Home / Romance / Indayog sa Gabi / Indayog 2: Hot Macho Dancer

Share

Indayog 2: Hot Macho Dancer

Author: ExDealers
last update publish date: 2026-04-16 22:42:13

CHAPTER 2:

“Gusto niyang sumayaw ka ng hot dance. Doon sa main stage. Kasama ng bagong macho dancer natin.”

Hot dance with him? After what happened five years ago? Makakaya ko ba? Para sa pera?

Nanlamig ang buong katawan ko. Tumingin ako muli sa ibaba.

Sumasayaw pa rin siya sa ilalim ng madilim na pulang ilaw, ang katawan ay nag-aanyaya ng kakaibang init, ang mga mata ay nakatitig pa rin sa direksyon ng kwartong ito na parang alam niyang nakatingin ako.

“H-hindi ko kaya,” nauutal kong sagot, umaatras. “S-Sir Ayan, VIP rooms lang po ang contract ko. Hindi ako sumasayaw sa main floor, lalo na— lalo na kasama ng… lalaking iyon.”

“Take it or leave it, Kikay. It’s your choice. Pero pinapaalala ko lang, isang milyon ito,” malamig ngunit may diin na paalala niya. Tumalikod na siya at humawak sa doorknob.

Bago siya tuluyang lumabas, nag-iwan siya ng huling banta. “The billionaire wants to be highly entertained. Make sure you put on a damn good show, or you don't get the money.”

Bumagsak ang pinto.

Naiwan akong nakatitig sa sobreng brown. Isang milyon. Isang milyong piso.

Napakagat ako nang mariin sa labi ko hanggang sa halos masugatan ang mismong labi ko. Kinuha ko ang bote ng matapang na alak sa mesa, hindi na gumamit ng baso.

Tinungga ko ito nang direkta. Isa. Dalawa.

Tatlong malalaking lagok. Hinayaan kong sunugin ng alak ang lalamunan ko, umaasang masusunog din nito ang kaba, ang takot, at ang mga alaalang pilit bumabalik.

Ang laking joke naman ng tadhana. That man, ang lalaking macho dancer na iyan ang lalaking nanakit sa akin, ngayon ay kailangan kong sumayaw kasama siya para sa pera?

Sa tagal ng panahong lumipas, kailangan bang sa ganitong lugar pa kami magkita muli? Kung saan pareho kaming mahihiya sa isa’t-isa kung bakit kami napunta sa ganitong lugar?

Dati, ang pangarap namin ay sabay na aangat sa buhay. Ngayon, ang laking biro ng tadhana, sabay kaming nakalubog nagbibigay ng aliw sa Crimson Cloud Nine.

Siya bilang pagnanasa ng mga kababaihan, at ako bilang aliw ng mga kalalakihan.

Pero bakit ako mahihiya sa kan’ya! Hindi ako mahihiya sa kan’ya dahil unang-una, siya ang nanakit sa akin at nang iwan sa akin! Pangalawa, ginagawa ko ito ng may malalim na dahilan… hindi katulad niya, na isang lalaking may mataas na pangarap noong kami pa, at kaya niya siguro ako iniwan kasi naghahanap siya ng stepping stone para yumaman.

Siguro sa loob ng limang taon ay wala pa rin siyang nararating kaya ito ang naisip niyang paraan, ang magbenta ng katawan. Easy money, easy skin.

Sandali kong tinakpan ang mukha ko gamit ang mga nanginginig kong kamay. Pagkatapos ay marahas kong pinunasan ang natirang alak sa mga labi ko na walang awa kong tinungga para patayin ang emosyon ko.

Wala akong dapat ikahiya! Isasantabi ko rin ang galit at mga tanong, ang mahalaga ngayon sa akin ay pera! Pera!

Itinuwid ko ang likod ko, itinaas ang noo, at malakas ang loob na lumabas ng kwarto.

Bumaba ako sa hagdanan patungo sa main stage. Ang bawat hakbang ko ay mabigat at parang gusto kong umurong at umatras.

