Mag-log inTinitigan niya ako. Ang mga mata niya ay naghahanap ng permiso, isang bagay na ikinagulat ko. Sa kabila ng kalupitan ng mundo niya, sa kabila ng lahat, gusto niyang malaman kung sigurado ako.Tumango ako at hinila ko siya pababa.Isang malakas na daing ang kumawala sa mga labi ko nang maramdaman ko ang pagbaon niya sa loob ko. Napakalaki. Napakainit. Ang bawat pulgada niya na pumapasok ay parang nagpapasikip sa buong sistema ko.“Fuck, Loisa,” ungol niya, ang ugat sa kaniyang leeg ay litaw na litaw dahil sa matinding pagpipigil. “Ang higpit mo. You feel so damn perfect.”Napakapit ako nang mahigpit sa likod niya, ibinaon ang mga kuko ko sa balat niya nang magsimula siyang gumalaw.Umpisa ay mabagal. Bawat labas at pasok niya ay kalkulado, sinasadya niyang iparamdam sa akin ang bawat sensasyon. Pero nang marinig niya ang sunod-sunod kong pag-ungol, doon na nawala ang ritmo niya.Bumilis siya. Lumakas ang bawat pag-bayo niya. Para bang hindi siya nakipagpatentiro kay kamatayan nitong na
Tangina!Iyon lang ang tanging salitang nag-echo sa utak ko nang marahas niyang ibinaon ang mga labi niya sa akin.Napaatras ako dahil sa bigat niya, pero mabilis na pumulupot ang walang-sugat niyang braso sa bewang ko. Hinila niya ako palapit hanggang sa wala nang natirang espasyo sa pagitan ng mga katawan namin.“Gabriel—” pilit kong ungol sa pagitan ng mga labi namin, pero hindi niya ako hinayaang magsalita.Ginamit niya ang pagkakataong iyon para ipasok ang kaniyang dila, inaangkin ang bawat sulok ng bibig ko. Lasa siyang bakal, dugo, at matapang na alak, pero imbes na mandiri, pakiramdam ko ay lalo akong nilamon ng apoy.Gumanti ako. Ibinuka ko ang bibig ko at nakipagsabayan sa marahas niyang ritmo. Itinaas ko ang mga kamay ko at ibinaon ang mga daliri ko sa magulo niyang buhok. Naramdaman ko ang pag-ungol niya—isang malalim at mabigat na tunog na nagpatayo sa lahat ng balahibo ko sa katawan.Ang kaniyang sugatang kamay ay pilit na umakyat sa leeg ko, hindi iniinda ang sakit, han
Ika-limang gabi.Nakahanda na ang mga maleta ko sa sala. Bukas ng umaga, aalis na ako. Nakahanap na ako ng isang luxury condo sa kabilang kanto na bibilhin ko in cash. Mag-uumpisa ako ng bagong buhay. Isang buhay na walang Gabriel.Umiinom ako ng wine sa counter ng mini-bar. Madilim ang buong penthouse, tanging ang ilaw lang ng syudad mula sa bintana ang nagbibigay liwanag. Nakasuot ako ng isang manipis na puting silk nightgown na umaabot hanggang kalagitnaan ng hita ko.Biglang tumunog ang electronic lock ng pintuan ng penthouse.Beep. Beep. Beep. Click.Mabilis na tumibok ang puso ko. Muntik ko nang mabitawan ang baso ng wine.Mabilis akong humarap sa pintuan. Pinagmasdan ko ang dahan-dahang pagbuka nito.Pumasok ang isang matangkad na lalaki.Si Gabriel.Pero hindi siya mukhang tagumpay. Mukha siyang galing sa impyerno.Ang itim niyang jacket ay may mga pira-pirasong punit at may natuyong putik. Ang buhok niya ay magulong-magulo. Sa gilid ng kaniyang panga ay may isang pasang kulay
Dalawang araw ang lumipas.Dalawang araw na parang dalawang taon sa tagal.Nakatira pa rin ako sa penthouse ni Gabriel. Hindi ako umalis, hindi dahil sa sumusunod ako sa utos niya, kundi dahil wala rin naman akong lakas na lumabas at makipagplastikan sa mundo.Araw-araw, may nagde-deliver ng pagkain para sa akin. Ang dalawang armadong lalaki ni Gabriel ay nananatiling nakatayo sa labas ng pintuan ng penthouse, tahimik at parang mga estatwa.Wala akong balita kay Gabriel.Walang tawag. Walang text. Ang encrypted phone na iniwan niya sa nightstand ay manahimik din.Nakatayo ako sa harap ng glass window ng penthouse habang hawak ang isang baso ng red wine. Kitang-kita mula rito ang mga ilaw ng BGC. Mabilis ang takbo ng mga sasakyan sa ibaba. Ang mundo ay patuloy sa pag-ikot, habang ako ay heto—naghihintay sa lalaking baka hindi na bumalik sa akin dahil nahanap na niya ang totoong buhay niya.“Kumain ka na ba, Loisa?” tanong ng sarili ko sa salamin.Natawa ako nang mahina. Tiningnan ko an
