit ako, and’yan siya! Kahit pinagtabuyan ko siya, nadiyan siya!Ngayon, kapag bubukas ang pinto, puro nurse o kaya si Ika lang ang pumapasok. Ang hangin ay amoy gamot at antiseptic. At ang tanging naririnig ko ay ang steady beeps ng makina ng nanay ko.Tumayo ako at naglakad patungo sa bintana ng suite. Tinitigan ko ang madilim na kalangitan ng siyudad.Umuulan na naman.Niyakap ko ang sarili ko habang isang malamig na simoy ng hangin ang tumagos sa salamin.Kung nandito siya ngayon, alam kong ipupulupot niya ang malalaki niyang braso mula sa likuran ko.Ipapahinga niya ang baba niya sa balikat ko, at ibubulong niya kung gaano niya ako kamahal.Bigla akong nakaramdam ng pamimilipit sa sikmura ko. Mabilis akong tumakbo patungo sa banyo, lumuhod sa harap ng sink, at muling inilabas an
“Wala nang hahadlang sa’yo. Wala nang Biatrice. Wala nang Lolo. No one’s gonna chase after you… Not even me.”Ang mga salitang iyon ay parang isang malamig na patalim na dahan-dahang humiwa sa aking lalamunan. Wala akong naging sagot. Hindi ako makahinga.Tinitigan niya ako sa huling pagkakataon. Walang bakas ng pagmamakaawa sa kaniyang mga mata katulad ng mga nakaraang araw na para bang desperado siyang maging okay ang lahat.Tumalikod siya.Humakbang siya palayo.Nang sumara ang pinto ng Premium Suite, naiwan akong nakatayo sa gitna ng kwarto.“Ms. Kikay,” mahinahong basag ni Atty. Vergara sa nakakabinging katahimikan. Inusog niya ang brown folder at ang itim na fountain pen palapit sa akin. “Lahat ng papeles na iyan ay pabor sa inyo. The trust fund is already active. The contract is voided. You are legally, and completely, free. Kailangan ko na lang po ang pirma ninyo.”Dahan-dahan akong lumapit sa glass table. Nanginginig ang kamay kong inabot ang malamig na bakal ng fountain pen.
Paano ko tatanggapin ang kalayaang ito kung may isang buhay sa sinapupunan ko na permanenteng magtali sa aming dalawa?Kinabukasan, naging abala ang buong araw. Hindi ko nakita si Rhamesis nang magising ako. Ang tanging sumalubong sa akin ay ang malamig na simoy ng aircon at ang tahimik na pag-beep ng makina ni Mama.Nagkausap narin kami ng nagising siya pero hindi muna ako nagsabi ng mga bagay na baka makastress din sa kan’ya, nagtanong siya kung nasaan ako ng mga nakaraang buwan at nahirapan akong maghanap ng irarason pero sa huli ay ngumiti lang siya at sinabing magiging ayos ang lahat.Pasado alas-tres ng hapon nang bumukas ang pinto. Pumasok si Rhamesis, kasama ang isang lalaking naka-abogado suit.Ngayon, suot niya ang isang malinis na navy-blue suit, pormal, malamig, at walang emosyon. He looked every inch the ruthless CEO again, but his eyes… his eyes were hollow.“Kikay,” pormal niyang tawag, hindi man lang lumapit sa akin. Huminto siya sa paanan ng kama ni Mama. “This is Att
CHAPTER 4:“Rhamesis… ahh…” Ang boses ko ay hindi ko na halos makilala. Nawawala ako sa sarili ko! Pakiramdam ko’y nilalamon ako ng init ng alak at init ng pagdamit ng labi at palad niya.Tiningnan niya ang hubad kong dibdib. Ang mga mata niya ay manghang-mangha at seryosong natingin.Ilang saglit p
“You felt it? How much I wanted to ruin you right now at alisin ang lahat ng titig at haplos ng ibang lalaki sa’yo?”Nanigas ang katawan ko sa sinabi niya, nag-init ang pisngi ko dahil sa inis... pero bakit ganito? Gustong gusto kong iangat ang palad ko para sampalin siya pero hindi ko maigalaw... p
CHAPTER 2:“Gusto niyang sumayaw ka ng hot dance. Doon sa main stage. Kasama ng bagong macho dancer natin.”Hot dance with him? After what happened five years ago? Makakaya ko ba? Para sa pera?Nanlamig ang buong katawan ko. Tumingin ako muli sa ibaba.Sumasayaw pa rin siya sa ilalim ng madilim na p
“Sayaw, Kikay… sige pa…” halos nakapikit na saad ng matanda.Ngumiti ako nang pilit para itago ang pandidiri na umaakyat sa lalamunan ko. Nilunok ko ang lahat ng pride ko.“Gusto mo ba 'to?” bulong ko, ginagawang malambing at mapanukso ang boses ko kahit na gusto ko nang masuka.Tumango siya, tila n