Ang buong paligid ng main floor ay binalot ng isang matapang at nakakapasong black and red ambiance.

Ang mga usok mula sa fog machine ay kulay pula dahil sa mga laser lights na bumabagtas sa dilim ng kwarto.

Nang tuluyan akong tumapak sa stage, nag-iba ang music. Isang mabagal, malalim, at nakakabinging R&B trap beat ang pumuno sa hangin.

Napatingin ako sa mga tao sa harap, sandaling nagtaka nang makitang isa isa itong pinalalabas ng mga bouncer. Hanggang sa walang natirang manonood.

The VIP really wanted exclusivity! But why?

Iwinaksi ko iyon sa isip ko, muling bumaling ng tingin kay Rhamesis!

Nakatayo siya sa gitna ng stage, humihingal, ang pawis ay kumikinang sa kanyang perpektong abs at malapad na dibdib pababa sa kanyang v-line na nakasuksok sa halos malaglag nang sweatpants.

Umusok ang hininga ko.

Up close, mas lalong nakakapanghina ang kagwapuhan niya, pero mabilis ko iyong winaksi sa isip ko! Hindi ito ang panahon para purihin ko ang kagwapuhan niya!

Mas lalo kung pinag-igting na seryosohin ang tingin sa kan’ya. Kung nakikilala niya man ako o hindi… ay wala akong pakialam, ang mahalaga ay matapos ang sayaw na ito!

Sandali siyang humakbang palapit sa akin.

“Kikay…” parang niyapos ang dibdib nang marinig muli ang mamalim niyang boses.

Tinawag niya ako sa pangalan ko. Ibig sabihin, namumukhaan niya ako sa likod ng mask na ito!

Malamang ay hindi ako ganoon kadaling kalimutan!

Dahil doon, hindi ko maiwasang mag-isip na umatras pero ang mga paa ko ay parang nakapako sa sahig. Hindi ako makagalaw.

Wala pang isang dangkal ang layo namin sa isa't isa. Dinig na dinig ko ang malalim niyang paghinga na sumasabay sa malalim na music.

Hinapit niya ang baywang ko. Ang kaniyang malalaki at nakakapasong mga daliri na bumaon sa manipis kong damit. Limang taon... pero kilalang-kilala pa rin ng balat ko ang hawak niya.

 “R-Rhamesis…” parang bulong kung saad sa pagkabigla sa ginawa niya.

Sa likod ng utak ko, marami akong gustong itanong. Marami akong gustong alamin. Kung saan siya nagpunta at bakit siya nandito? O baka nagkataon lang din na magkita pa kami… sa ganitong lugar.

“Kikay, why?”  bulong nito sa may tainga ko.

Isang kuryente ang mabilis na gumapang mula sa kanyang maiinit na daliri papasok sa aking gulugod. Napatitig ako sa mga mata niya.

Anong why? Siya pa talaga ang may gana na magtanong niyan sa aming dalawa.

“Y-you don’t have a right to ask…” singit kong sagot habang nagsisimula ng isunod ang katawan ko sa saliw ng kanta.

Iginiling ko ang balakang ko papalapit sa kanya, sadyang ikiniskis ang manipis na tela ng aking damit sa kanyang matigas at mainit na tiyan. Umigting ang panga niya.

Isang kamay niya ang dumausdos sa likuran ko, mahigpit na pumulupot doon at marahas akong hinapit palapit sa kanya.

Napaawang ang labi ko sa biglaang impact ng mga katawan namin. Ramdam na ramdam ko ang tigas ng kanyang hita at ang mabigat at nag-aalab na umbok sa kanyang pantalon na walang hiyang nakadiin sa aking puson.

Sinabayan niya ang galaw ko. Mabagal. Mariin. Naghuhumiyaw sa sensasyon at init.

Habang nakabaon ang mga kuko ko sa balat ni Rhamesis, hindi ko maiwasang mapatingin sa itaas, sa madilim na bintana ng VIP booth.