Dahan-dahan kong itinulak ang kumot at tumayo mula sa kama.Kinuha ko ang itim na silk robe na nakasabit sa gilid at isinuot ito. Tinalian ko ang bewang ko nang mahigpit. Pinalabas kong kalmado ako. Inayos ko ang buhok ko at tinitigan siya nang deretso.“Naintindihan ko,” sabi ko. The tone of Queen Loisa was fully back. Cold, businesslike, and unbothered. “Tratuhin natin 'to bilang bahagi ng plano. Kapag nabawi mo na ang asawa mo, ibig sabihin ba nito ay tapos na ang kontrata natin?”Natigilan si Gabriel sa pag-aayos ng kaniyang holster.Lumingon siya sa akin. Kumunot ang kaniyang noo, tila nagulat o nairita sa biglaang pagbabago ng aura ko.“Anong sinasabi mo?” tanong niya.“Tatanungin lang kita,” ganti ko, nakapamewang sa harap niya. “Diba 'yun naman ang goal? Nakuha mo na ang lead. Kapag nailigtas mo na siya, wala na tayong dahilan para magpanggap sa Underground Circuit. Makukuha ko na ang natitira kong bayad, at makakabalik na ako sa sarili kong buhay.”Tinitigan niya ako nang mat
Parang may humampas na napakalaking alon sa mukha ko.Tuluyang nanuyo ang lalamunan ko. Ang mga salitang 'my wife' ay umalingawngaw sa buong silid, na para bang binasag ng dalawang salitang iyon ang lahat ng init at tamis na pinagsaluhan namin sa kamang ito ilang oras lang ang nakakalipas.Hindi ako nakasagot agad. Nakatitig lang ako sa kaniya.Mabilis na tumayo si Gabriel mula sa kama. Wala siyang hiyang lumakad nang hubad patungo sa kaniyang walk-in closet. Walang pag-atubili. Walang bahid ng pagkahiyang pinalitan ang kaniyang galaw ng purong aksyon.Ilang segundo lang, lumabas siya na nakasuot na ng itim na tactical pants, itim na shirt, at isinuot ang kaniyang shoulder holster.Pinagmasdan ko ang bawat galaw niya.Ito ang Gabriel na hindi ko kilala. O mas tamang sabihing... ito ang totoong Gabriel na pilit kong kinalilimutan kapag nakatitig ako sa kaniya tuwing gabi.Ang Gabriel na ginagawa ang lahat para sa isang babae. At ang babaeng iyon ay hindi ako.“Gaano kasigurado ang lead
“You felt it? How much I wanted to ruin you right now at alisin ang lahat ng titig at haplos ng ibang lalaki sa’yo?”Nanigas ang katawan ko sa sinabi niya, nag-init ang pisngi ko dahil sa inis... pero bakit ganito? Gustong gusto kong iangat ang palad ko para sampalin siya pero hindi ko maigalaw... p
CHAPTER 2:“Gusto niyang sumayaw ka ng hot dance. Doon sa main stage. Kasama ng bagong macho dancer natin.”Hot dance with him? After what happened five years ago? Makakaya ko ba? Para sa pera?Nanlamig ang buong katawan ko. Tumingin ako muli sa ibaba.Sumasayaw pa rin siya sa ilalim ng madilim na p
“Sayaw, Kikay… sige pa…” halos nakapikit na saad ng matanda.Ngumiti ako nang pilit para itago ang pandidiri na umaakyat sa lalamunan ko. Nilunok ko ang lahat ng pride ko.“Gusto mo ba 'to?” bulong ko, ginagawang malambing at mapanukso ang boses ko kahit na gusto ko nang masuka.Tumango siya, tila n
CHAPTER 5:KINABUKASANNagising ako sa ingay ng mahinang ugong ng aircon. Mabigat ang aking talukap, at ang buong katawan ko ay tila bugbog sa hindi maipaliwanag na kapaguran.Ramdam ko ang kakaibang init na nakabalot sa aking likuran, isang matipunong braso ang mahigpit na nakapulupot sa aking bayw







