Se connecterKinabukasan, dumating ang security report bago pa ako matapos mag-almusal.Walang pangalan ang sender. Isang internal memo lamang na nagsasabing na-trace ng IT team ang unknown message sa isang temporary routing service na hindi na aktibo. Hindi nila matutukoy ang orihinal na account dahil ang metadata ay dumaan sa ilang relay. Ang tanging sigurado ay hindi ito ipinadala mula sa loob ng mansion network.“Meaning, may taong nasa labas?” tanong ko kay Gregor sa study.“Meaning, hindi namin ito maikakabit sa local network,” sagot niya. “Hindi sapat para tukuyin kung saan galing.”“Napaka-helpful naman.”“Alam ko.”Gusto ko siyang pasalamatan sa hindi niya pagsasabi ng huwag akong mag-alala. Sa totoo lang, mas gusto kong marinig ang mga taong kayang amining hindi pa nila alam ang lahat kaysa sa mga taong nagsasabing magiging maayos ang lahat nang wala namang batayan.Nasa desk si Ethan, kausap si Atty. Navarro sa phone. Nang matapos siya, ibinigay niya sa akin ang isang printed copy ng re
Bago pa kami makauwi, tinawagan ni Ethan si Atty. Navarro mula sa kotse. Hindi niya inilagay sa speaker ang buong tawag, pero narinig ko ang ilang piraso ng usapan: old switchboard, preservation request, archived telecom records, chain of custody. Nang matapos siya, nanatili siyang nakatingin sa phone na para bang may hinihintay na sagot mula sa itim na screen.“Makukuha ba natin?” tanong ko.“Susubukan ng legal team. Pero kung internal extension iyon, maaaring nasa dating server ang record. At kung na-decommission na ang server, kailangan nating hanapin ang backup.”“May backup naman, di ba?”“Dapat mayroon.”“Sa mundong ito, parang hindi dapat ang pinakamalaking kaaway natin.”Napatingin siya sa akin. “Minsan, hindi.”Pagdating sa mansiyon, agad kaming dumiretso sa study. Naabutan namin si Gregor na may hawak na folder at laptop. Sinabi niyang nakatanggap siya ng tawag mula sa records analyst: may nahanap silang pangalawang sheet na konektado sa transport request na may initials na
Hindi ako nakatulog nang maayos bago ang event.Hindi dahil sa damit na isusuot ko, kahit dalawang beses kong pinalitan ang napili kong blouse at minsan kong muntik ibato sa upuan ang sapatos na hindi naman kasalanan. Ang totoo, hindi ko alam kung paano ko haharapin si Bianca nang hindi niya nakikitang siya ang may hawak sa aking mga tanong.Kailangan kong tandaan na ang imbitasyon ay hindi patunay. Ang mensahe niya ay hindi ebidensiya. Ang pangalan niya sa archived user list ay hindi nangangahulugang siya ang gumamit ng legacy workstation.Pero kailangan ko ring tandaan na posibleng sinasadya niyang makipag-usap sa akin nang walang legal team.At kung gayon, may dahilan siya.Nang bumaba ako, naghihintay si Ethan sa foyer. Nakasuot siya ng charcoal suit, walang kurbata, at hawak ang phone habang may kausap na tila tungkol sa schedule ng event. Sa tabi ng pinto ay nakatayo si Gregor, na handang magmaneho.Napatingin si Ethan sa akin at bahagyang natigilan.“Something wrong?” tanong ko
Dumating ang imbitasyon ni Bianca kinahapunan.Hindi ito email na may formal subject line o mensaheng ipinadala sa legal team. Isang maliit na sobre iyon na iniabot ng staff sa front desk, may pangalan ko sa harap sa maayos at bahagyang pamilyar na sulat-kamay.Lyranette Castillo.Hindi Lyra.Hindi Mrs. Vance.Buong pangalan ko, gaya ng nasa marriage arrangement at sa medical records.Binuksan ko ang sobre habang nakatayo sa hallway. Sa loob ay may invitation para sa isang preview event ng bagong scholarship program ng Alonzo Foundation. May maikling sulat sa ibaba, nakasulat sa cream-colored card.*Lyra,**Alam kong marami kang pinagdaraanan. Kung gusto mong makakuha ng ilang sagot tungkol sa panahong nasa coma ka, maaari tayong mag-usap nang pribado. May ilang bagay tungkol sa aksidente na hindi ko alam kung nasabi na sa iyo ni Ethan.**Bianca.*Muli kong binasa ang huling pangungusap.May ilang bagay na hindi ko alam kung nasabi na sa iyo ni Ethan.Sapat na ang linya para maramdama