Sabi ni sir Ayan, naroon nanonood ang bilyonaryong nagbayad ng isang milyon para magsayaw kami ni Rhamesis. Pero bakit pakiramdam ko walang tao roon, o sadya bang mag nakatuon lang ang pansin ko sa lalaking kasayaw ko, na para bang nawala sa isip ko na ginagawa ko ito dahil sa pera!

“Look at you,” bulong niya kaya mabilis akong napabalik sa reyalidad. Napalunok.

Ang mainit niyang hininga ay humaplos sa tainga ko. “Selling yourself to old men, Kikay?”

Umikot ang sikmura ko sa galit. Mas lalong naging madiin ang aking mga galaw, marahas at malandi.

Sadyang idiniin ko ang mga kuko ko sa kanyang batok pababa sa kanyang hubad na likod, iniiwan ang bahagyang pulang marka roon bago ko ibinaba ang katawan ko, gumagawa ng isang sensual na dip habang nakatitig nang palaban sa kanyang mga mata.

“Bakit?” mapang-uyam kong sagot, ang boses ko ay mababa pero sapat para marinig niya sa kabila ng music.

“Ikaw ba? Look at you... naghuhubad para sa mga uhaw na matatanda. Anong nangyari sa mga pangarap mo, Rhamesis? Bakit ka bumagsak dito??” balik kong pang-aasar sa kan’ya, pinipilit na kumalma para matapos ng walang gulo ang sayaw na ito.

Bumakas ang dilim sa mga mata niya. Imbes na sumagot, mabilis niya akong hinatak patayo at inikot.

Ngayon, ang likod ko ay nakadikit sa mainit niyang dibdib.

Ipinulupot niya ang isang braso niya sa aking bewang, at ang isa naman ay gumapang mula sa hita ko pataas, halos malapit sa pinakasensitibong bahagi ng katawan ko.

Napasinghap ako, isang tunog na hindi ko napigilan at narinig niya mula sa aking mga labi.

Iginiling niya ang kanyang balakang mula sa likuran ko, isang marahas at malalim na thrust na sadyang ipinaramdam sa akin kung gaano kalaki at katigas ang nasa loob ng sweatpants niya.

“Ugh…” hindi ko mapigilang magpakawala ng mahinang ungol dahil sa ginawa niya. Nakita ko ang bahagyang pagsilay ng malademonyong ngiti sa labi niya.

“You felt it? How much I wanted to ruin you right now at alisin ang lahat ng titig at haplos ng ibang lalaki sa’yo?”

Nanigas ang katawan ko sa sinabi niya, nag-init ang pisngi ko dahil sa inis... pero bakit ganito? Gustong gusto kong iangat ang palad ko para sampalin siya pero hindi ko maigalaw... para akong naghihintay sa gagawin niya.

Fucos Kikay, sayaw lang ang kailangan mo para sa pera—

Continue to read this book for free
Scan code to download App

Latest chapter

  • Indayog sa Gabi    23:

    Hindi ako inalis sa transplant evaluation.Pero hindi rin ako nailagay sa active list.Sa ikalawang meeting ng team, ipinaliwanag sa amin na may ilang measurements na kailangang bumuti at may mga risk na kailangang masuri pa. Hindi pa sarado ang pintuan, pero hindi rin ito bukas. Maaari akong magpatuloy sa medication at monitoring, at puwede naming balikan ang eligibility kapag may pagbabago sa kalagayan ko.Ilang linggo na akong nakatira sa pagitan ng dalawang sagot.Nang pauwi na kami, tinanong ako ni Papa kung gusto kong dumaan sa mall para bumili ng bagong notebook. Tumango ako. Hindi ko alam kung notebook ba talaga ang gusto ko o kung gusto ko lang ng dahilan para hindi umuwi agad sa bahay na puno ng mga papel at schedule.Sa bookstore, naglakad ako sa aisle ng journals at planners. May mga notebook na may quote tungkol sa gratitude, may mga planner na may monthly goals, at may maliit na journal na may cover na may drawing ng dagat. Kinuha ko ang huli.“Another notebook?” tanong

  • Indayog sa Gabi    22:

    Dumating ang isang reporter sa Second Dawn para magsulat tungkol sa foundation, at hindi ko inaasahang ako ang magiging sentro ng artikulo.Nagsimula ito sa simpleng interview tungkol sa archive, sa mga recording na iniingatan namin, at sa mga proyektong tumutulong sa mga pamilya ng coma survivors. Dahil apo ako nina Lyra at Ethan, tinanong ako kung ano ang pakiramdam na ipagpatuloy ang legacy nila kahit hindi ko sila naabutan. Sinagot ko nang maayos. Sinabi kong mahalaga sa akin ang trabaho nila, pero gusto kong kilalanin ang mga pasyente bilang mga taong may sariling buhay, hindi bilang mga milagro o mga misteryo.Pagkatapos, tinanong niya ako tungkol sa kalusugan ko.“Your family has a history of stories about being close to death. Do you feel that your own condition connects you to your grandmother's experience?”Naramdaman kong tumigas ang likod ko.“I'm not sure I would frame it that way,” sagot ko. “My grandmother had her own experience. I have mine. I don't think it's fair to

  • Indayog sa Gabi    21:

    Ang pagpunta sa bayan ni Iñigo ay hindi ko unang naisip dahil sa listahan.Naisip ko iyon dahil sa sulat ni Lira. Gusto kong makita ang lugar kung saan may batang naghihintay sa bintana, isang pulang payong, at isang kapatid na hindi nakabalik. Hindi ko kayang ibalik ang mga taon na nawala sa kaniya, pero baka matulungan ko siyang makita na may buhay na nagpatuloy pagkatapos ng huling araw na naaalala niya.Hindi naging madali ang biyahe. Kinailangan kong pag-usapan muna sa doktor ang layo ng pupuntahan, ang mga pahinga, at ang mga sintomas na dapat bantayan. Sumama si Mama, si Dani, at ang nurse. Si Papa ay sumunod sa sarili niyang sasakyan dahil may trabaho siyang kailangang tapusin sa umaga at ayaw niyang magmadali kami sa biyahe pauwi.Hindi ako tumutol. Natutuhan ko na ang paghingi ng tulong ay hindi nangangahulugang hindi na akin ang desisyon.Pagdating namin, maliit na bayan na lang ang nakikita sa mga lumang litrato. May mga bagong tindahan, may sari-sari store sa kanto, may p

  • Indayog sa Gabi    20:

    Bumalik ang huling alaala ni Iñigo sa araw na nagkaroon kami ng brownout.Walang dramatic na tunog, walang pangitain, walang biglang pag-ulan. Nawalan lang ng kuryente sa Second Dawn habang nasa archive kami, at nang bumukas ang emergency lights, tumigil si Iñigo sa paglalakad at napahawak sa gilid ng desk.“Iñigo?”May pawis sa noo niya kahit hindi siya dapat pinagpapawisan. Nanginginig ang kamay niya at ang mga mata niya ay nakatitig sa isang lugar sa sahig.“It's the river,” sabi niya.Naramdaman kong lumamig ang palad ko. “What?”“Naaalala ko na.”Lumapit ako nang dahan-dahan. “Tell me what you remember.”Umiling siya. “May bata sa tubig. Hindi siya makalapit sa pampang. May mga taong sumisigaw sa likod ko. Sinabi ng isang lalaki na hintayin ko ang rescue team, pero hindi na makahinga ang bata.”“Then you went in.”“Oo.”“Did you save the child?”“Naiaahon ko siya. Inabot ko siya sa isang lalaki sa pampang.”Huminga siya nang malalim—isang kilos na higit na parang pag-alala kaysa

  • Indayog sa Gabi    19:

    Nagkaroon ako ng maliit na krisis tungkol sa pagkain.Hindi dramatic. Walang ambulance. Walang monitor na bumibilis. Isang ordinaryong Martes lang, nang malaman kong hindi ko puwedeng kainin ang paborito kong instant noodles nang ganoon kadalas dahil sa sodium restrictions ng doktor ko.“That's it,” sabi ko kay Dani sa video call. “I'm done. I have survived heart failure, blood tests, and the emotional trauma of liking a supernatural man. Now even noodles have betrayed me.”“Lia, you can still eat food.”“Not my food.”“Your food is a packet of salt pretending to be dinner.”“Don't body-shame my noodles.”Si Iñigo ay nakaupo sa armchair sa likod ko, pinapanood ang usapan naming parang nakikinuod sa isang palabas na wala siyang subscription. Nang mapansin kong nakangiti siya, tinakpan ko ang camera.“Don't laugh.”“Hindi ako tumatawa.”“Your face is laughing.”“Hindi mo alam kung ano ang sinasabi ng mukha ko.”“That's my line.”Pagkatapos ng tawag, naghanap kami ng recipes na puwedeng

  • Indayog sa Gabi    18:

    May isang tanong na matagal kong iniiwasang itanong kay Iñigo.Kung mamamatay ako, ano ang mangyayari sa kaniya?Hindi ko alam kung bakit mas natatakot akong marinig ang sagot kaysa sa sarili kong kamatayan. Siguro dahil mas madali kong tanggapin ang posibilidad na mawala ako kaysa ang posibilidad na may maiiwan akong taong mahal ko sa isang lugar kung saan hindi ko siya kayang puntahan.Isang gabi, habang nasa study ako sa bahay, sinabi ko ang tanong.“After you guide someone, what happens to you?”Iñigo was quiet for a long time. “Babalik ako sa trabaho.”“That's it?”“Minsan, may mga alaala akong bumabalik. Minsan, may matagal akong hindi nakikita. Minsan, may ibang sundo na humahalili. Hindi pare-pareho.”“Do you ever get to rest?”“Hindi ko alam kung ano ang ibig sabihin ng pahinga sa amin.”“That's unfair.”“Hindi ako nagrereklamo.”“Maybe you should.”He looked at me. “Bakit?”“Because you deserve something outside your job.”“Hindi ko alam kung ano ang puwede kong gawin sa lab

  • Indayog sa Gabi    Indayog 4: Sipsipin mo pa

    CHAPTER 4:“Rhamesis… ahh…” Ang boses ko ay hindi ko na halos makilala. Nawawala ako sa sarili ko! Pakiramdam ko’y nilalamon ako ng init ng alak at init ng pagdamit ng labi at palad niya.Tiningnan niya ang hubad kong dibdib. Ang mga mata niya ay manghang-mangha at seryosong natingin.Ilang saglit p

  • Indayog sa Gabi    Indayog 3: Playing games

    “You felt it? How much I wanted to ruin you right now at alisin ang lahat ng titig at haplos ng ibang lalaki sa’yo?”Nanigas ang katawan ko sa sinabi niya, nag-init ang pisngi ko dahil sa inis... pero bakit ganito? Gustong gusto kong iangat ang palad ko para sampalin siya pero hindi ko maigalaw... p

  • Indayog sa Gabi    Indayog 1: Sayaw Kikay

    “Sayaw, Kikay… sige pa…” halos nakapikit na saad ng matanda.Ngumiti ako nang pilit para itago ang pandidiri na umaakyat sa lalamunan ko. Nilunok ko ang lahat ng pride ko.“Gusto mo ba 'to?” bulong ko, ginagawang malambing at mapanukso ang boses ko kahit na gusto ko nang masuka.Tumango siya, tila n

  • Indayog sa Gabi    Indayog 5: VIP

    CHAPTER 5:KINABUKASANNagising ako sa ingay ng mahinang ugong ng aircon. Mabigat ang aking talukap, at ang buong katawan ko ay tila bugbog sa hindi maipaliwanag na kapaguran.Ramdam ko ang kakaibang init na nakabalot sa aking likuran, isang matipunong braso ang mahigpit na nakapulupot sa aking bayw

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status