Alas-diyes y medya nang dumating ang legal team.Tatlong tao sila—si Atty. Navarro, isang lalaking nasa singkuwenta anyos na may salamin at boses na parang laging nasa courtroom; si Mara, isang records analyst na halos hindi mapakali sa dami ng hawak na folder; at si Paolo, isang IT auditor na may laptop, dalawang external drive, at itsurang ilang gabi nang hindi natutulog.Nasa maliit na conference room kami sa ground floor. Sa isang dulo ng mesa ay nakaupo si Ethan, tahimik na nakikinig habang ipinapaliwanag ni Atty. Navarro kung alin sa mga dokumento ang verified at alin ang kailangan pang kumpirmahin. Umupo ako sa tabi ng bintana, may notebook sa kandungan at pen sa kamay.“Para malinaw,” panimula ni Atty. Navarro, “hindi pa natin masasabi kung ang mga nawawalang record ay resulta ng intentional deletion, system migration, o ordinaryong pagkasira ng archive. Ang mayroon tayo ay isang incomplete chain of custody.”“Meaning,” sabi ko, “may nawawalang bahagi sa kuwento.”Tumingin siy
Sa sumunod na linggo, bumalik ako sa ospital para sa follow-up checkup. Kasama ko si Ethan, pero sa pagkakataong ito ay hindi siya nagmungkahi na magmaneho. Pinili niyang sumakay sa likod kasama ko at hinayaang si Gregor—ang driver ng pamilya—ang magdala sa amin.“Hindi mo kailangang sumama,” sabi ko habang nasa sasakyan kami.“Alam ko.”“May trabaho ka.”“May trabaho rin ang doktor mo.”Napalingon ako sa kaniya.“Hindi mo kailangang gawing joke ang lahat.”“Hindi ko ginawang joke.”Napabuntong-hininga ako at tumingin sa labas ng bintana.Sa checkup, tinanong ako ng neurologist tungkol sa memorya ko. May mga bagay pa rin daw na maaaring bumalik nang biglaan, at normal na may mga alaala akong hindi agad mailagay sa tamang pagkakasunod-sunod. Pinayuhan niya akong magsulat ng mga naaalala ko, kasama ang oras at pakiramdam na kaakibat ng bawat isa, nang hindi muna pinipilit magbigay ng interpretasyon.Halos matawa ako sa irony.Iyon mismo ang sinabi ni Ethan.Nang tanungin ng doktor kung
CHAPTER 5:KINABUKASANNagising ako sa ingay ng mahinang ugong ng aircon. Mabigat ang aking talukap, at ang buong katawan ko ay tila bugbog sa hindi maipaliwanag na kapaguran.Ramdam ko ang kakaibang init na nakabalot sa aking likuran, isang matipunong braso ang mahigpit na nakapulupot sa aking bayw
CHAPTER 4:“Rhamesis… ahh…” Ang boses ko ay hindi ko na halos makilala. Nawawala ako sa sarili ko! Pakiramdam ko’y nilalamon ako ng init ng alak at init ng pagdamit ng labi at palad niya.Tiningnan niya ang hubad kong dibdib. Ang mga mata niya ay manghang-mangha at seryosong natingin.Ilang saglit p
“You felt it? How much I wanted to ruin you right now at alisin ang lahat ng titig at haplos ng ibang lalaki sa’yo?”Nanigas ang katawan ko sa sinabi niya, nag-init ang pisngi ko dahil sa inis... pero bakit ganito? Gustong gusto kong iangat ang palad ko para sampalin siya pero hindi ko maigalaw... p
CHAPTER 2:“Gusto niyang sumayaw ka ng hot dance. Doon sa main stage. Kasama ng bagong macho dancer natin.”Hot dance with him? After what happened five years ago? Makakaya ko ba? Para sa pera?Nanlamig ang buong katawan ko. Tumingin ako muli sa ibaba.Sumasayaw pa rin siya sa ilalim ng madilim na p







